ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਪੁਰਾ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵੌषਧਿਵਿਦੀਪਿਤਮ੍। ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਭਵਨਾਚ੍ਛੌਰਿਰਾਜਹਾਰ ਪਰਨ੍ਤਪਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਸੀ ਜੋ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਖਧੀਆਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਂਵੀਰ ਚੋਰ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਤੋਂ ਲਿਆ ਸੀ।
ਪਾਰਿਜਾਤਃ ਸ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਃ। ਲੇਪਹਸ੍ਤਸ਼ਤੈਰ੍ਜੁष੍ਟੋ ਵਿਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਹਿਰਣ੍ਮਯੈਃ
ਉਥੇ ਹੀ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਪਾਰਿਜਾਤ ਰੁੱਖ ਲਾਇਆ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸੇਵਕਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਿਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵਿਹਿਤਾ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਃ। ਪਦ੍ਮਾਕੁਲਜਲੋਪੇਤਾ ਰਕ੍ਤਸੌਗਨ੍ਧਿਕੋਤ੍ਪਲਾਃ
ਉਥੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਲਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਤੇ ਲਾਲ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਨੀਲੇ ਕਵਲ ਖਿੜਦੇ ਹਨ।
ਮਣਿਮੌਕ੍ਤਿਕਵਾਲੂਕਾਃ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਃ ਸਰਾਂਸਿ ਚ। ਤਾਸਾਂ ਪਰਮਕੂਲਿ ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਉਥੇ ਮਣਕਾਂ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਲੀ ਰੇਤ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਸਰੋਵਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਸੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਾਲਤਾਲਾਸ਼੍ਵਕਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ਾਖਾਸ਼੍ਚ ਰੋਹਿਣਃ। ਭਲ੍ਲਾਤਕਕਪਿਤ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਚਮ੍ਪਕਾਃ
ਉਥੇ ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਅਸ਼ਵਕਰਨ ਅਤੇ ਸੌਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰੋਹਿੜੇ, ਭੱਲਾਤਕ, ਕਪਿੱਠ, ਇੰਦਰਵ੍ਰਿਕਸ਼ ਤੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲਾਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਖਾਦਿਰਾ ਮृਤਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਿਰੋਪਿਤਾਃ। ਯੇ ਚ ਹੈਮਵਤਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਯੇ ਚ ਨਨ੍ਦਨਜਾਸ੍ਤਥਾ
ਖਾਦਰ ਤੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਰੁੱਖ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਲਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਹਿਮਾਲੇ ਦੇ ਤੇ ਨੰਦਨ ਵਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਲਗਾਏ ਹਨ।
ਆਹृਤ੍ਯ ਯਦੁਸਿਂਹੇਨ ਤੇऽਪਿ ਤਤ੍ਰ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾਃ। ਰਤ੍ਨਪੀਤਾਰੁਣਪ੍ਰਖ੍ਯਾਃ ਸਿਤਪੁष੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਪਾਦਪਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਯਾਦਵ ਸਿੰਘ ਲਿਆ ਕੇ ਉਥੇ ਲਗਾਏ, ਜੋ ਰਤਨ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਤਾਮੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਫਲਪੂਰ੍ਣੋਸ੍ਤੇ ਤੇ ਚ ਕਾਨਨਸਿਨ੍ਧੁषੁ। ਸਹਸ੍ਰਪਤ੍ਰਪਦ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਦਰਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਤੇ ਮੰਦਰ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।
ਅਸ਼ੋਕਾਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਾਸ਼੍ਚ ਤਿਲਕਾ ਨਾਗ ਮਲ੍ਲਿਕਾਃ। ਕੁਰਕਾ ਨਾਗਪੁष੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਚਮ੍ਪਕਾਸ੍ਤृਣਪੁਲ੍ਲਿਕਾਃ
ਉਥੇ ਅਸ਼ੋਕ, ਕਰਨਿਕਾਰ, ਤਿਲਕ, ਨਾਗ, ਮੱਲਿਕਾ, ਕੁਰਕ, ਨਾਗਪੁਸ਼ਪ, ਚੰਪਾ ਤੇ ਘਾਹ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਵਰ੍ਣਾਃ ਕਬਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਨੀਪਾਃ ਕੁਰਵਕਾਸ੍ਤਥਾ। ਕੇਤਕਾਃ ਕੇਸਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਹਿਨਤਾਲਤਲਤਾਟਕਾਃ
ਉਥੇ ਸਤ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਬੰਧ, ਨੀਪ, ਕੁਰਵਕ, ਕੇਤਕੀ, ਕੇਸਰ ਤੇ ਹਿਨਤਾਲ ਤੇ ਤਾਲਤਟ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੀ ਹਨ।
ਤਾਲਾਃ ਪ੍ਰਲਮ੍ਬਾ ਵਕੁਲਾਃ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾ ਬੀਜਪੂਰਕਾਃ। ਦ੍ਰੁਤਾਮਲਕਖਰ੍ਜੂਰਾ ਮਹਿਤਾ ਜਮ੍ਬੁਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਤਾਲ, ਪ੍ਰਲੰਬ, ਵਕੁਲ, ਪਿੰਡੀਕਾ, ਬੀਜਪੂਰਕ, ਤੇਜ਼ ਵਧਣ ਵਾਲੇ ਆਂਵਲੇ ਤੇ ਖਜੂਰ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ, ਅਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਜੰਬੂਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਉਥੇ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਆਮ੍ਰਾਃ ਪਨਸਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਚਮ੍ਪਕਾਸ੍ਤਿਲਤਿਨ੍ਦੁਕਾਃ। ਲਿਕੁਚਾਮृਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ੀਰਿਕਾ ਕਰ੍ਣਿਕਾ ਤਥਾ
ਅੰਬ, ਜੈਕਫਲ, ਚੰਪਾ, ਤਿਲਕ, ਤਿੰਦੂ, ਲਿਕੁਚ ਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਨਾਲ ਹੀ ਖੀਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਕਰਨਿਕਾ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਨਾਲਿਕੇਰੇਙ੍ਗੁਦਾਸ਼੍ਚੈਵ ਉਤ੍ਕ੍ਰੋਸ਼ਕਵਨਾਨਿ ਚ। ਕਦਲੀ ਜਾਤਮਲ੍ਲੀ ਚ ਪਾਟਲੀ ਕੁਮੁਦੋਤ੍ਪਲਾਃ
ਨਾਰੀਅਲ, ਇੰਗੁਦ, ਉਤਕ੍ਰੋਸ਼ਕ ਦੇ ਜੰਗਲ, ਕੇਲਾ, ਜਾਤਮਾਂਸੀ, ਪਾਟਲੀ, ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਉਥੇ ਵੱਧ ਕੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਕਪੂਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਵਾਪ੍ਯਃ ਕੂਪਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਫੁਲ੍ਲਾਸ਼ਾਕਕਪਿਤ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਤੈਸ੍ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਬਨ੍ਧੁਜੀਵਕਾਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕੁਆਂ ਤੇ ਤਲਾਬ ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਸਾਕ ਤੇ ਕਪਿੱਠ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਤੇ ਬੰਧੁਜੀਵ ਦੇ ਜੰਗਲ ਉਥੇ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪ੍ਰਿਯਾਲਾਸ਼ੋਕਵਾਦਿਰ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗੁਬਦਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਯਵੈਃ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਚਨ੍ਦਨੈਃ
ਪ੍ਰਿਆਲਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਵਾਦੀਰਿਆ ਤੇ ਪੂਰਬ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰੁੱਖ, ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ, ਬੇਰੀ, ਜੌ, ਸਯੰਦਨ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਸ਼ਚੀਪੀਲੁਪਲਾਸ਼੍ਚੈਸ਼੍ਚ ਪਲਾਸ਼ਵਧਪਿਪ੍ਲੈਃ। ਉਦੁਮ੍ਬਰੈਸ਼੍ਚ ਬਿਲ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਪਾਲਾਸ਼ੈਃ ਪਾਰਿਭਦ੍ਰਕੈਃ
ਸ਼ਚੀ, ਪੀਲੂ, ਪਲਾਸ਼, ਵਧਪੀਪਲ, ਉਦੁੰਬਰ, ਬੈਲ, ਪਲਾਸ਼ ਤੇ ਪਾਰਿਭਦਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਵृਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਜੁਨੈਸ਼੍ਚੈਵ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੈਸ਼੍ਚਿਰਬਿਲ੍ਵਕੈਃ। ਭੌਮਗਞ੍ਜਨਵृਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਭਲ੍ਲਾਭੈਰਸ਼੍ਵਸਾਹ੍ਵਯੈਃ
ਇੰਦਰਵ੍ਰਿਕਸ਼, ਅਰਜੁਨ, ਅਸ਼ਵੱਥ, ਚਿਰਬੈਲ, ਭੌਮਗੰਜਨ, ਭੱਲਾ ਤੇ ਅਸ਼ਵਸਾਹਵ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਸਜ੍ਜੈਸ੍ਤਾਮ੍ਬੂਲਵਲ੍ਲੀਭਿਰ੍ਲਵਙ੍ਗੈਃ ਕ੍ਰਮੁਕੈਸ੍ਤਥਾ। ਵਂਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਿਰੋਪਿਤੈਃ
ਸੱਜਾ, ਤਾਂਬੂਲ ਦੀਆਂ ਬੇਲਾਂ, ਲਵੰਗ, ਕਰਮੁਕ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵੰਸ ਉਥੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਯੇ ਚ ਨਨ੍ਦਨਜਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਯੇ ਚ ਚੈਤ੍ਰਰਥੇ ਵਨੇ। ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਯਦੁਨਾਥੇਨ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਿਰੋਪਿਤਾਃ
ਜੋ ਰੁੱਖ ਨੰਦਨਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਚੈਤਰਰਥ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਇੱਥੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਸਮਾਹਿਤਾ ਮਹਾਨਦ੍ਯਃ ਪੀਤਲੋਹਿਤਵਾਲੁਕਾਃ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗृਹਵਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਮਣਿਸ਼ਕ੍ਰਸਵਾਲੁਕਾਃ
