ਸੇਵਿਤਂ ਦੇਵਕਲ੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਨਾਰੀਭਿਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨੈਃ। ਤਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਚਾਰ੍ਜੁਨੋ ਰਾਜਨ੍ਕਰੇ ਚ ਵਿਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਚ
ਉਹ ਥਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਸਦੀਆਂ ਸਨ; ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਆਹृਤ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨਿ ਤਥਾਰ੍ਜੁਨਃ। ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵृਤ੍ਯਾਥ ਮਾਧ੍ਯਂ ਦੇਸ਼ਮਿਲਾਵृਤਮ੍
ਉਥੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਵਿਰਲੇ ਰਤਨ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਮੁੜ ਕੇ, ਉਹ ਮੱਧ ਦੇਸ਼, ਜੋ ਪਿੰਡਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਸੀ, ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਦਿਸ਼ਂ ਰਾਜਨ੍ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਮੇਰੁਮਨ੍ਦਰਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ੈਲੋਦਾਮਭਿਤੋ ਨਦੀਮ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਸਵਯਸਾਚੀ ਧਨੰਜਯ ਮੇਰੂ ਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਹਿੰਦੀ ਨਦੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਯੇ ਤੇ ਕੀਚਕਵੇਣੂਨਾਂ ਛਾਯਾਂ ਰਮ੍ਯਾਮੁਪਾਸਤੇ। ਕषਾਨ੍ਝषਾਂਸ਼੍ਚ ਨਦ੍ਯੌ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਘਸਾਨ੍ਦੀਪ੍ਤਵੇਣਿਪਾਨ੍
ਉਥੇ, ਕਿਕਚਾ ਬਾਂਸਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕ, ਤੇ ਨਦੀ ਦੇ ਮੱਛੀਆਂ ਤੇ ਕਛੂਏ, ਚਮਕਦੇ ਬਾਂਸ ਦੇ ਨਵੇਂ ਕਾਂਡੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼ੁਪਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁਲਿਨ੍ਦਾਂਸ਼੍ਚ ਤਙ੍ਕਣਾਨ੍ਪਰਤਙ੍ਕਣਾਨ੍। ਏਤਾਨ੍ਸਮਸ੍ਤਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਚ ਕਰੇ ਚ ਵਿਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਪਸ਼ੂਪਾ, ਕੁਲਿੰਦਾ, ਤੰਕਣ ਅਤੇ ਪਰਤੰਕਣ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਜ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਮਾਲ੍ਯਵਨ੍ਤਂ ਤਤੋ ਯਯੌ। ਤਂ ਮਾਲ੍ਯਵਨ੍ਤਂ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਮਾਲਯਵੰਤ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਪਾਂਡਵ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਵਰ੍षਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋਪਮਂ ਸ਼ੁਚਿਮ੍। ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੋਪਮਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਪੁਰੁषਾਞ੍ਸ਼ੁਭਸਂਯੁਤਾਨ੍
ਉਹ ਭਦਰਾਸ਼ਵ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਸੁੱਚਾ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਸੀ, ਸਵਰਗ ਵਾਂਗ; ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਸੋਹਣੇ ਮਨੁੱਖ ਵੇਖੇ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਸ੍ਵਵਸ਼ੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰੇ ਚ ਵਿਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਚ। ਆਹृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤੋ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਸਙ੍ਖ੍ਯਾਨਿ ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਸ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਟੈਕਸ ਲਗਾ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਤਨ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ।
ਨੀਲਂ ਨਾਮ ਗਿਰਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾਨਜਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ। ਤਤੋ ਜਿष੍ਣੁਰਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਂ ਨੀਲਮਾਯਤਮ੍
ਉਹ ਨੀਲ ਨਾਮਕ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ, ਉੱਥੇ ਵਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਜੀਸ਼ਨ ਨੇ ਵੱਡਾ ਨੀਲ ਪਹਾੜ ਪਾਰ ਕੀਤਾ।
ਵਿਵੇਸ਼ ਰਮ੍ਯਕਂ ਵਰ੍षਂ ਸਙ੍ਕੀਰ੍ਣਂ ਮਿਥੁਨੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ। ਤਂ ਦੇਸ਼ਮਥ ਜਿਤ੍ਵਾ ਸ ਕਰੇ ਚ ਵਿਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਚ
ਉਹ ਰਮਯਕ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਸੋਹਣੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਵੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਰਜ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਜਯਚ੍ਚਾਪਿ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਦੇਸ਼ਂ ਗੁਹ੍ਯਕਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਤਤ੍ਰ ਲੇਭੇ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੌਵਰ੍ਣਾਨ੍ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਬੀਭਤਸੁ ਨੇ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਦੇਸ਼ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਉੱਥੇ, ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਅਗृਹ੍ਣਾਦ੍ਯਜ੍ਞਭੂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਰਮਣੀਯਾਨ੍ਮਨੋਹਰਾਨ੍। ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਪਾਣ੍ਡਵੋऽਥ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਲਈ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਰਤਨ ਲਏ; ਹੋਰ ਰਤਨ ਵੀ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਪਾਂਡਵ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਦੇਸ਼ਮਜਯਤ੍ਸਗਣਂ ਤਦਾ। ਤਤ੍ਰ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਰਾਜਨ੍ਨਥਾਰ੍ਜੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਦੇਸ਼ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਉੱਥੇ, ਰਾਜਨ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਰਤਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਵਰ੍षਂ ਹਿਰਣ੍ਵਤਂ ਨਾਮ ਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਮਹੀਪਤੇ। ਸ ਤੁ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਗਨ੍ਤੁਂ ਤਤ੍ਰੋਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਹ ਹਿਰਣਵਤ ਨਾਮਕ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਉੱਥੇ ਸੋਹਣੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਮਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਸਾਦਵृਨ੍ਦੇषੁ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਸ਼ੀ ਯਥਾ। ਮਹਾਪਥੇषੁ ਰਾਜੈਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਤੋ ਯਾਨ੍ਤਮਰ੍ਜੁਨਮ੍
ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿਚਕਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ, ਅਰਜੁਨ ਮਹਾਨ ਰਸਤੇ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਵਰਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਥਾਃ ਪਰਯਾ ਵੀਰ੍ਯਸ਼ੋਭਯਾ। ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਂ ਸ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਾਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਯਸ਼ਸ੍ਕਰਮ੍
ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੋਂ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਸਭ ਸੁਤੀਆਂ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਂ ਕਲਾਪਧਰਂ ਸ਼ੂਰਂ ਸਰਥਂ ਸਧਨੁਃ ਕਰਮ੍। ਸਵਰ੍ਮਂ ਸਕਿਰੀਟਂ ਵੈ ਸਂਨਦ੍ਧਂ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਮਾਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ੂਰਾ, ਰਥ ਤੇ, ਹਥਿਆਰ, ਮਕੁਟ, ਬਚਾਵਾ ਤੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ।
ਸੁਕੁਮਾਰਂ ਮਹਾਸਤ੍ਵਂ ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ਼ਕ੍ਰੋਪਮਮਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨਂ ਪਰਵਾਰਣਵਾਰਣਮ੍
ਉਹ ਨਰਮ ਪਰ ਵੱਡੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਗਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪਾਣਿਂ ਸ੍ਮ ਮੇਨਿਰੇ। ਅਯਂ ਸ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਰਣੇऽਦ੍ਭੁਤਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉੱਥੇ ਮਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ ਸੋਚਿਆ: 'ਇਹ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਜੋਕੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ।'
ਅਸ੍ਯ ਬਾਹੁਬਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਸੁਹृਦ੍ਗਣਾਃ। ਇਤਿ ਵਾਚੋ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, 'ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ,' ਇੰਝ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਧਨੰਜਯ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦੀਆਂ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਚ ਸਸृਜੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨਿ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਤੁ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕੌਤੂਹਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਰ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਵਿਭੂषਣੈਸ਼੍ਚੈਵ ਅਭ੍ਯਵਰ੍षਂਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍। ਅਥ ਜਿਤ੍ਵਾ ਸਮਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਕਰੇ ਚ ਵਿਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਜ ਵਿੱਚ ਲਿਆ।
ਮਣਿਹੇਮਪ੍ਰਬਾਲਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ। ਏਤਾਨਿ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥੋऽਥ ਸ਼ृਙ੍ਗਵਨ੍ਤਂ ਗਿਰਿਂ ਯਯੌ
ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਰਜੁਨ ਸ਼੍ਰਿੰਗਵੰਤ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਵਨ੍ਤਂ ਚ ਕੌਰਵ੍ਯਃ ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਫਲ੍ਗੁਨਃ। ਉਤ੍ਤਰਂ ਹਰਿਵਰ੍षਂ ਤੁ ਸ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਸ਼੍ਰਿੰਗਵੰਤ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਲਗੁਨ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹਰਿਵਰਸ਼ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਗਣਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਕ੍ਸ਼ੇਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਨਿਰ੍ਜਯਨ੍। ਤਤ੍ਰ ਲੇਭੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਵੈ ਵਾਸੋ ਦਿਵ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਕਿਨ੍ਨਰਦ੍ਰੁਮਪਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਯਾਜ੍ਞੀਯਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਦਾ ਦਿਵ੍ਯਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਲੇਭੇ ਧਨਞ੍ਜਯ
ਉਥੇ, ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਕਿੰਨਰ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਖਾਲਾਂ ਵੀ ਬਹੁਤੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ।
ਉਤ੍ਤਰਂ ਹਰਿਵਰ੍षਂ ਤੁ ਸ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਇਯੇष ਜੇਤੁਂ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਨ੍ਦਨਃ
ਉੱਤਰੀ ਹਰਿਵਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ।
ਤਤ ਏਨਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਮਹਾਕਾਯਾ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਃ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਹृष੍ਟਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ।
ਪਾਰ੍ਥ ਨੇਦਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਪੁਰਂ ਜੇਤੁਂ ਕਥਞ੍ਜਨ। ਉਪਾਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਕਲ੍ਯਾਣ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਮਿਦਮਚ੍ਯੁਤ
ਪਾਰਥ, ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ; ਇਹ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਇਦਂ ਪੁਰਂ ਯਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦ੍ਘ੍ਰੁਵਂ ਨ ਸ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ। ਪ੍ਰੀਯਾਮਹੇ ਤ੍ਵਯਾ ਵੀਰ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤੋ ਵਿਜਯਸ੍ਤਵੈ
ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਅਸੀਂ ਤੈਥੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਵੀਰ; ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਕਾਫੀ ਹੈ।