ਅਧਿਰਾਜਾਧਿਪਂ ਚੈਵ ਦਨ੍ਤਵਕ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਜਿਗਾਯ ਕਰਦਂ ਚੈਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯੇ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਦੰਤਵਕਰ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਕਰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਕੁਮਾਰਂ ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਸੁਮਿਤ੍ਰਂ ਚ ਨਰਾਧਿਪਮ੍। ਤਥੈਵਾਪਰਮਤ੍ਸ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਜਯਤ੍ਸ ਪਟਚ੍ਚਰਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਮਤਸਿਆਂ, ਪਟਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਨਿषਾਦਭੂਮਿਂ ਗੋਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਪਰ੍ਵਤਪ੍ਰਵਰਂ ਤਥਾ। ਤਰਸੈਵਾਜਯਦ੍ਧੀਮਾਞ੍ਸ਼੍ਰੇਣਿਮਨ੍ਤਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ, ਗੋਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਪਰਬਤ ਤੇ ਸ਼ਰੇਣਿਮੰਤ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਨਰਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍। ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਤਸ੍ਯਾਸੌ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਸ਼ਾਸਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਲਈ।
ਤਤਸ਼੍ਚਰ੍ਮਣ੍ਵਤੀਕੂਲੇ ਜਮ੍ਭਕਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਂ ਨृਪਮ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਸ਼ੇषਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਵੈਰਿਣਾ
ਫਿਰ, ਚਰਮਣਵਤੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਜੰਭਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵਲੋਂ ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਚਕ੍ਰੇ ਤੇਨ ਸ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਂ ਸਹਦੇਵੇਨ ਭਾਰਤ। ਸ ਤਮਾਜੌ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖੋ ਯਯੌ
ਭਾਰਤ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਜੰਗ ਕੀਤੀ; ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸੇਕਾਨਪਰਸੇਕਾਂਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ।। ਤਤਸ੍ਤੇਨੈਵ ਸਹਿਤੋ ਨਰ੍ਮਦਾਮਭਿਤੋ ਯਯੌ
ਉਸ ਨੇ ਸੇਕਾਨ, ਅਪਰਸੇਕਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਲਏ; ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਭਗਦਤ੍ਤਂ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਂ ਨਰਕਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਅਰ੍ਜੁਨਾਯ ਕਰਂ ਦਤ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਜਦੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਮਹਾਬਲੀ ਭਗਦੱਤ, ਨਰਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਟੋਣਾ ਦੇ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਥੋਂ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾਵृਤੌ। ਜਿਗਾਯ ਸਮਰੇ ਵੀਰਾਵਾਸ਼੍ਵਿਨੇਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਵਿੰਦਾ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦਾ ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਦੋ ਬਹਾਦਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ।
ਤਤੋ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯੁਪਾਦਾਯ ਪੁਰਂ ਭੋਜਕਟਂ ਯਯੌ। ਤਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਮਭੂਦ੍ਰਾਜਨ੍ਦਿਵਸਦ੍ਵਯਮਚ੍ਯੁਤ
ਫਿਰ, ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਭੋਜਕਟ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਗਿਆ; ਉਥੇ, ਅਚੁਤ, ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਸ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਭੀष੍ਮਕਂ ਮਾਦ੍ਰਿਨਨ੍ਦਨਃ। ਕੋਸਲਾਧਿਪਤਿਂ ਚੈਵ ਤਥਾ ਵੇਣਾਤਟਾਧਿਪਮ੍
ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਦੁਰਜੈ ਭੀਸ਼ਮਕ, ਕੋਸਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਵੇਣਾਟਟ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਕਾਨ੍ਤਾਰਕਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਰ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਕੋਟਕਾਨ੍ਨृਪਾਨ੍। ਨਾਟਕੇਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਰੇ ਤਥਾ ਹੇਰਮ੍ਬਕਾਨ੍ਯੁਧਿ
ਉਸ ਨੇ ਕਾਂਤਾਰਕ, ਪ੍ਰਕੋਟਕ, ਨਾਟਕੇ ਅਤੇ ਹੇਰੰਬਕ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ।
ਮਾਰੁਧਂ ਚ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਰਮ੍ਯਗ੍ਰਾਮਮਥੋ ਬਲਾਤ੍। ਨਾਚੀਨਾਨਰ੍ਬੁਕਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਮਾਰੁਧ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰਮਯਗ੍ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਲਿਆ; ਨਾਚੀਨ, ਅਰਬੁਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਾਂਸ੍ਤਾਨਾਟਵਿਕਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਜਯਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਨਾਤਾਧਿਪਂ ਚ ਨृਪਤਿਂ ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਬਲਃ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਨੇ ਨਾਟਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪੁਲਿਨ੍ਦਾਂਸ਼੍ਚ ਰਣੇ ਜਿਤ੍ਵਾ ਯਯੌ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤਃ ਪੁਰਃ। ਯੁਯੁਧੇ ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਰਾਜੇਨ ਦਿਵਸਂ ਨਕੁਲਾਨੁਜਃ
ਪੁਲਿੰਦਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਕੇ, ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ; ਨਕੁਲ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੇ ਪਾਂਡਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦਿਨ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਤਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਸ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਪਥਮ੍। ਗੁਹਾਮਾਸਾਦਯਾਮਾਸ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਦੱਖਣੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲ ਪਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਦੀ ਗੁਫਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਪੁਰਾ ਵਾਨਰਰਾਜੇਨ ਵਾਲਿਨਾ ਚਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍। ਤਤਃ ਕੋਸਲਰਾਜਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯੈਵਾਨੁਗੇਨ ਚ। ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣਾਭਿਗੁਪ੍ਤਾਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਸ੍ਤਮਥਾਹ੍ਵਯਤ੍
ਉਹ ਥਾਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਵਾਲੀ ਨੇ ਰੱਖੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੋਸਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਰੱਖੀ, ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤ੍ਰ ਵਾਨਰਰਾਜਾਭ੍ਯਾਂ ਮੈਨ੍ਦੇਨ ਦ੍ਵਿਵਿਦੇਨ ਚ। ਯੁਯੁਧੇ ਦਿਵਸਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਨ ਚ ਤੌ ਵਿਕृਤਿਂ ਗਤੌ
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਮੈੰਦ ਅਤੇ ਦਿਵਿਦ ਨਾਲ ਸੱਤ ਦਿਨ ਜੰਗ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਦੋਵੇਂ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ।
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਸਹਦੇਵਾਯ ਵਾਨਰੌ। ਊਚਤੁਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਹृष੍ਟੌ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਨਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਗਚ੍ਛ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਅਵਿਘ੍ਨਮਸ੍ਤ ਕਾਰ੍ਯਾਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਧੀਮਤੇ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਸਾਰੇ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਚਲ ਜਾ; ਤੇਰੀ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ ਧਰਮਰਾਜ ਲਈ ਕੰਮ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ।
ਤਤੋ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯੁਪਾਦਾਯ ਪੁਰੀਂ ਮਾਹਿष੍ਮਤੀਂ ਯਯੌ।। ਤਤ੍ਰ ਨੀਲੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ ਚਕ੍ਰੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਨਰਰ੍षਭਃ
ਫਿਰ, ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਗਿਆ; ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੀਲ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਪਰਵੀਰਘ੍ਨਃ ਸਹਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍।। ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਸੁਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਾਸੀਦ੍ਭੀਰੁਭਯਙ੍ਕਰਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਹਦੇਵ, ਫਿਰ ਉਸ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਤਰਾ, ਜੋ ਡਰਪੋਕਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ।
ਸੈਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਂ ਸਂਸ਼ਯਾਵਹਮ੍। ਚਕ੍ਰੇ ਤਸ੍ਯ ਹਿ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਭਗਵਾਨ੍ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਃ
ਉਹਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਣ ਲਈ, ਭਗਵਾਨ ਹਵਿਆਹਨ, ਜੋ ਹਵਨ ਦੀ ਆਗ ਹੈ, ਫੌਜ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦਾ।
ਤਤੋ ਰਥਾ ਹਯਾ ਨਾਗਾਃ ਪੁਰੁषਾਃ ਕਵਚਾਨਿ ਚ। ਪ੍ਰਤੀਪ੍ਤਾਨਿ ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਸਹਦੇਵਬਲੇ ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਸਹਦੇਵ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਕਤਰ ਸਾਰੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜਦੇ ਹੋਏ ਦਿਸਦੇ ਸਨ।
ਤਤਃ ਸੁਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਮਨਾ ਬਭੂਵ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਨੋਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿਵਕ੍ਤੁਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤੋऽਭੂਜ੍ਜਨਮੇਜਯ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਿਸ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਜਨਮੇਜਯ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਭਗਵਾਨ੍ਵਹ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਮਿਤ੍ਰੋऽਭਵਦ੍ਯੁਧਿ। ਸਹਦੇਵਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਘਟਮਾਨਸ੍ਯ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਇਹ ਦੱਸੋ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਵਹਿਨੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀ ਕਿਉਂ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਦ ਸਹਦੇਵ ਯਜਨ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ?
ਤਤ੍ਰ ਮਾਹਿष੍ਮਤੀਵਾਸੀ ਭਗਵਾਨ੍ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਃ। ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਹਿ ਗृਹੀਤੋ ਵੈ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਪਾਰਦਾਰਿਕਃ
ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਹਵਿਆਹਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਰਦਾਰਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਐਸਾ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੀਲਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦੁਹਿਤਾ ਬਭੂਵਤਾਤੀਵ ਸ਼ੋਭਨਾ। ਸਾऽਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਮੁਪਾਤਿष੍ਠਦ੍ਬੋਧਨਾਯ ਪਿਤੁਃ ਸਦਾ
ਨੀਲ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸੀ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਵ੍ਯਜਨੈਰ੍ਧੂਯਮਾਨੋऽਪਿ ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਤੇ ਨ ਸਃ।। ਯਾਵਚ੍ਚਾਰੁਪੁਟੌष੍ਠੇਨ ਵਾਯੁਨਾ ਨ ਵਿਧੂਯਤੇ
ਉਹ ਅੱਗ ਪੱਖਿਆਂ ਨਾਲ ਹਲਾਉਣ ਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਭੜਕਦੀ ਸੀ, ਜਦ ਤਕ ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ, ਕਪ ਰੂਪ ਹੋਠਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਨਾ ਜਗਾਈ ਜਾਂਦੀ।
ਤਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚਕਮੇ ਤਾਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਮ੍। ਨੀਲਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੁਪਨੀਤਸ਼੍ਚ ਸੋऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਅੱਗ ਨੇ ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ, ਤੇ ਨੀਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਇਆ।