ਤ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਰਾਯਣਮ੍। ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਮਮृਤਂ ਦੇਵ ਤ੍ਵਂ ਸੋਮਃ ਪਰਮਾਰ੍ਚਿਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਰਵੋਤਮ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਸਾਰੇ ਅਮਰਤ ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਹੋ, ਦੇਵਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੋਮ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤ੍ਵਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤਸ੍ਤਿਥਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਲਵਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਨਃ ਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਸ਼ੁਕ੍ਲਸ੍ਤ੍ਵਂ ਬਹੁਲਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਕਲਾ ਕਾष੍ਠਾ ਤ੍ਰੁਟਿਸ੍ਤਥਾ। ਸਂਵਤ੍ਸਰਰ੍ਤਵੋ ਮਾਸਾ ਰਜਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਿਨਾਨਿ ਚ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੁਹੂਰਤ, ਤਿਥੀ, ਲਵ, ਤੇ ਮੁੜ ਕਸ਼ਣ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਚੰਗਾ ਪੱਖ, ਮਾੜਾ ਪੱਖ, ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਕਲਾਂ, ਕਾਸ਼ਠ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਭਾਗ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਲ, ਰੁੱਤਾਂ, ਮਹੀਨੇ, ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਦਿਨ ਹੋ।
ਤ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਾ ਸਗਿਰਿਵਨਾ ਵਸੁਂਧਰਾ ਸਭਾਸ੍ਕਰਂ ਵਿਤਿਮਿਰਮਮ੍ਬਰਂ ਤਥਾ। ਮਦੋਦਧਿਃ ਸਤਿਮਿਤਿਮਿਙ੍ਗਿਲਸ੍ਤਥਾ ਮਹੋਰ੍ਮਿਮਾਨ੍ਬਹੁਮਕਰੋ ਝषਾਕੁਲਃ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਉੱਚੀ ਧਰਤੀ ਹੋ ਜਿਸ 'ਤੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਜੰਗਲ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਧਰਤੀ ਹੋ ਜਿਸ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਅੰਬਰ ਹੋ ਜਿਸ 'ਚ ਕੋਈ ਹਨੇਰਾ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਮੁੰਦਰ ਹੋ ਜਿਸ 'ਚ ਮਸਤ ਵੱਡੀ ਮਛਾਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਬਹੁਤ ਮਗਰਮੱਛ ਤੇ ਮਛੀਆਂ ਹਨ।
ਮਹਾਯਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਵਮਿਤਿ ਸਦਾऽਭਿਪੂਜ੍ਯਸੇ ਮਨੀषਿਭਿਰ੍ਮੁਦਿਤਮਨਾ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ। ਅਭਿष੍ਟੁਤਃ ਪਿਬਸਿ ਚ ਸੋਮਮਧ੍ਵਰੇ ਕषਟ੍ਕृਤਾਨ੍ਯਪਿ ਚ ਹਵੀਂषਿ ਭੂਤਯੇ
ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲੇ ਤੁਸੀਂ, ਸਦਾ ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਖੁਸ਼ ਮਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਣ 'ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ 'ਚ ਸੋਮ ਪੀਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਭੋਗਦੇ ਹੋ।
ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਸਤਤਮਿਹੇਜ੍ਯਸੇ ਫਲਾਰ੍ਥਂ ਵੇਦਾਙ੍ਗੇष੍ਵਤੁਲਬਲੌਘ ਗੀਯਸੇ ਚ। ਤ੍ਵਦ੍ਧੇਤੋਰ੍ਯਜਨਪਰਾਯਣਾ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਨ੍ਯਭਿਗਮਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੈਃ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਸਦਾ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਅਤੁੱਲ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੋਹਰ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਤਦਾ ਕਦ੍ਰ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਹਰਿਵਾਹਨਃ। ਨੀਲਜੀਮੂਤਸਂਘਾਤੈਃ ਸਰ੍ਵਮਮ੍ਬਰਮਾਵृਣੋਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਦਰੂ ਵੱਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਭਾਗਵਾਨ ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਨੇ ਨੀਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਅੰਬਰ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਮੇਘਾਨਾਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਵਰ੍षਧ੍ਵਮਮृਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਤੇ ਮੇਘਾ ਮੁਮੁਚੁਸ੍ਤੋਯਂ ਪ੍ਰਭੂਤਂ ਵਿਦ੍ਯੁਦੁਜ੍ਜ੍ਵਲਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: 'ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਰਸੋ, ਸ਼ੁਭ ਮੀਂਹ ਲਿਆਓ!' ਤੇ ਉਹ ਬੱਦਲ, ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਪਾਣੀ ਵਰਸਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪਰਸ੍ਪਰਮਿਵਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤਃ ਸਤਤਂ ਦਿਵਿ। ਸਂਵਰ੍ਤਿਤਮਿਵਾਕਾਸ਼ਂ ਜਲਦੈਃ ਸੁਮਹਾਦ੍ਭੁਤੈਃ
ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਬੱਦਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਜਬ ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਅੰਬਰ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ-ਅੰਤ ਵਰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸृਜਦ੍ਭਿਰਤੁਲਂ ਤੋਯਮਜਸ੍ਰਂ ਸੁਮਹਾਰਵੈਃ। ਸਂਪ੍ਰਨृਤ੍ਤਮਿਵਾਕਾਸ਼ਂ ਧਾਰੋਰ੍ਮਿਭਿਰਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਹ ਬੱਦਲ ਵੱਡੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਪਾਣੀ ਵਰਸਾ ਰਹੇ ਸਨ; ਅਸਮਾਨ ਅਨੇਕਾਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਨੱਚਦਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮੇਘਸ੍ਤਨਿਤਨਿਰ੍ਘੋषੌਰ੍ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਪਵਨਕਮ੍ਪਿਤੈਃ। ਤੈਰ੍ਮੇਘੈਃ ਸਤਤਾਸਾਰਂ ਵਰ੍षਦ੍ਭਿਰਨਿਸ਼ਂ ਤਦਾ
ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ, ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਿਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬੱਦਲ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਗਾਤਾਰ ਤੇ ਰੁਕਤ-ਰੁਕਤ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨष੍ਟਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਕਿਰਣਮਮ੍ਬਰਂ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਨਾਗਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮੋ ਹਰ੍षਸ੍ਤਥਾ ਵਰ੍षਤਿ ਵਾਸਵੇ
ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅੰਬਰ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮੀਂਹ ਲਿਆਉਣ ਨਾਲ ਸੱਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਪੂਰ੍ਯਤ ਮਹੀ ਚਾਪਿ ਸਲਿਲੇਨ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਰਸਾਤਲਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ਼ੀਤਲਂ ਵਿਮਲਂ ਜਲਮ੍
ਧਰਤੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ; ਠੰਢਾ ਤੇ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਰਸਾਤਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਭੂਰਭਵਚ੍ਛਨ੍ਨਾ ਜਲੋਰ੍ਮਿਭਿਰਨੇਕਸ਼ਃ। ਰਾਮਣੀਯਕਮਾਗਚ੍ਛਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾ ਸਹ ਭੁਜਂਗਮਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਸੱਪ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਆਏ।
ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਸ੍ਤਤੋ ਨਾਗਾ ਜਲਧਾਰਾਪ੍ਲੁਤਾਸ੍ਤਦਾ। ਸੁਪਰ੍ਣੇਨੋਹ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਂ ਦ੍ਵੀਪਮਾਸ਼ੁ ਵੈ
ਫਿਰ ਖੁਸ਼ ਸੱਪ, ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ, ਸੁਪਰਣ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਏ।
ਤਂ ਦ੍ਵੀਪਂ ਮਕਰਾਵਾਸਂ ਵਿਹਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ। ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਲਵਣਂ ਘੋਰਂ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਪੂਰ੍ਵਮਾਗਤਾਃ
ਉਹ ਟਾਪੂ, ਜਿੱਥੇ ਮਕਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੂਣ ਵੇਖੀ।
ਸੁਪਰ੍ਣਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਪਾਃ ਕਾਨਨਂ ਚ ਮਨੋਰਮਮ੍। ਸਾਗਰਾਮ੍ਬੁਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਸਙ੍ਘਨਿਜਾਦਿਤਮ੍
ਸੱਪ ਸੁਪਰਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਮਨਮੋਹਣ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਫਲਪੁष੍ਪਾਭਿਰ੍ਵਨਰਾਜਿਭਿਰਾਵृਤਮ੍। ਭਵਨੈਰਾਵृਤਂ ਰਮ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾ ਪਦ੍ਮਾਕਰੈਰਪਿ
ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਅਜਬ ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲ ਵਾਲੀਆਂ ਜੰਗਲੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਸੋਹਣੇ ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੰਡਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸਲਿਲੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਹ੍ਵਦੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਵਹੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਮਾਰੁਤੈਰੁਪਵੀਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਝੀਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਵਾ ਜੋ ਸੁਗੰਧ ਲਿਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਵਗਦੀ।
ਉਤ੍ਪਤਦ੍ਭਿਰਿਵਾਕਾਸ਼ਂ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਮਲਯਜੈਰਪਿ। ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਾਣਿ ਮੁਞ੍ਚਦ੍ਭਿਰ੍ਮਾਰੁਤੋਦ੍ਧਤੈਃ
ਮਲਯਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਡਦੇ ਜਾਪਦੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦੇ।
ਵਾਯੁਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਕੁਸੁਮੈਸ੍ਤਥਾऽਨ੍ਯੈਰਪਿ ਪਾਦਪੈਃ। ਕਿਰਦ੍ਭਿਰਿਵ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾਨ੍ਨਾਗਾਨ੍ਪੁष੍ਪਾਮ੍ਬੁਵृष੍ਟਿਭਿਃ
ਉੱਥੇ ਹੋਰ ਰੁੱਖ ਵੀ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੱਪਾਂ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਜਾਪਦੇ।
ਮਨਃਸਂਹਰ੍षਜਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਮਤ੍ਤਭ੍ਰਮਸ੍ਸਂਘੁष੍ਟਂ ਮਨੋਜ੍ਞਾਕृਤਿਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਮਸਤ ਭੌਰਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਤੇ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀ ਸੀ।
ਰਮਣੀਯਂ ਸ਼ਿਵਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਜਨਮਨੋਹਰੈਃ। ਨਾਨਾਪਕ੍ਸ਼ਿਰੁਤਂ ਰਮ੍ਯਂ ਕਦ੍ਰੂਪੁਤ੍ਰਪ੍ਰਹਰ੍षਣਮ੍
ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਮਨਮੋਹਣ, ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਕਦਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਤਤ੍ਤੇ ਵਨਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਿਜਹ੍ਰੁਃ ਪਨ੍ਨਗਾਸ੍ਤਦਾ। ਅਬ੍ਰੁਵਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਸੁਪਰ੍ਣਂ ਪਤਗੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਜੰਗਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸੁਪਰਣ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਵਹਾਸ੍ਮਾਨਪਰਂ ਦ੍ਵੀਪਂ ਸੁਰਮ੍ਯਂ ਵਿਮਲੋਦਕਮ੍। ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਬਹੂਨ੍ਰਮ੍ਯਾਨ੍ਵ੍ਰਜਨ੍ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਖੇਚਰ
"ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਲੈ ਚੱਲ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਤਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਂ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਥਾਵਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੋਂ।"
ਸ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ੀ ਮਾਤਰਂ ਵਿਨਤੋ ਤਦਾ। ਕਿਂ ਕਾਰਣਂ ਮਯਾ ਮਾਤਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਪਭਾषਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਪੰਛੀ ਨੇ ਸੋਚ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਵਿਨਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਾਂ, ਮੈਂ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ?"
ਦਾਸੀਭੂਤਾਸ੍ਮਿ ਦੁਰ੍ਯੋਗਾਤ੍ਸਪਤ੍ਨ੍ਯਾਃ ਪਤਗੋਤ੍ਤਮ। ਪਣਂ ਵਿਤਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸਰ੍ਪੈਰੁਪਧਿਨਾ ਕृਤਮ੍
"ਮੈਂ ਦੁੱਖੀ ਹਾਲਤ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਹ-ਪਤਨੀ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਕਰਕੇ ਗੁਲਾਮ ਬਣ ਗਈ ਹਾਂ, ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਝੂਠੀ ਸ਼ਰਤ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਫਸਾ ਲਿਆ।"
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਕਥਿਤੇ ਮਾਤ੍ਰਾ ਕਾਰਣੇ ਗਗਨੇਤਰਃ। ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਸਰ੍ਪਾਂਸ੍ਤੇਨ ਦੁਃਖੇਨ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਜਦ ਮਾਂ ਨੇ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉੱਡਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਕਿਮਾਹृਤ੍ਯ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਵਾ ਕਿਂ ਵਾ ਕृਤ੍ਵੇਹ ਪੌਰੁषਮ੍। ਦਾਸ੍ਯਾਦ੍ਵੋ ਵਿਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯੇਯਂ ਤਥ੍ਯਂ ਵਦਤ ਲੇਲਿਹਾਃ
"ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਲਿਆ ਕੇ ਜਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਜਾਂ ਕਿਹੜਾ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਵਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਝੁੰਝਣ ਵਾਲੋ।"
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ਸਰ੍ਪਾ ਆਹਰਾਮृਤਮੋਜਸਾ। ਤਤੋ ਦਾਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਭਵਿਤਾ ਤਵ ਖੇਚਰ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਿਆ ਦੇ; ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ।"
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਗਰੁਡਃ ਸਰ੍ਪੈਸ੍ਤਤੋ ਮਾਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਗਚ੍ਛਾਮ੍ਯਮृਤਮਾਹਰ੍ਤੁਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵੇਦਿਤੁਮ੍
ਸੱਪਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਰੁੜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਿਆਉਣ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਕੀ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।"