ਨਕੁਲਂ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਭੀष੍ਮਾਯ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਦ੍ਰੋਣਾਯ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਵਿਦੁਰਾਯ ਕृਪਾਯ ਚ। ਭ੍ਰਾਤृਣਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇਣਾਂ ਯੇऽਨੁਰਕ੍ਤਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ
ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਵਿਦੁਰ, ਕ੍ਰਿਪ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਭਰਾਵਾਂ ਕੋਲ ਜੋ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਤੁ ਯਥਾਕਾਲਂ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਦੀਕ੍ਸ਼ਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਰਾਜਸੂਯਾਯ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਲਈ ਦীক্ষਾ ਦਿੱਤੀ, ਭਾਰਤ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਮੂਲੇ ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਮृਗਾਜਿਨਸਮਾਵृਤਃ। ਰੌਰਵਾਜਿਨਸਂਵੀਤੋ ਨਵਨੀਤਾਕ੍ਤਦੇਹਵਾਨ੍
ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਰਾਤ, ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਰੌਰਵ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਨਵੇਂ ਮੱਖਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸ ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਜਗਾਮ ਯਜ੍ਞਾਯਤਨਂ ਵृਤੋ ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਖਾ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਭਾਤृਭਿਰ੍ਜ੍ਞਾਤਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਹृਦ੍ਭਿਃ ਸਚਿਵੈਃ ਸਹ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਸ਼੍ਚ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਸਮਾਗਤੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਕਸ਼ਤਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਅਮਾਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮੋ ਵਿਗ੍ਰਹਵਾਨਿਵ। ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿषਯੇਭ੍ਯਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਦੀ ਮੂਰਤ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਸੁ ਨਿष੍ਣਾਤਾ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਃ। ਤੇषਾਮਾਵਸਥਾਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਜੋ ਹਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਠਿਕਾਣੇ ਬਣਾਏ।
ਬਹ੍ਵਨ੍ਨਾਚ੍ਛਾਦਨੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਸਗਣਾਨਾਂ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍। ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਗੁਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਞ੍ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਠਿਕਾਣੇ ਹਰ ਸਮੂਹ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਾਰੀਗਰ, ਜੋ ਹਰ ਮੌਸਮ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸਨ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਤੇषੁ ਤੇ ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਨृਪਸਤ੍ਕृਤਾਃ। ਕਥਯਨ੍ਤਃ ਕਥਾ ਬਹ੍ਵੀਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋ ਨਟਨਰ੍ਤਕਾਨ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦੇ, ਕਈ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਨਾਟਕ ਤੇ ਨਰਤਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ।
ਭੁਞ੍ਜਤਾਂ ਚੈਵ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵਦਤਾਂ ਚ ਮਹਾਸ੍ਵਨਃ। ਅਨਿਸ਼ਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮੁਦਿਤਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਥੇ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼, ਜਦ ਉਹ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਕਰਦੇ ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਦੀਯਤਾਂ ਦੀਯਤਾਮੇषਾਂ ਭੁਜ੍ਯਤਾਂ ਭੁਜ੍ਯਤਾਮਿਤਿ। ਏਵਮ੍ਪ੍ਰਕਾਰਾਃ ਸਞ੍ਜਲ੍ਪਾਃ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇਸ੍ਮਾਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
“ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਦਿਓ! ਖਾਣ ਦਿਓ, ਖਾਣ ਦਿਓ!”—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉਥੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਗਵਾਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਯਨਾਨਾਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਰੁਕ੍ਮਸ੍ਯ ਯੋषਿਤਾਂ ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਪृਥਕ੍ ਦਦੌ
ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਲੱਖਾਂ ਗਾਂ, ਸੌਣ, ਸੇਜਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤੈਵ ਯਜ੍ਞਃ ਸ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮੇਕਵੀਰਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਵਿਰਲਾ।
ਤਤ ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜਾਨਃ ਸਤ੍ਕृਤਾਸ੍ਤਦਾ। ਪੁਰੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਯੁਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਮਾਨੇਭ੍ਯ ਇਵਾਮਰਾਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਸਨਮਾਨਿਤ ਰਾਜੇ ਸੱਦੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਚਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਵਿਮਾਨਾਂ 'ਚ।
ਤੇ ਵੈ ਦਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਸਮਾਪੇਤੁਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਾਰਤ। ਸਮਾਦਾਯ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਰਾਜੇ, ਭਾਰਤ, ਹਰ ਦਿਸਾ ਤੋਂ ਉਥੇ ਆਏ, ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਕੀਮਤੀ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੇ ਯਜ੍ਞਵਿਦਸ੍ਤਦਾ। ਰਾਜਾਨਃ ਸ਼ਤਸ਼ਸ੍ਤੁष੍ਟੈਰ੍ਮਨੋਭਿਰ੍ਮਨੁਰ੍षਭ
ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਯਜਨ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਜਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਰਾਜੇ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 'ਚ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਆਏ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਰਲੇ।
ਬਹੁ ਵਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਦਾਯ ਵਿਵਿਧਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਯਯੁਃ। ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਾਃ ਸਭਾਂ ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਆਏ, ਸਭਾ ਅਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਨਕੁਲਃ ਸਮਿਤਿਞ੍ਜਯਃ। ਭੀष੍ਮਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਫਿਰ, ਨਕੁਲ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ।
ਪ੍ਰਯਤਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਾਰਤਾਨਾਨਯਤ੍ਤਦਾ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਭੀष੍ਮਂ ਚ ਵਿਦੁਰਂ ਚ ਮਹਾਮਤਿਮ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ, ਭਾਰਤ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮੁਖਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਭ੍ਰਾਤॄਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਥਾਨਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆਇਆ।
ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯਾਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਾਚਾਰ੍ਯਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਤਤਃ। ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਪ੍ਰੀਤਮਨਸੋ ਯਜ੍ਞਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਰਸ੍ਸਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਆਚਾਰਿਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਸਨਮਾਨਿਤ ਤੇ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਯਜਨ ਲਈ ਚਲੇ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਵਿਦੁਰਸ੍ਚ ਮਹਾਮਤਿਃ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਪੁਰੋਗਾਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ। ਗਾਨ੍ਧਾਰਰਾਜਃ ਸੁਬਲਃ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਭੀਸ਼ਮ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਦੁਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਬਲ ਅਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਮਹਾਬਲੀ ਵੀ।
ਅਚਲੋ ਵृषਕਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ। ਤਥਾ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬਲਵਾਨ੍ਬਾਹ੍ਲਿਕਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਅਚਲ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਕ, ਅਤੇ ਕਰਣ — ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ — ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਲਯਾ ਅਤੇ ਬਾਹਲਿਕ, ਦੋਹਾਂ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ।
ਸੋਮਦਤ੍ਤੋऽਥ ਕੌਰਵ੍ਯੋ ਭੂਰਿਰ੍ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ਼ਲਃ। ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਕृਪੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸੈਨ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਸੋਮਦੱਤ, ਕੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ, ਭੂਰੀ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾਸ, ਸ਼ਲਾ, ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਯਦ੍ਰਥ ਵੀ ਆਏ।
ਯਜ੍ਞਸੇਨਃ ਸਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਾਲ੍ਵਸ਼੍ਚ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ। ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਸ਼੍ਚ ਨृਪਤਿਰ੍ਭਗਦਤ੍ਤੋ ਮਹਾਰਥਃ
ਯਜਨਸੇਨ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਸਾਲਵਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਭਗਦੱਤਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਹੈ।
ਸ ਤੁ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਹ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੈਃ ਸਾਗਰਾਨੂਪਵਾਸਿਭਿਃ। ਪਾਰ੍ਵਤੀਯਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਾ ਚੈਵ ਬृਹਦ੍ਬਲਃ
ਉਹ ਸਭ ਮਲੇਛਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਢੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਪਹਾੜੀ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਿਹਦਬਲਾ ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ।
ਪੌਣ੍ਡ੍ਰਕੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵਙ੍ਗਃ ਕਾਲਿਙ੍ਗਕਸ੍ਤਥਾ। ਆਕਰ੍षਾਃ ਕੁਨ੍ਤਲਾਸ਼੍ਚੈਵ ਗਾਲਵਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਧ੍ਰਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਪੌਂਡਰਕ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਵੰਗ, ਕਾਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਕਰਸ਼, ਕੁੰਤਲ, ਗਾਲਵ ਅਤੇ ਆਂਧਰਕ ਵੀ ਆਏ।
ਦ੍ਰਾਵਿਡਾਃ ਸਿਂਹਲਾਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਜਾ ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਕਸ੍ਤਥਾ। ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋ ਗੌਰਵਾਹਨਃ
ਦ੍ਰਾਵਿੜ, ਸਿੰਹਲ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਕੁੰਤੀਭੋਜ ਅਤੇ ਗੌਰਵਾਹਨ ਰਾਜਾ ਵੀ ਆਏ।
ਬਾਹ੍ਲਿਕਾਸ਼੍ਚਾਪਰੇ ਸ਼ੂਰਾ ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ। ਵਿਰਾਟਃ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਮਾਵੇਲ੍ਲਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਹੋਰ ਸ਼ੂਰ ਬਾਹਲਿਕ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਵੀਰਾਟ ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਮਾਵੇਲਲਾ ਵੀ ਆਏ।
ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਜਨਪਦੇਸ਼੍ਵਰਾਃ। ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਭਾਰਤ
ਰਾਜੇ, ਰਾਜਪੁੱਤਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਮਹਾਂਵੀਰ ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਆਏ।