ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਚ ਸਸृਜੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨਿ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਤੁ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕੌਤੂਹਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਰ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਵਿਭੂषਣੈਸ਼੍ਚੈਵ ਅਭ੍ਯਵਰ੍षਂਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍। ਅਥ ਜਿਤ੍ਵਾ ਸਮਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਕਰੇ ਚ ਵਿਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਜ ਵਿੱਚ ਲਿਆ।
ਮਣਿਹੇਮਪ੍ਰਬਾਲਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ। ਏਤਾਨਿ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥੋऽਥ ਸ਼ृਙ੍ਗਵਨ੍ਤਂ ਗਿਰਿਂ ਯਯੌ
ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਰਜੁਨ ਸ਼੍ਰਿੰਗਵੰਤ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਵਨ੍ਤਂ ਚ ਕੌਰਵ੍ਯਃ ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਫਲ੍ਗੁਨਃ। ਉਤ੍ਤਰਂ ਹਰਿਵਰ੍षਂ ਤੁ ਸ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਸ਼੍ਰਿੰਗਵੰਤ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਲਗੁਨ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹਰਿਵਰਸ਼ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਗਣਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਕ੍ਸ਼ੇਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਨਿਰ੍ਜਯਨ੍। ਤਤ੍ਰ ਲੇਭੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਵੈ ਵਾਸੋ ਦਿਵ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਕਿਨ੍ਨਰਦ੍ਰੁਮਪਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਯਾਜ੍ਞੀਯਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਦਾ ਦਿਵ੍ਯਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਲੇਭੇ ਧਨਞ੍ਜਯ
ਉਥੇ, ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਕਿੰਨਰ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਖਾਲਾਂ ਵੀ ਬਹੁਤੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ।
ਉਤ੍ਤਰਂ ਹਰਿਵਰ੍षਂ ਤੁ ਸ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਇਯੇष ਜੇਤੁਂ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਨ੍ਦਨਃ
ਉੱਤਰੀ ਹਰਿਵਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ।
ਤਤ ਏਨਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਮਹਾਕਾਯਾ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਃ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਹृष੍ਟਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ।
ਪਾਰ੍ਥ ਨੇਦਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਪੁਰਂ ਜੇਤੁਂ ਕਥਞ੍ਜਨ। ਉਪਾਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਕਲ੍ਯਾਣ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਮਿਦਮਚ੍ਯੁਤ
ਪਾਰਥ, ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ; ਇਹ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਇਦਂ ਪੁਰਂ ਯਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦ੍ਘ੍ਰੁਵਂ ਨ ਸ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ। ਪ੍ਰੀਯਾਮਹੇ ਤ੍ਵਯਾ ਵੀਰ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤੋ ਵਿਜਯਸ੍ਤਵੈ
ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਅਸੀਂ ਤੈਥੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਵੀਰ; ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਕਾਫੀ ਹੈ।
ਨ ਚਾਤ੍ਰ ਕਿਞ੍ਚਿਜ੍ਜੇਤਵ੍ਯਮਰ੍ਜੁਨਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਉਤ੍ਤਰਾਃ ਕੁਰੁਵੋ ਹ੍ਯੇਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਇਹ ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋऽਪਿ ਹਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਨੇਹ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਕਿਞ੍ਚਨ। ਨ ਹਿ ਮਾਨੁषਦੇਹੇਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮਤ੍ਰਾਭਿਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਜੇ ਤੂੰ ਦਾਖਲ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇਂ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੇਖਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਅਥੇਹ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਕਿਞ੍ਚਿਦਨ੍ਯਚ੍ਚਿਕੀਰ੍षਸਿ। ਤਤ੍ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਕਰਿष੍ਯਾਮੋ ਵਚਨਾਤ੍ਤਵ ਭਾਰਤ
ਪਰ ਜੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਦੱਸ, ਭਾਰਤ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗੇ।
ਤਤਸ੍ਤਾਨਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਰ੍ਜੁਨਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ। ਪਾਰ੍ਥਿਵਤ੍ਵਂ ਚਿਕੀਰ੍षਾਮਿ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਫਿਰ, ਅਰਜੁਨ, ਹਲਕਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਲਈ ਰਾਜ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।"
ਨ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵੋ ਦੇਸ਼ਂ ਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਯਦਿ ਮਾਨੁषੈਃ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਯ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕਰਪਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਇਲਾਕਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਮਨਾਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਲਈ ਕੋਈ ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਦੇਵੋ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ।
ਨੋ ਚੇਤ੍ਕृष੍ਣੇਨ ਸਹਿਤੋ ਯੋਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਾਯਕੈਃ'। ਤਤੋ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ। ਕ੍ਸ਼ੌਮਾਜਿਨਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਪ੍ਰਦਦੁਃ ਕਰਮ੍
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ। ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰ, ਦਿਵਿਆ ਗਹਿਣੇ, ਦਿਵਿਆ ਰੇਸ਼ਮੀ ਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ ਨਜ਼ਰਾਨੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਏਵਂ ਸ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਦਿਸ਼ਮੁਤ੍ਤਰਾਮ੍। ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਸੁਬਹੂਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਦਸ੍ਯੁਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਕਈ ਲੜਾਈਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਡਾਕੂਆਂ ਨਾਲ ਵੀ।
ਸ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਾਨ੍ਕਰੇ ਚ ਵਿਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਤੁ। ਧਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਦੀ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਰਤਨ ਲੈ ਲਿਆ।
ਹਯਾਂਸ੍ਤਿਤ੍ਤਿਰਿਕਲ੍ਮਾषਾਞ੍ਸ਼ੁਕਪਤ੍ਰਨਿਭਾਨਪਿ। ਮਯੂਰਸਦृਸ਼ਾਨ੍ਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਨਿਲਰਂਹਸਃ
ਉਹ ਨੇ ਘੋੜੇ ਲਏ, ਕੁਝ ਚਿੱਟੇ-ਕਾਲੇ, ਕੁਝ ਗੂੜ੍ਹੇ, ਕੁਝ ਰੇਸ਼ਮ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇ ਕੁਝ ਮੋਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼।
ਵृਤਃ ਸੁਮਹਤਾ ਰਾਜਨ੍ਬਲੇਨ ਚਤੁਰਙ੍ਗਿਣਾ। ਆਜਗਾਮ ਪੁਨਰ੍ਵੀਰਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਪੁਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਵੱਡੀ ਚਾਰ ਭਾਗੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵੀਰ ਮੁੜ ਕੇ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸਥ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸ਼ਹਿਰ, ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਤਤ੍ਪਾਰ੍ਥੋ ਧਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਵਾਹਨਮ੍। ਨ੍ਯਵੇਦਯਦਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਗृਹਾਨ੍ਯਯੌ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਸਾਰਾ ਧਨ ਤੇ ਵਾਹਨ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਭੀਮਸੇਨੋऽਪਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਧਰ੍ਮਰਾਜਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਯਯੌ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਦਿਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ।। 5
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਹਤਾ ਬਲਚਕ੍ਰੇਣ ਪਰਰਾष੍ਟ੍ਰਾਵਮਰ੍ਦਿਨਾ। ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਪੂਰ੍ਣੇਨ ਦਂਸ਼ਿਤੇਨ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਵृਤੋ ਭਰਤਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਦ੍ਵਿषਚ੍ਛੋਕਵਿਵਰ੍ਧਨਃ। ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਪਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਪੁਰਂ ਮਹਤ੍
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸੂਰਮਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੰਜਾਲਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਵਿਵਿਧੋਪਾਯੈਃ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। `ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕਰਂ ਸਮਾਦਾਯ ਵਿਦੇਹਾਨਾਂ ਪੁਰਂ ਯਯੌ'।। ਤਤਃ ਸ ਗਣ੍ਡਕਾਞ੍ਸ਼ੂਰੋ ਵਿਦੇਹਾਨ੍ਭਰਤਰ੍षਭਃ
ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜਾਲਾਂ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ, ਕੁਝ ਟੋਹ ਲੈ ਕੇ ਵਿਦੇਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਗੰਡਕ ਦੇ ਸੂਰਮੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਵਿਦੇਹਾਂ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਵਿਜਿਤ੍ਯਾਲ੍ਪੇਨ ਕਾਲੇਨ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਨਜਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ। ਤਤ੍ਰ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਣਕੋ ਰਾਜਾ ਸੁਧਰ੍ਮਾ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਕृਤਵਾਨ੍ਭੀਮਸੇਨੇਮ ਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਨਿਰਾਯੁਧਮ੍
ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਦਸ਼ਾਰਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਉਥੇ ਦਸ਼ਾਰਣਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਧਰਮਾ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨਾਲ ਵੱਡੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਦਿਲ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤੁ ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਅਧਿਸੇਨਾਪਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸੁਧਰ੍ਮਾਣਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਕਰਤਬ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੁਧਰਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਮੁੱਖ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਾਇਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਦਿਸ਼ਂ ਭੀਮੋ ਯਯੌ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਰਾਜਨ੍ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਨਿਵ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਫਿਰ, ਭੀਮ, ਜੋ ਭੀਮ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚਲਿਆ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਸੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧੇਸ਼੍ਵਰਂ ਰਾਜਨ੍ਰੋਚਮਾਨਂ ਸਹਾਨੁਗਮ੍। ਜਿਗਾਯ ਸਮਰੇ ਵੀਰੋ ਬਲੇਨ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਸੂਰਮਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭੀਮ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤਂ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਨਾਤਿਤੀਵ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਪੂਰ੍ਵਦੇਸ਼ਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਵਿਜਿਗ੍ਯੇ ਕੁਰਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ ਨੇ ਪੂਰਬ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸੁਖ।