ਨ੍ਯਸ੍ਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਙ੍ਕੇ ਭੁਜਾਵਭ੍ਯਧਿਕਾਵੁਭੌ। ਪੇਤਤੁਸ੍ਤਚ੍ਚ ਨਯਨਂ ਨ੍ਯਮਜ੍ਜਤ ਲਲਾਟਜਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਬੱਚਾ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਧ ਗਈਆਂ; ਮੱਥੇ ਵਾਲੀ ਅੱਖ ਡਿੱਗੀ ਤੇ ਡੁੱਬ ਗਈ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵ੍ਯਥਿਤਾ ਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਵਰਂ ਕृष੍ਣਮਯਾਚਤ। ਦਦਸ੍ਵ ਮੇ ਵਰਂ ਕृष੍ਣ ਭਯਾਰ੍ਤਾਯਾ ਮਹਾਭੁਜ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਡਰ ਗਈ ਤੇ ਘਬਰਾਈ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ: 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਡਰੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਂਬਲੀ।'
ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਯਾਰ੍ਤਾਨਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸੋ ਭੀਤਾਨਾਮਭਯਪ੍ਰਦਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਕृष੍ਣਃ ਸੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਯਦੁਨਨ੍ਦਨਃ
'ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਸ ਹੈਂ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।' ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ:
ਮਾ ਭੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇ ਨ ਮਤ੍ਤੋऽਸ੍ਤਿ ਭਯਂ ਤਵ। ਦਦਾਮਿ ਕਂ ਵਰਂ ਕਿਂ ਚ ਕਰਵਾਣਿ ਪਿਤृष੍ਵਸਃ
'ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਡਰ ਨਾ ਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਖਤਰਾ ਨਹੀਂ। ਦੱਸ, ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਵਰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਹੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ।'
ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾऽਸ਼ਕ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਾਣਿ ਵਚਸ੍ਤਵ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਤਃ ਕृष੍ਣਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਯਦੁਨਨ੍ਦਨਮ੍
'ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਸੰਭਵ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗਾ।' ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਬੋਲੀ:
ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਸ੍ਯਾਪਰਾਧਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਮੇਥਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਬਲ। ਮਤ੍ਕृਤੇ ਯਦੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਿਦ੍ਧ੍ਯੇਨਂ ਮੇ ਵਰਂ ਪ੍ਰਭੋ
'ਹੇ ਮਹਾਂਬਲੀ, ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ; ਮੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ ਦੇ।'
ਅਪਰਾਧਸ਼ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਾਮ੍ਯਂ ਮਯਾ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਪਿਤृष੍ਵਸਃ। ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤੇ ਵਧਾਰ੍ਹਸ੍ਯ ਮਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੋਕੇ ਮਨਃ ਕृਥਾਃ
'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸੌ ਦੋਸ਼ ਮਾਫ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਰਨਯੋਗ ਹੈ, ਲਈ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ।'
ਸ ਜਾਨਨ੍ਨਾਤ੍ਮਨੋ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਕृष੍ਣਂ ਯਦੁਸੁਖਾਵਹਮ੍'। ਏਵਮੇष ਨृਪਃ ਪਾਪਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਃ ਸੁਮਨ੍ਦਧੀਃ। ਤ੍ਵਾਂ ਸਮਾਹ੍ਵਯਤੇ ਵੀਰ ਗੋਵਿਨ੍ਦਵਰਦਰ੍ਪਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਹ ਪਾਪੀ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ, ਬਹੁਤ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵੀਰ, ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਵਰ ਦਾ ਘਮੰਡ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।
ਨੈषਾ ਚੇਦਿਪਤੇਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਯਯਾ ਤ੍ਵਾਹ੍ਵਯਤੇऽਚ੍ਯੁਤਮ੍। ਨੂਨਮੇਵ ਜਗਦ੍ਭਰ੍ਤੁਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯੈਵ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਚੇਦੀਪਤੀ ਦੀ ਇਹ ਸੋਚ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਚਯੁਤ, ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ।