ਉਥੇ ਵੱਡੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਸੁਨਹਿਰੀ ਤੇ ਲਾਲ ਰੇਤ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰੇਤ ਮਣਕਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੇਤ ਹੋਵੇ।
ਮਤ੍ਤਬਰ੍ਹਿਣਨਾਦਾਸ਼੍ਚ ਕੋਕਿਲਾਸ਼੍ਚ ਮਦਾਵਹਾਃ। ਬਭੂਵੁਃ ਪਰਮੋਪੇਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਗਤਿ ਪਰ੍ਵਤਾਃ
ਮਸਤ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੁਲੰਦ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਕੋਇਲਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਉਥੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਜਯੂਥਾਨਿ ਤਤ੍ਰ ਗੋਮਹਿषਾਸ੍ਤਥਾ। ਨਿਵਾਸਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਰਾਹਾ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਥੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਗਾਂ ਤੇ ਮਹੀਂਦੇ ਵੀ ਸਨ। ਸੂਰ, ਹਿਰਣ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਠਿਕਾਣੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਕृਤਃ ਸ਼ੈਲਃ ਪ੍ਰਾਕਾਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਵ੍ਯਕ੍ਤਕਿष੍ਕੁਸ਼ਤੋਦ੍ਯਾਮਃ ਸੁਧਾਰਸਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਉਸ ਮਹਲ ਦੇ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਪਹਾੜੀ ਕੰਧ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਬਾਗ-ਬਗੀਚੇ ਕਿਸ਼ਕੁ ਤੇ ਸ਼ਤ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ, ਤੇ ਉਹ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ।
ਤੇਨ ਤੇ ਚ ਮਹਾਸ਼ੈਲਾਃ ਸਰਿਤਸ਼੍ਚ ਸਰਾਂਸਿ ਚ। ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਨਿ ਵੈ ਤਸ੍ਯ ਵਨਾਨ੍ਯੁਪਵਨਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਕੰਧ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ, ਦਰਿਆ, ਝੀਲਾਂ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਉਪਵਨ ਸਾਰੇ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਏਵਮਾਲੋਕਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾਮृषਭਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ। ਉਪੇਨ੍ਦ੍ਰਬਲਦੇਵੌ ਚ ਵਾਸਵਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ—ਉਪਿੰਦਰ, ਬਲਰਾਮ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇੰਦਰ—ਦਵਾਰਕਾ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਪਾਣ੍ਡਰਂ ਸ਼ੌਰਿਰ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਗਰੁਤ੍ਮਤਃ। ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ਼ਙ੍ਖਮੁਪਾਧ੍ਮਾਸੀਦ੍ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਫਿਰ ਸ਼ੌਰੀ, ਚਿੱਟੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਉਂਦਾ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਰੋਆਂ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਖਸ੍ਯ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਸਾਰਸ਼੍ਚੁਕ੍ਸ਼ੁਭੇ ਭृਸ਼ਮ੍। ਰਰਾਸ ਚ ਨਭਃ ਸਰ੍ਵਂ ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਰਮਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਝੀਲ ਬਹੁਤ ਹਿਲ ਗਈ, ਸਾਰਾ ਅਸਮਾਨ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਜੀਬ ਸੀ।
ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਕੁਕੁਰਾਨ੍ਦਕਾਃ। ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਾਃ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰਾਲੋਕ੍ਯ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣ ਕੇ ਕੁਕੁਰ ਤੇ ਅੰਧਕ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆ ਗਏ।
ਵਸੁਦੇਵਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਵੇਣੁਸ਼ਙ੍ਖਰਵੈਃ ਸਹ। ਉਗ੍ਰਸੇਨੋ ਯਯੌ ਰਾਜਾ ਵਾਸੁਦੇਵਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਰਾਜਾ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਾਂਗੂਆਂ ਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਆਨਨ੍ਦਿਤੁਂ ਪਰ੍ਯਚਨ੍ਸ੍ਵੇषੁ ਵੇਸ਼੍ਮਸੁ ਦੇਵਕੀ। ਰੋਹਿਣੀ ਚ ਯਯੌ ਦੇਸ਼ਮਾਹੁਕਸ੍ਯ ਚ ਯਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਦੇਵਕੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਗਈ, ਤੇ ਰੋਹਿਣੀ ਵੀ ਆਹੁਕ ਦੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚਲੀ।