ਯਦਸ੍ਵਾਭੀਪ੍ਸਿਤਂ ਯਜ੍ਞਂ ਮਯਿ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੇ। ਨਿਯੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਚ ਮਾਂ ਕृਤ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਤੇ ਵਚਃ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਕੰਮ ਆਖੇਂ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹਰ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂ।
ਸਫਲਃ ਕृष੍ਣ ਸਙ੍ਕਲ੍ਪਃ ਸਿਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਨਿਯਤਾ ਮਮ। ਯਸ੍ਯਮੇ ਤ੍ਵਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਮੇਰਾ ਮਨੋਰਥ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੀ ਸਫਲਤਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤੁ ਕृष੍ਣੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ। ਈਜਿਤੁਂ ਰਾਜਸੂਯੇਨ ਸਾਧਨਾਨ੍ਯੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡਵੋऽਰਿਨਿਬਰ੍ਹਣਃ। ਸਹਦੇਵਂ ਯੁਧਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵ ਨੇ, ਯੁਧਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਹਦੇਵ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਰਤੌ ਯਥੋਕ੍ਤਾਨਿ ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਾਨਿ ਦ੍ਵ੍ਜਾਤਿਭਿਃ। ਯਥੋਪਕਰਣਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਙ੍ਗਲਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਦੋਹਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਅੰਗ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ।
ਅਧਿਯਜ੍ਞਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਭਾਰਾਨ੍ਦੌਮ੍ਯੋਕ੍ਤਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵ ਹਿ। ਸਮਾਨਯਨ੍ਤੁ ਪੁਰੁषਾ ਯਥਾਯੋਗਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਦੌਮਯਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੁੱਖ ਯਜਮਾਨਾਂ ਲਈ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਹੈ, ਲੋਕ ਜਲਦੀ ਲਿਆਉਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨੋ ਵਿਸ਼ੋਕਸ਼੍ਚ ਪੂਰਸ਼੍ਚਾਰ੍ਜੁਨਸਾਰਥਿਃ। ਅਨ੍ਨਾਦ੍ਯਾਹਰਣੇ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਨ੍ਤੁ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਇੰਦਰਸੇਨ, ਵਿਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਪੁਰਸਚ, ਜੋ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਲਗਾਏ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਰਸਗਨ੍ਧਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਮਨੋਰਥਪ੍ਰੀਤਿਕਰਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮ
ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਹਰ ਚਾਹੀਦੀ ਚੀਜ਼ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਈ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ।
ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਸਮਕਾਲਂ ਚ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍। ਸਹਦੇਵੋ ਯੁਧਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਣ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤੋ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨੋ ਰਾਜਨ੍ਨृਤ੍ਵਿਜਃ ਸਮੁਪਾਨਯਤ੍। ਵੇਦਾਨਿਵ ਮਹਾਭਾਗਾਨ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿਮਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵਿਆਸ ਨੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਮਕਰੋਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ। ਧਨਞ੍ਜਯਾਨਾਮृषਭਃ ਸੁਸਾਮਾ ਸਾਮਗੋऽਭਵਤ੍
ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਸੁਸਾਮਾ, ਜੋ ਸਾਮ ਗਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਧਨੰਜਯਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁਖੀ ਬਣਿਆ।
ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯੋ ਬਭੂਵਾਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਿष੍ਠੋऽਧ੍ਵਰ੍ਯੁਸਤ੍ਤਮਃ। ਪੈਲੋ ਹੋਤਾ ਵਸੋਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧੌਮ੍ਯੇਨ ਸਹਿਤੋऽਭਵਤ੍
ਯਾਜ਼ਨਵਲਕਯ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਅਧਵਰਯੂ ਬਣਿਆ; ਪੈਲਾ, ਵਸੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੋਤਾਰ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਧੌਮਿਆ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਸਮਾਂ ਨਿਭਾਈ।
ਏਤੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਵਰ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਬਭੂਵੁਰ੍ਹੋਤ੍ਰਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਚੇਲੇ, ਸਭ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਬਣੇ, ਜੋ ਵੈਦ ਅਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਤੇ ਵਾਚਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਾਹਮੂਹਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤਂ ਵਿਧਿਮ੍। ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸੁਸ੍ਤਦ੍ਦੇਵਯਜਨਂ ਮਹਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰੁਰਨੁਜ੍ਞਾਤਾਃ ਸ਼ਰਣਾਨ੍ਯੁਤ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਃ। ਗਨ੍ਧਵਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲਾਨਿ ਵੇਸ਼੍ਮਾਨੀਵ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਉਥੇ, ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਛਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦੀਆਂ ਸਨ।
ਤਤ ਆਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਸ ਰਾਜਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ। ਸਹਦੇਵਂ ਤਦਾ ਸਦ੍ਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੀ, ਤੁਰੰਤ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਣਾਰ੍ਥਂ ਦੂਤਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰੇषਯਸ੍ਵਾਸ਼ੁਗਾਨ੍ਦ੍ਰੁਤਮ੍। ਉਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਵਚੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ ਦੂਤਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਤ੍ਤਦਾ
ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਣ ਲਈ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੇਜੋ; ਰਾਜਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਤ ਭੇਜ ਦਿੱਤੇ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਯਧ੍ਵਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੂਮਿਪਾਨਥ। ਵਿਨਾਸ਼੍ਚ ਮਾਨ੍ਯਾਞ੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨਾਨਯਤੇਤਿ ਚ
ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, ਪਰ ਜੋ ਆਦਰਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੋਰ ਸਭ ਨੂੰ ਲਿਆਓ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮ੍ਬਭੂਵੁਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਚਾਪਰਾਨ੍
ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਤ ਭੇਜੇ।
ਦੂਤਾਸ਼੍ਚ ਵਾਹਨੈਰ੍ਜਗ੍ਭੂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਸੁਬਹੂਨ੍ਯਪਿ। ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਦੂਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਵਾਰੀਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕਈ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ; ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ।
ਨਕੁਲਂ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਭੀष੍ਮਾਯ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਦ੍ਰੋਣਾਯ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਵਿਦੁਰਾਯ ਕृਪਾਯ ਚ। ਭ੍ਰਾਤृਣਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇਣਾਂ ਯੇऽਨੁਰਕ੍ਤਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ
ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਵਿਦੁਰ, ਕ੍ਰਿਪ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਭਰਾਵਾਂ ਕੋਲ ਜੋ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਤੁ ਯਥਾਕਾਲਂ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਦੀਕ੍ਸ਼ਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਰਾਜਸੂਯਾਯ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਲਈ ਦীক্ষਾ ਦਿੱਤੀ, ਭਾਰਤ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਮੂਲੇ ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਮृਗਾਜਿਨਸਮਾਵृਤਃ। ਰੌਰਵਾਜਿਨਸਂਵੀਤੋ ਨਵਨੀਤਾਕ੍ਤਦੇਹਵਾਨ੍
ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਰਾਤ, ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਰੌਰਵ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਨਵੇਂ ਮੱਖਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸ ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਜਗਾਮ ਯਜ੍ਞਾਯਤਨਂ ਵृਤੋ ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਖਾ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਭਾਤृਭਿਰ੍ਜ੍ਞਾਤਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਹृਦ੍ਭਿਃ ਸਚਿਵੈਃ ਸਹ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਸ਼੍ਚ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਸਮਾਗਤੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਕਸ਼ਤਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਅਮਾਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮੋ ਵਿਗ੍ਰਹਵਾਨਿਵ। ਆਜਗ੍ਮੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿषਯੇਭ੍ਯਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਦੀ ਮੂਰਤ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਸੁ ਨਿष੍ਣਾਤਾ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਃ। ਤੇषਾਮਾਵਸਥਾਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਜੋ ਹਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਠਿਕਾਣੇ ਬਣਾਏ।
ਬਹ੍ਵਨ੍ਨਾਚ੍ਛਾਦਨੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਸਗਣਾਨਾਂ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍। ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਗੁਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਞ੍ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਠਿਕਾਣੇ ਹਰ ਸਮੂਹ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਾਰੀਗਰ, ਜੋ ਹਰ ਮੌਸਮ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸਨ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਤੇषੁ ਤੇ ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਨृਪਸਤ੍ਕृਤਾਃ। ਕਥਯਨ੍ਤਃ ਕਥਾ ਬਹ੍ਵੀਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋ ਨਟਨਰ੍ਤਕਾਨ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦੇ, ਕਈ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਨਾਟਕ ਤੇ ਨਰਤਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ।
ਭੁਞ੍ਜਤਾਂ ਚੈਵ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵਦਤਾਂ ਚ ਮਹਾਸ੍ਵਨਃ। ਅਨਿਸ਼ਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮੁਦਿਤਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਥੇ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼, ਜਦ ਉਹ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਕਰਦੇ ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।