ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰਵਿਡਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਹਿਤਾਂਸ਼੍ਚੋਡ੍ਰਕੇਰਲੈਃ। ਅਨ੍ਧ੍ਰਾਂਸ੍ਤਾਵਨਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨੁष੍ਟ੍ਰਕਰ੍ਣਿਕਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡਿਆ, ਦ੍ਰਾਵਿੜ, ਓੜਾ-ਕੇਰਲ, ਆਂਧਰਾ, ਤਵਨ, ਕਲਿੰਗ ਅਤੇ ਉਸ਼ਤ੍ਰਕਰਨਿਕ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਆਟਵੀਂ ਚ ਪੁਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਯਵਨਾਨਾਂ ਪੁਰਂ ਤਥਾ। ਦੂਤੈਰੇਵ ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਕਰਂ ਚੈਨਾਨਦਾਪਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਟਵੀ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਯਵਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਟੈਕਸ ਲਵਾਇਆ।
ਤਾਤ੍ਰਪਰ੍ਣੀ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਤੀਰ੍ਥਮਤੀਤ੍ਯ ਚ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਦਿਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਤਾਤ੍ਰਪਰਨੀ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਕਨਿਆ ਤੀਰਥ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੱਖਣ ਦੀ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਅਤੇ ਕੁਰੁ ਦਾ ਪੁੱਤ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਉਤ੍ਤਰਂ ਤੀਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਾਗਰਸ੍ਯੋਰ੍ਮਿਮਾਲਿਨਃ। ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਘਟੋਤ੍ਕਚਮ੍
ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ, ਜੋ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਕੌਂਤੇਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਘਟੋਤਕਚ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਿਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ। ਤਂ ਮੇਰੁਸ਼ਿਖਰਾਕਾਰਮਾਗਤਂ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਆ ਗਿਆ। ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤ ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਭृਗੁਕਚ੍ਛਾਤ੍ਤਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ਸਾਮ੍ਨੈਵਾਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨਃ। ਆਗਮ੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਸਨਾਃ
ਭ੍ਰਿਗੁਕਚ ਤੋਂ, ਧੀਰਜਵਾਨ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਆਉਣ ਲਈ ਆਖਿਆ।
ਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਰੀਵਾਰਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ। ਘਟੋਤ੍ਕਚਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਘਟੋਤਕਚ ਨੂੰ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੀ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਃ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ'। ਬਿਭੀषਣਾਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਮਰਿਨ੍ਦਮਃ
ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਪੌਲਸਤਿਆ ਬਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ।
ਸ ਚਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਸ਼ਾਸਨਂ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍। ਤਚ੍ਚ ਕृष੍ਣਕृਤਂ ਧੀਮਾਨਭ੍ਯਮਨ੍ਯਤ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੁਕਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ।
ਤਤਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਾष੍ਠਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ, ਚੰਦਨ, ਅਗਰੂ ਦੀ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਗਹਣੇ ਭੇਜੇ।
ਇਚ੍ਛਾਮ੍ਯਾਗਮਨਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਹੈਡਿਮ੍ਬਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਚ ਗਤਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਹੈਡਿੰਬ ਦੇ ਆਉਣ, ਉਸ ਦੀ ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਪੌਲਸਤਿਆ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਕਾਵੇਰੀਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਆਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਕਾਵੇਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਕਾਲਨਦ੍ਵੀਪਗਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਰਸਾऽਜਿਤ੍ਯ ਚਾਹਵੇ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਦਿਸ਼ਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਚੋਲਸ੍ਯ ਵਿषਯਂ ਯਯੌ
ਕਾਲਨਦਵੀਪ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦੱਖਣੀ ਪਾਸਾ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਚੋਲ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਣ੍ਯਤੋਯਾਂ ਵੈ ਕਾਵੇਰੀਂ ਸਰਿਤਾਂ ਵਰਾਮ੍। ਨਾਜਾਪਕ੍ਸ਼ਿਗਣੈਰ੍ਜੁष੍ਟਾਂ ਤਾਪਸੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਕਾਵੇਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤਪਸੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸਾਲਲੋਧ੍ਰਾਰ੍ਜੁਨੈਲ੍ਵੈਰ੍ਜਮ੍ਬੂਸ਼ਾਲ੍ਮਲਕਿਂਸ਼ੁਕੈਃ। ਕਦਮ੍ਬੈਃ ਸਪ੍ਤਪਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਕਸ਼੍ਮਰ੍ਯਾਮਲਕੈਰ੍ਵृਤਾਮ੍
ਉਹ ਸਾਲ, ਲੋਧਰ, ਅਰਜੁਨ, ਇਲਵਾ, ਜੰਬੂ, ਸ਼ਾਲਮਲੀ, ਕਿੰਸ਼ੁਕ, ਕਦੰਬ, ਸਪਤਪਰਣ, ਕਸ਼ਮਰੀ ਅਤੇ ਆਮਲਕਾ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਸ਼ਾਖੈਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੈਰੌਦੁਮ੍ਬਰੈਰਪਿ। ਸ਼ਮੀਪਲਾਸ਼ਵृਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੈਃ ਖਦਿਰੈਰ੍ਵृਤਾਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਵਾਲੇ ਵਟ, ਪਲਕਸ਼, ਉਦੁੰਬਰ, ਸ਼ਮੀ, ਪਲਾਸ਼, ਪੀਪਲ ਅਤੇ ਖਦਿਰਾ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਬਦਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਞ੍ਛਨ੍ਨਾਮਸ਼੍ਵਕਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍। ਚੂਤੈਃ ਪੁਣ੍ਡ੍ਰਕਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕਦਲੀਵਨਸਂਵृਤਾਮ੍
