ਯਃ ਸਮਾਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਵਨੇ ਵਸਨ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਨੁਚਰੋ ਰਾਮਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਉਹ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਆ। ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਵਨੇ ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਵਰ੍षਾਣਿ ਭਾਰਤ। ਰੂਪਿਣੀ ਯਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਥਾ ਸੀਤੇਤ੍ਯਭਿਹਿਤਾ ਜਨੈਃ
ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ 'ਚ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਸੀਤਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਵੋਚਿਤਤ੍ਵਾਤ੍ਸਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਭਰ੍ਤਾਰਮਨੁਸ਼ੋਚਤਿ। ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਵਸਨ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਲਗਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੋਈ। ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਮਾਰੀਚਂ ਦੂषਣਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਖਰਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸਂ ਤਥਾ। ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਘੋਰਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ, ਦੂਸ਼ਣ, ਖਰ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਮਾਰੇ।
ਜਘਾਨ ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯ। ਵਿਰਾਧਂ ਚ ਕਬਨ੍ਧਂ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌ ਘੋਰਕਰ੍ਮਿਣੌ
ਰਾਮ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਵਿਰਾਧ ਤੇ ਕਬੰਧ, ਦੋ ਭਿਆਨਕ ਰਾਖਸ਼ਸ ਵੀ ਮਾਰੇ।
ਜਘਾਨ ਚ ਤਦਾ ਰਾਮੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੌ ਸ਼ਾषਵਿਕ੍ਸ਼ਤੌ। ਸ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਭਗਿਨੀਨਾਸਾਚ੍ਛੇਦਮਕਾਰਯਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਗੰਧਰਵ ਸ਼ਾਸ਼ਾ ਤੇ ਵਿਕਸ਼ਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਉਹ ਰਾਵਣ ਦੀ ਭੈਣ ਦੀ ਨੱਕ ਵੀ ਕੱਟੀ।
ਭਾਰ੍ਯਾਵਿਯੋਗਂ ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮृਗਯਨ੍ਵ੍ਯਚਰਦ੍ਵਨਮ੍। ਸ ਤਸ੍ਮਾਦृਸ਼੍ਯਮੂਕਂ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਪਮ੍ਪਾਮਤੀਤ੍ਯ ਚ
ਪਤਨੀ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਫਿਰਿਆ। ਪੰਪਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਮਾਰੁਤਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਕ੍ਰੇ ਮੈਤ੍ਰੀਂ ਤਯੋਃ ਸ ਵੈ। ਅਥ ਗਤ੍ਵਾ ਸ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਤਦਾ ਸਹ
ਉਥੇ ਸੁਗਰੀਵ ਅਤੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਬਣਾਈ। ਫਿਰ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਵਾਲਿਨਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਾਨਰੇਦ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਅਭ੍ਯਪਿਞ੍ਚਤ੍ਤਦਾ ਰਾਮਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਵਾਨਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜਾ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਰਯਾ ਵੈ ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਃ। ਵਿਚਿਤ੍ਯ ਵਾਯੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਲਙ੍ਕਾਦੇਸ਼ਂ ਨਿਵੇਦਿਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਯੂਪੁਤ੍ਰ ਹਨੂਮਾਨ ਵੱਲੋਂ ਲੰਕਾ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਖੋਜ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮਿਲੀ।
ਮੇਤੁਂ ਵਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਨਰੈਃ ਸ ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਃ। ਸੀਤਾਯਾਃ ਪਦਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਰਾਮੋ ਲਙ੍ਕਾਂ ਵਿਵੇਸ਼ ਵੈ
ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਚ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣਵਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਲੰਕਾ ਵਿਚ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵੋਰਗਗਣਾਨਾਂ ਹਿ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍। ਤਤ੍ਰਾਵਦ੍ਯਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਰਾਵਣਂ ਯੁਧਿ ਦੁਰ੍ਜਯਮ੍
ਉਥੇ, ਦੇਵਤੇ, ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿਚ, ਰਾਮ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਿਚ ਅਸੰਭਵ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਕ੍ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕੋਟੀਭਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਾਞ੍ਜਨਚਯੋਪਮਮ੍। ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸੁਰਗਣੈਰ੍ਵਰਦਾਨੇਨ ਦਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਕਾਲੀ ਅੰਜਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡੂੰਘਾ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਵਰਦਾਨਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਹ ਵੇਖਣ ਵਿਚ ਵੀ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ।
ਜਘਾਨ ਸਚਿਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਾਨ੍ਵਯਂ ਰਾਵਣਂ ਰਣੇ
ਰਾਮ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਕਣ੍ਟਕਂ ਵੀਰਂ ਮਹਾਕਾਯਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਰਾਵਮਂ ਸਗਣਂ ਹਤ੍ਵਾ ਰਾਮੋ ਭੂਤਪਤਿਃ ਪੁਰਾ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ, ਮਹਾਬਲੀ ਅਤੇ ਮਹਾਕਾਇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਮੂਹ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਕੇ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਰਾਮ ਨੇ ਇਹ ਕੰਮ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਕੀਤਾ।
ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਅਭਿषਿਚ੍ਯ ਤਤੋ ਰਾਮ ਅਮਰਤ੍ਵਂ ਦਦੌ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਲੰਕਾ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਆਰੁਹ੍ਯ ਪੁष੍ਪਕਂ ਰਾਮਃ ਸੀਤਾਮਾਦਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵ। ਸਬਲਂ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜ੍ਯਮਪਾਲਯਤ੍
ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਹਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਾਮ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਦਾਨਵੋ ਲਵਣੋ ਨਾਮ ਮਧੋਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੇਨ ਹਤੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਦਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਮਧੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਬਲੀ ਦਾਨਵ ਲਵਣ, ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਬਹੂਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਲੋਕਹਿਤਾਯ ਸਃ। ਰਾਜਂ ਚਕਾਰ ਵਿਧਿਵਦ੍ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਮ ਨੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਤਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਜਹ੍ਰੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰੁਕ੍ਥ੍ਯਾਨ੍ਨਿਰਰ੍ਗਲਾਨ੍। ਨਾਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤਾਸ਼ੁਭਾ ਵਾਚੋ ਨਾਤ੍ਯਯਃ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰੇ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਨ ਦਸ੍ਯੁਜਂ ਭਯਂ ਚਾਸੀਦ੍ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸਤਿ। ऋषੀਣਾਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੋਰਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ। ਨਾਧਰ੍ਮਿष੍ਠੋ ਨਰਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਬਭੂਵ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਅਧਰਮੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ ਸਮੌ ਹ੍ਯਾਸ੍ਤਾਂ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ। ਗਾਧਾਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਪੁਰਾਣਵਿਦੋ ਜਨਾਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਅਪਾਨ ਸਦਾ ਇਕਸਾਰ ਰਹੇ। ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਅੱਜ ਵੀ ਇਸ ਦੀਆਂ ਗਾਥਾਵਾਂ ਗਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਯੁਵਾ ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਾਤਙ੍ਗਾਨਾਮਿਵਰ੍षਭਃ। ਆਜਾਨੁਬਾਹੁਃ ਸੁਮੁਖਃ ਸਿਂਹਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਕਾਲਾ ਰੰਗ, ਨੌਜਵਾਨ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਹਾਥ ਗੋਡਿਆਂ ਤੱਕ, ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ, ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਮੋਢਾ, ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ — ਹਾਥੀ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਬਲਦ ਵਰਗਾ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਰਾਜ੍ਯਂ ਭੋਗਂ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਸ਼ਾਸ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਦਸ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਰਾਮੋ ਰਾਮੋ ਰਾਮ ਇਤਿ ਪ੍ਰਾਜਾਨਾਮਭਵਨ੍ਕਥਾਃ। ਰਾਮਭੂਤਂ ਜਗਦਿਦਂ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ
ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਿਚ 'ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਰਾਮ' ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੋਈਆਂ; ਜਦ ਰਾਮ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਹੀ ਰਾਮ-ਮਈ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ऋਗ੍ਯਜੁਃ ਸਾਮਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਨ ਤਦਾऽਸਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਯਃ। ਉषਿਤ੍ਵਾ ਦਣ੍ਡਕੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਦੂਜੀ ਜਾਤੀ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਜਾਂ ਸਾਮ ਵੇਦ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਦੰਡਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਪੂਰ੍ਵਾਪਕਾਰਿਣਂ ਤਂ ਤੁ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਮਨੁਜਰ੍षਭਮ੍। ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਨਾਗਾਨਾਮਰਿਂ ਸ ਨਿਜਘਾਨਹ
ਪੌਲਸਤਿਆ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ — ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਸੀ — ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਤ੍ਵਵਾਨ੍ਗੁਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਃ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ। ਏਵਮੇਵ ਮਹਾਬਾਹੁਰਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਕੁਲਵਰ੍ਧਨਃ
ਉਹ ਹੌਸਲੇ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਗਮਗ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਐਸਾ ਹੀ ਉਹ ਮਹਾਂਬਾਹੂ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਰਾਵਣਂ ਸਗਣਂ ਹਤ੍ਵਾ ਦਿਵਮਾਕ੍ਰਮਤਾਭਿਭੂਃ। ਤਿ ਦਾਸ਼ਰਥੇਃ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਅਜੈਯ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਪਸਥਿਤੀ ਹੈ।