ਮੇਰੋਰਿਵ ਗਿਰੇਃ ਸ਼ृਙ੍ਗਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਂ ਕਾਞ੍ਚਨਾਲਯਮ੍। ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਵਰੋ ਵਾਸੋ ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ, ਉੱਚਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਘਰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਰੁਕਮੀਣੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਾਸ ਬਣਾਇਆ।
ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਪੁਨਰ੍ਵੇਸ਼੍ਮ ਸਦਾ ਵਸਤਿ ਪਾਣ੍ਡਰਮ੍। ਵਿਚਿਤ੍ਰਮਣਿਸੋਪਾਨਂ ਯਂ ਵਿਦੁਃ ਸ਼ੀਤਵਾਨਿਤਿ
ਸਤਯਭਾਮਾ ਦਾ ਮਹਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿੱਟਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵਸਦੀ ਹੈ, ਅਜਬ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਸੀੜ੍ਹੀ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨੂੰ 'ਸ਼ੀਤਵਾਨ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਮਲਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਣਾਭਿਃ ਪਤਾਕਾਭਿਰਲਙ੍ਕृਤਮ੍। ਵ੍ਯਕ੍ਤਬਦ੍ਧਂ ਯਥੋਦ੍ਦੇਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਮਹਾਧ੍ਵਜਮ੍
ਸਾਫ਼ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਚੌਦਾਂ ਵੱਡੇ ਝੰਡੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਸਾਦਮੁਖ੍ਯੋऽਤ੍ਰ ਜਾਮ੍ਬਵਤ੍ਯਾ ਵਿਭੂषਿਤਃ। ਪ੍ਰਭਾਯਾ ਜृਮ੍ਭਣੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਿਵ ਭਾਸਯਨ੍
ਇਥੇ, ਮੁੱਖ ਮਹਲ ਜਾਮਬਵਤੀ ਨੇ ਸਜਾਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਰੌਣਕ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ।
ਯਸ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਰਵਰ੍ਣਾਭਸ੍ਤਯੋਰਨ੍ਤਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਕਰੋਦੇਨਂ ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੋਪਮਮ੍
ਉਹ ਮਹਲ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੀ, ਦੋ ਮਹਲਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ।
ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਰਃ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਜ੍ਵਲਨੋਪਮਃ। ਸਾਗਰਪ੍ਰਤਿਮੋऽਤਿष੍ਠਨ੍ਮੇਰੁਰਿਤ੍ਯਭਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਜਾਮਬੂਨਦ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਪਦੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਖੜੀ, 'ਮੇਰੂ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗਾਨ੍ਧਾਰਰਾਜਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਕੁਲਸ਼ਾਲਿਨੀ। ਸੁਕੇਸ਼ੀ ਨਾਮ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਕੁਲਵੰਤ ਕੁੜੀ, ਸੁਕੇਸ਼ੀ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਵਸਾਈ।
ਪਦ੍ਮਕੂਟ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪਦ੍ਮਵਰ੍ਣੋ ਮਹਾਪ੍ਰਭਃ। ਸੁਪ੍ਰਭਾਯਾ ਮਹਾਬਾਹੋ ਵਾਸਃ ਸ ਪਰਮੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ
ਪਦਮਕੂਟਾ ਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਦੀ ਉੱਚੀ ਰਹਾਇਸ਼, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਯਸ੍ਤੁ ਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਭੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਸਾਦਵਰ ਉਚ੍ਯਤੇ। ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਯਾਃ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ ਦਤ੍ਤਃ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਧਨ੍ਵਨਾ
ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਮਹਲ, ਜਿਸ ਨੂੰ 'ਸੂਰਯਪ੍ਰਭਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਰੰਗਧਨਵ ਨੇ ਲਕਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਵੈਡੂਰ੍ਯਵਰਵਰ੍ਣਾਭਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦੋ ਹਰਿਤਪ੍ਰਭਃ। ਸ਼੍ਵੇਤਜਾਲਾ ਹਿ ਯਤ੍ਰੈਵ ਯਤ੍ਰੈਵ ਚ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾ
ਵੈਡੂਰੀਆ ਰਤਨ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਤੇ ਹਰਾ ਚਮਕਦਾਰ ਮਹਲ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼੍ਵੇਤਜਾਲਾ ਵੀ ਵਸਾਈ ਗਈ।
