ਅਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਦਾਯ ਫਲ੍ਗੁਨਃ। ਧਨਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਰਾਜਨ੍ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾਯ ਵੈ ਦਦੌ
ਫਾਲਗੁਨ ਨੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਘੋੜੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਧਨ ਲਿਆ; ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਭ ਧਨ ਧਰਮਪੁਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਭੀਮਸੇਨੋ ਹਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਦਿਸ਼ਂ ਬਲਾਤ੍। ਵਸ਼ੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹੀਪਾਲਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਯ ਧਨਂ ਦਦੌ
ਭੀਮਸੇਨ, ਰਾਜਾ, ਪੂਰਬੀ ਪਾਸੇ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਦਿਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਨਕੁਲਃ ਕਰਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਤਥਾ। ਸਹਦੇਵੋ ਦਿਸ਼ਂ ਯਾਮ੍ਯਾਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਨਕੁਲ ਨੇ ਵੀ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਕਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ; ਸਾਹਦੇਵ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਮਾਂ ਸਨ੍ਦਿਦੇਸ਼ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਰਾਰ੍ਥਮਿਹ ਸਤ੍ਕृਤਃ। ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਚਰਿਤਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਙ੍ਕ੍ਸ਼ੇਪਾਤ੍ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ; ਪਾਰਥਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਤਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਪਾਵਨਂ ਰਾਜਸੂਯਂ ਚ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਹਰਿਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍। ਏਤਾਨਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਕਰਂ ਦਾਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਆਪਣਾ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਤਦ੍ਭਾषਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਬਿਭੀषਣਃ। ਸ਼ਾਸਨਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਸਹ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਲਿਆ।
ਤਚ੍ਚ ਕृष੍ਣਕृਤਂ ਧੀਮਾਨਿਤ੍ਯਮਨ੍ਯਤ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਤਤੋ ਦਦੌ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਕਮ੍ਬਲਾਨਿ ਕੁਥਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਕੰਬਲ ਤੇ ਰਜਾਈਆਂ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਦਾਨ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਪਰ੍ਯਙ੍ਕਾਨ੍ਮਣਿਹੇਮਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤਾਨ੍। ਭੂषਣਾਨਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਪ੍ਰਵਾਲਾਨਿ ਮਣੀਂਸ਼੍ਚ ਸਃ
ਉਹ ਨੇ ਦਾਂਤ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਪਲੰਗਾਂ, ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਕੀਮਤੀ ਗਹਿਣੇ, ਲਾਲ ਤੇ ਰਤਨ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਕਾਞ੍ਚਨਾਨਿ ਚ ਭਾਣ੍ਡਨਿ ਕਲਸ਼ਾਨਿ ਘਟਾਨਿ ਚ। ਕਟਾਹਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਨਿ ਦ੍ਰੋਣ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ, ਘੜੇ, ਜਗ ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਟੋਰੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਡੇ ਡੱਬੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਰਾਜਤਾਨਿ ਚ ਭਾਣ੍ਡਾਨਿ ਰਤ੍ਨਗਰ੍ਭਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁਣ੍ਡਲਾਨ੍। ਹੇਮਪੁष੍ਪਾਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਰੁਕ੍ਮਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਚਾਪਰਾਨ੍
ਉਹ ਨੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਕੁੰਡਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ਼ਙ੍ਖਾਂਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਙ੍ਕਾਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾਵਰ੍ਤਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤਾਨ੍। ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਤੋਰਣੇ ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਦਦੌ ਤਾਲਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਹ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸੁੰਦਰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਚੌਦਾਂ ਤਾਲ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।
ਰੁਕ੍ਮਪਙ੍ਕਜਪੁष੍ਪਾਣਿ ਸ਼ਿਬਿਕਾ ਮਣਿਭੂषਿਤਾਃ। ਮੁਕੁਟਾਨਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਰਤ੍ਨਗਰ੍ਭਾਂਸ਼੍ਚ ਕਙ੍ਕਣਾਨ੍
ਉਹ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਫੁੱਲ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਪਲਕੀਾਂ, ਕੀਮਤੀ ਮੁਕੁਟ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਕੰਗਣ ਦਿੱਤੇ।
ਚਨ੍ਦਨਾਨਿ ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਸ ਦਦੌ ਸਹਦੇਵਾਯ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀषਣਾਃ
ਉਹ ਨੇ ਵਧੀਆ ਚੰਦਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਪੜੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਆਜਹ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਃ। ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਮਦਾ ਰਕ੍ਤਲੋਚਨਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਤਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਅਠੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਰਾਬਰ ਵੰਡ ਕੇ ਲੈ ਆਏ।
ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਸ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ। ਵਿਭੀषਣਂ ਚ ਰਾਜਾਨਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਸਾਰੇ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ, ਘਟੋਤਕਚ ਨੇ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਰੀਤ੍ਯੈਵ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ। ਤਤੋ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯੁਪਾਦਾਯ ਹੈਡਿਮ੍ਬੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਸਹ
ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਘਟੋਤਕਚ ਚਲ ਪਿਆ; ਫਿਰ ਹਿਡਿੰਬਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਸਮੇਤ ਚਲ ਪਿਆ।
ਜਗਾਮ ਤੂਰ੍ਣਂ ਲਙ੍ਕਾਯਾਃ ਸਹਦੇਵਪਦਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਆਸੇਦੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਲਙ੍ਘਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੋਦਧਿਮ੍
ਉਹ ਲੰਕਾ ਤੋਂ ਸਹਦੇਵ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਿਆ; ਸਾਰੇ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਸਹਦੇਵੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਰਤ੍ਨਾਹਾਰਾਨ੍ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਨ੍। ਆਗਤਾਨ੍ਭੀਮਸਙ੍ਕਾਸ਼ਾਨ੍ਹੈਡਿਮ੍ਬਂ ਚ ਤਥਾ ਨृਪ
ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਭੀਮ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦੇ ਰਾਤ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਤੇ ਹਿਡਿੰਬਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦ੍ਰਮਿਲਾ ਨੈऋਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਸ੍ਤੇ ਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ। ਭੈਮਸੇਨਿਸ੍ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਮਾਰ੍ਦੇਯਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਦ੍ਰਾਵਿੜ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਪਏ; ਫਿਰ ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭਵਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਤ੍ਨੌਧਂ ਤਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਤਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭੂਤ੍
ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਰਤਨ ਵੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਦ੍ਰਵਿਡਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਗਮਨਾਯੋਪਚਕ੍ਰਮੇ। ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਮ ਤਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ਸਹਦੇਵੋ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਸਾਰੇ ਦ੍ਰਾਵਿੜਾਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਚਲਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ; ਫਿਰ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਸਹਦੇਵ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਤਰਸਾ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵੇਨ ਵਿਜਯੇਨ ਚ। ਕਰਦਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਚ੍ਛਦਰਿਨ੍ਦਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿੱਤ, ਸੰਯਮ ਤੇ ਸਾਂਤਿ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਰ ਦਿਵਾ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਰਤ੍ਨਸਾਲਮੁਪਾਦਾਯ ਯਯੌ ਸਹਨਿਸ਼ਾਚਰਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਨਿਵ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਲ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਹਿਲਦੀ ਹੋਈ ਜਾਪੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਰਾਜਨ੍ਸਹਦੇਵਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ। ਪ੍ਰਹ੍ਵੋऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤਸ੍ਥੌ ਸ ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤੇਨ ਵੈ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਝੁਕ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਲਙ੍ਕਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਧਨੌਘਾਂਸ਼੍ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਦੁਰ੍ਲਭਾਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਯਯੌ
ਲੰਕਾ ਤੋਂ ਆਈ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਕਈ ਵਿਰਲੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਕੋਟੀਸਹਸ੍ਰਮਧਿਕਂ ਹਿਰਣ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੋਨਾ ਭੇਟ ਕੀਤਾ।
ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਗੋਜਾਵਿਮਹਿषਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਕृਤਕਰ੍ਮਾ ਸੁਖਂ ਰਾਜਨ੍ਨੁਵਾਸ ਜਨਮੇਜਯ
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ, ਗਾਂ, ਭੇਡਾਂ ਤੇ ਮਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੇ। ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਜਨਮੇਜਯ, ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ।
ਨਕੁਲਸ੍ਯ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਿਜਯਂ ਤਥਾ। ਵਾਸੁਦੇਵਜਿਤਾਮਾਸ਼ਾਂ ਯਥਾऽਸਾਵਜਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਕੁਲ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤੀਆਂ ਪੱਛਮੀ ਧਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਜਿੱਤਿਆ।
ਨਿਰ੍ਯਾਯ ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥਾਤ੍ਪ੍ਰਤੀਚੀਮਭਿਤੋ ਦਿਸ਼ਮ੍। ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਮਤਿਮਾਨ੍ਪ੍ਰਾਯਾਨ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਸਹ
ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਨਕੁਲ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਗਿਆ।
ਸਿਂਹਨਾਦੇਨ ਮਹਤਾ ਯੋਧਾਨਾਂ ਗਰ੍ਜਿਤੇਨ ਚ। ਰਥਨੇਮਿਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਵਸੁਧਾਮਿਮਾਮ੍
ਸ਼ੂਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗੂਂ ਦਹਾੜ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।