ਯਂ ਵਿਦੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਹਰਿਰਿਤ੍ਯੇਵ ਭਾਰਤ। ਸੁਮਿਤ੍ਰਵਿਜਯਾਵਾਸੋ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਪੂਜਿਤਃ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਸੁਮਿਤਰਾ ਤੇ ਵਿਜਯਾ ਦਾ ਵਾਸ, ਦੇਵਰਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਮਹਿष੍ਯਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਭੂषਣਂ ਸਰ੍ਵਵੇਸ਼੍ਮਨਾਮ੍। ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਸਾਦਮੁਖ੍ਯੋऽਤ੍ਰ ਵਿਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਿਲ੍ਪਿਭਿਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਸਭ ਮਹਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ, ਇਥੇ ਮੁੱਖ ਮਹਲ, ਜੋ ਸਭ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ।
ਮਹਿष੍ਯਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਕੇਤੁਮਾਨਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਵਿਰਜੋ ਨਾਮ ਵਿਰਜਸ੍ਕੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਕੇਤੁਮਾਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਵਿਰਜਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ।
ਉਪਸ੍ਥਾਨਗृਹਂ ਤਾਤ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਸਾਦਮੁਖ੍ਯੋऽਤ੍ਰ ਯਂ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਵ੍ਯਦਧਾਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਪਿਆਰੇ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਦਰਬਾਰ ਹਾਲ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਲ ਹੈ, ਉਹ ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਯੋਜਨਾਯਤਵਿष੍ਕਮ੍ਭਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਮਯਂ ਵਿਭੋਃ। ਤੇषਾਂ ਤੁ ਵਿਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰੁਕ੍ਮਦਣ੍ਡਾਃ ਪਤਾਕਿਨਃ
ਉਸ ਮਹਲ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਯੋਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪੂਰਾ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਝੰਡੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸਦਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗਸਞ੍ਜਨਨਾ ਧ੍ਵਜਾਃ। ਘਣ੍ਟਾਜਾਲਾਨਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਸਤੇ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ ਝੰਡੇ ਲਹਿਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਘੰਟੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਲਟਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਹृਤ੍ਯ ਯਦੁਸਿਂਹੇਨ ਵੈਜਯਨ੍ਤਚ੍ਛਲੋ ਮਹਾਤ੍। ਹਂਸਕੂਟਸ੍ਯ ਯਚ੍ਛ੍ਰਙ੍ਗਮਿਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸਰੋ ਮਹਤ੍
ਉਸ ਯਾਦਵ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਥੇ ਵੈਜਯੰਤ ਛਤਰੀ, ਹੰਸਕੂਟ ਦਾ ਵੱਡਾ ਚੋਟੀ, ਤੇ ਇੰਦਰਦੁਯੁਮਨ ਸਰੋਵਰ ਵੀ ਲਿਆ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
षष੍ਟਿਤਾਲਸਮੁਤ੍ਸੇਧਮਰ੍ਧਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਮ੍। ਸਕਿਨ੍ਨਰਮਹਾਨਾਦਂ ਤਦਪ੍ਯਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਉਹ ਚੋਟੀ ਸੱਠ ਤਾਲ ਉੱਚੀ ਤੇ ਅੱਧ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਕਿਨਨਰਾਂ ਦੀ ਵਾਜਾ-ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਅਣਮਾਪ ਰੌਣਕ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੂਟਦੀ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਆਦਿਤ੍ਯਪਥਗਂ ਯਤ੍ਤਨ੍ਮੇਰੋਃ ਸ਼ਿਖਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਮੇਰੂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਰਸਤਾ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।
ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਤਦਪ੍ਯੁਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਕੁਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਸ੍ਵਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮਾਹृਤਮ੍
ਉਹ ਜੰਬੂਨਾਦ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਟੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਿਆ ਕੇ ਰੱਖੀ ਗਈ।
ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਪੁਰਾ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵੌषਧਿਵਿਦੀਪਿਤਮ੍। ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਭਵਨਾਚ੍ਛੌਰਿਰਾਜਹਾਰ ਪਰਨ੍ਤਪਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਸੀ ਜੋ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਖਧੀਆਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਂਵੀਰ ਚੋਰ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਤੋਂ ਲਿਆ ਸੀ।
ਪਾਰਿਜਾਤਃ ਸ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਃ। ਲੇਪਹਸ੍ਤਸ਼ਤੈਰ੍ਜੁष੍ਟੋ ਵਿਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਹਿਰਣ੍ਮਯੈਃ
ਉਥੇ ਹੀ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਪਾਰਿਜਾਤ ਰੁੱਖ ਲਾਇਆ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸੇਵਕਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਿਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵਿਹਿਤਾ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਃ। ਪਦ੍ਮਾਕੁਲਜਲੋਪੇਤਾ ਰਕ੍ਤਸੌਗਨ੍ਧਿਕੋਤ੍ਪਲਾਃ
ਉਥੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਲਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਤੇ ਲਾਲ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਨੀਲੇ ਕਵਲ ਖਿੜਦੇ ਹਨ।
ਮਣਿਮੌਕ੍ਤਿਕਵਾਲੂਕਾਃ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਃ ਸਰਾਂਸਿ ਚ। ਤਾਸਾਂ ਪਰਮਕੂਲਿ ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਉਥੇ ਮਣਕਾਂ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਲੀ ਰੇਤ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਸਰੋਵਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਸੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਾਲਤਾਲਾਸ਼੍ਵਕਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ਾਖਾਸ਼੍ਚ ਰੋਹਿਣਃ। ਭਲ੍ਲਾਤਕਕਪਿਤ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਚਮ੍ਪਕਾਃ
ਉਥੇ ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਅਸ਼ਵਕਰਨ ਅਤੇ ਸੌਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰੋਹਿੜੇ, ਭੱਲਾਤਕ, ਕਪਿੱਠ, ਇੰਦਰਵ੍ਰਿਕਸ਼ ਤੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲਾਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਖਾਦਿਰਾ ਮृਤਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਿਰੋਪਿਤਾਃ। ਯੇ ਚ ਹੈਮਵਤਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਯੇ ਚ ਨਨ੍ਦਨਜਾਸ੍ਤਥਾ
ਖਾਦਰ ਤੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਰੁੱਖ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਲਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਹਿਮਾਲੇ ਦੇ ਤੇ ਨੰਦਨ ਵਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਲਗਾਏ ਹਨ।
ਆਹृਤ੍ਯ ਯਦੁਸਿਂਹੇਨ ਤੇऽਪਿ ਤਤ੍ਰ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾਃ। ਰਤ੍ਨਪੀਤਾਰੁਣਪ੍ਰਖ੍ਯਾਃ ਸਿਤਪੁष੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਪਾਦਪਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਯਾਦਵ ਸਿੰਘ ਲਿਆ ਕੇ ਉਥੇ ਲਗਾਏ, ਜੋ ਰਤਨ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਤਾਮੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਫਲਪੂਰ੍ਣੋਸ੍ਤੇ ਤੇ ਚ ਕਾਨਨਸਿਨ੍ਧੁषੁ। ਸਹਸ੍ਰਪਤ੍ਰਪਦ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਦਰਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਤੇ ਮੰਦਰ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।
ਅਸ਼ੋਕਾਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਾਸ਼੍ਚ ਤਿਲਕਾ ਨਾਗ ਮਲ੍ਲਿਕਾਃ। ਕੁਰਕਾ ਨਾਗਪੁष੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਚਮ੍ਪਕਾਸ੍ਤृਣਪੁਲ੍ਲਿਕਾਃ
ਉਥੇ ਅਸ਼ੋਕ, ਕਰਨਿਕਾਰ, ਤਿਲਕ, ਨਾਗ, ਮੱਲਿਕਾ, ਕੁਰਕ, ਨਾਗਪੁਸ਼ਪ, ਚੰਪਾ ਤੇ ਘਾਹ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਵਰ੍ਣਾਃ ਕਬਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਨੀਪਾਃ ਕੁਰਵਕਾਸ੍ਤਥਾ। ਕੇਤਕਾਃ ਕੇਸਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਹਿਨਤਾਲਤਲਤਾਟਕਾਃ
ਉਥੇ ਸਤ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਬੰਧ, ਨੀਪ, ਕੁਰਵਕ, ਕੇਤਕੀ, ਕੇਸਰ ਤੇ ਹਿਨਤਾਲ ਤੇ ਤਾਲਤਟ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੀ ਹਨ।
ਤਾਲਾਃ ਪ੍ਰਲਮ੍ਬਾ ਵਕੁਲਾਃ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾ ਬੀਜਪੂਰਕਾਃ। ਦ੍ਰੁਤਾਮਲਕਖਰ੍ਜੂਰਾ ਮਹਿਤਾ ਜਮ੍ਬੁਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਤਾਲ, ਪ੍ਰਲੰਬ, ਵਕੁਲ, ਪਿੰਡੀਕਾ, ਬੀਜਪੂਰਕ, ਤੇਜ਼ ਵਧਣ ਵਾਲੇ ਆਂਵਲੇ ਤੇ ਖਜੂਰ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ, ਅਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਜੰਬੂਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਉਥੇ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਆਮ੍ਰਾਃ ਪਨਸਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਚਮ੍ਪਕਾਸ੍ਤਿਲਤਿਨ੍ਦੁਕਾਃ। ਲਿਕੁਚਾਮृਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ੀਰਿਕਾ ਕਰ੍ਣਿਕਾ ਤਥਾ
ਅੰਬ, ਜੈਕਫਲ, ਚੰਪਾ, ਤਿਲਕ, ਤਿੰਦੂ, ਲਿਕੁਚ ਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਨਾਲ ਹੀ ਖੀਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਕਰਨਿਕਾ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਨਾਲਿਕੇਰੇਙ੍ਗੁਦਾਸ਼੍ਚੈਵ ਉਤ੍ਕ੍ਰੋਸ਼ਕਵਨਾਨਿ ਚ। ਕਦਲੀ ਜਾਤਮਲ੍ਲੀ ਚ ਪਾਟਲੀ ਕੁਮੁਦੋਤ੍ਪਲਾਃ
ਨਾਰੀਅਲ, ਇੰਗੁਦ, ਉਤਕ੍ਰੋਸ਼ਕ ਦੇ ਜੰਗਲ, ਕੇਲਾ, ਜਾਤਮਾਂਸੀ, ਪਾਟਲੀ, ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਉਥੇ ਵੱਧ ਕੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਕਪੂਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਵਾਪ੍ਯਃ ਕੂਪਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਫੁਲ੍ਲਾਸ਼ਾਕਕਪਿਤ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਤੈਸ੍ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਬਨ੍ਧੁਜੀਵਕਾਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕੁਆਂ ਤੇ ਤਲਾਬ ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਸਾਕ ਤੇ ਕਪਿੱਠ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਤੇ ਬੰਧੁਜੀਵ ਦੇ ਜੰਗਲ ਉਥੇ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪ੍ਰਿਯਾਲਾਸ਼ੋਕਵਾਦਿਰ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗੁਬਦਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਯਵੈਃ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਚਨ੍ਦਨੈਃ
ਪ੍ਰਿਆਲਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਵਾਦੀਰਿਆ ਤੇ ਪੂਰਬ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰੁੱਖ, ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ, ਬੇਰੀ, ਜੌ, ਸਯੰਦਨ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਸ਼ਚੀਪੀਲੁਪਲਾਸ਼੍ਚੈਸ਼੍ਚ ਪਲਾਸ਼ਵਧਪਿਪ੍ਲੈਃ। ਉਦੁਮ੍ਬਰੈਸ਼੍ਚ ਬਿਲ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਪਾਲਾਸ਼ੈਃ ਪਾਰਿਭਦ੍ਰਕੈਃ
ਸ਼ਚੀ, ਪੀਲੂ, ਪਲਾਸ਼, ਵਧਪੀਪਲ, ਉਦੁੰਬਰ, ਬੈਲ, ਪਲਾਸ਼ ਤੇ ਪਾਰਿਭਦਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਵृਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਜੁਨੈਸ਼੍ਚੈਵ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੈਸ਼੍ਚਿਰਬਿਲ੍ਵਕੈਃ। ਭੌਮਗਞ੍ਜਨਵृਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਭਲ੍ਲਾਭੈਰਸ਼੍ਵਸਾਹ੍ਵਯੈਃ
ਇੰਦਰਵ੍ਰਿਕਸ਼, ਅਰਜੁਨ, ਅਸ਼ਵੱਥ, ਚਿਰਬੈਲ, ਭੌਮਗੰਜਨ, ਭੱਲਾ ਤੇ ਅਸ਼ਵਸਾਹਵ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਸਜ੍ਜੈਸ੍ਤਾਮ੍ਬੂਲਵਲ੍ਲੀਭਿਰ੍ਲਵਙ੍ਗੈਃ ਕ੍ਰਮੁਕੈਸ੍ਤਥਾ। ਵਂਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਿਰੋਪਿਤੈਃ
ਸੱਜਾ, ਤਾਂਬੂਲ ਦੀਆਂ ਬੇਲਾਂ, ਲਵੰਗ, ਕਰਮੁਕ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵੰਸ ਉਥੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਯੇ ਚ ਨਨ੍ਦਨਜਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਯੇ ਚ ਚੈਤ੍ਰਰਥੇ ਵਨੇ। ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਯਦੁਨਾਥੇਨ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਿਰੋਪਿਤਾਃ
ਜੋ ਰੁੱਖ ਨੰਦਨਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਚੈਤਰਰਥ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਇੱਥੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਸਮਾਹਿਤਾ ਮਹਾਨਦ੍ਯਃ ਪੀਤਲੋਹਿਤਵਾਲੁਕਾਃ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗृਹਵਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਮਣਿਸ਼ਕ੍ਰਸਵਾਲੁਕਾਃ
ਉਥੇ ਵੱਡੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਸੁਨਹਿਰੀ ਤੇ ਲਾਲ ਰੇਤ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰੇਤ ਮਣਕਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੇਤ ਹੋਵੇ।