ਤ੍ਵਰਯਾऽਥ ਸ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਬਲਦੇਵਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਪ੍ਰਾਦੁਮ੍ਨਿਂ ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਮਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਫਿਰ, ਤੁਰੰਤ, ਕੌਂਤਿਆ, ਮਹਾਬਲੀ ਬਲਦੇਵ, ਮਹਾਵੀਰ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਮਹਾਚਮਕ ਅਨਿਰੁੱਧ,
ਉषਾਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਰਾਜਨ੍ਭृਤ੍ਯਦਾਰਗਣੈਃ ਸਹ। ਸਰ੍ਵਾਨੇਤਾਨ੍ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਗਰੁਡੋਪਰਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਰਾਜਾ, ਸੁੰਦਰ ਉਸ਼ਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਨੌਕਰਾਂ-ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਵਿਰਲੇ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ।
ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪੀਤਾਮ੍ਬਰਧਰੋ ਬਲੀ। ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਮਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਃ ਸ਼ਙ੍ਕਚਕ੍ਰਗਦਾਸਿਭृਤ੍। ਆਰੁਰੋਹ ਗਰੁਤ੍ਮਨ੍ਤਮੁਦਯਂ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਯਥਾ
ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਮਹਾਤੇਜ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਅਨੋਖਾ ਰੂਪ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦਾ।
ਸੂਦਿਤਾ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਨਰਕੌ ਹਤੌ। ਕृਤਕ੍ਸ਼ੇਮਃ ਪੁਨਃ ਪਨ੍ਥਾਃ ਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਰਕਾ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਰਸਤਾ ਮੁੜ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਗਿਆ ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ।
ਸ਼ੌਰਿਣਾ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਸ੍ਤ੍ਰਾਸਿਤਾ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਧਨੁषਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਣਾਦੇਨ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਸ੍ਵਨੇਨ ਚ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸੌਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਤੇ ਪਾਂਚਜਨਯ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮੇਘਪ੍ਰਖ੍ਯੈਰਨੇਕੈਸ਼੍ਚ ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯਾਭਿਸਂਵृਤਮ੍। ਰੁਕ੍ਮਿਣਂ ਤ੍ਰਾਸਯਾਮਾਸ ਕੇਸ਼ਵੋ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੱਖਣੀ ਯੋਧਿਆਂ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਕਾਲੇ ਸਨ, ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਘੋषੇਣ ਰਥੇਨਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਚਸਾ। ਉਵਾਹ ਮਹਿषੀਂ ਭੋਜ੍ਯਾਮੇष ਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਫਿਰ, ਤੂਫਾਨ ਵਰਗੀ ਗੂੰਜ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ 'ਚ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਉਹ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਭੋਜਿਆ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਜਾਰੂਥ੍ਯ ਆਹृਤਕ੍ਰੋਧਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਜਿਤਃ। ਵਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ ਹਤਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਸ਼ਤਧਨ੍ਵਾ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ
ਜਰਾਸੰਧ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਫੜਿਆ ਗਿਆ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਵੀ ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ; ਵਕ੍ਰਾ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਤਧਨਵਾ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਹਤਃ ਕੋਪਾਦ੍ਯਵਨਸ਼੍ਚ ਕਸ਼ੇਰੁਕਃ। ਹਤਃ ਸੌਭਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਾਲ੍ਵਸ਼੍ਚ ਕृਤਧਨ੍ਵਨਾ
ਇੰਦਰਦੁਮਨ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਯਵਨ ਅਤੇ ਕਸ਼ੇਰੁਕ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਸੌਭ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਾਲਵ ਨੂੰ ਵੀ ਕ੍ਰਿਤਧਨਵ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਚਕ੍ਰੇਣ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ। ਵਿਭਜ੍ਯ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਸੇਨਮਪੋਥਯਤ੍
ਪੁੰਡਰੀਕ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਕਰੀ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਪਹਾੜ ਵੰਡ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਦਿਉਮਤ ਸੇਨਾ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਿਖਰੇ ਚੈਵ ਨਿਮੇषਾਨ੍ਤਰਚਾਰਿਣੌ। ਜਗ੍ਰਾਹ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਾਨਰਾਵਭਿਤਸ਼੍ਚਰੌ
ਮਹਿੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਜੋ ਪਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਸਨ।
ਇਰਾਵਤ੍ਯਾਂ ਮਹਾਭੋਜੋ ਵਹ੍ਨਿਸੂਰ੍ਯਸਮੋ ਬਲੇ। ਗੋਪਤਿਸ੍ਤਾਲਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤੌ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਧਨ੍ਵਨਾ
ਇਰਾਵਤੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਗੋਪਤੀ ਅਤੇ ਤਾਲਕੇਤੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਸ਼ਾਰੰਗਧਨਵ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਪਤ੍ਤਨੇ ਰਾਜਨ੍ਨਵਹੇਲਨਤਤ੍ਪਰੌ। ਉਭੌ ਤਾਵਪਿ ਕृष੍ਣੇਨ ਸ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤੌ
ਅਕਸ਼ਪ੍ਰਪਤਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ, ਦੋਵੇਂ ਜੋ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸਵਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਦਗ੍ਧਾ ਵਾਰਾਣਸੀ ਤਾਤ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਂ ਪੌਣ੍ਡ੍ਰਂ ਚ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਂ ਚ ਕਲਿਙ੍ਗਂ ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਂਡਿਆ, ਪੌਂਡ੍ਰ, ਮਾਤਸਿਆ ਅਤੇ ਕਲਿੰਗ ਨੂੰ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਘਾਨ ਸਹਿਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਙ੍ਗਰਾਜਂ ਚ ਮਾਧਵਃ
