ਤਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭੀਤਾਨਾਮਭਯਙ੍ਕਰਃ। ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੇ ਯੁਗੇ ਰਾਜਞ੍ਜਜ੍ਞੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਡਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਂਬਾਹੂ ਸੀ, ਅਠਾਈਂ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ, ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਪੇਸ਼ਲਸ਼੍ਚ ਵਦਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚਲੋਕੇ ਬਹੁਮਤੋ ਨृषੁ। ਸ੍ਮृਤਿਮਾਨ੍ਦੇਸ਼ਕਾਲਜ੍ਞਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਸਿਭृਤ੍
ਉਹ ਸੁਭਾਵਕ ਤੇ ਦਾਨੀ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ; ਸਮਝਦਾਰ, ਦੇਸ਼-ਕਾਲ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ, ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਵਾਸੁਦੇਵ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕृਤ੍ਸਦਾ। ਵृष੍ਣੀਨਾਂ ਚ ਕੁਲੇ ਜਾਤੋ ਭੂਮੇਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ
ਉਹ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਸਦਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ; ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਭਯਕृਦ੍ਦਾਤਾ ਮਧੁਹੇਤਿ ਸ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਸ਼ਕਟਾਰ੍ਜੁਨਰਾਮਾਣਾਂ ਕੀਲਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਯਸੂਦਯਤ੍
ਉਹ ਮਧੂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਾਨੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਟ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
ਕਂਸਾਦੀਨ੍ਨਿਜਘਾਨਾਜੌ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਮਾਨੁषਵਿਗ੍ਰਹਾਨ੍। ਅਯਂ ਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਕੰਸ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ, ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ।
ਕਲ੍ਕੀ ਵਿष੍ਣੁਯਸ਼ਾ ਨਾਮ ਭੂਯਸ਼੍ਚੋਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਹਰਿਃ। ਲੇਰ੍ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮੇ ਸ਼ਿਥਿਲਤਾਂ ਗਤੇ
ਕਲਕੀ, ਵਿਸ਼ਨੁਯਸ਼ਾ ਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦ ਧਰਮ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਫੇਰ ਹਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਪਾषਣ੍ਡਿਨਾਂ ਗਣਾਨਾਂ ਹਿ ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਚ ਵਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵਾਧਾ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦੇਵਗਣੈਰ੍ਯੁਤਾਃ। ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਃ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਗੀਯਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਰੂਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਤਤਃ ਕੌਰਵਨਨ੍ਦਨਃ। ਆਬਭਾषੇ ਪੁਨਰ੍ਭੀष੍ਣੇ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਭੂਯ ਏਵ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਪੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ। ਜਨ੍ਮ ਵृष੍ਣਿषੁ ਵਿਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
ਮੈਂ ਫਿਰ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਪੇਂਦਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜਨਮ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿਚ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਯਥੈਵ ਭਗਵਾਞ੍ਜਾਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਾਵਿਹ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਮਾਧਵੇषੁ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਿਤਾਮਹ
ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਾਧਵਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਪਿਤਾਮਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਃ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਮਾਧਵੇषੁ ਤਥਾ ਜਨ੍ਮ ਕਥਯਾਮਾਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਮਾਧਵਾਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਹਨ੍ਤ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਯਥਾਤਥਮ੍। ਯਤੋ ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯੇਹ ਜਨ੍ਮ ਵृष੍ਣਿषੁ ਕੌਰਵ
ਹੁਣ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਨਾਰਾਇਣ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਕੌਰਵ।
ਪੁਰਾ ਲੋਕੇ ਮਹਾਰਾਜ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਕृਤੇ ਯੁਗੇ। ਆਸੀਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਸ੍ਤਾਰਕਾਮਯਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦੋਂ ਦੁਨੀਆਂ 'ਕ੍ਰਿਤ' ਯੁਗ ਵਿਚ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤਾਰਕਾਮਯਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਵਿਰੋਚਨੋ ਮਯਸ੍ਤਾਰੋ ਵਰਾਹਃ ਸ਼੍ਵੇਤ ਏਵ ਚ। ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਲਮ੍ਬਸ਼੍ਚ ਵृਤ੍ਰਜਮ੍ਭਬਲਾਦਯਃ
ਵਿਰੋਚਨ, ਮਾਇਆ, ਤਾਰਕਾ, ਵਰਾਹਾ, ਸ਼ਵੇਤਾ, ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ, ਪ੍ਰਲੰਬਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਜੰਭਾ ਤੇ ਬਲਾ—
ਨਮੁਚਿਃ ਕਾਲਨੇਮਿਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਲਮ੍ਬਃ ਕਿਸ਼ੋਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਰਰਿष੍ਟੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਨਾਮੁਚੀ, ਕਾਲਨੇਮੀ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ (ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ), ਲੰਬਾ, ਕਿਸ਼ੋਰਾ, ਸਵਰਭਾਨੁ, ਅਰਿਸ਼ਟਾ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ—