ਉਹ ਬਦਰੀ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਅਸ਼ਵਕਰਨ, ਅੰਬ, ਪੁੰਡਰ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਕੇਲੇ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਚਕ੍ਰਵਾਕਗਣੈਃ ਕੀਰ੍ਣਂ ਪ੍ਲਵੈਸ਼੍ਚ ਜਲਵਾਯਸੈਃ। ਸਮੁਦ੍ਰਕਾਕੈਃ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚੈਸ਼੍ਚ ਨਾਦਿਤਾਂ ਜਲਕੁਕ੍ਕੁਟੈਃ
ਉਹ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ, ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਕਾਂ, ਕ੍ਰੌਂਚ ਬਗਲੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੁੱਕੜਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਏਵਂ ਖਗੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਃ ਸਙ੍ਘੁष੍ਟਾਂ ਜਲਵਾਸਿਭਿਃ। ਆਸ਼੍ਰਮੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸਕ੍ਤਾਂ ਚੈਤ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਕਈ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਈ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼ੋਭਿਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੈਰ੍ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗੈਃ। ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਤੀਰਰੁਹੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਮਾਲਾਭਿਰਿਵ ਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਤਟ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਸੁਪੁष੍ਪਿਤੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਸੌਗਨ੍ਧਿਕੋਤ੍ਪਲੈਃ। ਕਹ੍ਲਾਰਕੁਮੁਦੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲੈਃ ਕਮਲੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਰੁੱਖ, ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਨੀਲੇ ਕਮਲ, ਕਹਲਾਰ, ਕੁਮੁਦ ਅਤੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਸੀ।
ਕਾਵੇਰੀਂ ਤਾਦृਸ਼ੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਤਦਾ। ਅਸ੍ਮਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਯਥਾ ਗਙ੍ਗਾ ਕਾਵੇਰੀ ਚ ਤਥਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਵੇਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪਾਂਡਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਕਾਵੇਰੀ ਵੀ ਸੋਹਣੀ ਹੈ।
ਸਹਦੇਵਸ੍ਤੁ ਤਾਂ ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਨਦੀਮਨੁਚਰੈਃ ਸਹ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤੀਰਭਾਸਾਦ੍ਯ ਗਮਨਾਯੋਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਪਰ ਸਹਦੇਵ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੱਖਣੀ ਤਟ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਗਤਂ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿषਯਵਾਸਿਨਃ। ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਂ ਯਯੁਸ੍ਤੇ ਤੁ ਕੌਤੂਹਲਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਏ।
ਦ੍ਰਮਿਡਾਃ ਪੁਰੁषਾ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਰਿਯਚਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ। ਗਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਂ ਤਤ੍ਰ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਦ੍ਰਾਵੜ ਦੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਨ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਸੁਕੁਮਾਰਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਪਮਮ੍। ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਤਮਂ ਲੋਕੇ ਨੇਤ੍ਰੈਰਨਿਮਿषੈਰਿਵ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨਰਮ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤੁਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ, ਐਸਾ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਅੱਖਾਂ ਝਪਕਣੀ ਹੀ ਭੁੱਲ ਗਏ।
ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਭੂਤਂ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਦ੍ਰਮਿਡਾਸ੍ਤੇ ਸਮਾਗਤਾਃ। ਮਹਾਸੇਨੋਪਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਦ੍ਰਾਵੜ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਜੀਬ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਵਾਂਗ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦੀ ਉੱਤਮ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤੀ।
ਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰਿष੍ਟੈਰ੍ਭੋਗੈਰਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਂਮਤੈਃ। ਗਤਿਮਙ੍ਗਲਯੁਕ੍ਤਾਰ੍ਭਿਃ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤੋ ਨਕੁਲਾਨੁਜਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਾਹੀਦੇ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਣਯੋਗ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਭ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਕੁਲ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਸਹਦੇਵਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਰਮਿਲਾਨਾਗਤਾਨ੍ਮੁਦਾ। ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤਾਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਸਹਦੇਵ ਨੇ, ਆਏ ਹੋਏ ਦ੍ਰਾਵੜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੂਤੇਨ ਤਰਸਾ ਚੋਲਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਦ੍ਰਮਿਡੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਤਤੋ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯੁਪਾਦਾਯ ਪਾਣ੍ਡਸ੍ਯ ਵਿषਯਂ ਯਯੌ
ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਦੂਤ ਰਾਹੀਂ ਚੋਲਾ ਅਤੇ ਦ੍ਰਾਵੜ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।