ਸ਼ਙ੍ਖਾਂਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਙ੍ਕਾਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾਵਰ੍ਤਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤਾਨ੍। ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਤੋਰਣੇ ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਦਦੌ ਤਾਲਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਹ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸੁੰਦਰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਚੌਦਾਂ ਤਾਲ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।
ਰੁਕ੍ਮਪਙ੍ਕਜਪੁष੍ਪਾਣਿ ਸ਼ਿਬਿਕਾ ਮਣਿਭੂषਿਤਾਃ। ਮੁਕੁਟਾਨਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਰਤ੍ਨਗਰ੍ਭਾਂਸ਼੍ਚ ਕਙ੍ਕਣਾਨ੍
ਉਹ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਫੁੱਲ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਪਲਕੀਾਂ, ਕੀਮਤੀ ਮੁਕੁਟ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਕੰਗਣ ਦਿੱਤੇ।
ਚਨ੍ਦਨਾਨਿ ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਸ ਦਦੌ ਸਹਦੇਵਾਯ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀषਣਾਃ
ਉਹ ਨੇ ਵਧੀਆ ਚੰਦਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਪੜੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਆਜਹ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਃ। ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਮਦਾ ਰਕ੍ਤਲੋਚਨਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਤਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਅਠੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਰਾਬਰ ਵੰਡ ਕੇ ਲੈ ਆਏ।
ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਸ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ। ਵਿਭੀषਣਂ ਚ ਰਾਜਾਨਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਸਾਰੇ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ, ਘਟੋਤਕਚ ਨੇ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਰੀਤ੍ਯੈਵ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ। ਤਤੋ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯੁਪਾਦਾਯ ਹੈਡਿਮ੍ਬੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਸਹ
ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਘਟੋਤਕਚ ਚਲ ਪਿਆ; ਫਿਰ ਹਿਡਿੰਬਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਸਮੇਤ ਚਲ ਪਿਆ।
ਜਗਾਮ ਤੂਰ੍ਣਂ ਲਙ੍ਕਾਯਾਃ ਸਹਦੇਵਪਦਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਆਸੇਦੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਲਙ੍ਘਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੋਦਧਿਮ੍
ਉਹ ਲੰਕਾ ਤੋਂ ਸਹਦੇਵ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਿਆ; ਸਾਰੇ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਸਹਦੇਵੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਰਤ੍ਨਾਹਾਰਾਨ੍ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਨ੍। ਆਗਤਾਨ੍ਭੀਮਸਙ੍ਕਾਸ਼ਾਨ੍ਹੈਡਿਮ੍ਬਂ ਚ ਤਥਾ ਨृਪ
ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਭੀਮ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦੇ ਰਾਤ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਤੇ ਹਿਡਿੰਬਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦ੍ਰਮਿਲਾ ਨੈऋਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਸ੍ਤੇ ਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ। ਭੈਮਸੇਨਿਸ੍ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਮਾਰ੍ਦੇਯਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਦ੍ਰਾਵਿੜ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਪਏ; ਫਿਰ ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭਵਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਤ੍ਨੌਧਂ ਤਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਤਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭੂਤ੍
ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਰਤਨ ਵੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਦ੍ਰਵਿਡਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਗਮਨਾਯੋਪਚਕ੍ਰਮੇ। ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਮ ਤਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ਸਹਦੇਵੋ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਸਾਰੇ ਦ੍ਰਾਵਿੜਾਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਚਲਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ; ਫਿਰ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਸਹਦੇਵ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਤਰਸਾ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵੇਨ ਵਿਜਯੇਨ ਚ। ਕਰਦਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਚ੍ਛਦਰਿਨ੍ਦਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿੱਤ, ਸੰਯਮ ਤੇ ਸਾਂਤਿ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਰ ਦਿਵਾ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਰਤ੍ਨਸਾਲਮੁਪਾਦਾਯ ਯਯੌ ਸਹਨਿਸ਼ਾਚਰਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਨਿਵ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਲ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਹਿਲਦੀ ਹੋਈ ਜਾਪੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਰਾਜਨ੍ਸਹਦੇਵਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ। ਪ੍ਰਹ੍ਵੋऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤਸ੍ਥੌ ਸ ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤੇਨ ਵੈ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਝੁਕ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਲਙ੍ਕਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਧਨੌਘਾਂਸ਼੍ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਦੁਰ੍ਲਭਾਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਯਯੌ
ਲੰਕਾ ਤੋਂ ਆਈ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਕਈ ਵਿਰਲੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਕੋਟੀਸਹਸ੍ਰਮਧਿਕਂ ਹਿਰਣ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੋਨਾ ਭੇਟ ਕੀਤਾ।
ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਗੋਜਾਵਿਮਹਿषਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਕृਤਕਰ੍ਮਾ ਸੁਖਂ ਰਾਜਨ੍ਨੁਵਾਸ ਜਨਮੇਜਯ
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ, ਗਾਂ, ਭੇਡਾਂ ਤੇ ਮਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੇ। ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਜਨਮੇਜਯ, ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ।
ਨਕੁਲਸ੍ਯ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਿਜਯਂ ਤਥਾ। ਵਾਸੁਦੇਵਜਿਤਾਮਾਸ਼ਾਂ ਯਥਾऽਸਾਵਜਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਕੁਲ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤੀਆਂ ਪੱਛਮੀ ਧਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਜਿੱਤਿਆ।
ਨਿਰ੍ਯਾਯ ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥਾਤ੍ਪ੍ਰਤੀਚੀਮਭਿਤੋ ਦਿਸ਼ਮ੍। ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਮਤਿਮਾਨ੍ਪ੍ਰਾਯਾਨ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਸਹ
ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਨਕੁਲ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਗਿਆ।
ਸਿਂਹਨਾਦੇਨ ਮਹਤਾ ਯੋਧਾਨਾਂ ਗਰ੍ਜਿਤੇਨ ਚ। ਰਥਨੇਮਿਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਵਸੁਧਾਮਿਮਾਮ੍
ਸ਼ੂਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗੂਂ ਦਹਾੜ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਬਹੁ ਧਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਗਾਵਾਢ੍ਯਂ ਧਨਧਾਨ੍ਯਵਤ੍। ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ੍ਯ ਦਯਿਤਂ ਰੋਹੀਤਕੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਾਂ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਖਜ਼ਾਨਾ ਸੀ। ਇਹ ਰੋਹੀਤਕ ਤੇ ਕੁਪਦਰਾ, ਜੋ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਮਿਲੀ।
ਤਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਂ ਮਹਚ੍ਚਾਸੀਚ੍ਛੂਰੈਰ੍ਮਤ੍ਤਮਯੂਰਕੈਃ। ਮਰੁਭੂਮਿਂ ਸ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਤਥੈਵ ਬਹੁਧਾਨ੍ਯਕਮ੍
ਉਥੇ ਸ਼ੂਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਮਸਤ ਮੋਰਾਂ ਵਾਂਗੂਂ ਸੀ। ਨਕੁਲ ਨੇ ਰੇਤਲੀ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਸ਼ੈਰੀषਕਂ ਮਹੇਤ੍ਥਂ ਚ ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਆਕ੍ਰੋਸ਼ਂ ਚੈਵ ਰਾਜਰ੍षਿ ਤੇਨ ਯੁਦ੍ਧਮਭੂਨ੍ਮਹਤ੍
ਉਜਲੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸ਼ੈਰੀਸ਼ਕ ਤੇ ਮਹੇਠਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਆਕ੍ਰੋਸ਼ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੀ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
ਤਾਨ੍ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਨ੍ਸ ਜਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਸ਼ਿਬੀਂਸ੍ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਨਮ੍ਬष੍ਠਾਨ੍ਮਾਲਵਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਕਰ੍ਪਟਾਨ੍
ਦਸ਼ਾਰਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸ਼ਿਬੀਆਂ, ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ, ਅੰਬਸਥਾਂ, ਮਾਲਵਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਕਰਪਟਕਾਂ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਤਥਾ ਮਧ੍ਯਮਕੇਯਾਂਸ਼੍ਚ ਵਾਟਧਾਨਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨਥ। ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵृਤ੍ਯਾਥ ਪੁष੍ਕਰਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਧ੍ਯਮਕੇਯ, ਵਾਟਧਾਨ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਮੁੜ ਕੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਗਣਾਨੁਤ੍ਸਵਸਙ੍ਕੇਤਾਨ੍ਵ੍ਯਜਯਤ੍ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ। ਸਿਨ੍ਧੁਕੂਲਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਯੇ ਚ ਗ੍ਰਾਮਣੀਯਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਮੇਲੇ ਤੇ ਸੰਗਤਾਂ ਵਾਲੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੂਰਾऽऽਭੀਰਗਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇ ਚਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍। ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਚ ਯੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯੈਰ੍ਯੇ ਚ ਪਰ੍ਵਤਵਾਸਿਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੂਰ ਅਭੀਰ ਜਾਤੀਆਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਮੱਛੀਆਂ ਫੜ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਕਤ੍ਸ੍ਨਂ ਪਞ੍ਚਨਨ੍ਦਂ ਚੈਵ ਤਥੈਵਾਮਰਪਰ੍ਵਤਮ੍। ਉਤ੍ਤਰਜ੍ਯੋਤਿषਂ ਚੈਵ ਤਥਾ ਦਿਵ੍ਯਕਟਂ ਪੁਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਨਦ, ਅਮਰਪਹਾੜ, ਉੱਤਰ ਜੋਤਿਸ਼ ਅਤੇ ਦਿਵਯਕਟਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਂ ਚ ਤਰਸਾ ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਰਾਮਠਾਨ੍ਹਾਰਹੂਣਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇ ਨृਪਾਃ
ਉਜਲੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ। ਰਾਮਠ, ਹਾਰਾਹੂਣ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸ ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਾਸਨਾਦੇਵ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਃ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਭਾਰਤ
ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ, ਭਾਰਤ।