ਏਹਿ ਦੂਤ ਨृਪਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ ਚ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ
ਆ ਦੂਤ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਜਲਦੀ ਅੰਦਰ ਆ; ਦਰਵਾਜੇ ਵਾਲੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਘਟੋਤਕਚ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍। ਤਤਃ ਕੈਲਾਸਸਙ੍ਕਾਸ਼ਂ ਤਤ੍ਪਕਾਞ੍ਚਨਤੋਰਣਮ੍
ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਹਿਲ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਕਾਰੇਣ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਗੋਪੁਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਹਰ੍ਮ੍ਯਪ੍ਰਾਸਾਦਸਮ੍ਬਾਧਂ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਮਹਿਲ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੀਨਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਹਵੈਲੀ ਤੇ ਮਹਿਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਾਞ੍ਚਨੈਸ੍ਤਾਪਨੀਯੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਫਾਟਿਕੈ ਰਾਜਤੈਰਪਿ। ਵਜ੍ਰਵੈਡੂਰ੍ਯਜੁष੍ਟੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤਮ੍ਭੈਸ਼੍ਚ ਸੁਮਨੋਹਰੈਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ, ਤਪਾ ਹੋਇਆ ਸੋਨਾ, ਕ੍ਰਿਸਟਲ, ਚਾਂਦੀ, ਹੀਰੇ ਤੇ ਵਿਦੂਰਿਆਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਸਤੰਭ ਸਨ।
ਨਾਨਾਧ੍ਵਜਪਤਾਕਾਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਣਿਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤਮ੍। ਚਿਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਾਵृਤਂ ਰਮ੍ਯਂ ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਵੇਦਿਕਮ੍
ਕਈ ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਹਣਾ, ਤੇ ਤਪੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੌਕੀ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਭੈਮਸੇਨਿਰ੍ਮਨੋਹਰਮ੍। ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਨੇਵ ਹੈਡਿਮ੍ਬਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਮਧੁਰਸ੍ਵਰਮ੍
ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਦ ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸੋਹਣਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ।
ਤਨ੍ਤ੍ਰੀਗੀਤਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸਮਤਾਲਮਿਤਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍। ਦਿਵ੍ਯਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦਂ ਵਾਦਿਤ੍ਰਸਤਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਤੰਤਰੀ ਵਾਦਿਆਂ ਦੀ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਲੈ ਤੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿਚ ਮਿਟਿਆ, ਦਿਵਯ ਡੰਬੂ ਦੀ ਧੁਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਵਾਦਿਆਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ।
ਸ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਧੁਰਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭਵਤ੍ਤਦਾ। ਤਤੋ ਵਿਗਾਹ੍ਯ ਹੈਡਿਮ੍ਬੋ ਬਹੁਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਹਿਡਿੰਬਾ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਉਹ ਕਈ ਅੰਗਣਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸੋਹਣੇ ਮਹਿਲ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।
ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦ੍ਵਾਰ੍ਸ੍ਥੇਨ ਸਹ ਭਾਰਤ। ਤਂ ਵਿਭੀषਣਮਾਸੀਨਂ ਕਾਞ੍ਚਨੇ ਪਰਮਾਸਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ, ਭਾਰਤ। ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਦਿਵਿ ਭਾਸ੍ਕਰਸਙ੍ਕਾਸ਼ਂ ਮੁਕ੍ਤਾਮਣਿਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਂ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਧਰਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਮੋਤੀਆਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਦਿਵਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸਾਹਿਬ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਂ ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧੋਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਵਿਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਵਪੁषਾ ਸੂਰ੍ਯਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਹ ਦਿਵਯ ਮਾਲਾ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਸੁਗੰਧੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਉਪੋਪਵਿष੍ਟਂ ਸਚਿਵੈਰ੍ਦੇਵੈਰਿਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮ੍। ਯਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਨਾਰੀਭਿਰ੍ਹृਦ੍ਯਕਾਨ੍ਤਿਭਿਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਯਕਸ਼ਾਂ ਤੇ ਦਿਵਯ ਸਤਰੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਗੀਤੈਰ੍ਮਙ੍ਗਲਯੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਂ ਯਥਾ ਦਿਵਿ। ਚਾਮਰੇ ਵ੍ਯਜਨੇ ਚਾਗ੍ਰ੍ਯੇ ਹੇਮਦਣ੍ਡੇ ਮਹਾਧਨੇ
ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਚਮਰੇ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਪੰਖਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗृਹੀਤੇ ਵਰਨਾਰੀਭ੍ਯਾਂ ਧੂਯਮਾਨੇ ਚ ਮੂਰ੍ਧਨਿ। ਅਰ੍ਚਿष੍ਮਨ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਜੁष੍ਟਂ ਕੁਬੇਰਵਰੁਣੋਪਮਮ੍
