ਤਦ੍ਧਿ ਰੂਪਮੁਪੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦੇਵਦਾਨਵਮਾਨਵਾਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਮੁਮੁਹੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿष੍ਣੁਤੇਜੋऽਭਿਪੀਡਿਤਾਃ
ਉਪੇਂਦਰ ਦਾ ਉਹ ਰੂਪ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਅਚੰਭਿਤ ਹੋ ਗਏ।
ਬਲਿਰ੍ਬਦ੍ਧੋऽਭਿਮਾਨੀ ਚ ਯਜ੍ਞਵਾਟੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਵਿਰੋਚਨਕੁਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਤਾਲੇ ਵਿਨਿਵੇਸ਼ਿਤਮ੍
ਬਲੀ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ; ਵਿਰੋਚਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਵੰਸ਼ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਏਵਂਵਿਧਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਰੁਡਾਵਾਹਨਃ। ਨ ਵਿਸ੍ਮਯਮੁਪਾਗਚ੍ਛਤ੍ਪਾਰਮੇष੍ਠ੍ਯੇਨ ਤੇਜਸਾ
ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਿਹੇ ਕਰਤਬ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਦੇ ਹੈਰਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਸ ਸਰ੍ਵਮਸੁਰੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਯ ਸ਼ਚੀਪਤੇਃ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਚ ਦਦੌ ਸ਼ਕ੍ਰੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦਾਨਵਸੂਦਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਆਸੁਰੀ ਦੌਲਤ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।
ਏष ਤੇ ਵਾਮਨੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਵੇਦਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਰੇਤਚ੍ਛ੍ਰੂਯਤੇ ਵੈष੍ਣਵਂ ਯਸ਼ਃ। ਮਾਨੁषੇषੁ ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਂਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ृਣੁ
ਇਹ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੈ। ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੋਏ ਹੋਰ ਅਵਤਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਪੁਨਰ੍ਮਹਾਭਾਗਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤ ऋषਿਰਾਸੀਨ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਅਵਤਾਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੀ, ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨਾਮਕ ਰਿਸ਼ੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਤੇਨ ਨष੍ਟੇषੁ ਵੇਦੇषੁ ਕ੍ਰਿਯਾਸੁ ਚ ਮਖੇषੁ ਚ। ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯੇ ਚ ਸਙ੍ਕੀਰ੍ਣੇ ਧਰ੍ਮੇ ਸ਼ਿਥਿਲਤਾਂ ਗਤੇ
ਜਦੋਂ ਵੇਦ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ, ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਤੇ ਯਜਨ ਰੁਕ ਗਏ, ਤੇ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੀ ਵਵਸਥਾ ਗੜਬੜ ਹੋ ਗਈ, ਧਰਮ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪੈ ਗਿਆ—
ਅਭਵਰ੍ਧਤਿ ਚਾਧਰ੍ਮੇ ਸਤ੍ਯੇ ਨष੍ਟੇ ਸ੍ਥਿਤੇऽਨृਤੇ। ਪ੍ਰਜਾਸੁ ਕ੍ਸ਼ੀਯਮਾਣਾਸੁ ਧਰ੍ਮੇ ਚਾਮੂਲਤਾਂ ਪਤੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਧਰਮ ਵਧ ਗਿਆ, ਸੱਚ ਮਿਟ ਗਿਆ ਤੇ ਝੂਠ ਫੈਲ ਗਿਆ; ਲੋਕ ਘੱਟ ਹੋਣ ਲੱਗੇ, ਧਰਮ ਜੜ ਤੋਂ ਉਖੜ ਗਿਆ।
ਸਯਜ੍ਞਾਃ ਸਕ੍ਰਿਯਾ ਵੇਦਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਨੀਤਾ ਹਿ ਤੇਨ ਵੈ। ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਮਸਙ੍ਕੀਰ੍ਣਂ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਵੇਦਾਂ, ਯਜਨ ਤੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਮੁੜ ਲਿਆਏ; ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੀ ਵਵਸਥਾ ਫਿਰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਏਵ ਵੈ ਯਦਾ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਧੈਹਯਾਧਿਪਤੇਰ੍ਵਰਮ੍। ਤਂ ਹੈਹਯਾਨਾਮਧਿਪਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਜੁਨੋऽਭਿਪ੍ਰਸਾਦਯਨ੍
ਉਹੀ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਹਈਹਯਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਅਰਜੁਨ, ਹਈਹਯਾ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਣ ਆਇਆ।
ਵਨਂ ਪਰ੍ਯਚਰਨ੍ਸਮ੍ਯਕ੍ਛੁਸ਼੍ਰੂषੁਰਨੁਸੂਯਕਃ। ਨਿਰ੍ਮਮੋ ਨਿਰਹਙ੍ਕਾਰੋ ਦੀਰ੍ਘਕਾਲਮਤੋषਯਤ੍
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਨਿਰਲੋਭ, ਨਿਰਹੰਕਾਰ ਤੇ ਨਿਰਵੈਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਆਰਾਧ੍ਯ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯਂ ਹਿ ਅਗृਙ੍ਣਾਤ੍ਸ ਵਰਾਨਿਮਾਨ੍। ਆਪ੍ਤਾਦਾਪ੍ਤਤਰਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਨਿषੇਵਿਤਾਤ੍
ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਹ ਵਰ ਲਏ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦਿੱਤੇ।
ऋਤੇऽਮਰਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯੇਣ ਧੀਮਤਾ। ਵਰੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਵृਤ ਇਮਾਨ੍ਵਵ੍ਰੇ ਵਰਾਨ੍ਨृਪਃ
ਅਮਰਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਚਾਰ ਵਰ ਚੁਣੇ।
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਨਸ੍ਵੀ ਬਲਵਾਨ੍ਸਤ੍ਯਵਾਗਨਸੂਯਕਃ। ਸਹਸ੍ਰਬਾਹੁਰ੍ਭੂਯਾਸਮੇषੁ ਮੇ ਪ੍ਰਥਮੋ ਵਰਃ
ਮੈਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਉੱਚ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਰ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਿਰਵੈਰ ਹੋਵਾਂ; ਮੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹ ਹੋਣ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਵਰ ਹੈ।
ਜਰਾਯੁਜਾਣ੍ਡਜਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਚੈਵ ਚਰਾਚਰਮ੍। ਸ਼ਾਸ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਤ੍ਵੇष ਮੇ ਵਰਃ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜਰਾਯੂ ਤੇ ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਾਂ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਦੂਜਾ ਵਰ ਹੈ।
ਪਿਤृਨ੍ਦੇਵਾਨृषੀਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਯਜੇਯਂ ਵਿਪੁਲੈਰ੍ਮਖੈਃ। ਅਮਿਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਸ੍ਤृਤੀਯੋ ਵ੍ਰਰ ਏष ਮੇ
ਮੈਂ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਕਰ ਕੇ ਤੁਰਪਣ ਦਿਆਂ; ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਾਂ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਤੀਜਾ ਵਰ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਨਾਸੀਨ੍ਨ ਭਵਿਤਾ ਨ ਚਾਸ੍ਤਿ ਸਦृਸ਼ਃ ਪੁਮਾਨ੍। ਇਹ ਵਾ ਦਿਵਿ ਵਾ ਲੋਕੇ ਸ ਮੇ ਹਨ੍ਤਾ ਭਵੇਦਿਤਿ
ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਵੀ ਆਦਮੀ, ਜੋ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਮੇਰਾ ਬਰਾਬਰ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਕੇਵਲ ਜੋ ਮੇਰਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰੇ, ਉਹ ਹੀ ਮੇਰਾ ਸਮਾਨ ਹੋਵੇ।
ਸੋऽਰ੍ਜੁਨਃ ਕृਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵਰਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭਵਦ੍ਯੁਧਿ। ਸ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਮਾਹਿष੍ਮਤ੍ਯਾਮਵਰ੍ਧਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਰਜੁਨ, ਕ੍ਰਤਵੀਰਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਰ ਪਾ ਗਿਆ; ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ ਭੂਮਿਮਖਿਲਾਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵੀਪਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਮੁਦ੍ਰਿਣਃ। ਨਭਸੀਵਾਜ੍ਵਲਤ੍ਸੂਰ੍ਯਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਜੁਨਃ
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਲੇ ਟਾਪੂ ਜਿੱਤ ਲਏ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਵੀਪਂ ਕਸ਼ੇਰੁਂ ਚ ਕਾਮਦ੍ਵੀਪਂ ਗਭਸ੍ਤਿਤਮ੍। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਵਰੁਣਦ੍ਵੀਪਂ ਸੌਹृष੍ਟਮਮਿਤਪ੍ਰਭਃ
ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰਦਵੀਪ, ਕਸ਼ੇਰੂ, ਕਾਮਦਵੀਪ, ਗਭਸਤਿਮਤ, ਗੰਧਰਵ, ਵਰੁਣਦਵੀਪ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਅਣਗਣ ਚਮਕਦੇ ਟਾਪੂ ਜਿੱਤ ਲਏ।
ਪੂਰ੍ਵੈਰਜਿਤਪੂਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵੀਪਨਜਯਦਰ੍ਜੁਨਃ। ਇਦਂ ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਬਭੂਵਾਸਦृਸ਼ਂ ਜਨੈਃ
ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਦੇ ਨਾ ਜਿੱਤੇ ਟਾਪੂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ ਪੂਰ੍ਵੇ ਨਾਪਰੇ ਤਸ੍ਯ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਤਿਂ ਨृਪਾਃ। ਯਦਰ੍ਣਵੇ ਪ੍ਰਯਾਤਸ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨ ਪਰਿषਿਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਬਾਅਦ, ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਉਸ ਦੀ ਮਰਜੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇਗਾ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਕਪੜੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਭਿੱਜੇ।
ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਮਪ੍ਯਾਸੀਦ੍ਵਿਮਾਨਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਵ੍ਯਭਜਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਤਦ੍ਵਿਭਜ੍ਯਾਨ੍ਵਪਾਲਯਤ੍
ਉਹ ਮਹਲ ਪੂਰਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਤੇ ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਿਆ।
ਏਕਾਂਸ਼ੇਨਾਹਰਤ੍ਸੇਨਾਮੇਕਾਂਸ਼ੇਨਾਵਸਦ੍ਗृਹਾਨ੍। ਯਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਤृਤੀਯਾਂਸ਼ੋ ਰਾਜ੍ਞੋऽਭੂਜ੍ਜਨਸਙ੍ਗ੍ਰਹੇ
ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵਰਤਿਆ, ਦੂਜੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ।
ਆਪ੍ਤਃ ਪਰਮਕਲ੍ਯਾਣਸ੍ਤੇਨ ਯਜ੍ਞਾਨਕਲ੍ਪਯਤ੍। ਯੇ ਦਸ੍ਯਵੋ ਗ੍ਰਾਮਚਰਾ ਅਰਮ੍ਯੇ ਚ ਵਸਨ੍ਤਿ ਯੇ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ। ਜਿਹੜੇ ਚੋਰ ਪਿੰਡਾਂ ਜਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ—
ਚਤੁਰ੍ਥੇਨ ਤੁ ਸੋਂऽਸ਼ੇਨ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯषੇਧਯਤ੍। ਦ੍ਵਾਰਾਣਿ ਨਾਪਿਧੀਯਨ੍ਤੇ ਪੁਰੇषੁ ਨਗਰੇषੁ ਚ
ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਕਸਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਦਰਵਾਜੇ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਸ ਏਵ ਰਾष੍ਟ੍ਰਪਾਲੋऽਭੂਤ੍ਸ੍ਰੀਪਾਲੋऽਭਵਦਰ੍ਜੁਨਃ। ਸ ਏਵਾਸੀਦ੍ਜਾਪਾਲਃ ਸਃ ਗੋਪਾਲੋ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ
ਉਹ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਅਰਜੁਨ ਧਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਯਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਸੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ।
ਸ਼ਤਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਾਮਨੁਸ਼ਿष੍ਯਾਰ੍ਜੁਨੋ ਮਹੀਮ੍। ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਏਵਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਬਹੂਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਚਕ੍ਰੇ ਲੋਕਹਿਤਾਯ ਸਃ।। ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਹ੍ਯਯਂ ਹਰੇਃ। ਕਥਿਤੋ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਟ ਸ਼ृਣੁ ਭੂਯੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨਾਮਕ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹਰੀ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਕਰਤਬ ਫਿਰ ਸੁਣ।
ਤਥਾ ਭृਗੁਕੁਲੇ ਜਨ੍ਮ ਯਦਰ੍ਥਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਸ਼੍ਚ ਵੈष੍ਣਵਃ
ਹੁਣ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਸੁਣ। ਜਾਮਦਗਨਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਾਮਕ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਵੈਸ਼ਣਵ ਅਵਤਾਰ ਹੈ।