ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਚੇਦਿਰਾਡੁਰੁਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਰ੍ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਵਾਸੁਦੇਵਮੁਵਾਚ ਹ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਾਜਾ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਆਹ੍ਵਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਰਣਂ ਗਚ੍ਛ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ। ਯਾਵਦਦ੍ਯ ਨਿਹਨ੍ਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਸਹਿਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਣ੍ਡਵੈਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ, ਜਨਾਰਦਨ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਸਹ ਤ੍ਵਯਾ ਹਿ ਮੇ ਵਧ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਕृष੍ਣ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਨृਪਤੀਨ੍ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਯੈਰਰਾਜਾ ਤ੍ਵਮਰ੍ਚਿਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ। ਉਹ ਰਾਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਿਆ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਦਾਸਮਰਾਜਾਨਂ ਬਾਲ੍ਯਾਦਰ੍ਚਨ੍ਤਿ ਦੁਰ੍ਮਤਿਮ੍। ਅਨਰ੍ਹਮਰ੍ਹਵਤ੍ਕृष੍ਣ ਵਧ੍ਯਾਸ੍ਤ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਜੋ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਨੌਕਰ ਵਾਂਗ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਅਯੋਗ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਯੋਗ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ `ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਇਵ ਨਾਦਯਨ੍। ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ, ਸ਼ੀਸ਼ੁਪਾਲ ਨੇ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਰਣਾਯੈਵ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਃ ਸਰ੍ਵਰਾਜਭਿਃ। ਸੁਨੀਥਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪਾਰ੍ਥਯਜ੍ਞਜਿਘਾਂਸਯਾ
ਫਿਰ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹੋ ਕੇ, ਸੁਨੀਥਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਵਧਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣਿਃ ਕੇਸ਼ਵਃ ਕੇਸ਼ਿਹਾ ਹਰਿਃ। ਸਧ੍ਵਜਂ ਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਦਾਰੁਕੇਣ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਮ੍। ਭੀष੍ਮੇਣ ਦਤ੍ਤਹਸ੍ਤੋऽਸਾਵਾਰੁਹੋਹ ਰਥੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਕੇਸ਼ੀ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰੀ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਦਰੂਕਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਾਲੇ ਸੁੰਦਰ ਰਥ 'ਤੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਹਥੀਂ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਰਥ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ।
ਤੇਨ ਪਾਪਸ੍ਵਭਾਵੇਨ ਕੋਪਿਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍। ਆਸਸਾਦ ਰਣੇ ਕृष੍ਣਃ ਸਜ੍ਜਿਤੈਕਰਥਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਮੰਦ ਸੋਭਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਇੱਕ ਰਥ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਡਟ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪੁष੍ਕਰਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਧ੍ਵਜਰਥੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਦਿਵਾਕਰਮਿਵੋਦ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਗਰੁੜ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਦੇਖਿਆ।
ਆਰੋਪਯਨ੍ਤਂ ਜ੍ਯਾਂ ਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਤਪਨ੍ਤਮਿਵੌਜਸਾ। ਸ੍ਥਿਤਂ ਪੁष੍ਪਰਥੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਪੁष੍ਪਕੇਤੁਮਿਵਾਪਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ ਚੜ੍ਹਦੇ, ਜੋ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਦਿਵਿਆ ਰਥ 'ਤੇ, ਪੂਸ਼ਪਕ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਦੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਂ ਤਥਾ ਯਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਪਨ੍ਤਮਿਵੌਜਸਾ। ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਕੇਸ਼ਵੇ ਵृਤ੍ਤਿਮਵਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਤਿਪੇਦਿਰੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਉਂਦੇ, ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ, ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਯੋਗ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਨੁਵਾਚ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾऽਸੁਰਨਿਬਰ੍ਹਣਃ। ਵृष੍ਣਿਵੀਰਸ੍ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ਪਰਵੀਰਹਾ