ਉਹ ਵਧੀਆ ਸਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੰਖਾ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪੰਖਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਕੁਬੇਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਧਰ੍ਮੇ ਚੈਵ ਸ੍ਥਿਤਂ ਨਿਤ੍ਯਮਦ੍ਭੁਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ੍ਵਰਮ੍। ਰਾਮਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਨਾਥਂ ਵੈ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਂ ਮਨਸਾ ਸਦਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਅਜੋਬਾ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰਾਮ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨੂੰ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਘਟੋਤ੍ਕਚੋ ਰਾਜਨ੍ਵਵਨ੍ਦੇ ਤਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ। ਪ੍ਰਹ੍ਵਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਚਿਤ੍ਰਰਥੋ ਯਥਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਘਟੋਤਕਚ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਚਿਤਰਰਥ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ।
ਤਂ ਦੂਤਮਾਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਭੀषਣਃ। ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵਂ ਵਚੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਦੂਤ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਠੰਡੀ-ਮਿੱਠੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੇ ਸ ਸਞ੍ਜਾਤਃ ਕਰਮਿਚ੍ਛਨ੍ਮਹੀਪਤਿਃ। ਤਸ੍ਯਾਨੁਜਾਨ੍ਸਮਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਰਂ ਦੇਸ਼ਂ ਚ ਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਕਿਹੜੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾ, ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਦੱਸ।
ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਵਤਃ। ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਮ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਾਨੇਤਾਨ੍ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਹੈਡਿਮ੍ਬਃ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰੁਵਾਚਾਥ ਸਮਰ੍ਥਮਿਦਮੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਪੁਲਸਤਿਆ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਇਉਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਹਿਡਿੰਬ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਮਰਥ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋਮਵਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵੋ ਰਾਜਾ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ। ਪਾਣ੍ਡੋਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਞ੍ਚਾਸਞ੍ਛਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਸੋਮ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਰਾਜਾ ਪਾਂਡੂ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਤੁ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵੈ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮੋ ਵਿਗ੍ਰਹਵਾਨਿਵ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ 'ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋਵੇ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਮਕਾਰਯਤ੍। ਗਙ੍ਗਾਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤੀਰੇ ਨਗਰੇ ਨਾਗਸਾਹ੍ਵਯੇ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਰਾਜ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਨਾਗਸਹਵਯਾ ਨਾਮਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਤਦ੍ਦਤ੍ਵਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਯਯੌ ਤਤਃ। ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥੇऽਨ੍ਵਮੋਦਤ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਤੇ ਉਭੇ ਨਗਰੋਤ੍ਤਮੇ। ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਨਃ
ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਦੋ ਵਧੀਆ ਸ਼ਹਿਰ ਹਨ। ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਨੁਜੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭੀਮਸੇਨ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਮਹਾਤੇਜਾ ਮਹਾਕੀਰ੍ਤਿਃ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਭੀਮਸੇਨ ਨਾਮ ਦਾ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਬਲੇ ਤੁਲ੍ਯਃ ਸ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਤਸ੍ਯਾਨੁਜੋऽਰ੍ਜੁਨੋ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਅਰਜੁਨ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਸੀ।
ਸੁਕੁਮਾਰੋ ਮਹਾਸਤ੍ਵੋ ਲੋਕੇ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸਮੋ ਵੀਰ੍ਯੇ ਸਾਗਰਪ੍ਰਤਿਮੋ ਬਲੇ
ਉਹ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਨਰਮ ਪਰ ਆਤਮਿਕ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ ਲਈ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ। ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸਮਸ਼੍ਚਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਰਾਮਸਮੋऽਰ੍ਜੁਨਃ। ਰੂਪੇ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਃ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਤੇਜਸਾ ਭਾਸ੍ਕਰੋਪਮਃ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਜਾਮਦਗਨਿਆ (ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ) ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ; ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਵਾਂਗ; ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ; ਤੇ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਦੇਵਦਾਨਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਪਿਸ਼ਾਚੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ। ਮਾਨੁषੈਸ਼੍ਚ ਸਮਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਅਜੇਯਃ ਫਲ੍ਗੁਨੋ ਰਣੇ
ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਸੱਪ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਫਾਲਗੁਨ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯ ਹੈ।