ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਬਾਣਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ ਤਤ੍ਰਾਥ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਚਕ੍ਰੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੇਨ ਬਾਣੇਨ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜਨਾਰਦਨ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਤੇ ਬਾਣ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਉਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਬਾਣੋऽਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਿਤਾਨਿ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਸੁਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਕੇਸ਼ਵੇ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਬਾਣ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਕੇਸ਼ਵ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਪੁਨਰੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਬਾਹੁਭਿਃ। ਮੁਮੋਚ ਬਾਣਃ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਤਿ ਰਣਾਜਿਰੇ
ਬਾਣ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਤਤਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਤਦਾ ਕृਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭਾਰਤ। ਕृਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਬਾਣੇਨ ਯੁਦ੍ਧਂ ਰਾਜਨ੍ਨਗੋਕ੍ਸ਼ਜਃ
ਭਾਰਤਾ, ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਕੱਟ ਕੇ, ਅਗਨਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਣ ਨਾਲ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤ ਕੇ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਚਕ੍ਰਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਰੋषਾਦ੍ਵੈ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੋਤ੍ਤਮਂ ਤਤਃ। ਸਹਸ੍ਰਬਾਹੂਂਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਬਾਣਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਦਿਵਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ — ਚਕਰ — ਚੁੱਕ ਕੇ, ਬਾਣ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਤੋ ਬਾਣੋ ਮਹਾਰਾਜ ਕृष੍ਣੇਨ ਭृਸ਼ਪੀਡਿਤਃ। ਭਿਨ੍ਨਬਾਹੁਃ ਪਪਾਤਾਸ਼ੁ ਵਿਸ਼ਾਖ ਇਵ ਪਾਦਪਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਫਿਰ ਬਾਣ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੁਰੰਤ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਰੁੱਖ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ।
ਸ ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਬਾਣੈਸ੍ਤਂ ਬਾਣਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਪ੍ਰਾਦ੍ਯੁਮ੍ਨਿਂ ਮੋਚਯਾਮਾਸ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਰਾਜਗृਹਾਤ੍ਤਦਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਾਣ ਨੂੰ ਗਿਰਾ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਲਿਆ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾऽਥ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਪ੍ਰਾਦ੍ਯੁਮ੍ਨਿਂ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ। ਬਾਣਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਨਿ ਅਸਙ੍ਖ੍ਯਾਨਿ ਜਹਾਰ ਸਃ
ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਛੁਡਾ ਕੇ, ਬਾਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਣਗਿਣਤ ਖਜਾਨੇ ਲੈ ਲਏ।
ਗੋਧਨਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਸ ਬਾਣਸ੍ਯਾਲਯੇ ਬਲਾਤ੍। ਜਹਾਰ ਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਯਦੂਨਾਂ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨਃ
ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਵਧਾਈ, ਨੇ ਬਾਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚੋਂ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਦੌਲਤ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਲੈ ਲਈ।
ਤਤਃ ਸ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਨਿ ਚਾਹृਤ੍ਯ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਰੋਪਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਗਰੁਡੋਪਰਿ
ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਲੋਡ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤ੍ਵਰਯਾऽਥ ਸ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਬਲਦੇਵਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਪ੍ਰਾਦੁਮ੍ਨਿਂ ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਮਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਫਿਰ, ਤੁਰੰਤ, ਕੌਂਤਿਆ, ਮਹਾਬਲੀ ਬਲਦੇਵ, ਮਹਾਵੀਰ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਮਹਾਚਮਕ ਅਨਿਰੁੱਧ,
ਉषਾਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਰਾਜਨ੍ਭृਤ੍ਯਦਾਰਗਣੈਃ ਸਹ। ਸਰ੍ਵਾਨੇਤਾਨ੍ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਗਰੁਡੋਪਰਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਰਾਜਾ, ਸੁੰਦਰ ਉਸ਼ਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਨੌਕਰਾਂ-ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਵਿਰਲੇ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ।
ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪੀਤਾਮ੍ਬਰਧਰੋ ਬਲੀ। ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਮਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਃ ਸ਼ਙ੍ਕਚਕ੍ਰਗਦਾਸਿਭृਤ੍। ਆਰੁਰੋਹ ਗਰੁਤ੍ਮਨ੍ਤਮੁਦਯਂ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਯਥਾ
ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਮਹਾਤੇਜ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਅਨੋਖਾ ਰੂਪ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦਾ।
ਸੂਦਿਤਾ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਨਰਕੌ ਹਤੌ। ਕृਤਕ੍ਸ਼ੇਮਃ ਪੁਨਃ ਪਨ੍ਥਾਃ ਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਰਕਾ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਰਸਤਾ ਮੁੜ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਗਿਆ ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ।