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਦੈਤ੍ਯਸਙ੍ਘਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਧਰਾ ਰਾਜਨ੍ਨਾਨਾਭੂषਣਵਾਹਨਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀਤਿਆਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਿਣਿਆਂ ਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ—
ਦੇਵਤਾਨਾਮਭਿਮੁਖਾਸ੍ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਦੈਤੇਯਦਾਨਵਾਃ। ਦੇਵਾਸ੍ਤੁ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਦਾਨਵਾਨਭ੍ਯਯੂ ਰਣੇ
ਇਹ ਦਿਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਧੇ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਮਸ਼੍ਚ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਧਿਆ, ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਇੰਦ੍ਰ, ਯਮ, ਵਰੁਣ, ਚੰਦ੍ਰ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ—
ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੌ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ। ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਘੋਰਂ ਦਾਨਵੈਸ਼੍ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਦੋ ਮਹਾਬਲੀ ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਵੀ, ਸਭ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ ਮੁਤਾਬਕ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸਮੇਯੁਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾ ਦੈਤੇਯਦਾਨਵੈਃ। ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਘੋਰਂ ਦੇਵਦਾਨਵਸਙ੍ਕੁਲਮ੍
ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਿਤੇ-ਦਾਨਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ; ਉਹ ਲੜਾਈ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਬਲਾਭ੍ਯਾਂ ਸਞ੍ਜਜ੍ਞੇ ਤੁਮੁਲੋ ਵਿਗ੍ਰਹਸ੍ਤਦਾ। ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਕਿਰਨ੍ਤੋऽਥ ਅਭ੍ਯਯੁਰ੍ਦੇਵਦਾਨਵਾਃ
ਉਹ ਦੋ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਹਲਚਲ ਭਰੀ ਲੜਾਈ ਛਿੜ ਗਈ; ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਘ੍ਰਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਨ੍ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ਸਯਕ੍ਸ਼ੋਰਗਚਾਰਣਾਨ੍। ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਦੈਤੇਯੈਰ੍ਦੇਵਸਙ੍ਘਾਸ੍ਤਦਾ ਰਣੇ
ਦਿਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਨਾਗਾਂ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਦਿਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤ੍ਰਾਤਾਰਂ ਮਨਸਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦੇਵਂ ਨਾਰਾਯਮਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਜਗਾਮ ਹਰਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; ਇਸ ਵੇਲੇ, ਹਰੀ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਦੀਪਯਞ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਭੂਮਿਂ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ। ਤਮਾਗਤਂ ਸੁਪਰ੍ਣਸ੍ਥਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਦਾ ਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਮੇ ਸੁਰਾਃ। ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਦੈਤੇਯਦਾਨਵੈਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਫਿਰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਦਿਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਘੋਰਮਚਿਨ੍ਤ੍ਯਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਜਘ੍ਰੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਤ੍ਰਣੇ ਘੋਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਉਹ ਲੜਾਈ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ, ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਨੂੰ ਖੜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ; ਸਾਰੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦੇਵਤੇ, ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤੇ ਬਾਧ੍ਯਮਾਨਾ ਬਿਬੁਧੈਰ੍ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਤੰਗ ਹੋ ਕੇ, ਦਿਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਭੱਜ ਪਏ।
ਵਿਦ੍ਰੁਤਾਨ੍ਦਾਨਵਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦਾ ਭਾਰਤ ਸਂਯੁਗੇ। ਕਾਲਨੇਮਿਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਦਾਨਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤਾ
ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਤਦ ਦਾਨਵ ਕਾਲਨੇਮੀ (ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ) ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਪ੍ਰਹਰਣੇ ਘੋਰਃ ਸ਼ਤਬਾਹੁਃ ਸ਼ਤਾਨਨਃ। ਸ਼ਤਸ਼ੀਰ੍षਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ਛਤਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਇਵਾਚਲਃ
ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿਚ ਡਰਾਉਣਾ, ਸੌਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਸੌਂ ਚਿਹਰੇ, ਸੌਂ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸੌਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਉਹ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਖੜਾ ਸੀ।