ਅਨੁਕ੍ਰਮਣਿਕਾਧ੍ਯਾਯਂ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਪਰ੍ਵਣਾਮ੍। ਇਦਂ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰਮਧ੍ਯਾਪਯਚ੍ਛੁਕਮ੍
ਦਵੈਪਾਇਨ ਵਿਆਸ ਨੇ ਸਭ ਪਰਵਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਵਾਲਾ ਇਹ ਅਨੁਕ੍ਰਮਣੀ ਅਧਿਆਇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਕ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ।
ਤਤੋऽਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋऽਨੁਰੂਪੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਿष੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪ੍ਰਭੁ षष੍ਟਿਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਕਾਰਾਨ੍ਯਾਂ ਸ ਸਂਹਿਤਾਮ੍। ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਛਤਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਦੇਵਲੋਕੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਯੋਗ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਸੱਠ ਲੱਖ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਹਿਤਾ ਬਣਾਈ, ਤੇ ਤੀਹ ਲੱਖ ਸ਼ਲੋਕ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ।
ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਯਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼। ਏਕਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਮਾਨੁषੇषੁ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪੰਦਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ, ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਯਕਸ਼ ਲੋਕ ਵਿਚ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਲੱਖ ਸ਼ਲੋਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਦੋऽਸ਼੍ਰਾਵਯਦ੍ਦੇਵਾਨਸਿਤੋ ਦੇਵਲਃ ਪਿਤृਨ੍। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਸ਼੍ਰਾਵਯਾਮਾਸ ਵੈ ਸ਼ੁਕਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ, ਅਸੀਤ ਤੇ ਦੇਵਲ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ, ਤੇ ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ।
ਵੈਸ਼ਂਪਾਯਨਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਃ ਸ਼੍ਰਾਵਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍। ਪਾਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਜਨਮੇਜਯਮ੍
ਵੈਸ਼ੰਪਾਇਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਰਿਕਸ਼ਿਤ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਜਨਮੇਜਯ ਵੀ ਸੀ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ।
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਵੈਸ਼ਂਪਾਯਨ ਉਕ੍ਤਵਾਨ੍। ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਸਭ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਚੇਲੇ ਵੈਸ਼ੰਪਾਇਨ ਨੇ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ।
ਏਕਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਵੈ ਨਿਬੋਧਤ
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਜੋ ਇਕ ਲੱਖ ਸ਼ਲੋਕ ਕਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਮਨ੍ਯੁਮਯੋ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਃ ਕਰ੍ਣਃ ਸ੍ਕਨ੍ਧਃ ਸ਼ਕੁਨਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਖਾਃ। ਦੁਸ਼੍ਸ਼ਾਸਨਃ ਪੁष੍ਪਫਲੇ ਸਮृਦ੍ਧੇ ਮੂਲਂ ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਮਨੀषਿ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਵੱਡਾ ਦਰਖ਼ਤ ਹੈ, ਕਰਣ ਉਸ ਦੀ ਟਹਿਣੀ ਹੈ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਹਨ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਉਸ ਦੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਹਨ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ ਧਰ੍ਮਮਯੋ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਃ ਸ੍ਕਨ੍ਧੋऽਰ੍ਜੁਨੋ ਭੀਮਸੇਨੋऽਸ੍ਯ ਸ਼ਾਖਾਃ। ਮਾਦ੍ਰੀਸੁਤੌ ਪੁष੍ਪਫਲੇ ਸਮृਦ੍ਧੇ ਮੂਲਂ ਕृष੍ਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਦਰਖ਼ਤ ਹੈ, ਅਰਜੁਨ ਉਸ ਦੀ ਟਹਿਣੀ ਹੈ, ਭੀਮਸੇਨ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਹਨ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਦੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਹਨ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹਨ।
ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਬਹੂਨ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਯੁਧਾ ਵਿਕ੍ਰਮਣੇਨ ਚ। ਅਰਣ੍ਯੇ ਮृਗਯਾਸ਼ੀਲੋ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ਸਜਨਸ੍ਤਥਾ
ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਕਈ ਦੇਸ਼ ਜਿੱਤੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਸੀ।
ਮृਗਵ੍ਯਵਾਯਨਿਧਨਾਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪ ਸ ਆਪਦਮ੍। ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰਾਚਾਰਵਿਧਿਕ੍ਰਮਃ
ਇੱਕ ਹਿਰਣ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਆਈ। ਪਰ ਪਾਰਥਾਂ ਨੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਣ ਦੀ ਰੀਤ ਪਾਲੀ।
ਮਾਤ੍ਰੋਰਭ੍ਯੁਪਪਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮੋਪਨਿषਦਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਧਰ੍ਮਾਨਿਲੇਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ੍ਤਾਭਿਃ ਸਾऽऽਜੁਹਾਵ ਸੁਤਵਾਞ੍ਛਯਾ
ਮਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਦੀ ਗੁਪਤ ਸਿੱਖਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਧਰਮ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਧਰ੍ਮੋਪਨਿषਦਂ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਾ ਪृਥਾ। ਧਰ੍ਮਾਨਿਲੇਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ੍ਤਾਭਿਃ ਸਾऽऽਜੁਹਾਵ ਸੁਤਵਾਞ੍ਛਯਾ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਿਥਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਧਰਮ ਦੀ ਗੁਪਤ ਸਿੱਖਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਧਰਮ, ਵਾਯੂ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੀ।
ਤਦ੍ਦਤ੍ਤੋਪਨਿषਨ੍ਮਾਦ੍ਰੀ ਚਾਸ਼੍ਵਿਨਾਵਾਜੁਹਾਵ ਚ। ਜਾਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥਾਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ।' ਤਾਪਸੈਃ ਸਹ ਸਂਵृਦ੍ਧਾ ਮਾਤृਭ੍ਯਾਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਮਾਦਰੀ ਨੇ ਵੀ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੌਂਤੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਪਲੇ ਤੇ ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਮੇਧ੍ਯਾਰਣ੍ਯੇषੁ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਮਹਤਾਮਾਸ਼੍ਰਮੇषੁ ਚ। `ਤੇषੁ ਜਾਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ
ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵ ਜੰਮੇ।
ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾ ਤੁ ਸਹ ਸਂਗਮ੍ਯ ऋषਿਸ਼ਾਪਪ੍ਰਭਾਵਤਃ। ਮृਤਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਮਹਾਗਿਰੌ
ਪਰ ਮਾਦਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਾਂਡੂ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ ਤੇ ਮਰ ਗਿਆ।
ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਾਨੀਤਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਸ਼ਿਸ਼ਵਸ਼੍ਚਾਭਿਰੂਪਾਸ਼੍ਚ ਜਟਿਲਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਹ ਬੱਚੇ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਸਨ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਕੋਲ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤੇ।
ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਾਤਰਸ਼੍ਚੇਮੇ ਸ਼ਿष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚ ਵਃ। ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਏਤ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਨਯੋऽਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾਸ੍ਤਤਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ, ਭਰਾ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਹਨ—ਇਹ ਪਾਂਡਵ ਹਨ,' ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤਾਂਸ੍ਤੈਰ੍ਨਿਵੇਦਿਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਕੌਰਵਾਸ੍ਤਦਾ। ਸ਼ਿष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਣਾਃ ਪੌਰਾ ਯੇ ਤੇ ਹਰ੍षਾਚ੍ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਰ੍ਭृਸ਼ਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਮਿਲਾਏ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਇਜ਼ਤਦਾਰ ਲੋਕ ਤੇ ਨਗਰਵਾਸੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜਾਂ ਕਰਕੇ ਚੀਕ ਪਏ।
ਆਹੁਃ ਕੇਚਿਨ੍ਨ ਤਸ੍ਯੈਤੇ ਤਸ੍ਯੈਤ ਇਤਿ ਚਾਪਰੇ। ਯਦਾ ਚਿਰਮृਤਃ ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਕਥਂ ਤਸ੍ਯੇਤਦਿ ਚਾਪਰੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਖਦੇ, 'ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਹਨ,' ਹੋਰ ਆਖਦੇ, 'ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਨਹੀਂ,' ਤੇ ਹੋਰ ਸੋਚਦੇ, 'ਜਦ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ ਮਰੇ, ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ?'
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪਸ਼੍ਯਾਮ ਸਨ੍ਤਤਿਮ੍। ਉਚ੍ਯਤਾਂ ਸ੍ਵਾਗਤਮਿਤਿ ਵਾਚੋऽਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
'ਸਾਡਾ ਭਾਗ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਆਗਤ ਹੈ!'—ਇਹ ਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਪਰਤੇ ਸ਼ਬ੍ਦੇ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨਿਨਾਦਯਨ੍। ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾਨਾਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਨਿਃਸ੍ਵਨਸ੍ਤੁਮੁਲੀऽਭਵਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਸ਼ੋਰ ਥਮਿਆ, ਤਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇਕ ਵੱਡਾ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਸੁਰ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ।
ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਃ ਸ਼ੁਭਾ ਗਨ੍ਧਾਃ ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਃਸ੍ਵਨਾਃ। ਆਸਨ੍ਪ੍ਰਵੇਸ਼ੇ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਸੁਗੰਧਾਂ ਫੈਲੀਆਂ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਡੌਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਚੰਭੇ ਵਰਗਾ ਲੱਗਿਆ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪੌਰਾਣਾਂ ਹਰ੍षਸਂਭਵਃ। ਸ਼ਬ੍ਦ ਆਸੀਨ੍ਮਹਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦਿਵਸ੍ਪृਕ੍ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਨਗਰਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ; ਉਥੇ ਇਕ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਵਧੀ।
ਤੇऽਧੀਤ੍ਯ ਨਿਖਿਲਾਨ੍ਵੇਦਾਞ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਿਤਾ ਅਕੁਤੋਭਯਾਃ
ਉਥੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਤੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਸ਼ੌਚੇਨ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਪ੍ਰਕृਤਯੋऽਭਵਨ੍। ਧृਤ੍ਯਾ ਚ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਚ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਉਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਭੀਮ ਦੀ ਹੌਂਸਲੇ ਨਾਲ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਵੀ ਸਭ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯਾ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਯਮਯੋਰ੍ਵਿਨਯੇਨ ਚ। ਤੁਤੋष ਲੋਕਃ ਸਕਲਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ਼ੌਰ੍ਯਗੁਣੇਨ ਚ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਰਾਜੀ ਹੋ ਗਈ।
ਸਮਵਾਯੇ ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਭਰ੍ਤृਸ੍ਵਯਂਵਰਾਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਰ੍ਜੁਨਃ ਕृष੍ਣਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਵੈਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਕੰਮ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪੂਜ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਧਨੁष੍ਮਤਾਮ੍। ਆਦਿਤ੍ਯ ਇਵ ਦੁष੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਸਮਰੇष੍ਵਪਿ ਚਾਭਵਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ।
ਸ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਤੋ ਗਣਾਨ੍। ਆਜਹਾਰਾਰ੍ਜੁਨੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਰਾਜਸੂਯਂ ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਜਥਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਸੂਯ ਯਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਲਿਆਇਆ।