ਨ ਚਾਤ੍ਰ ਕਿਞ੍ਚਿਜ੍ਜੇਤਵ੍ਯਮਰ੍ਜੁਨਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਉਤ੍ਤਰਾਃ ਕੁਰੁਵੋ ਹ੍ਯੇਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਇਹ ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋऽਪਿ ਹਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਨੇਹ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਕਿਞ੍ਚਨ। ਨ ਹਿ ਮਾਨੁषਦੇਹੇਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮਤ੍ਰਾਭਿਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਜੇ ਤੂੰ ਦਾਖਲ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇਂ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੇਖਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਅਥੇਹ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਕਿਞ੍ਚਿਦਨ੍ਯਚ੍ਚਿਕੀਰ੍षਸਿ। ਤਤ੍ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਕਰਿष੍ਯਾਮੋ ਵਚਨਾਤ੍ਤਵ ਭਾਰਤ
ਪਰ ਜੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਦੱਸ, ਭਾਰਤ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗੇ।
ਤਤਸ੍ਤਾਨਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਰ੍ਜੁਨਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ। ਪਾਰ੍ਥਿਵਤ੍ਵਂ ਚਿਕੀਰ੍षਾਮਿ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਫਿਰ, ਅਰਜੁਨ, ਹਲਕਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਲਈ ਰਾਜ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।"
ਨ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵੋ ਦੇਸ਼ਂ ਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਯਦਿ ਮਾਨੁषੈਃ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਯ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕਰਪਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਇਲਾਕਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਮਨਾਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਲਈ ਕੋਈ ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਦੇਵੋ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ।
ਨੋ ਚੇਤ੍ਕृष੍ਣੇਨ ਸਹਿਤੋ ਯੋਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਾਯਕੈਃ'। ਤਤੋ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ। ਕ੍ਸ਼ੌਮਾਜਿਨਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਪ੍ਰਦਦੁਃ ਕਰਮ੍
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ। ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰ, ਦਿਵਿਆ ਗਹਿਣੇ, ਦਿਵਿਆ ਰੇਸ਼ਮੀ ਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ ਨਜ਼ਰਾਨੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਏਵਂ ਸ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਦਿਸ਼ਮੁਤ੍ਤਰਾਮ੍। ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਸੁਬਹੂਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਦਸ੍ਯੁਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਕਈ ਲੜਾਈਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਡਾਕੂਆਂ ਨਾਲ ਵੀ।
ਸ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਾਨ੍ਕਰੇ ਚ ਵਿਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਤੁ। ਧਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਦੀ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਰਤਨ ਲੈ ਲਿਆ।
ਹਯਾਂਸ੍ਤਿਤ੍ਤਿਰਿਕਲ੍ਮਾषਾਞ੍ਸ਼ੁਕਪਤ੍ਰਨਿਭਾਨਪਿ। ਮਯੂਰਸਦृਸ਼ਾਨ੍ਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਨਿਲਰਂਹਸਃ
ਉਹ ਨੇ ਘੋੜੇ ਲਏ, ਕੁਝ ਚਿੱਟੇ-ਕਾਲੇ, ਕੁਝ ਗੂੜ੍ਹੇ, ਕੁਝ ਰੇਸ਼ਮ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇ ਕੁਝ ਮੋਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼।
ਵृਤਃ ਸੁਮਹਤਾ ਰਾਜਨ੍ਬਲੇਨ ਚਤੁਰਙ੍ਗਿਣਾ। ਆਜਗਾਮ ਪੁਨਰ੍ਵੀਰਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਪੁਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਵੱਡੀ ਚਾਰ ਭਾਗੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵੀਰ ਮੁੜ ਕੇ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸਥ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸ਼ਹਿਰ, ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਤਤ੍ਪਾਰ੍ਥੋ ਧਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਵਾਹਨਮ੍। ਨ੍ਯਵੇਦਯਦਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਗृਹਾਨ੍ਯਯੌ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਸਾਰਾ ਧਨ ਤੇ ਵਾਹਨ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਭੀਮਸੇਨੋऽਪਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਧਰ੍ਮਰਾਜਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਯਯੌ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਦਿਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ।। 5
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਹਤਾ ਬਲਚਕ੍ਰੇਣ ਪਰਰਾष੍ਟ੍ਰਾਵਮਰ੍ਦਿਨਾ। ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਪੂਰ੍ਣੇਨ ਦਂਸ਼ਿਤੇਨ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਵृਤੋ ਭਰਤਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਦ੍ਵਿषਚ੍ਛੋਕਵਿਵਰ੍ਧਨਃ। ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਪਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਪੁਰਂ ਮਹਤ੍
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸੂਰਮਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੰਜਾਲਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਵਿਵਿਧੋਪਾਯੈਃ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। `ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕਰਂ ਸਮਾਦਾਯ ਵਿਦੇਹਾਨਾਂ ਪੁਰਂ ਯਯੌ'।। ਤਤਃ ਸ ਗਣ੍ਡਕਾਞ੍ਸ਼ੂਰੋ ਵਿਦੇਹਾਨ੍ਭਰਤਰ੍षਭਃ
ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜਾਲਾਂ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ, ਕੁਝ ਟੋਹ ਲੈ ਕੇ ਵਿਦੇਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਗੰਡਕ ਦੇ ਸੂਰਮੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਵਿਦੇਹਾਂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਵਿਜਿਤ੍ਯਾਲ੍ਪੇਨ ਕਾਲੇਨ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਨਜਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ। ਤਤ੍ਰ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਕੋ ਰਾਜਾ ਸੁਧਰ੍ਮਾ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਕृਤਵਾਨ੍ਭੀਮਸੇਨੇਮ ਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਨਿਰਾਯੁਧਮ੍
ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਦਸ਼ਾਰਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਉਥੇ ਦਸ਼ਾਰਣਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਧਰਮਾ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨਾਲ ਵੱਡੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਦਿਲ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤੁ ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਅਧਿਸੇਨਾਪਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸੁਧਰ੍ਮਾਣਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਕਰਤਬ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੁਧਰਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਮੁੱਖ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਾਇਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਦਿਸ਼ਂ ਭੀਮੋ ਯਯੌ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਰਾਜਨ੍ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਨਿਵ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਫਿਰ, ਭੀਮ, ਜੋ ਭੀਮ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚਲਿਆ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਸੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧੇਸ਼੍ਵਰਂ ਰਾਜਨ੍ਰੋਚਮਾਨਂ ਸਹਾਨੁਗਮ੍। ਜਿਗਾਯ ਸਮਰੇ ਵੀਰੋ ਬਲੇਨ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਸੂਰਮਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭੀਮ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤਂ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਨਾਤਿਤੀਵ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਪੂਰ੍ਵਦੇਸ਼ਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਵਿਜਿਗ੍ਯੇ ਕੁਰਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ ਨੇ ਪੂਰਬ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸੁਖ।
ਤਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮਾਗਮ੍ਯ ਪੁਲਿਨ੍ਦਨਗਰਂ ਮਹਤ੍। ਸੁਕੁਮਾਰਂ ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਸੁਮਿਤ੍ਰਂ ਚ ਨਰਾਧਿਪਮ੍
ਫਿਰ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਆ ਕੇ, ਪੁਲਿੰਦਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਸੁਕੁਮਾਰ ਤੇ ਰਾਜਾ ਸੁਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭਃ। ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਮਭ੍ਯਗਾਜ੍ਜਨਮੇਜਯ
ਫਿਰ, ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ।
ਚੇਦਿਰਾਜੋऽਪਿ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯ ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍। ਉਪਨਿष੍ਕਮ੍ਯ ਨਗਰਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਾਤ੍ਪਰਨ੍ਤਪ
ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਇਰਾਦਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਵਾਨੀ ਕੀਤੀ।
ਤੌ ਸਮੇਤ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਕੁਰੁਚੇਦਿਵृषੌ ਤਦਾ। ਉਭਯੋਰਾਤ੍ਮਕੁਲਯੋਃ ਕੌਸ਼ਲਂ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਕੁਰੁ ਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਦੋ ਸ਼ੇਰ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਪੁੱਛੀ।
ਤਤੋ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਤਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚੇਦਿਰਾਜੋ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ। ਉਵਾਚ ਭੀਮਂ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਕਿਮਿਦਂ ਕੁਰੁषੇऽਨਘ
ਫਿਰ, ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਦੱਸ ਕੇ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹੱਸ ਕੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਤੂੰ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ?'
ਤਸ੍ਯ ਭੀਮਸ੍ਤਦਾਚਖ੍ਯੌ ਧਰ੍ਮਰਾਜਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍। ਸ ਚ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯੈਵ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਭੀਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮਰਾਜ ਦਾ ਮਨਸੂਬਾ ਸਮਝਾਇਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਹੀ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਭੀਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਨ੍ਨਿषਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਕ੍ਸ਼ਪਾਃ। ਸਤ੍ਕृਤਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲੇਨ ਯਯੌ ਸਬਲਵਾਹਨਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਭੀਮ ਨੇ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਬਿਤਾਈਆਂ, ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਸਮੇਤ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਤਃ ਕੁਮਾਰਵਿषਯੇ ਸ਼੍ਰੇਣਿਮਨ੍ਤਮਥਾਜਯਤ੍। ਕੋਸਲਾਧਿਪਤਿਂ ਚੈਵ ਬृਹਦ੍ਬਲਮਰਿਨ੍ਦਮਃ
ਫਿਰ, ਕੁਮਾਰਾਂ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੇਣਿਮੰਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਤੇ ਕੋਸਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਿਹਦਬਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਯਾਂ ਤੁ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਦੀਰ੍ਘਯਜ੍ਞਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਅਜਯਤ੍ਣਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਨਾਤਿਤੀਵ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਦੀਰਘਯਜਨ, ਨੰਦਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਹੀ ਹਾਰ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਗੋਪਾਲਕਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸੋਤ੍ਤਰਾਨਪਿ ਕੋਸਲਾਨ੍। ਮਲ੍ਲਾਨਾਮਧਿਪਂ ਚੈਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਚਾਜਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਗੋਪਾਲਕਕਸ਼, ਉੱਤਰੀ ਕੋਸਲ, ਮੱਲਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।