ਮੇਤੁਂ ਵਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਨਰੈਃ ਸ ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਃ। ਸੀਤਾਯਾਃ ਪਦਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਰਾਮੋ ਲਙ੍ਕਾਂ ਵਿਵੇਸ਼ ਵੈ
ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਚ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣਵਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਲੰਕਾ ਵਿਚ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵੋਰਗਗਣਾਨਾਂ ਹਿ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍। ਤਤ੍ਰਾਵਦ੍ਯਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਰਾਵਣਂ ਯੁਧਿ ਦੁਰ੍ਜਯਮ੍
ਉਥੇ, ਦੇਵਤੇ, ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿਚ, ਰਾਮ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਿਚ ਅਸੰਭਵ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਕ੍ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕੋਟੀਭਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਾਞ੍ਜਨਚਯੋਪਮਮ੍। ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸੁਰਗਣੈਰ੍ਵਰਦਾਨੇਨ ਦਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਕਾਲੀ ਅੰਜਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡੂੰਘਾ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਵਰਦਾਨਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਹ ਵੇਖਣ ਵਿਚ ਵੀ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ।
ਜਘਾਨ ਸਚਿਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਾਨ੍ਵਯਂ ਰਾਵਣਂ ਰਣੇ
ਰਾਮ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਕਣ੍ਟਕਂ ਵੀਰਂ ਮਹਾਕਾਯਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਰਾਵਮਂ ਸਗਣਂ ਹਤ੍ਵਾ ਰਾਮੋ ਭੂਤਪਤਿਃ ਪੁਰਾ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ, ਮਹਾਬਲੀ ਅਤੇ ਮਹਾਕਾਇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਮੂਹ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਕੇ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਰਾਮ ਨੇ ਇਹ ਕੰਮ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਕੀਤਾ।
ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਅਭਿषਿਚ੍ਯ ਤਤੋ ਰਾਮ ਅਮਰਤ੍ਵਂ ਦਦੌ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਲੰਕਾ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਆਰੁਹ੍ਯ ਪੁष੍ਪਕਂ ਰਾਮਃ ਸੀਤਾਮਾਦਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵ। ਸਬਲਂ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜ੍ਯਮਪਾਲਯਤ੍
ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਹਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਾਮ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਦਾਨਵੋ ਲਵਣੋ ਨਾਮ ਮਧੋਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੇਨ ਹਤੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਦਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਮਧੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਬਲੀ ਦਾਨਵ ਲਵਣ, ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਬਹੂਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਲੋਕਹਿਤਾਯ ਸਃ। ਰਾਜਂ ਚਕਾਰ ਵਿਧਿਵਦ੍ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਮ ਨੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਤਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਜਹ੍ਰੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰੁਕ੍ਥ੍ਯਾਨ੍ਨਿਰਰ੍ਗਲਾਨ੍। ਨਾਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤਾਸ਼ੁਭਾ ਵਾਚੋ ਨਾਤ੍ਯਯਃ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰੇ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਨ ਦਸ੍ਯੁਜਂ ਭਯਂ ਚਾਸੀਦ੍ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸਤਿ। ऋषੀਣਾਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੋਰਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ। ਨਾਧਰ੍ਮਿष੍ਠੋ ਨਰਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਬਭੂਵ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਅਧਰਮੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ ਸਮੌ ਹ੍ਯਾਸ੍ਤਾਂ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ। ਗਾਧਾਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਪੁਰਾਣਵਿਦੋ ਜਨਾਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਅਪਾਨ ਸਦਾ ਇਕਸਾਰ ਰਹੇ। ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਅੱਜ ਵੀ ਇਸ ਦੀਆਂ ਗਾਥਾਵਾਂ ਗਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਯੁਵਾ ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਾਤਙ੍ਗਾਨਾਮਿਵਰ੍षਭਃ। ਆਜਾਨੁਬਾਹੁਃ ਸੁਮੁਖਃ ਸਿਂਹਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਕਾਲਾ ਰੰਗ, ਨੌਜਵਾਨ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਹਾਥ ਗੋਡਿਆਂ ਤੱਕ, ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ, ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਮੋਢਾ, ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ — ਹਾਥੀ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਬਲਦ ਵਰਗਾ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਰਾਜ੍ਯਂ ਭੋਗਂ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਸ਼ਾਸ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਦਸ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਰਾਮੋ ਰਾਮੋ ਰਾਮ ਇਤਿ ਪ੍ਰਾਜਾਨਾਮਭਵਨ੍ਕਥਾਃ। ਰਾਮਭੂਤਂ ਜਗਦਿਦਂ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ
ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਿਚ 'ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਰਾਮ' ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੋਈਆਂ; ਜਦ ਰਾਮ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਹੀ ਰਾਮ-ਮਈ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ऋਗ੍ਯਜੁਃ ਸਾਮਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਨ ਤਦਾऽਸਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਯਃ। ਉषਿਤ੍ਵਾ ਦਣ੍ਡਕੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਦੂਜੀ ਜਾਤੀ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਜਾਂ ਸਾਮ ਵੇਦ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਦੰਡਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਪੂਰ੍ਵਾਪਕਾਰਿਣਂ ਤਂ ਤੁ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਮਨੁਜਰ੍षਭਮ੍। ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਨਾਗਾਨਾਮਰਿਂ ਸ ਨਿਜਘਾਨਹ
ਪੌਲਸਤਿਆ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ — ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਸੀ — ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਤ੍ਵਵਾਨ੍ਗੁਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਃ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ। ਏਵਮੇਵ ਮਹਾਬਾਹੁਰਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਕੁਲਵਰ੍ਧਨਃ
ਉਹ ਹੌਸਲੇ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਗਮਗ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਐਸਾ ਹੀ ਉਹ ਮਹਾਂਬਾਹੂ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਰਾਵਣਂ ਸਗਣਂ ਹਤ੍ਵਾ ਦਿਵਮਾਕ੍ਰਮਤਾਭਿਭੂਃ। ਤਿ ਦਾਸ਼ਰਥੇਃ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਅਜੈਯ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਪਸਥਿਤੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭੀਤਾਨਾਮਭਯਙ੍ਕਰਃ। ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੇ ਯੁਗੇ ਰਾਜਞ੍ਜਜ੍ਞੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਡਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਂਬਾਹੂ ਸੀ, ਅਠਾਈਂ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ, ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਪੇਸ਼ਲਸ਼੍ਚ ਵਦਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚਲੋਕੇ ਬਹੁਮਤੋ ਨृषੁ। ਸ੍ਮृਤਿਮਾਨ੍ਦੇਸ਼ਕਾਲਜ੍ਞਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਸਿਭृਤ੍
ਉਹ ਸੁਭਾਵਕ ਤੇ ਦਾਨੀ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ; ਸਮਝਦਾਰ, ਦੇਸ਼-ਕਾਲ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ, ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਵਾਸੁਦੇਵ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕृਤ੍ਸਦਾ। ਵृष੍ਣੀਨਾਂ ਚ ਕੁਲੇ ਜਾਤੋ ਭੂਮੇਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ
ਉਹ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਸਦਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ; ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਭਯਕृਦ੍ਦਾਤਾ ਮਧੁਹੇਤਿ ਸ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਸ਼ਕਟਾਰ੍ਜੁਨਰਾਮਾਣਾਂ ਕੀਲਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਯਸੂਦਯਤ੍
ਉਹ ਮਧੂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਾਨੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਟ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
ਕਂਸਾਦੀਨ੍ਨਿਜਘਾਨਾਜੌ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਮਾਨੁषਵਿਗ੍ਰਹਾਨ੍। ਅਯਂ ਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਕੰਸ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ, ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ।
ਕਲ੍ਕੀ ਵਿष੍ਣੁਯਸ਼ਾ ਨਾਮ ਭੂਯਸ਼੍ਚੋਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਹਰਿਃ। ਲੇਰ੍ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮੇ ਸ਼ਿਥਿਲਤਾਂ ਗਤੇ
ਕਲਕੀ, ਵਿਸ਼ਨੁਯਸ਼ਾ ਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦ ਧਰਮ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਫੇਰ ਹਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਪਾषਣ੍ਡਿਨਾਂ ਗਣਾਨਾਂ ਹਿ ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਚ ਵਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵਾਧਾ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦੇਵਗਣੈਰ੍ਯੁਤਾਃ। ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਃ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਗੀਯਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਰੂਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਤਤਃ ਕੌਰਵਨਨ੍ਦਨਃ। ਆਬਭਾषੇ ਪੁਨਰ੍ਭੀष੍ਣੇ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਭੂਯ ਏਵ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਪੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ। ਜਨ੍ਮ ਵृष੍ਣਿषੁ ਵਿਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
ਮੈਂ ਫਿਰ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਪੇਂਦਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜਨਮ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿਚ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।