ਵਿਸ਼ਾਲਰਾਜ੍ਞੋ ਦੁਹਿਤਾਂ ਮਮ ਪਿਤ੍ਰਾ ਵृਤਾਂ ਸਤੀਮ੍। ਅਨੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਧਾਨਂ ਕਰੂਸ਼ੇਨ ਜਿਗੀषਯਾ
ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਰੂਸ਼ਾ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਕਰ ਕੇ, ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ।
ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕृਤਵਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਿਯਾਣਿ ਮੇ। ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਙ੍ਖ੍ਯਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਨਰਾਧਿਪਾਃ
ਜਰਾਸੰਧ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ; ਹੇ ਰਾਜਾਵੋ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਲੰਘਣੇ ਗਿਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਏਵਮੇਤਦਪਰ੍ਯਨ੍ਤਮੇष ਵृष੍ਣਿषੁ ਕਿਲ੍ਬਿषੀ। ਅਸ੍ਮਾਕਮਯਮਾਰਮ੍ਭਾਂਸ਼੍ਚਕਾਰ ਪਰਭਾਨृਜੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿਚ ਪਾਪੀ ਨੇ ਸਾਡੀ ਵਿਰੋਧੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਸ਼ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਵ੍ਯਮਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਵਧਾਰ੍ਹਾਣਾਂ ਕਿਲਾਗਸਾਮ੍। ਬਦ੍ਧੋऽਸ੍ਮਿ ਸਮਯੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਮਾਤੁਰਸ੍ਯੈਵ ਸਙ੍ਗਰੇ
ਮੈਂ ਅਜਿਹੇ ਸੌ ਵੱਡੇ ਪਾਪ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਯੋਗ ਸਨ, ਮਾਫ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਮਾਂ ਦੀ خاطر, ਜੰਗ ਵਿਚ ਕੀਤੇ ਭਿਆਨਕ ਵਾਅਦਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਤਥਾ ਸ਼ਤਮਸ੍ਮਾਕਂ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਮਯਾ। ਦ੍ਵੌ ਤੁ ਮੇ ਵਧਕਾਲੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਵ੍ਯੌ ਕਥਞ੍ਚਨ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸੌ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤੇ; ਪਰ ਹੁਣ, ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਦੋ ਪਾਪ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਮਾਫ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਯਜ੍ਞਵਿਘ੍ਨਕਰਂ ਹਨ੍ਯਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਦੁਰ੍ਹृਦਮ੍। ਇਤਿ ਮੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਭਾਵਸ੍ਤਮਤੀਯਾਂ ਕਥਂ ਨ੍ਵਹਮ੍
ਜੋ ਯਜਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ—ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਪਿਤृष੍ਵਸੁਃ ਕृਤੇ ਦੁਃਖਂ ਸੁਮਹਨ੍ਮਰ੍षਯਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਹੀਦਂ ਸਰ੍ਵਰਾਜ੍ਞਾਂ ਸਨ੍ਨਿਧਾਵਦ੍ਯ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਸਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਭਾਗ ਨਾਲ, ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਹੁਣ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਿ ਭਵਨ੍ਤੋऽਦ੍ਯ ਮਯ੍ਯਤੀਵ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਕृਤਾਨਿ ਤੁ ਪਰੋਕ੍ਸ਼ਂ ਮੇ ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਨਿਬੋਧਤ
ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਉਲੰਘਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋ; ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੁਪ ਚਾਪ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸੁਣੋ।
ਇਮਂ ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਨ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਦ੍ਯ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਅਵਲੇਪਾਦ੍ਵਧਾਰ੍ਹਸ੍ਯ ਸਮਗ੍ਰੇ ਰਾਜਮਣ੍ਡਲੇ
ਪਰ ਅੱਜ, ਉਸ ਦਾ ਇਹ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਪਾਪ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਮਾਫ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਮੂਢਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾऽऽਸੀਨ੍ਮੁਮੂਰ੍षਤਃ। ਨ ਚ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਮੂਢਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਵੇਦਸ਼੍ਰੁਤੀਮਿਵ
ਇਹ ਮੂਰਖ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਚਾਹ ਕੇ, ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੂਦਰ ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਏਵਮਾਦਿ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਿਤਾਸ੍ਤੇ ਨਰਾਧਿਪਾਃ। ਗਰ੍ਹਣਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਸ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ।
ਵਾਸੁਦੇਵਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੇਦਿਰਾਜਂ ਵ੍ਯਗਰ੍ਹਯਨ੍। ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਧਨੁष੍ਮਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਾਨ੍ਸਨ੍ਦਧਤਂ ਰੁषਾ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਗੱਡੀ 'ਤੇ ਬੈਠਾ, ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤੀਰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾऽਪਿ ਚ ਵਿਲੋਕ੍ਯਾਸ਼ੁ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਵਿਹਾਯ ਪਰਮੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾਸ਼੍ਚੇਦਿਰਾਜਂ ਚਮੂਮੁਖੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਫੌਜ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਜਲਦੀ ਭੱਜ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਜਹਾਸ ਸ੍ਵਨਵਦ੍ਧਾਸਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚੇਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਨੇ ਗੂੰਜਦੀ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਮਤ੍ਪੂਰ੍ਵਾਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਂ ਕृष੍ਣ ਸਂਸਤ੍ਸੁ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਯਨ੍। ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇषੁ ਵ੍ਰੀਡਾਂ ਨ ਕੁਰੁषੇ ਕਥਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੂੰ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ?
ਮਨ੍ਯਮਾਨੋ ਹਿ ਕਃ ਸਤ੍ਸੁ ਪੁਰੁषਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍। ਅਨ੍ਯਪੂਰ੍ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਜਾਤੁ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯੋ ਮਧੂਸੂਦਨ
ਮਧੂਸੂਦਨ, ਕੌਣ ਮਰਦ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਔਰਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ? ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਵਾ ਯਦਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਮਾ ਵਾ ਕृष੍ਣ ਮਮ ਕ੍ਸ਼ਮ। ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਦ੍ਵਾਪਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਦ੍ਵਾ ਕਿਂ ਮੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਧੀਰਜ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਖੁਸ਼, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਕੀ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਸ ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਰੁਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਾਸ਼੍ਵਪਤ੍ਤਿਰਥਦ੍ਵਿਪਾਨ੍। ਕृष੍ਣਤੇਜੋਹਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਸੁਧਾਧਿਪਾਨ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਘੋੜਿਆਂ, ਪੈਦਲ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ,
ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲੋ ਰਥੇਨੈਕਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਾਯਾਤ੍ਸ ਕੇਸ਼ਵਮ੍। ਰੁषਾ ਤਾਮ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣੋ ਰਾਜਞ੍ਛਲਭਃ ਪਾਵਕਂ ਯਥਾ
ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਚ ਇਕੱਲਾ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਸੁੱਕੇ ਘਾਹ ਵੱਲ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਂਨਦ੍ਧਂ ਚੇਦਿਰਾਜਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਤਿਮਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਨਾਰਦਂ ਸਮੁਵਾਚ ਹ
ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਭੂਮੌ ਚ ਤੇऽਸ੍ਤ੍ਯਵਿਦਿਤਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਯਾਨਿ ਰਾਜਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਭੌਮਾਨਿ ਚ ਖਗਾਨਿ ਚ
ਤੈਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਵਾਲੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਲੁਕਾਈ ਨਹੀਂ।
ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨੀਹ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਉਤ੍ਪਾਤਾਸ਼੍ਚ ਪृਥਗ੍ਵਿਧਾਃ। ਏਤਦਿਤ੍ਛਾਮਿ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਇੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਕੇਤ ਤੇ ਉਤਪਾਤ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਮਿਤਮਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਕੁਰੁਰਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਪृਚ੍ਛਤਃ ਸਰ੍ਵਮਵ੍ਯਗ੍ਰਮਾਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ ਕੁਰੁਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਵਿਪ੍ਰ ਨੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਘਬਰਾਹਟ ਦੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰਾਕ੍ਰਮਂ ਚ ਮਾਰ੍ਗਂ ਚ ਸਂਨਿਪਾਤਂ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਯਮ੍। ਆਰੋਹਣਂ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਪਣਮ੍
ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਚਲਣ, ਟਕਰਾਉ, ਉਤ्थਾਨ, ਚੜ੍ਹਾਈ, ਹਟਣਾ ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੇ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਪਸ਼੍ਮੀਨਾਂ ਵ੍ਯਤਿਸਂਸਰ੍ਗਂ ਵ੍ਯਾਯਾਮਂ ਵृਤ੍ਤਿਪੀਡਨਮ੍। ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਅਦृਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ, ਮਿਹਨਤ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਤਕਲੀਫ, ਦਿਖਾਈ ਦੇਣਾ ਤੇ ਗਾਇਬ ਹੋਣਾ, ਤੇ ਜੋ ਦਿਸਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣਾ ਵੀ ਵੇਖਣ।
ਹਾਨਿਂ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਚ ਹ੍ਰਾਸਂ ਚ ਵਰ੍ਣਸ੍ਥਾਨਂ ਬਲਾਬਲਮ੍। ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਪਰੀਕ੍ਸ਼ੇਤ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਗ੍ਰਹਕੋਵਿਦਃ
ਹਾਨੀ, ਲਾਭ, ਘਟਾਅ, ਜਾਤੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ—ਇਹ ਸਭ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂਚੇ।
ਭੌਮਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਖੇਚਰਾਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਪਰਮ੍। ਉਤ੍ਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਤ੍ਪਾਤਾ ਦੇਵਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ; ਤੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਬਣੇ ਉਤਪਾਤ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯਦਾ ਤੁ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਛਾਯਾ ਨ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਅਪਰੇਣ ਗਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਤਤ੍ਪਰਾਭਵਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਾਸ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਚ੍ਛਾਯੇ ਵਿਮਲਚ੍ਛਾਯਾ ਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਾਯੇਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਯਤ੍ਰ ਚੈਤ੍ਯਕਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ਮਹਦ੍ਭਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਛਾਂ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਛਾਂ, ਪਰਛਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖਾਂ ਹੇਠਾਂ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ ਸਮਝੋ।
ਸ਼ੀਰ੍ਣਪਰ੍ਣਪ੍ਰਵਾਲਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁष੍ਕਪਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਚੈਤ੍ਯਕਾਃ। ਅਪਭ੍ਰष੍ਟਪ੍ਰਵਾਲਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰਾਭਾਵਂ ਵਿਨਿਰ੍ਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੱਤੇ ਤੇ ਨਵੇਂ ਪੱਤੇ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਪੱਤੇ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਪੱਤੇ ਝੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਾਸ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ।