ਨਿਜਗ੍ਰਾਹ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤਰਸਾ ਪੌਰਵੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਆਕृਤਿਂ ਕੌਸ਼ਿਕਾਚਾਰ੍ਯਂ ਯਤ੍ਨੇ ਮਹਤਾ ਤਤਃ
ਮਹਾਂਬਾਹੂ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੌਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਕੌਸ਼ਿਕ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਲਾਇਆ।
ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸੁਰਾष੍ਟ੍ਰਾਧਿਪਤਿਂ ਤਦਾ। ਸੁਰਾष੍ਟ੍ਰਵਿषਯਸ੍ਥਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਰੁਕ੍ਮਿਣੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਂਬਾਹੂ ਨੇ ਸੁਰਾਟ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸੁਰਾਟ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰੁਕਮੀਣ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ।
ਰਾਜ੍ਞੇ ਭੋਜਕਟਸ੍ਥਾਯ ਮਹਾਮਾਤ੍ਰਾਯ ਧੀਮਤੇ। ਭੀष੍ਮਕਾਯਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸਖਾਯ ਵੈ
ਉਸ ਨੇ ਭੋਜਕਟ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਭੀਸ਼ਮਕ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਮਿਤਰ ਸੀ, ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ।
ਚ ਚਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਸਸੁਤਃ ਸ਼ਾਸਨਂ ਤਦਾ। ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਂ ਮਹਾਰਾਜ ਵਾਸੁਦੇਵਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹ ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਯੁਧਾਂ ਪਤਿਃ। ਤਤਃ ਸ਼ੂਰ੍ਪਾਰਕਂ ਚੈਵ ਤਾਲਾਕਟਮਥਾਪਿ ਚ
ਫਿਰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੇ, ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ, ਮੁੜ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੂਰਪਾਰਕ, ਤਾਲਾਕਟ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦਣ੍ਡਕਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ। ਸਾਗਰਦ੍ਵੀਪਵਾਸਾਂਸ਼੍ਚ ਨृਪਤੀਨ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਯੋਨਿਜਾਨ੍
ਮਹਾਂਬਲੀਆਂ ਨੇ ਦੰਡਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ।
ਨਿषਾਦਾਨ੍ਪੁਰੁषਾਦਾਂਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਪ੍ਰਾਵਰਣਾਨਪਿ। ਯੇ ਚ ਕਾਲਮੁਖਾ ਨਾਮ ਨਰਰਾਕ੍ਸ਼ਸਯੋਨਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਨਿਸ਼ਾਦ, ਪੁਰੁਸ਼ਾਦ, ਕਰਣ-ਪ੍ਰਾਵਰਣ ਅਤੇ ਕਾਲਮੁਖਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਨ, ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਕੋਲਗਿਰਿਂ ਚੈਵ ਸੁਰਭੀਪਟ੍ਟਨਂ ਤਥਾ। ਦ੍ਵੀਪਂ ਤਾਮ੍ਰਾਹ੍ਵਯਂ ਚੈਵ ਪਰ੍ਵਤਂ ਰਾਮਕਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਕੋਲਗਿਰੀ, ਸੁਰਭੀਪਟਨ, ਤਾਮਰ ਟਾਪੂ ਅਤੇ ਰਾਮਕ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਿਮਿਙ੍ਗਿਲਂ ਚ ਸ ਨृਪਂ ਵਸ਼ੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਮਤਿਃ। ਏਕਪਾਦਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁषਾਨ੍ਕੇਰਲਾਨ੍ਵਨਵਾਸਿਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਤਿਮਿੰਗਿਲਾ ਰਾਜੇ, ਇਕ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਕੇਰਲ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਨਗਰੀਂ ਸਞ੍ਜਯਨ੍ਤੀਂ ਚ ਪਾषਣ੍ਡਂ ਕਰਹਾਟਕਮ੍। ਦੂਤੈਰੇਵ ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਕਰਂ ਚੈਨਾਨਦਾਪਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੰਜਯੰਤਿ ਸ਼ਹਿਰ, ਪਾਸ਼ੰਡ ਅਤੇ ਕਰਹਾਟਕ ਨੂੰ ਦੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਟੈਕਸ ਲਵਾਇਆ।
ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰਵਿਡਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਹਿਤਾਂਸ਼੍ਚੋਡ੍ਰਕੇਰਲੈਃ। ਅਨ੍ਧ੍ਰਾਂਸ੍ਤਾਵਨਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨੁष੍ਟ੍ਰਕਰ੍ਣਿਕਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡਿਆ, ਦ੍ਰਾਵਿੜ, ਓੜਾ-ਕੇਰਲ, ਆਂਧਰਾ, ਤਵਨ, ਕਲਿੰਗ ਅਤੇ ਉਸ਼ਤ੍ਰਕਰਨਿਕ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਆਟਵੀਂ ਚ ਪੁਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਯਵਨਾਨਾਂ ਪੁਰਂ ਤਥਾ। ਦੂਤੈਰੇਵ ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਕਰਂ ਚੈਨਾਨਦਾਪਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਟਵੀ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਯਵਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਟੈਕਸ ਲਵਾਇਆ।
ਤਾਤ੍ਰਪਰ੍ਣੀ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਤੀਰ੍ਥਮਤੀਤ੍ਯ ਚ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਦਿਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਤਾਤ੍ਰਪਰਨੀ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਕਨਿਆ ਤੀਰਥ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੱਖਣ ਦੀ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਅਤੇ ਕੁਰੁ ਦਾ ਪੁੱਤ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਉਤ੍ਤਰਂ ਤੀਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਾਗਰਸ੍ਯੋਰ੍ਮਿਮਾਲਿਨਃ। ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਘਟੋਤ੍ਕਚਮ੍
ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ, ਜੋ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਕੌਂਤੇਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਘਟੋਤਕਚ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਿਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ। ਤਂ ਮੇਰੁਸ਼ਿਖਰਾਕਾਰਮਾਗਤਂ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਆ ਗਿਆ। ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤ ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਭृਗੁਕਚ੍ਛਾਤ੍ਤਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ਸਾਮ੍ਨੈਵਾਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨਃ। ਆਗਮ੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਸਨਾਃ
ਭ੍ਰਿਗੁਕਚ ਤੋਂ, ਧੀਰਜਵਾਨ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਆਉਣ ਲਈ ਆਖਿਆ।
ਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਰੀਵਾਰਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ। ਘਟੋਤ੍ਕਚਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਘਟੋਤਕਚ ਨੂੰ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੀ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਃ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ'। ਬਿਭੀषਣਾਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਮਰਿਨ੍ਦਮਃ
ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਪੌਲਸਤਿਆ ਬਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ।
ਸ ਚਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਸ਼ਾਸਨਂ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍। ਤਚ੍ਚ ਕृष੍ਣਕृਤਂ ਧੀਮਾਨਭ੍ਯਮਨ੍ਯਤ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੁਕਮ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ।
ਤਤਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਾष੍ਠਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ, ਚੰਦਨ, ਅਗਰੂ ਦੀ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਗਹਣੇ ਭੇਜੇ।
ਇਚ੍ਛਾਮ੍ਯਾਗਮਨਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਹੈਡਿਮ੍ਬਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਚ ਗਤਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਹੈਡਿੰਬ ਦੇ ਆਉਣ, ਉਸ ਦੀ ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਪੌਲਸਤਿਆ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਕਾਵੇਰੀਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਆਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਕਾਵੇਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਕਾਲਨਦ੍ਵੀਪਗਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਰਸਾऽਜਿਤ੍ਯ ਚਾਹਵੇ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਦਿਸ਼ਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਚੋਲਸ੍ਯ ਵਿषਯਂ ਯਯੌ
ਕਾਲਨਦਵੀਪ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦੱਖਣੀ ਪਾਸਾ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਚੋਲ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਣ੍ਯਤੋਯਾਂ ਵੈ ਕਾਵੇਰੀਂ ਸਰਿਤਾਂ ਵਰਾਮ੍। ਨਾਜਾਪਕ੍ਸ਼ਿਗਣੈਰ੍ਜੁष੍ਟਾਂ ਤਾਪਸੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਕਾਵੇਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤਪਸੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸਾਲਲੋਧ੍ਰਾਰ੍ਜੁਨੈਲ੍ਵੈਰ੍ਜਮ੍ਬੂਸ਼ਾਲ੍ਮਲਕਿਂਸ਼ੁਕੈਃ। ਕਦਮ੍ਬੈਃ ਸਪ੍ਤਪਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਕਸ਼੍ਮਰ੍ਯਾਮਲਕੈਰ੍ਵृਤਾਮ੍
ਉਹ ਸਾਲ, ਲੋਧਰ, ਅਰਜੁਨ, ਇਲਵਾ, ਜੰਬੂ, ਸ਼ਾਲਮਲੀ, ਕਿੰਸ਼ੁਕ, ਕਦੰਬ, ਸਪਤਪਰਣ, ਕਸ਼ਮਰੀ ਅਤੇ ਆਮਲਕਾ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਸ਼ਾਖੈਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੈਰੌਦੁਮ੍ਬਰੈਰਪਿ। ਸ਼ਮੀਪਲਾਸ਼ਵृਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੈਃ ਖਦਿਰੈਰ੍ਵृਤਾਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਵਾਲੇ ਵਟ, ਪਲਕਸ਼, ਉਦੁੰਬਰ, ਸ਼ਮੀ, ਪਲਾਸ਼, ਪੀਪਲ ਅਤੇ ਖਦਿਰਾ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਬਦਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਞ੍ਛਨ੍ਨਾਮਸ਼੍ਵਕਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍। ਚੂਤੈਃ ਪੁਣ੍ਡ੍ਰਕਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕਦਲੀਵਨਸਂਵृਤਾਮ੍
ਉਹ ਬਦਰੀ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਅਸ਼ਵਕਰਨ, ਅੰਬ, ਪੁੰਡਰ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਕੇਲੇ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਚਕ੍ਰਵਾਕਗਣੈਃ ਕੀਰ੍ਣਂ ਪ੍ਲਵੈਸ਼੍ਚ ਜਲਵਾਯਸੈਃ। ਸਮੁਦ੍ਰਕਾਕੈਃ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚੈਸ਼੍ਚ ਨਾਦਿਤਾਂ ਜਲਕੁਕ੍ਕੁਟੈਃ
ਉਹ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ, ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਕਾਂ, ਕ੍ਰੌਂਚ ਬਗਲੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੁੱਕੜਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਏਵਂ ਖਗੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਃ ਸਙ੍ਘੁष੍ਟਾਂ ਜਲਵਾਸਿਭਿਃ। ਆਸ਼੍ਰਮੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸਕ੍ਤਾਂ ਚੈਤ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਕਈ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਈ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼ੋਭਿਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੈਰ੍ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗੈਃ। ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਤੀਰਰੁਹੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਮਾਲਾਭਿਰਿਵ ਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਤਟ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।