ਮਾਧਵ ਨੇ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਮੇਤ।
ਏष ਚੈਵ ਸ਼ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਰਥੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪੁਙ੍ਗਵਾਨ੍। ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਮਵਹਤ੍ਕृष੍ਣੋ ਮਹਿषੀਂ ਯਾਦਵਰ੍षਭਃ
ਇਹ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਥ ਨਾਲ ਸੌ ਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਬਣਾਇਆ।
ਅਥ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਾਨਂ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਜਿਗਾਯ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਵਿਭੁਃ
ਫਿਰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਖੇਡ ਲਈ ਗਾਂਡੀਵਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਰਾਇਆ।
ਦ੍ਰੌਣਿਂ ਕृਪਂ ਚ ਕਰ੍ਣਂ ਚ ਭੀਮਸੇਨਂ ਸੁਯੋਧਨਮ੍। ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਹਿਤਾਨ੍ਤ੍ਰਾਜਞ੍ਜਿਗਾਯ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਕਰਣ, ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ, ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਰਾਇਆ।
ਬਭ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਨੇष ਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ। ਵੇਣੁਦਾਰਿਵृਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਮਮਾਥ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਬਭਰੂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਵੇਣੁਦਾਰੀ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਾਸ਼੍ਵਾਂ ਸਰਥਕੁਞ੍ਜਰਾਮ੍। ਵੇਣੁਦਾਰਿਵਸ਼ੇ ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਜਿਗਾਯ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਵੇਣੁਦਾਰੀ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਅਵਾਪ੍ਯ ਤਪਸਾ ਵੀਰ੍ਯਂ ਬਲਮੋਜਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਤ੍ਰਾਸਿਤਾਃ ਸਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬਾਣੇਨ ਵਿਬੁਧਾਧਿਪਾਃ
ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਤਾਕਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਾਣਾ ਤੋਂ ਡਰ ਗਏ।
ਵਜ੍ਰਾਸ਼ਨਿਗਦਾਬਾਮੈਸ੍ਤਾਡਯਦ੍ਭਿਰਨੇਕਸ਼ਃ। ਤਸ੍ਯ ਨਾਸੀਦ੍ਰਣੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਦੇਵੈਰਪਿ ਸਵਾਸਵੈਃ
ਵਜਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਮੋਟੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਮਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਰ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਸੋऽਭਿਭੂਤਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣੇਨ ਨ ਹਤਸ਼੍ਚ ਮਗਾਤ੍ਮਨਾ। ਛਿਤ੍ਵਾ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਗੋਵਿਨ੍ਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ; ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਏषੋऽਪੀਡਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕਂਸਂ ਚ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਅਵਾਪ੍ਤਂ ਤਪਸਾ ਵੀਰ੍ਯਂ ਬਲਮੋਜਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਕੈਟਭਂ ਚਾਤਿਲੋਮਾਨਿ ਨਿਜਘਾਨ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਇਹ ਮਹਾਬਲੀ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਕੰਸ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ। ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਤਾਕਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤਾ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਕੈਟਭ ਅਤੇ ਅਤਿਲੋਮਾਨੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਮ੍ਬੁਮੈਰਾਵਤਂ ਚੈਵ ਵਿਰੂਪਂ ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਘਾਨ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਚਾਰਿਮਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਨੇ ਜੰਬੁਮੇਰਾਵਤ, ਵਿਰੂਪ ਅਤੇ ਸ਼ੰਬਰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏष ਭੋਗਵਤੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਾਸੁਕਿਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ੋ ਰੌਕ੍ਮਿਣੇਯਮਮੋਚਯਤ੍
ਭੋਗਵਤੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਪੁੰਡਰੀਕ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ।
ਏਵਂ ਬਹੂਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰੇਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਕृਤਵਾਨ੍ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਸਹਾਯਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਨਾਰਦਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਏਵਮੇषੋऽਸੁਰਾਣਾਂ ਚਸੁਰਾਣਾਮਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਭਯਾਮਯਕਰਃ ਕृष੍ਣਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਏਵਮੇਵ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਰ੍ਥਮਮਿਤਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਪੁਨਃ
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਅਣਗਿਣਤ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ।
ਏष ਭੋਗਵਤੀਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਰਵਿਕਾਨ੍ਤਿਂ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਦ੍ਵਾਰਕਾਮਾਤ੍ਮਸਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾਗਰਂ ਪ੍ਲਾਵਯਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਧੂਪ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਗਵਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੁਵਾਰਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾਏਗਾ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਡੁਬੋ ਦੇਵੇਗਾ।