ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਿਖਰੇ ਚੈਵ ਨਿਮੇषਾਨ੍ਤਰਚਾਰਿਣੌ। ਜਗ੍ਰਾਹ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਾਨਰਾਵਭਿਤਸ਼੍ਚਰੌ
ਮਹਿੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਜੋ ਪਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਸਨ।
ਇਰਾਵਤ੍ਯਾਂ ਮਹਾਭੋਜੋ ਵਹ੍ਨਿਸੂਰ੍ਯਸਮੋ ਬਲੇ। ਗੋਪਤਿਸ੍ਤਾਲਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤੌ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਧਨ੍ਵਨਾ
ਇਰਾਵਤੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਗੋਪਤੀ ਅਤੇ ਤਾਲਕੇਤੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਸ਼ਾਰੰਗਧਨਵ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਪਤ੍ਤਨੇ ਰਾਜਨ੍ਨਵਹੇਲਨਤਤ੍ਪਰੌ। ਉਭੌ ਤਾਵਪਿ ਕृष੍ਣੇਨ ਸ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤੌ
ਅਕਸ਼ਪ੍ਰਪਤਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ, ਦੋਵੇਂ ਜੋ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸਵਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਦਗ੍ਧਾ ਵਾਰਾਣਸੀ ਤਾਤ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਂ ਪੌਣ੍ਡ੍ਰਂ ਚ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਂ ਚ ਕਲਿਙ੍ਗਂ ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਂਡਿਆ, ਪੌਂਡ੍ਰ, ਮਾਤਸਿਆ ਅਤੇ ਕਲਿੰਗ ਨੂੰ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਘਾਨ ਸਹਿਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਙ੍ਗਰਾਜਂ ਚ ਮਾਧਵਃ
ਮਾਧਵ ਨੇ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਮੇਤ।
ਏष ਚੈਵ ਸ਼ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਰਥੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪੁਙ੍ਗਵਾਨ੍। ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਮਵਹਤ੍ਕृष੍ਣੋ ਮਹਿषੀਂ ਯਾਦਵਰ੍षਭਃ
ਇਹ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਥ ਨਾਲ ਸੌ ਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਬਣਾਇਆ।
ਅਥ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਾਨਂ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਜਿਗਾਯ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਵਿਭੁਃ
ਫਿਰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਖੇਡ ਲਈ ਗਾਂਡੀਵਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਰਾਇਆ।
ਦ੍ਰੌਣਿਂ ਕृਪਂ ਚ ਕਰ੍ਣਂ ਚ ਭੀਮਸੇਨਂ ਸੁਯੋਧਨਮ੍। ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਹਿਤਾਨ੍ਤ੍ਰਾਜਞ੍ਜਿਗਾਯ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਕਰਣ, ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ, ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਰਾਇਆ।
ਬਭ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਨੇष ਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ। ਵੇਣੁਦਾਰਿਵृਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਮਮਾਥ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਬਭਰੂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਵੇਣੁਦਾਰੀ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਾਸ਼੍ਵਾਂ ਸਰਥਕੁਞ੍ਜਰਾਮ੍। ਵੇਣੁਦਾਰਿਵਸ਼ੇ ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਜਿਗਾਯ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਵੇਣੁਦਾਰੀ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਅਵਾਪ੍ਯ ਤਪਸਾ ਵੀਰ੍ਯਂ ਬਲਮੋਜਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਤ੍ਰਾਸਿਤਾਃ ਸਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬਾਣੇਨ ਵਿਬੁਧਾਧਿਪਾਃ
ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਤਾਕਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਾਣਾ ਤੋਂ ਡਰ ਗਏ।
ਵਜ੍ਰਾਸ਼ਨਿਗਦਾਬਾਮੈਸ੍ਤਾਡਯਦ੍ਭਿਰਨੇਕਸ਼ਃ। ਤਸ੍ਯ ਨਾਸੀਦ੍ਰਣੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਦੇਵੈਰਪਿ ਸਵਾਸਵੈਃ
ਵਜਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਮੋਟੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਮਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਰ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਸੋऽਭਿਭੂਤਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣੇਨ ਨ ਹਤਸ਼੍ਚ ਮਗਾਤ੍ਮਨਾ। ਛਿਤ੍ਵਾ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਗੋਵਿਨ੍ਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ; ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਏषੋऽਪੀਡਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕਂਸਂ ਚ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਅਵਾਪ੍ਤਂ ਤਪਸਾ ਵੀਰ੍ਯਂ ਬਲਮੋਜਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਕੈਟਭਂ ਚਾਤਿਲੋਮਾਨਿ ਨਿਜਘਾਨ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਇਹ ਮਹਾਬਲੀ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਕੰਸ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ। ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਤਾਕਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤਾ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਕੈਟਭ ਅਤੇ ਅਤਿਲੋਮਾਨੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਮ੍ਬੁਮੈਰਾਵਤਂ ਚੈਵ ਵਿਰੂਪਂ ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਘਾਨ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਚਾਰਿਮਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਨੇ ਜੰਬੁਮੇਰਾਵਤ, ਵਿਰੂਪ ਅਤੇ ਸ਼ੰਬਰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏष ਭੋਗਵਤੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਾਸੁਕਿਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ੋ ਰੌਕ੍ਮਿਣੇਯਮਮੋਚਯਤ੍
ਭੋਗਵਤੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਪੁੰਡਰੀਕ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ।
ਏਵਂ ਬਹੂਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰੇਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਕृਤਵਾਨ੍ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਸਹਾਯਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਨਾਰਦਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਏਵਮੇषੋऽਸੁਰਾਣਾਂ ਚਸੁਰਾਣਾਮਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਭਯਾਮਯਕਰਃ ਕृष੍ਣਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਏਵਮੇਵ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਰ੍ਥਮਮਿਤਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਪੁਨਃ
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਅਣਗਿਣਤ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ।
ਏष ਭੋਗਵਤੀਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਰਵਿਕਾਨ੍ਤਿਂ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਦ੍ਵਾਰਕਾਮਾਤ੍ਮਸਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾਗਰਂ ਪ੍ਲਾਵਯਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਧੂਪ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਗਵਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੁਵਾਰਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾਏਗਾ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਡੁਬੋ ਦੇਵੇਗਾ।
ਸੁਰਾਸੁਰਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਨਾਭੂਨ੍ਨ ਭਵਿਤਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਯਸ੍ਤਾਮਧ੍ਯਵਸਦ੍ਰਾਜਾ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਮਧੁਸੂਦਨਾਤ੍
ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੁਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਵੱਸਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਵੱਸੇਗਾ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ।
ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਵੈ ਸਰ੍ਵੇ ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕਮਹਾਰਥਾਃ। ਤੇਜਿष੍ਠਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਾਕਪृष੍ਟਂ ਗਤਾਸਵਃ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਸਮਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਗੇ।
ਏਵਮੇਵ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾਣਾਂ ਵਿਧਾਯ ਵਿਧਿਨਾ ਵਿਧਿਮ੍। ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ, ਯਕੀਨਨ ਆਪਣੇ ਸਦੀਵੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਪ੍ਰਮੇਯੋऽਨਿਯੋਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਰ ਕਾਮਗਮੋ ਵਸ਼ੀ। ਮੋਦਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤੋ ਵਾਲਃ ਕ੍ਰੀਡਾਨਕੈਰਿਵ
ਉਹ ਅਣਗਣਿਆ, ਅਣਬੰਧਾ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਭਗਵਾਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਖਿਡੌਣਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।
ਨੈष ਗਰ੍ਭਤ੍ਵਮਾਪੇਦੇ ਨ ਯੋਨ੍ਯਾਮਾਵਸਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ। ਆਤ੍ਮਨਸ੍ਤੇਜਸਾ ਕृष੍ਣਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕੁਰੁਤੇ ਗਤਿਮ੍
ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਵੱਸਿਆ; ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਬੁਦ੍ਬੁਦ ਉਤ੍ਥਾਯ ਤਤ੍ਰੈਵ ਪ੍ਰਵਿਲੀਯਤੇ। ਚਰਾਚਰਾਣਿ ਭੂਤਾਨਿ ਤਥਾ ਨਾਰਾਯਣੇ ਸਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਬੁੱਲਬੁਲਾ ਉੱਠ ਕੇ ਉਸੇ ਥਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਅਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਰਾਇਣ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਪ੍ਰਮਾਤੁਂ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਭਾਰਤ ਕੇਸ਼ਵਃ। ਪਰਂ ਹਿ ਪਰਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਨ੍ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਭਾਰਤ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਕੇਸ਼ਵਾ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੂਪ ਹੀ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਭੀष੍ਣੋ ਵਿਰਰਾਮ ਮਹਾਬਲਃ। ਵ੍ਯਾਜਹਾਰੋਤ੍ਤਰਂ ਤਤ੍ਰ ਸਹਦੇਵੋऽਰ੍ਥਵਦ੍ਵਚਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਸ਼ਮ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਉਚਿਤ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਕੇਸ਼ਵਂ ਕੇਸ਼ਿਹਨ੍ਤਾਰਮਪ੍ਰਮੇਯਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾ ਯੋ ਵਃ ਕृष੍ਣਂ ਨ ਸਹਤੇ ਨृਪਾਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਜਿਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਕੇਸ਼ੀ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਣਗਣਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਸਹਿਣੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ—
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬਲਿਨਾਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਮਯੇਦਂ ਨਿਹਿਤਂ ਪਦਮ੍। ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਮਯਾ ਸਮ੍ਯਗੁਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਤੁ ਸਃ
—ਸਭ ਬਲਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਪੈਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਕਹਿ ਦੇਵੇ।