ਸ਼ੌਰਿਣਾ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਸ੍ਤ੍ਰਾਸਿਤਾ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਧਨੁषਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਣਾਦੇਨ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਸ੍ਵਨੇਨ ਚ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸੌਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਤੇ ਪਾਂਚਜਨਯ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮੇਘਪ੍ਰਖ੍ਯੈਰਨੇਕੈਸ਼੍ਚ ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯਾਭਿਸਂਵृਤਮ੍। ਰੁਕ੍ਮਿਣਂ ਤ੍ਰਾਸਯਾਮਾਸ ਕੇਸ਼ਵੋ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੱਖਣੀ ਯੋਧਿਆਂ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਕਾਲੇ ਸਨ, ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਘੋषੇਣ ਰਥੇਨਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਚਸਾ। ਉਵਾਹ ਮਹਿषੀਂ ਭੋਜ੍ਯਾਮੇष ਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਫਿਰ, ਤੂਫਾਨ ਵਰਗੀ ਗੂੰਜ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ 'ਚ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਉਹ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਭੋਜਿਆ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਜਾਰੂਥ੍ਯ ਆਹृਤਕ੍ਰੋਧਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਜਿਤਃ। ਵਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ ਹਤਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਸ਼ਤਧਨ੍ਵਾ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ
ਜਰਾਸੰਧ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਫੜਿਆ ਗਿਆ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਵੀ ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ; ਵਕ੍ਰਾ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਤਧਨਵਾ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਹਤਃ ਕੋਪਾਦ੍ਯਵਨਸ਼੍ਚ ਕਸ਼ੇਰੁਕਃ। ਹਤਃ ਸੌਭਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਾਲ੍ਵਸ਼੍ਚ ਕृਤਧਨ੍ਵਨਾ
ਇੰਦਰਦੁਮਨ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਯਵਨ ਅਤੇ ਕਸ਼ੇਰੁਕ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਸੌਭ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਾਲਵ ਨੂੰ ਵੀ ਕ੍ਰਿਤਧਨਵ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਚਕ੍ਰੇਣ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ। ਵਿਭਜ੍ਯ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਸੇਨਮਪੋਥਯਤ੍
ਪੁੰਡਰੀਕ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਕਰੀ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਪਹਾੜ ਵੰਡ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਦਿਉਮਤ ਸੇਨਾ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਿਖਰੇ ਚੈਵ ਨਿਮੇषਾਨ੍ਤਰਚਾਰਿਣੌ। ਜਗ੍ਰਾਹ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਾਨਰਾਵਭਿਤਸ਼੍ਚਰੌ
ਮਹਿੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਜੋ ਪਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਸਨ।
ਇਰਾਵਤ੍ਯਾਂ ਮਹਾਭੋਜੋ ਵਹ੍ਨਿਸੂਰ੍ਯਸਮੋ ਬਲੇ। ਗੋਪਤਿਸ੍ਤਾਲਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤੌ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਧਨ੍ਵਨਾ
ਇਰਾਵਤੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਗੋਪਤੀ ਅਤੇ ਤਾਲਕੇਤੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਸ਼ਾਰੰਗਧਨਵ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਪਤ੍ਤਨੇ ਰਾਜਨ੍ਨਵਹੇਲਨਤਤ੍ਪਰੌ। ਉਭੌ ਤਾਵਪਿ ਕृष੍ਣੇਨ ਸ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤੌ
ਅਕਸ਼ਪ੍ਰਪਤਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ, ਦੋਵੇਂ ਜੋ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸਵਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਦਗ੍ਧਾ ਵਾਰਾਣਸੀ ਤਾਤ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਂ ਪੌਣ੍ਡ੍ਰਂ ਚ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਂ ਚ ਕਲਿਙ੍ਗਂ ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਂਡਿਆ, ਪੌਂਡ੍ਰ, ਮਾਤਸਿਆ ਅਤੇ ਕਲਿੰਗ ਨੂੰ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਘਾਨ ਸਹਿਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਙ੍ਗਰਾਜਂ ਚ ਮਾਧਵਃ
ਮਾਧਵ ਨੇ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਮੇਤ।
ਏष ਚੈਵ ਸ਼ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਰਥੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪੁਙ੍ਗਵਾਨ੍। ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਮਵਹਤ੍ਕृष੍ਣੋ ਮਹਿषੀਂ ਯਾਦਵਰ੍षਭਃ
ਇਹ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਥ ਨਾਲ ਸੌ ਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਬਣਾਇਆ।
ਅਥ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਾਨਂ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਜਿਗਾਯ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਵਿਭੁਃ
ਫਿਰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਖੇਡ ਲਈ ਗਾਂਡੀਵਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਰਾਇਆ।
ਦ੍ਰੌਣਿਂ ਕृਪਂ ਚ ਕਰ੍ਣਂ ਚ ਭੀਮਸੇਨਂ ਸੁਯੋਧਨਮ੍। ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਹਿਤਾਨ੍ਤ੍ਰਾਜਞ੍ਜਿਗਾਯ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਕਰਣ, ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ, ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਰਾਇਆ।
ਬਭ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਨੇष ਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ। ਵੇਣੁਦਾਰਿਵृਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਮਮਾਥ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਬਭਰੂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਵੇਣੁਦਾਰੀ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਾਸ਼੍ਵਾਂ ਸਰਥਕੁਞ੍ਜਰਾਮ੍। ਵੇਣੁਦਾਰਿਵਸ਼ੇ ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਜਿਗਾਯ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਵੇਣੁਦਾਰੀ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿੱਤ ਲਈ।