ਆਗਚ੍ਛਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਂ ਸਮਰਦੁਰ੍ਮਦਃ। ਰਾਮਸ਼੍ਚੈਵਾਨਿਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਕਙ੍ਕਸ਼੍ਚ ਸਹਸਾਰਣਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਲਈ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗਰਵ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਰਾਮ, ਅਨਿਰੁੱਧ, ਕੰਕ ਅਤੇ ਸਹਸਾਰਣ ਵੀ ਆਏ।
ਗਦਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸਾਮ੍ਬਾਸ਼੍ਚ ਚਾਰੁਦੇष੍ਣਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਉਲ੍ਮੁਕੋ ਨਿਸ਼ਠਸ਼੍ਚੈਵ ਵੀਰਸ਼੍ਚਾਙ੍ਗਾਵਹਸ੍ਤਥਾ
ਗਦਾ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਸਾਂਬ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨ, ਉਲਮੁਕ, ਨਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਵੀਰ ਆਂਗਾਵਹ ਵੀ ਆਏ।
ਵृष੍ਣਯੋ ਨਿਖਿਲਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਰਥਾਃ। ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਰਾਜਾਨੋ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਜਾਃ
ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਅਤੇ ਮੱਧ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਰਾਜੇ ਵੀ ਆਏ।
ਆਜਗ੍ਮੁਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜਸੂਯਂ ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਮ੍। ਦਦੁਸ੍ਤੇषਾਮਾਵਸਥਾਨ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜਸੂਯ, ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਲਈ ਆਏ; ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸਣ ਲਈ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਬਹੁਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਦੀਰ੍ਘਿਕਾਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼ੋਭਿਤਾਨ੍। ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਜਃ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤੇषਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਹ ਵਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪੌਣੀਆਂ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਨ; ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਸਤ੍ਕृਤਾਸ਼੍ਚ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਾਞ੍ਜਗ੍ਮੁਰਾਵਸਥਾਨ੍ਨृਪਾਃ। ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰਪ੍ਰਖ੍ਯਾਨ੍ਮਨੋਜ੍ਞਾਨ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਭੂषਿਤਾਨ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਯਥਾ-ਉਚਿਤ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਏ, ਜੋ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੇ, ਸੁੰਦਰ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਂਵृਤਾਨੁਚ੍ਚੈਃ ਪ੍ਰਾਕਾਰੈਃ ਸੁਕृਤੈਃ ਸਿਤੈਃ। ਸੁਵਰ੍ਣਜਾਲਸਂਵੀਤਾਨ੍ਮਣਿਕੁਟ੍ਟਿਮਭੂषਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਘਰ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਉੱਚੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਬਣੀਆਂ, ਚਿੱਟੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਫਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸੁਖਾਰੋਹਣਸੋਪਾਨਾਨ੍ਮਹਾਸਨਪਰਿਚ੍ਛਦਾਨ੍। ਸ੍ਨਗ੍ਦਾਮਸਮਵਚ੍ਛਨ੍ਨਾਨੁਤ੍ਤਮਾਗੁਰੁਗਨ੍ਧਿਨਃ
ਸੁਖਦਾਇਕ ਸੀੜੀਆਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ ਅਤੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ, ਨਰਮ ਗੱਦਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਅਗਰ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਹਂਸੇਨ੍ਦੁਵਰ੍ਣਸਦृਸ਼ਾਨਾਯੋਜਨਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍। ਅਸਮ੍ਬਾਧਾਨ੍ਸਮਦ੍ਵਾਰਾਨ੍ਯੁਤਾਨੁਚ੍ਚਾਵਚੈਰ੍ਗੁਣੈਃ
ਹੰਸ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਰੰਗਤ ਵਰਗੇ, ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਸੋਹਣੇ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ, ਇਕਸਾਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਚਾਈਆਂ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਬਹੁਧਾਤੁਨਿਬਦ੍ਧਾਙ੍ਗਾਨ੍ਹਿਮਵਚ੍ਛਿਖਰਾਨਿਵ। ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਤਤੋऽਪਸ਼੍ਯਨ੍ਭੂਮਿਪਾ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਕਈ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਿੱਸੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਂਗ; ਉਥੇ ਰਾਜੇ ਆਰਾਮ ਕਰਕੇ, ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨੀ ਭੂਮੀਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਵृਤਂ ਸਦਸ੍ਯੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਤਤ੍ਸਦਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ ਕੀਰ੍ਣਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ਼੍ਚ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ। ਭ੍ਰਾਜਤੇ ਸ੍ਮ ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ਨਾਕਪृष੍ਠਂ ਯਥਾऽਮਰੈਃ
ਧਰਮ ਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸਭਾ, ਰਾਜਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਿਤਾਮਹਂ ਗੁਰੁਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਗਮ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਭੀष੍ਮਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਕृਪਂ ਦ੍ਰੌਣਿਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਵਿਵਿਂਸ਼ਤੀ। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਭਵਨ੍ਤੋ ਮਾਮਨੁਗृਹ੍ਣਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ ਨੂੰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੋ।'
ਇਦਂ ਵਃ ਸੁਮਹਚ੍ਚੈਵ ਯਦਿਹਾਸ੍ਤਿ ਧਨਂ ਮਮ। ਪ੍ਰਣਯਨ੍ਤੁ ਭਵਨ੍ਤੋ ਮਾਂ ਯਥੇष੍ਟਮਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ
ਜੋ ਵੀ ਵੱਡਾ ਧਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸਲਾਹ ਮੁਤਾਬਕ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ, ਵੰਡ ਦਿਓ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਗ੍ਰਜਃ। ਯੁਯੋਜ ਸ ਯਥਾਯੋਗਮਧਿਕਾਰੇष੍ਵਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਨੇ ਵਚਨ ਲੈ ਕੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਯੋਗ ਅਧਿਕਾਰ ਮੁਤਾਬਕ ਕੰਮ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਪਙ੍ਕ੍ਤ੍ਯਾਰੋਪਣਕਾਰ੍ਯੇ ਚ ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਾਪਨਯੇ ਪੁਨਃ। ਭੋਜਨਾਵੇਕ੍ਸ਼ਣੇ ਚੈਵ ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਂ ਸਮਯੋਜਯਤ੍
ਬੈਠਕ ਦੀ ਕਤਾਰ ਬਣਾਉਣ, ਬਚੀ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਟਾਉਣ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ, ਯੁਯੁਤਸੁ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਾਧਿਕਾਰੇषੁ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਮਯੋਜਯਤ੍। ਪਰਿਗ੍ਰਹੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਮਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾਨਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍
ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਮਿੱਠਿਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਲਈ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਾਰ੍ਥਂ ਸਞ੍ਜਯਂ ਨ੍ਯਯੋਜਯਤ੍। ਕृਤਾਕृਤਪਰਿਜ੍ਞਾਨੇ ਭੀष੍ਣਦ੍ਰੋਣੌ ਮਹਾਮਤੀ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਲਈ ਸੰਜਯ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ—ਕੌਣ ਪੂਰੇ ਹਨ, ਕੌਣ ਨਹੀਂ—ਇਸ ਲਈ ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਹਿਰਣ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਚਾਨ੍ਵਵੇਕ੍ਸ਼ਣੇ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨਾਂ ਚ ਵੈ ਦਾਨੇ ਕृਪਂ ਰਾਜਾ ਨ੍ਯਯੋਜਯਤ੍
ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਇਨਾਮਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਤੇ ਵੰਡ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।
ਤਥਾऽऽਨ੍ਯਾਨ੍ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ਯਯੋਜਯਤ੍। ਬਾਹ੍ਲਿਕੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੋਮਦਤ੍ਤੋ ਜਯਦ੍ਰਥਃ। ਨਕੁਲੇਨ ਸਮਾਨੀਤਾਃ ਸ੍ਵਾਮਿਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਰੇਮਿਰੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਸ਼ੇਰ-ਵਾਂਗ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਮ ਦਿੱਤੇ। ਬਾਹਲਿਕ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਸੋਮਦੱਤ ਅਤੇ ਜਯਦਰਥ, ਜੋ ਨਕੁਲ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਮਾਲਕਾਂ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਵ੍ਯਯਕਰਸ੍ਤ੍ਵਾਸੀਦ੍ਵਿਦੁਰਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਤ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਹਣਾਨਿ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਖ਼ਜਾਨੇ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕੁਨ੍ਤੀ ਸਾਧ੍ਵੀ ਚ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਚਾਰ੍ਚਨਮ੍।। ਅਨ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਨੁषਾਸ੍ਤਾਸਾਂ ਸਨ੍ਦੇਸ਼ਂ ਯਾਨ੍ਤੁ ਮਾਚਿਰਮ੍। ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਕृष੍ਣਾਨ੍ਤਿਕੇ ਸੋਯਮਰ੍ਜੁਨਃ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਤ-ਵਧੂਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨੇੜੇ ਰਹੀ।
ਚਰਣਕ੍ਸ਼ਾਲਨੇ ਕृष੍ਣੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸ੍ਵਯਂ ਹ੍ਯਭੂਤ੍। ਸਰ੍ਵਲੋਕਸਮਾਵृਤ੍ਤਃ ਪਿਪ੍ਰੀषੁਃ ਫਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਏ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਃ ਸਭਾਂ ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਯਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦਾਹਰਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸਹਸ੍ਰਾਵਰਮਰ੍ਹਣਮ੍
ਸਭਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਮੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਰਾਜਮਵਰ੍ਧਯਤ੍। ਕਥਂ ਤੁ ਮਮ ਕੌਰਵ੍ਯੋ ਰਤ੍ਨਦਾਨੈਃ ਸਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਧਰਮ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਪਰ ਮੇਰਾ ਕੌਰਵ ਰਤਨਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਬਰਾਬਰੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਜ੍ਞਮਿਤ੍ਯੇਵ ਰਾਜਾਨਃ ਸ੍ਪਰ੍ਧਮਾਨਾ ਦਦੁਰ੍ਧਨਮ੍। ਭਵਨੈਃ ਸਵਿਮਾਨਾਗ੍ਰੈਃ ਸੋਦਰ੍ਕੈਰ੍ਬਲਸਂਵृਤੈਃ
ਰਾਜੇ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਯਜਨ ਲਈ ਧਨ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਮਹਿਲ, ਗੁੰਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਲੋਕਰਾਜਵਿਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਵਸਥੈਃ ਸਹ। ਕृਤੈਰਾਵਸਥੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਵਿਮਾਨਪ੍ਰਤਿਮੈਸ੍ਤਥਾ
ਲੋਕ-ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮਹਿਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਵਾਸ-ਸਥਾਨ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼-ਮਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਵਿਆ ਘਰ, ਸਭ ਬਣਾਏ ਗਏ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰੈ ਰਤ੍ਵਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ऋਦ੍ਧ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤੈਃ। ਰਾਜਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਾਵृਤ੍ਤੈਰਤੀਵ ਸ਼੍ਰੀਸਮृਦ੍ਧਿਭਿਃ। ਅਸ਼ੋਭਤ ਸਦੋ ਰਾਜਨ੍ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸਭਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ऋਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤੁ ਵਰੁਣਂ ਦੇਵਂ ਸ੍ਪਰ੍ਧਮਾਨੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। षਡਗ੍ਨਿਨਾਥ ਯਜ੍ਞੇਨ ਸੋऽਯਜਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਤਾ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਵਿਰਾਟ ਰੁੱਤਿ ਵਿਚ ਵਰੁਣ ਦੇਵ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਛੇ ਅਗਨੀਆਂ ਵਾਲਾ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਾਨ-ਦੱਖਣਾ ਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਜਨਾਨ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਃ ਸਮृਦ੍ਧੈਃ ਸਮਤਰ੍ਪਯਤ੍। ਅਨ੍ਨਵਾਨ੍ਬਹੁਭਕ੍ਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਭੁਕ੍ਤਵਜ੍ਜਨਸਂਵृਤਃ। ਰਤ੍ਨੋਪਹਾਰਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਬਭੂਵ ਸ ਸਮਾਗਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਚਾਹੀਦੀ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ, ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਵਾਧੂ ਰਸਦ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ; ਖਾਣ-ਪੀਣ ਬਹੁਤ ਸੀ, ਲੋਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾ ਕੇ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਤੋਹਫਿਆਂ ਨਾਲ ਸਭ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।