ਯਂ ਵਿਦੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਹਰਿਰਿਤ੍ਯੇਵ ਭਾਰਤ। ਸੁਮਿਤ੍ਰਵਿਜਯਾਵਾਸੋ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਪੂਜਿਤਃ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਸੁਮਿਤਰਾ ਤੇ ਵਿਜਯਾ ਦਾ ਵਾਸ, ਦੇਵਰਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਮਹਿष੍ਯਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਭੂषਣਂ ਸਰ੍ਵਵੇਸ਼੍ਮਨਾਮ੍। ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਸਾਦਮੁਖ੍ਯੋऽਤ੍ਰ ਵਿਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਿਲ੍ਪਿਭਿਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਸਭ ਮਹਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ, ਇਥੇ ਮੁੱਖ ਮਹਲ, ਜੋ ਸਭ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ।
ਮਹਿष੍ਯਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਕੇਤੁਮਾਨਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਵਿਰਜੋ ਨਾਮ ਵਿਰਜਸ੍ਕੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਕੇਤੁਮਾਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਵਿਰਜਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ।
ਉਪਸ੍ਥਾਨਗृਹਂ ਤਾਤ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਸਾਦਮੁਖ੍ਯੋऽਤ੍ਰ ਯਂ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਵ੍ਯਦਧਾਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਪਿਆਰੇ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਦਰਬਾਰ ਹਾਲ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਲ ਹੈ, ਉਹ ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਯੋਜਨਾਯਤਵਿष੍ਕਮ੍ਭਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਮਯਂ ਵਿਭੋਃ। ਤੇषਾਂ ਤੁ ਵਿਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰੁਕ੍ਮਦਣ੍ਡਾਃ ਪਤਾਕਿਨਃ
ਉਸ ਮਹਲ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਯੋਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪੂਰਾ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਝੰਡੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸਦਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗਸਞ੍ਜਨਨਾ ਧ੍ਵਜਾਃ। ਘਣ੍ਟਾਜਾਲਾਨਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਸਤੇ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ ਝੰਡੇ ਲਹਿਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਘੰਟੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਲਟਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਹृਤ੍ਯ ਯਦੁਸਿਂਹੇਨ ਵੈਜਯਨ੍ਤਚ੍ਛਲੋ ਮਹਾਤ੍। ਹਂਸਕੂਟਸ੍ਯ ਯਚ੍ਛ੍ਰਙ੍ਗਮਿਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸਰੋ ਮਹਤ੍
ਉਸ ਯਾਦਵ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਥੇ ਵੈਜਯੰਤ ਛਤਰੀ, ਹੰਸਕੂਟ ਦਾ ਵੱਡਾ ਚੋਟੀ, ਤੇ ਇੰਦਰਦੁਯੁਮਨ ਸਰੋਵਰ ਵੀ ਲਿਆ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
षष੍ਟਿਤਾਲਸਮੁਤ੍ਸੇਧਮਰ੍ਧਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਮ੍। ਸਕਿਨ੍ਨਰਮਹਾਨਾਦਂ ਤਦਪ੍ਯਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਉਹ ਚੋਟੀ ਸੱਠ ਤਾਲ ਉੱਚੀ ਤੇ ਅੱਧ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਕਿਨਨਰਾਂ ਦੀ ਵਾਜਾ-ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਅਣਮਾਪ ਰੌਣਕ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੂਟਦੀ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਆਦਿਤ੍ਯਪਥਗਂ ਯਤ੍ਤਨ੍ਮੇਰੋਃ ਸ਼ਿਖਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਮੇਰੂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਰਸਤਾ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।
ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਤਦਪ੍ਯੁਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਕੁਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਸ੍ਵਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮਾਹृਤਮ੍
ਉਹ ਜੰਬੂਨਾਦ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਟੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਿਆ ਕੇ ਰੱਖੀ ਗਈ।
ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਪੁਰਾ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵੌषਧਿਵਿਦੀਪਿਤਮ੍। ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਭਵਨਾਚ੍ਛੌਰਿਰਾਜਹਾਰ ਪਰਨ੍ਤਪਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਸੀ ਜੋ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਖਧੀਆਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਂਵੀਰ ਚੋਰ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਤੋਂ ਲਿਆ ਸੀ।
ਪਾਰਿਜਾਤਃ ਸ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਃ। ਲੇਪਹਸ੍ਤਸ਼ਤੈਰ੍ਜੁष੍ਟੋ ਵਿਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਹਿਰਣ੍ਮਯੈਃ
ਉਥੇ ਹੀ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਪਾਰਿਜਾਤ ਰੁੱਖ ਲਾਇਆ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸੇਵਕਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਿਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵਿਹਿਤਾ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਃ। ਪਦ੍ਮਾਕੁਲਜਲੋਪੇਤਾ ਰਕ੍ਤਸੌਗਨ੍ਧਿਕੋਤ੍ਪਲਾਃ
ਉਥੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਲਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਤੇ ਲਾਲ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਨੀਲੇ ਕਵਲ ਖਿੜਦੇ ਹਨ।
ਮਣਿਮੌਕ੍ਤਿਕਵਾਲੂਕਾਃ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਃ ਸਰਾਂਸਿ ਚ। ਤਾਸਾਂ ਪਰਮਕੂਲਿ ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਉਥੇ ਮਣਕਾਂ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਲੀ ਰੇਤ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਸਰੋਵਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਸੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਾਲਤਾਲਾਸ਼੍ਵਕਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ਾਖਾਸ਼੍ਚ ਰੋਹਿਣਃ। ਭਲ੍ਲਾਤਕਕਪਿਤ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਚਮ੍ਪਕਾਃ
ਉਥੇ ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਅਸ਼ਵਕਰਨ ਅਤੇ ਸੌਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰੋਹਿੜੇ, ਭੱਲਾਤਕ, ਕਪਿੱਠ, ਇੰਦਰਵ੍ਰਿਕਸ਼ ਤੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲਾਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਖਾਦਿਰਾ ਮृਤਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਿਰੋਪਿਤਾਃ। ਯੇ ਚ ਹੈਮਵਤਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਯੇ ਚ ਨਨ੍ਦਨਜਾਸ੍ਤਥਾ
ਖਾਦਰ ਤੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਰੁੱਖ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਲਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਹਿਮਾਲੇ ਦੇ ਤੇ ਨੰਦਨ ਵਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਲਗਾਏ ਹਨ।
ਆਹृਤ੍ਯ ਯਦੁਸਿਂਹੇਨ ਤੇऽਪਿ ਤਤ੍ਰ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾਃ। ਰਤ੍ਨਪੀਤਾਰੁਣਪ੍ਰਖ੍ਯਾਃ ਸਿਤਪੁष੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਪਾਦਪਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਯਾਦਵ ਸਿੰਘ ਲਿਆ ਕੇ ਉਥੇ ਲਗਾਏ, ਜੋ ਰਤਨ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਤਾਮੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਫਲਪੂਰ੍ਣੋਸ੍ਤੇ ਤੇ ਚ ਕਾਨਨਸਿਨ੍ਧੁषੁ। ਸਹਸ੍ਰਪਤ੍ਰਪਦ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਦਰਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਤੇ ਮੰਦਰ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।
ਅਸ਼ੋਕਾਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਾਸ਼੍ਚ ਤਿਲਕਾ ਨਾਗ ਮਲ੍ਲਿਕਾਃ। ਕੁਰਕਾ ਨਾਗਪੁष੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਚਮ੍ਪਕਾਸ੍ਤृਣਪੁਲ੍ਲਿਕਾਃ
ਉਥੇ ਅਸ਼ੋਕ, ਕਰਨਿਕਾਰ, ਤਿਲਕ, ਨਾਗ, ਮੱਲਿਕਾ, ਕੁਰਕ, ਨਾਗਪੁਸ਼ਪ, ਚੰਪਾ ਤੇ ਘਾਹ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਵਰ੍ਣਾਃ ਕਬਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਨੀਪਾਃ ਕੁਰਵਕਾਸ੍ਤਥਾ। ਕੇਤਕਾਃ ਕੇਸਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਹਿਨਤਾਲਤਲਤਾਟਕਾਃ
ਉਥੇ ਸਤ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਬੰਧ, ਨੀਪ, ਕੁਰਵਕ, ਕੇਤਕੀ, ਕੇਸਰ ਤੇ ਹਿਨਤਾਲ ਤੇ ਤਾਲਤਟ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੀ ਹਨ।