ਕੋ ਹਿ ਮਾਂ ਭੀਮਸੇਨਾਦ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਤਾਵਰ੍ਹਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤੁਂ ਕਾਲਪਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਯਥੈष ਕੁਲਪਾਂਸਨਃ
ਅੱਜ ਕਿਹੜਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੈਨੂੰ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਏष ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤੇਰ੍ਜੋਸ਼ਸ਼੍ਚ ਹਰੇਰ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਤਮੇਵ ਪੁਨਰਾਦਾਤੁਂ ਕੁਰੁਤੇऽਤ੍ਰ ਮਤਿਂ ਹਰਿਃ
ਇਹ ਤਾਂ ਹਰੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅਟੱਲ ਤਾਕਤ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਯ ਹੈ; ਹੁਣ ਹਰੀ ਆਪ ਇਸ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨ ਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਯੇਨੈष ਕੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਇਵ ਚੇਦਿਰਾਟ੍। ਗਰ੍ਜਤ੍ਯਤੀਵ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਰ੍ਵਾਨਸ੍ਮਾਨਚਿਨ੍ਤਯਨ੍
ਇਸ ਤਾਕਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਚੇਦੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨ ਮਮृषੇ ਚੈਦ੍ਯਸ੍ਤਦ੍ਭੀष੍ਮਵਚਨਂ ਤਦਾ। ਉਵਾਚ ਚੈਨ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪੁਨਰ੍ਭੀष੍ਮਮਥੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਫਿਰ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੇ; ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਨੋऽਸ੍ਤੁ ਭੀष੍ਮੈष ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਯਃ। ਯਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਤਵਵਕ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਬਨ੍ਦਿਵਤ੍ਸਤਤੋਤ੍ਥਿਤਃ
ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਇਹ ਤਾਕਤ ਸਾਡੀਆਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਣ ਲਈ ਬੰਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਉਠਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਤਵੇ ਚਮਨੋ ਭੀष੍ਮ ਪਰੇषਾਂ ਰਮਤੇ ਯਦਿ। ਤਦਾ ਸਂਸ੍ਤੁਹਿ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਮਿਮਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਇਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ।
ਦਰਦਂ ਸ੍ਤੁਹਿ ਬਾਹ੍ਲੀਕਮਿਮਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਜਾਯਮਾਨੇਨ ਯੇਨੇਯਭਵਦ੍ਦਾਰਿਤਾ ਮਹੀ
ਦਰਦ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ, ਬਾਹਲਿਕ ਦੇ ਇਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਜਨਮ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਚੀਰੀ ਗਈ ਸੀ।
ਵਙ੍ਗਾਙ੍ਗਵਿषਯਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮਂ ਬਲੇ। ਸ੍ਤੁਹਿ ਕਰ੍ਣਮਿਮਂ ਭੀष੍ਮ ਮਹਾਚਾਪਵਿਕਰ੍षਣਮ੍
ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਵੰਗ ਤੇ ਅੰਗ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਕਰਣ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ।
ਯਸ੍ਯੇਮੇ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਸਹਜੇ ਦੇਵਨਿਰ੍ਮਿਤੇ। ਕਵਚਂ ਚ ਮਹਾਬਾਹੋ ਬਾਲਾਰ੍ਕਸਦृਸ਼ਪ੍ਰਭਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਕੁੰਡਲ ਹਨ, ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਹਨ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਕਵਚ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸਵਪ੍ਰਤਿਮੋ ਯੇਨ ਜਰਾਸਨ੍ਧੋऽਤਿਦੁਰ੍ਜਯਃ। ਵਿਜਿਤੋ ਬਾਹੁਯੁਦ੍ਧੇਨ ਦੇਹਭੇਦਂ ਚ ਲਮ੍ਭਿਤਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਜਰਾਸੰਧ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਰਗ ਤੇ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਕੇ ਮੌਤ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਰੋਣਂ ਦ੍ਰੌਣਿਂ ਚ ਸਾਧੁ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤਾਪੁਤ੍ਰੌ ਮਹਾਰਥੌ। ਸ੍ਤੁਹਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾਵੁਭੌ ਭੀष੍ਮ ਸਤਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮੌ
ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਪਿਤਾ-ਪੁੱਤਰ, ਸਦਾ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ; ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਦੁਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ।
ਯਯੋਰਨ੍ਯਤਰੋ ਭੀष੍ਮ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਚਰਾਚਰਾਮ੍। ਇਮਾਂ ਵਸੁਮਤੀਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਃ ਸ਼ੇषਾਮਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਵਿੱਚੋਂ ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਵਾਲੀ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਹਿ ਸਮਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਰਾਧਿਪਮ੍। ਨਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮ੍ਨਃ ਸਮਂ ਭੀष੍ਮ ਨ ਚ ਤੌ ਸ੍ਤੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਣੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਾਗਰਾਨ੍ਤਾਯਾਂ ਯੋ ਵੈਪ੍ਰਤਿਸਮੋ ਭਵੇਤ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਹਾਭੁਜਮ੍
ਇਸ ਸਮੁੰਦਰ-ਘਿਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੌਣ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਪਰ ਤੂੰ ਮਹਾਂਬਾਹੁ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਯਦ੍ਰਥਂ ਚ ਰਾਜਾਨਂ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦृਢਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਦ੍ਰੁਮਂ ਕਿਮ੍ਪੁਰੁषਾਚਾਰ੍ਯਂ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਥਿਤਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਅਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਕਿਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਤੇ ਜਯਦ੍ਰਥ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਦਿਲੇਰੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ; ਡਰੁਮਾ, ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਵृਦ੍ਧਂ ਚ ਭਰਤਾਚਾਰ੍ਯਂ ਤਥਾ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤਂ ਕृਪਮ੍। ਅਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਕਿਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਤੇ ਭਰਤਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਤੇ ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਂਵੀਰ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਧਨੁਰ੍ਧਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਕਿਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਤੇ ਰੁਕਮੀ, ਜੋ ਧਨੁਧਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਭੀष੍ਮਕਂ ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਦਨ੍ਤਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਭੂਮਿਪਮ੍। ਭਗਦਤ੍ਤਂ ਯੂਪਕੇਥੁ ਜਯਤ੍ਸੇਨਂ ਚ ਮਾਗਧਮ੍
ਤੇ ਭੀਸ਼ਮਕ, ਜੋ ਮਹਾਂਵੀਰ ਹੈ, ਦੰਤਵਕ੍ਰ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਭਗਦੱਤ, ਯੂਪਕੇਤੁ, ਤੇ ਜਯਤਸੇਨ, ਜੋ ਮਾਗਧ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਚੋਭੌ ਸ਼ਕੁਨਿਂ ਚ ਬਹਦ੍ਬਲਮ੍। ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਂ ਸ਼੍ਵੇਤਮਥੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਤੇ ਵੀਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਦੋਵੇਂ; ਸ਼ਕੁਨੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਵਿਂਦ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ, ਜੋ ਅਵੰਤਿ ਦੇ ਹਨ; ਪਾਂਡਿਆ, ਸ਼ਵੇਤ ਤੇ ਉੱਤਮ।
ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਚ ਸੁਮਹਾਭਾਗਂ ਵृषਸੇਨਂ ਚ ਮਾਨਿਨਮ੍। ਏਕਲਵ੍ਯਂ ਚ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਕਾਲਿਙ੍ਗਂ ਚ ਮਹਾਰਥਮ੍
ਉਜਲੇ ਸ਼ੰਖ, ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ਸੇਨ, ਬਹਾਦਰ ਏਕਲਵਿਆ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਕਾਲਿੰਗਾ—
ਅਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਕਿਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਤਿ ਕੇਸ਼ਵਮ੍। ਸ਼ਲ੍ਯਾਦੀਨਪਿ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨ ਸ੍ਤੌषਿ ਵਸੁਧਾਧਿਪਾਨ੍। ਸ੍ਤਵਾਯ ਯਦਿ ਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਰ੍ਤਤੇ ਭੀष੍ਮ ਵਸੁਧਾਧਿਪਾਨ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ ਬੀਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਅਤੇ ਸ਼ਲਯ ਆਦਿ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਤੂੰ ਵਡਿਆਈ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ? ਜੇ ਤੇਰੀ ਮੱਤ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਭੀਸ਼ਮ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ।