ਆਰਿਰਾਧਯਿषੁਰ੍ਧਰ੍ਮਃ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਮਹਦਾਦਿਤ੍ਯਸਙ੍ਕਾਸ਼ਮਾਸਨਂ ਚ ਜਗਤ੍ਪਤੇਃ। ਦਦੌ ਨਾਸਾਦਿਤਂ ਕੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਪਵਿਵੇਸ਼ ਸਃ
ਧਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਅਜਿਹਾ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਨ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਰ੍ਹਣਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਯਥਾਰ੍ਹਮਿਤਿ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਧਰਮ ਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਉਚਿਤ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ, ਭਾਰਤ।'
ਆਚਾਰ੍ਯਮृਤ੍ਵਿਜਂ ਚੈਵ ਸਂਯੁਜਂ ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਸ੍ਨਾਤਕਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਾਹੁਃ षਡਰ੍ਘਾਰ੍ਹਾਨ੍ਨृਪਂ ਤਥਾ
ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਅਚਾਰਯ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਥੀ, ਸਨਾਤਕ, ਪਿਆਰਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ—ਇਹ ਛੇ ਜਣੇ ਅਰਘ ਦੇ ਯੋਗ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਾਨਰ੍ਘ੍ਯਾਨਭਿਗਤਾਨਾਹੁਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰੋषਿਤਾਨ੍। ਤ ਇਮੇ ਕਾਲਪੂਗਸ੍ਯ ਮਹਤੋऽਸ੍ਮਾਨੁਪਾਗਤਾਃ
ਜੋ ਅਰਘ ਨਹੀਂ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਰਹਿ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਇਹ ਵੱਡੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ।
ਏषਾਮੇਕੈਕਸ਼ੋ ਰਾਜਨ੍ਨਰ੍ਘ ਆਨੀਯਤਾਮਿਤਿ। ਅਥ ਤੈषਾਂ ਵਰਿष੍ਠਾਯ ਸਮਰ੍ਥਾਯੋਪਨੀਯਤਾਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਅਰਘ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲਿਆ ਜਾਵੇ; ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਹ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਕਸ੍ਮੈ ਭਵਾਨ੍ਮਨ੍ਯਤੇऽਰ੍ਘਮੇਕਸ੍ਮੈ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਉਪਨੀਯਮਾਨਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਿਤਾਮਹ
ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਅਰਘ ਦੇਣਾ ਠੀਕ ਸਮਝਦੇ ਹੋ? ਦੱਸੋ, ਪਿਤਾਮਹ, ਕਿਸ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਯੋਗ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਕृष੍ਣਮਰ੍ਹਣੀਯਤਮਂ ਭੁਵਿ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਸਮਝਦਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਨਿਰਣੈ ਕਰ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਮੰਨਿਆ।
ਏष ਹ੍ਯੇषਾਂ ਸਮਸ੍ਤਾਨਾਂ ਤੇਜੋਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮੈਃ। ਮਧ੍ਯੇ ਤਪਨ੍ਨਿਵਾਭਾਤਿ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਮਿਵ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਇਹ ਸਭ ਵਿਚ, ਤੇਜ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਚਕਾਰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਭਾਸਕਰ।
ਅਸੂਰ੍ਯਮਿਵ ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਨਿਰ੍ਵਾਤਮਿਵ ਵਾਯੁਨਾ। ਭਾਸਿਤਂ ਹ੍ਲਾਦਿਤਂ ਚੈਵ ਕृष੍ਣੇਨੇਦਂ ਸਦੋ ਹਿ ਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਅਸੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹਵਾ ਨਿਸ਼ਚਲ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸਾਡੀ ਇਸ ਸਭਾ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮੈ ਭੀष੍ਮਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸਹਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਉਪਜਹ੍ਰੇऽਥ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਾਯਾਰ੍ਘ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸਾਹਦੇਵ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਗਾਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਮਧੁਪਰ੍ਕਂ ਚ ਹ੍ਯਾਨੀਯੋਪਾਹਰਤ੍ਤਦਾ। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰਾਜਨ੍ਨਿਦਮਾਸੀਤ੍ਤਦਾऽਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਾਂ, ਮਧੂ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਵਾਲਾ ਅਰਘ ਲਿਆ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਅਜੋਬਾ ਘਟਨਾ ਹੋਈ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੂਜਾਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਭੂਯਸੀਮ੍। ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਾਸੀਨਾ ਹृਦਯੈਸ੍ਤਾਮਧਾਰਯਨ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਵੱਡਾ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖ ਲਈ।
ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਾਂ ਕृष੍ਣਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਸ੍ਤੁ ਤਾਂ ਪੂਜਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵੇ ਨ ਚਕ੍ਸ਼ਮੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਹ ਸਨਮਾਨ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਉਪਾਲਭ੍ਯ ਸ ਭੀष੍ਮਂ ਚ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਚ ਸਂਸਦਿ। ਅਵਾਕ੍ਸ਼ਿਪਦ੍ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਚੇਦਿਰਾਜੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਫਿਰ ਚੇਦੀ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ, ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ।
ਤੇषਾਮਾਕਾਰਭਾਵਜ੍ਞਃ ਸਹਦੇਵੋ ਨ ਚਕ੍ਸ਼ਮੇ। ਮਾਨਿਨਾਂ ਬਲਿਨਾਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਪੁਰੁਃ ਸਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਿਤੇ ਪਦੇ
ਸਹਦੇਵ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਮਨਸਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਰ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸੀਤ੍ਸਹਦੇਵਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨਿ। ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਵृष੍ਣੀਨਾ ਸੁਨੀਥਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸਹਦੇਵ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ; ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਸੁਨੀਥ ਨੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਪ੍ਰष੍ਟਾ ਵਿਯੋਨਿਜੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤਿਵਕ੍ਤਾ ਨਦੀਸੁਤਃ। ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀਤਾ ਗੋਪਾਲਃ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਚ ਵਿਯੋਨਿਜਃ
ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਰਾਜਾ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦਰਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਗੋਪਾਲ ਸਨਮਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਦਸ੍ਯਾ ਮੂਕਵਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਆਸਤੇऽਤ੍ਰ ਕਿਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿਹਸ੍ਯਾਸ਼ੁ ਪਾਣ੍ਡੁਂ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸਭ ਮੈਂਬਰ ਚੁੱਪ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੂਕ ਹੋਣ; ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਹੈ? ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੱਸਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਫ਼ੌਰਨ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਤਿਪਸ਼੍ਯਸਿ ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨ ਵਾ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵ। ਤਿष੍ਠਤ੍ਸ੍ਵਨ੍ਯੇषੁ ਪੂਜ੍ਯੇषੁ ਗੋਪਮਰ੍ਚਿਤਵਾਨਸਿ
ਤੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਪਾਂਡਵ? ਹੋਰ ਸਨਮਾਨਯੋਗ ਲੋਕ ਖੜੇ ਹਨ, ਪਰ ਤੂੰ ਗੋਪ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤੇ ਚੈਵੋਭਯੇ ਤਾਤ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਤੁ ਵਿਨਾਸ਼ਕੇ। ਅਤਿਦृष੍ਟਿਰਦृष੍ਟਿਰ੍ਵਾ ਤਯੋਃ ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ — ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਣ ਜਾਂ ਬੇਮਾਣੀ — ਕੰਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜਾ ਰਾਹ ਚੁਣਿਆ ਹੈ?
ਨਾਯਮਰ੍ਹਤਿ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਸ੍ਤਿष੍ਠਤ੍ਸ੍ਵਿਹ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ। ਮਹੀਪਤਿषੁ ਕੌਰਵ੍ਯ ਰਾਜਵਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਰ੍ਹਣਮ੍
ਇਹ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਇੱਥੇ ਮਾਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਵਾਲਾ ਸਨਮਾਨ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਕੌਰਵ ਪੁੱਤਰ।
ਨਾਯਂ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਮਾਚਾਰਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ। ਯਤ੍ਕਾਮਾਦ੍ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਚਿਤਵਾਨਸਿ
ਇਹ ਚਲਣ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਕਿ ਤੂੰ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਬਾਲਾ ਯੂਯਂ ਨ ਜਾਨੀਧ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੋ ਹਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਅਯਂ ਤਤ੍ਰਾਭ੍ਯਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਹ੍ਯਾਪਗੇਯੋऽਲ੍ਪਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਅਤੇ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ, ਪਾਂਡਵੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਘੱਟ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਹੋ ਕੇ ਹਦ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੋ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤੋ ਹਿ ਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਪ੍ਰਿਯਕਾਮ੍ਯਯਾ। ਭਵਤ੍ਯਭ੍ਯਧਿਕਂ ਭੀष੍ਮੋ ਲੋਕੇष੍ਵਵਮਤਃ ਸਤਾਮ੍
ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋ ਕੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਭੀਸ਼ਮ ਵਾਂਗ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਤਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਥਂ ਹ੍ਯਰਾਜਾ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹੋ ਮਧ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍। ਅਰ੍ਹਣਾਮਰ੍ਹਤਿ ਤਥਾ ਯਥਾ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰਰ੍ਚਿਤਃ
ਦਾਸਾਰਹ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ?
ਅਥਵਾ ਮਨ੍ਯਸੇ ਕृष੍ਣਂ ਸ੍ਥਵਿਰਂ ਕੁਰੁਪੁਙ੍ਗਵਃ। ਵਸੁਦੇਵੇ ਸ੍ਥਿਤੇ ਵृਦ੍ਧੇ ਕਥਮਰ੍ਹਤਿ ਤਤ੍ਸੁਤਃ
ਜਾਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੈ, ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ?
ਅਥਵਾ ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਪਿ ਪ੍ਰਿਯਕਾਮੋऽਨੁਵृਤ੍ਤਵਾਨ੍। ਦ੍ਰੁਪਦੇ ਤਿष੍ਠਤਿ ਕਥਂ ਮਾਧਵੋऽਰ੍ਹਤਿ ਪੂਜਨਮ੍
ਜਾਂ, ਜੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੀ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਤੇ ਮਾਧਵ ਕਿਵੇਂ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ?
ਆਚਾਰ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਕृष੍ਣਮਥਵਾ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਦ੍ਰੋਣੇ ਤਿष੍ਠਤਿ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਂ ਕਸ੍ਮਾਦਰ੍ਚਿਤਵਾਨਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਅਚਾਰਯਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਆਨੰਦ, ਦ੍ਰੋਣ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ?
ऋਤ੍ਵਿਜਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਕृष੍ਣਮਥਵਾ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਦ੍ਵੌਪਾਯਨੇ ਸ੍ਥਿਤੇ ਵृਦ੍ਧੇ ਕਥਂ ਕृष੍ਣੋऽਰ੍ਚਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਰਿਤਵਿਕ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਆਨੰਦ, ਵਿਆਸ, ਜੋ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੈ, ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ?
ਭੀष੍ਮੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੇ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਥਿਤੇ ਪੁਰੁषਸਤ੍ਤਮੇ। ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਮृਤ੍ਯੁਕੇ ਰਾਜਨ੍ਕਥਂ ਕृष੍ਣੋऽਰ੍ਚਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਤੇ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ?