ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਵਿषੁਧਾ ਦੈਤ੍ਯਂ ਸ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਂ ਹਨਿष੍ਯਤਿ। ਤਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਚ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵ੍ਰਜਤ ਮਾਚਿਰਮ੍
ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂ ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਉਸ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਦੇਰ ਨਾ ਕਰੋ, ਤੁਰੰਤ ਚਲੇ ਜਾਓ।
ਪਿਤਾਮਹਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਵਿਬੁਧਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਧਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਭਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦੁਧੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵਃ ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਚ ਮਰੁਤਸ੍ਤਥਾ। ਰੁਦ੍ਰਾ ਮਹਰ੍षਯਸ਼੍ਚੈਵ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਸੁਰੂਪਿਣੌ
ਆਦਿਤ, ਵਸੁ, ਸਾਧ, ਵਿਸ਼ਵੇ, ਮਰੁਤ, ਰੁਦਰ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ ਵੀ,
ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਦਿਵ੍ਯਾ ਯੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਗਣਾਃ ਸੁਰਾਃ। ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਵ੍ਯ ਜੀਵ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਚੌਹਾਂ ਮੁੱਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਾ ਕੇ, ਸ਼ਵੈਤ ਦਵੀਪ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ ਨੋऽਦ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਰ੍ਵਧਾਤ੍। ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਪਰਮੋ ਧਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ
ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੀ ਮਾਰ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ।
ਉਤ੍ਫੁਲ੍ਲਾਮ੍ਬੁਜਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪਕ੍ਸ਼ਭਯਙ੍ਕਰ। ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਦਿਤਿਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣੇਗਾ।
ਤਦ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼ੁਚਿਸ਼੍ਰਵਾਃ। ਅਦृਸ਼੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਵਕ੍ਤੁਮੇਵੋਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਬੋਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਭਯਂ ਤ੍ਯਜਧ੍ਵਮਮਰਾ ਅਭਯਂ ਵੋ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਤਦੇਵ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤ ਮਾਚਿਰਮ੍
ਡਰ ਛੱਡੋ, ਅਮਰੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਸਵਰਗ ਵਾਪਸ ਜਾਓ।
ਏषੋऽਹਂ ਸਗਣਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਵਰਦਾਨੇਨ ਦਰ੍ਪਿਤਮ੍। ਅਵਧ੍ਯਮਮਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਿਹਨ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਖੁਦ ਇਸ ਦੈਤ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਭਹਵਨ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਖਿਨ੍ਨਾ ਏਤੇ ਭृਸ਼ਂ ਸੁਰਾਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਜਹਿ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਕਾਲੋऽਸ੍ਯ ਮਾਚਿਰਮ੍। ਏष ਤ੍ਵਂ ਸਗਣਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਵਰਦਾਨੇਨ ਦਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ ਦੇ; ਉਸਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਦੇਰ ਨਾ ਕਰ। ਇਹ ਦੈਤ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਗਣ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਰਯਾ ਦੈਤ੍ਯਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਬੁਧਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤ ਵੈ ਦਿਵਮ੍
ਮੈਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਤੁਰੰਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ, ਸਵਰਗ ਵਾਪਸ ਜਾਓ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤ੍ਰਿਦਿਵੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍। ਨਰਸ੍ਯਾਰ੍ਧਤਨੁਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਿਂਹਸ੍ਯਾਰ੍ਧਤਨੁਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਧਾ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਤੇ ਆਧਾ ਸਿੰਘ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਨਾਰਸਿਂਹੇਨ ਵਪੁषਾ ਪਾਣਿਂ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਪਾਣਿਨਾ। ਭੀਮਰੂਪੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵ੍ਯਾਦਿਤਾਸ੍ਯ ਇਵਾਨ੍ਤਕਃ
ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਂ ਰਾਜਞ੍ਜਗਾਮ ਹਰਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ। ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਤਮਾਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਰਸਿਂਹਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਹਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ; ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਨਰਸਿੰਘ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਵਵਰ੍षੁਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਰ੍षੈਸ੍ਤੇ ਸੁਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਸ੍ਤਦਾ ਹਰਿਮ੍। ਤੈਃ ਸृष੍ਟਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਵੈ ਹਰਿਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ, ਹਰੀ ਉੱਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਹਰੀ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਖਾ ਲਏ।
ਜਘਾਨ ਨ ਰਣੇ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਬਹੂਨਿ ਚ। ਤਾਨ੍ਨਿਹਤ੍ਯ ਚ ਦੈਤੇਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਨ੍ਮਹਾਬਲਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੈਤ ਮਾਰੇ; ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦੈਤ ਮਾਰ ਕੇ,
ਅਭ੍ਯਧਾਵਤ੍ਸੁਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਬਲਗਰ੍ਵਿਤਮ੍। ਜੀਮੂਤਘਨਸਙ੍ਕਾਸ਼ੋ ਜੀਮੂਤਘਨਨਿਸ੍ਵਨਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਗੁੰਝ ਵਰਗਾ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਰਗਾ।
ਜੀਮੂਤ ਇਵ ਦੀਪ੍ਤੌਜਾ ਜੀਮੂਤ ਇਵ ਵੇਗਵਾਨ੍। ਸੋऽਤਿਬਲਂ ਦृਪ੍ਤਂ ਦृਪ੍ਤਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਦृਪ੍ਤੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯਗਣੈਰ੍ਗੁਪ੍ਤਂ ਖਰੈਰ੍ਨਖਮੁਕੈਰੁਤ। ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯੁਦ੍ਧਂ ਵੈ ਤੇਨ ਦੈਤ੍ਯੇਨ ਵੈ ਹਰਿਃ
ਉਹ ਦੈਤਿਆ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਨਖਾਂ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਕਾਲੇ ਮਹਾਤੇਜਾ ਭਵਨਾਨ੍ਤੇ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਊਰੌ ਨਿਧਾਯ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਿਰ੍ਬਿਭੇਦ ਨਖੈਸ੍ਤਦਾ
ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹਰੀ ਜਲਦੀ ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਨ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਬਲਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਵਰਦਾਨੇਨ ਗਰ੍ਵਿਤਮ੍। ਦੈਤ੍ਯਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਜਘਾਨ ਤਰਸਾ ਹਰਿਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਰੀ ਨੇ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਰਦਾਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਂ ਹਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਦੈਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਵੈ ਤਦਾ। ਵਿਬੁਧਾਨਾਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਚ ਹਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਹਰੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਜਨਤਾ ਲਈ ਭਲਾ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਮੁਮੋਦ ਹਰਿਰ੍ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧਰ੍ਮਂ ਤਦਾ ਭੁਵਿ। ਏष ਤੇ ਨਾਰਸਿਂਹੋऽਤ੍ਰ ਕਥਿਤਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹਰੀ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਮ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਰਸਿੰਘ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਵਾਮਨਂ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਵਾਮਨ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ।
ਪੁਰਾ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਰਾਜਨ੍ਬਲਿਰ੍ਵੈਰੋਜਨੋऽਭਵਤ੍। ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋ ਵੀਰੋ ਬਲੇਨਾਪ੍ਰਤਿਮੋ ਬਲੀ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਬਲੀ, ਵਿਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਤਦਾ ਬਲਿਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਦੈਤ੍ਯਸਙ੍ਘੈਃ ਸਮਾਵृਤਃ। ਵਿਜੇਤੁਂ ਤਰਸਾ ਸ਼ਕ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਥਾਨਮਵਾਪ ਸਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਰਾਜਾ ਬਲੀ, ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤੇਨ ਵਿਤ੍ਰਾਸਿਤਾ ਦੇਵਾ ਬਲਿਨਾऽऽਖਣ੍ਡਲਾਦਯਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤੁ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਗਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਧਿਂ ਤਦਾ
ਬਲੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਖੀਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਗਏ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍। ਸ ਤੇषਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਵਿਬੁਧਾਨਾਂ ਹਰਿਸ੍ਤਦਾ
ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਰਾਯਣ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਸਾਦਜਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਭੋਰਦਿਤ੍ਯਾਂ ਜਨ੍ਮ ਉਚ੍ਯਤੇ। ਅਦਿਤੇਰਪਿ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਮੇਤ੍ਯ ਯਾਦਵਨਨ੍ਦਨਃ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਅਦਿਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣੀ।
ਏष ਵਿष੍ਣੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਵਰਜੋऽਭਵਤ੍। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਚ ਕਾਲੇ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬਲਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਬਣਿਆ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।