ਫਿਰ ਮਹਾਂਬਲੀ, ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵੀਰ, ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਅਪੇਤ ਸਬਲਾਃ ਸਰ੍ਵ ਆਸ੍ਵਸ੍ਤਾ ਮਮ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਮਾ ਦृष੍ਟੋ ਦੂषਯੇਤ੍ਪਾਪ ਏष ਵਃ ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍ਥਿਪਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਜਾਓ ਤੇ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਨਿਸਚਿੰਤ ਹੋ ਜਾਓ। ਇਹ ਮੰਦ ਬੰਦਾ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੁਹਾਡੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਨਾ ਕਰੇ, ਰਾਜਿਆਂ।
ਏष ਨਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰਤ੍ਯਨ੍ਤਮੇष ਵृष੍ਣਿਵਿਮਰ੍ਦਨਃ। ਸਾਤ੍ਵਤਾਂ ਸਾਤ੍ਵਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਵੈਰਂ ਚਰਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਡਾ ਪੱਕਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਸਾਤਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਸਾਤਵਤਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਪੁਰਂ ਯਾਤਾਨਸ੍ਮਾਞ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨृਸ਼ਂਸਕृਤ੍। ਅਦਹਦ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾਮੇष ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਯਃ ਸਨ੍ਨਰਾਧਿਪਾਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਣ ਗਿਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਯੋਤਿਸ਼ਪੁਰ ਚਲੇ ਗਏ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਰਦਈ ਹੋ ਕੇ, ਦਵਾਰਕਾ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸੀ ਤੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਸੀ।
ਕ੍ਰੀਡਤੋ ਭੋਜਰਾਜਸ੍ਯ ਏਵ ਰੈਵਤਕੇ ਗਿਰੌ। ਹਤ੍ਵਾ ਬਧ੍ਵਾ ਚ ਤਾਨ੍ਸਾਰ੍ਵਾਨੁਪਾਯਾਤ੍ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪੁਰਾ
ਭੋਜ ਰਾਜਾ ਰੈਵਤਕ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਹਯਂ ਮੇਧ੍ਯਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਭਿਰ੍ਵृਤਮ੍। ਪਿਤੁਰ੍ਮੇ ਯਜ੍ਞਵਿਘ੍ਨਾਰ੍ਥਮਹਰਤ੍ਪਾਪਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਰਾਖੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਸੌਵੀਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਯਾਤਾਂ ਚ ਬਭ੍ਰੋਰੇष ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ। ਭਾਰ੍ਯਾਮਭ੍ਯਹਰਨ੍ਮੋਹਾਦਕਾਮਾਂ ਤਾਮਿਤੋ ਗਤਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਬਭਰੂ ਰਿਸ਼ੀ ਸੌਵੀਰ ਦੇਸ਼ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਸ ਨੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਆਈ ਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਏष ਮਾਯਾਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਨ੍ਨਃ ਕਾਰੂਸ਼ਾਰ੍ਥੇ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। ਜਹਾਰ ਭਦ੍ਰਾਂ ਵੈਸ਼ਾਲੀਂ ਮਾਤੁਲਸ੍ਯ ਨृਸ਼ਂਸਕृਤ੍
ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਛੁਪ ਕੇ, ਇਸ ਨਿਰਦਈ ਨੇ ਵੈਸ਼ਾਲੀ ਦੀ ਭਦਰਾ ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਾਮੇ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਕਰੂਸ਼ਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਅਗਵਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਵृष੍ਣਿਦਾਰਾਨ੍ਵਿਲਾਪ੍ਯੈਵ ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਕੁਕੁਰਾਨ੍ਧਕਾਨ੍। ਪਾਪਾਬੁਦ੍ਧਿਰੁਪਾਤਿष੍ਠਤ੍ਸ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸਸਮ੍ਭ੍ਰਮਮ੍
ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰ ਕੇ, ਕੁਕੁਰ ਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਇਹ ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲਾ ਬੜੀ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼ਾਲਰਾਜ੍ਞੋ ਦੁਹਿਤਾਂ ਮਮ ਪਿਤ੍ਰਾ ਵृਤਾਂ ਸਤੀਮ੍। ਅਨੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਧਾਨਂ ਕਰੂਸ਼ੇਨ ਜਿਗੀषਯਾ
ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਰੂਸ਼ਾ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਕਰ ਕੇ, ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ।
ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕृਤਵਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਿਯਾਣਿ ਮੇ। ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਙ੍ਖ੍ਯਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਨਰਾਧਿਪਾਃ
ਜਰਾਸੰਧ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ; ਹੇ ਰਾਜਾਵੋ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਲੰਘਣੇ ਗਿਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਏਵਮੇਤਦਪਰ੍ਯਨ੍ਤਮੇष ਵृष੍ਣਿषੁ ਕਿਲ੍ਬਿषੀ। ਅਸ੍ਮਾਕਮਯਮਾਰਮ੍ਭਾਂਸ਼੍ਚਕਾਰ ਪਰਭਾਨृਜੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿਚ ਪਾਪੀ ਨੇ ਸਾਡੀ ਵਿਰੋਧੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਸ਼ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਵ੍ਯਮਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਵਧਾਰ੍ਹਾਣਾਂ ਕਿਲਾਗਸਾਮ੍। ਬਦ੍ਧੋऽਸ੍ਮਿ ਸਮਯੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਮਾਤੁਰਸ੍ਯੈਵ ਸਙ੍ਗਰੇ
ਮੈਂ ਅਜਿਹੇ ਸੌ ਵੱਡੇ ਪਾਪ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਯੋਗ ਸਨ, ਮਾਫ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਮਾਂ ਦੀ خاطر, ਜੰਗ ਵਿਚ ਕੀਤੇ ਭਿਆਨਕ ਵਾਅਦਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਤਥਾ ਸ਼ਤਮਸ੍ਮਾਕਂ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਮਯਾ। ਦ੍ਵੌ ਤੁ ਮੇ ਵਧਕਾਲੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਵ੍ਯੌ ਕਥਞ੍ਚਨ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸੌ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤੇ; ਪਰ ਹੁਣ, ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਦੋ ਪਾਪ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਮਾਫ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਯਜ੍ਞਵਿਘ੍ਨਕਰਂ ਹਨ੍ਯਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਦੁਰ੍ਹृਦਮ੍। ਇਤਿ ਮੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਭਾਵਸ੍ਤਮਤੀਯਾਂ ਕਥਂ ਨ੍ਵਹਮ੍
ਜੋ ਯਜਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ—ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਪਿਤृष੍ਵਸੁਃ ਕृਤੇ ਦੁਃਖਂ ਸੁਮਹਨ੍ਮਰ੍षਯਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਹੀਦਂ ਸਰ੍ਵਰਾਜ੍ਞਾਂ ਸਨ੍ਨਿਧਾਵਦ੍ਯ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਸਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਭਾਗ ਨਾਲ, ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਹੁਣ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਿ ਭਵਨ੍ਤੋऽਦ੍ਯ ਮਯ੍ਯਤੀਵ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਕृਤਾਨਿ ਤੁ ਪਰੋਕ੍ਸ਼ਂ ਮੇ ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਨਿਬੋਧਤ
ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਉਲੰਘਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋ; ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੁਪ ਚਾਪ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸੁਣੋ।
ਇਮਂ ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਨ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਦ੍ਯ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਅਵਲੇਪਾਦ੍ਵਧਾਰ੍ਹਸ੍ਯ ਸਮਗ੍ਰੇ ਰਾਜਮਣ੍ਡਲੇ
ਪਰ ਅੱਜ, ਉਸ ਦਾ ਇਹ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਪਾਪ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਮਾਫ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਮੂਢਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾऽऽਸੀਨ੍ਮੁਮੂਰ੍षਤਃ। ਨ ਚ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਮੂਢਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਵੇਦਸ਼੍ਰੁਤੀਮਿਵ
ਇਹ ਮੂਰਖ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਚਾਹ ਕੇ, ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੂਦਰ ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ।