ਹੈਮਪਕ੍ਸ਼ਿਗਣੈਰ੍ਜੁष੍ਟਾਂ ਸੌਵਰ੍ਣਜਲਜਾਕੁਲਾਮ੍। ਹੈਮਪਙ੍ਕਾਂ ਹੈਮਜਲਾਂ ਸੌਵਰ੍ਣੋਜ੍ਜ੍ਵਲਵਾਲੁਕਾਮ੍
ਉਹ ਨਦੀ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੌਲਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਿੱਟੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੇਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਮੁਪਿष੍ਪਿਤੈਃ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਸੌਵਰ੍ਣਕੁਸੁਮੋਤ੍ਪਲੈਃ। ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਤੀਰਰੁਹੈਃ ਕੀਰ੍ਣਾਂ ਹੈਮਪੁष੍ਪੈਃ ਸੁਪੁष੍ਪਿਤੈਃ
ਕਈ ਥਾਂ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕੌਲਾਂ ਤੇ ਉਤਪਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਕਈ ਥਾਂ ਉਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੂਰੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤੀਰ੍ਥੈਸ਼੍ਚ ਰੁਕ੍ਮਸੋਪਾਨੈਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮਲਙ੍ਕੁਤਾਮ੍। ਵਿਮਲੈਰ੍ਮਣਿਜਾਲੈਸ਼੍ਚ ਨृਤ੍ਤਗੀਤਰਵੈਰ੍ਯੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਹਰ ਥਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੈੜੇ ਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸੁੱਚੇ ਮਣਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਨੱਚਣ-ਗਾਉਣ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦੀਪ੍ਤੈਰ੍ਹੇਮਵਿਤਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਤਾਚ੍ਛੋਭਿਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਤਥਾਵਿਧਾਂ ਨਦੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸ ਹ
ਉਹ ਨਦੀ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਛਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਰੌਣਕਦਾਰ ਸੀ; ਐਸਾ ਨਦੀ ਦੇਖ ਕੇ ਪਾਰਥ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰ੍षਮਵਾਪ ਚ। ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾਂ ਨਦੀਤੀਰੇ ਪੁਰੁषਾਨ੍ਸੁਮਨੋਹਰਾਨ੍
ਉਹ ਨਦੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਸੀ, ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ; ਤੇ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵਧੀਆ ਸੁੰਦਰ ਮਨੁੱਖ ਵੇਖੇ।
ਤਾਨ੍ਨਦੀਸਲਿਲਾਹਾਰਾਨ੍ਸਦਾਰਾਨਮਰੋਪਮਾਨ੍। ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਖਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਲਙ੍ਕਾਰਸ਼ੋਭਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਸਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਹਰ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤੇਭ੍ਯੋ ਬਹੂਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਤਦਾ ਲੇਭੇ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਦਿਵ੍ਯਜਮ੍ਬੂਫਲਂ ਹੈਮਂ ਭੂषਣਾਨਿ ਚ ਪੇਸ਼ਲਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਬਹੁਤ ਰਤਨ, ਦਿਵ੍ਯ ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੰਬੂ ਫਲ ਤੇ ਵਧੀਆ ਗਹਿਣੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਦੁਰ੍ਲਭਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਦਿਸ਼ਮ੍। ਨਾਗਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਦੇਸ਼ਮਜਯਸ਼੍ਚ ਪੁਨਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਵਿਰਲੇ ਖਜਾਨੇ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਰਥ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚਲਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਨਾਗਾਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ।
ਤਤੋ ਗਨ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਵਾਰੁਣੀਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਃ। ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਤਸ੍ਤਾਨਜਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਪਾਕਾ-ਸ਼ਾਸਨ ਵਾਲਾ ਵਾਰੁਣੀ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਤੇ ਆ ਕੇ, ਉਥੇ ਉਹ ਖੇਤਰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਂ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਂ ਰਾਜਨ੍ਨਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਤੋऽਰ੍ਜੁਨਃ। ਕੇਤੁਮਾਲਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਵਰ੍षਂ ਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕੇਤੁਮਾਲਾ ਦੇਸ਼ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੇਵਿਤਂ ਦੇਵਕਲ੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਨਾਰੀਭਿਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨੈਃ। ਤਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਚਾਰ੍ਜੁਨੋ ਰਾਜਨ੍ਕਰੇ ਚ ਵਿਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਚ
ਉਹ ਥਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਸਦੀਆਂ ਸਨ; ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਆਹृਤ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨਿ ਤਥਾਰ੍ਜੁਨਃ। ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵृਤ੍ਯਾਥ ਮਾਧ੍ਯਂ ਦੇਸ਼ਮਿਲਾਵृਤਮ੍
ਉਥੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਵਿਰਲੇ ਰਤਨ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਮੁੜ ਕੇ, ਉਹ ਮੱਧ ਦੇਸ਼, ਜੋ ਪਿੰਡਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਸੀ, ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਦਿਸ਼ਂ ਰਾਜਨ੍ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਮੇਰੁਮਨ੍ਦਰਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ੈਲੋਦਾਮਭਿਤੋ ਨਦੀਮ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਸਵਯਸਾਚੀ ਧਨੰਜਯ ਮੇਰੂ ਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਹਿੰਦੀ ਨਦੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਯੇ ਤੇ ਕੀਚਕਵੇਣੂਨਾਂ ਛਾਯਾਂ ਰਮ੍ਯਾਮੁਪਾਸਤੇ। ਕषਾਨ੍ਝषਾਂਸ਼੍ਚ ਨਦ੍ਯੌ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਘਸਾਨ੍ਦੀਪ੍ਤਵੇਣਿਪਾਨ੍
ਉਥੇ, ਕਿਕਚਾ ਬਾਂਸਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕ, ਤੇ ਨਦੀ ਦੇ ਮੱਛੀਆਂ ਤੇ ਕਛੂਏ, ਚਮਕਦੇ ਬਾਂਸ ਦੇ ਨਵੇਂ ਕਾਂਡੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼ੁਪਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁਲਿਨ੍ਦਾਂਸ਼੍ਚ ਤਙ੍ਕਣਾਨ੍ਪਰਤਙ੍ਕਣਾਨ੍। ਏਤਾਨ੍ਸਮਸ੍ਤਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਚ ਕਰੇ ਚ ਵਿਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਪਸ਼ੂਪਾ, ਕੁਲਿੰਦਾ, ਤੰਕਣ ਅਤੇ ਪਰਤੰਕਣ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਜ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਮਾਲ੍ਯਵਨ੍ਤਂ ਤਤੋ ਯਯੌ। ਤਂ ਮਾਲ੍ਯਵਨ੍ਤਂ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਮਾਲਯਵੰਤ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਪਾਂਡਵ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਵਰ੍षਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋਪਮਂ ਸ਼ੁਚਿਮ੍। ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੋਪਮਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਪੁਰੁषਾਞ੍ਸ਼ੁਭਸਂਯੁਤਾਨ੍
ਉਹ ਭਦਰਾਸ਼ਵ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਸੁੱਚਾ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਸੀ, ਸਵਰਗ ਵਾਂਗ; ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਸੋਹਣੇ ਮਨੁੱਖ ਵੇਖੇ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਸ੍ਵਵਸ਼ੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰੇ ਚ ਵਿਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਚ। ਆਹृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤੋ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਸਙ੍ਖ੍ਯਾਨਿ ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਸ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਟੈਕਸ ਲਗਾ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਤਨ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ।
ਨੀਲਂ ਨਾਮ ਗਿਰਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾਨਜਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ। ਤਤੋ ਜਿष੍ਣੁਰਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਂ ਨੀਲਮਾਯਤਮ੍
ਉਹ ਨੀਲ ਨਾਮਕ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ, ਉੱਥੇ ਵਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਜੀਸ਼ਨ ਨੇ ਵੱਡਾ ਨੀਲ ਪਹਾੜ ਪਾਰ ਕੀਤਾ।
ਵਿਵੇਸ਼ ਰਮ੍ਯਕਂ ਵਰ੍षਂ ਸਙ੍ਕੀਰ੍ਣਂ ਮਿਥੁਨੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ। ਤਂ ਦੇਸ਼ਮਥ ਜਿਤ੍ਵਾ ਸ ਕਰੇ ਚ ਵਿਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਚ
ਉਹ ਰਮਯਕ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਸੋਹਣੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਵੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਰਜ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਜਯਚ੍ਚਾਪਿ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਦੇਸ਼ਂ ਗੁਹ੍ਯਕਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਤਤ੍ਰ ਲੇਭੇ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੌਵਰ੍ਣਾਨ੍ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਬੀਭਤਸੁ ਨੇ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਦੇਸ਼ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਉੱਥੇ, ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਅਗृਹ੍ਣਾਦ੍ਯਜ੍ਞਭੂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਰਮਣੀਯਾਨ੍ਮਨੋਹਰਾਨ੍। ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਪਾਣ੍ਡਵੋऽਥ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਲਈ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਰਤਨ ਲਏ; ਹੋਰ ਰਤਨ ਵੀ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਪਾਂਡਵ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਦੇਸ਼ਮਜਯਤ੍ਸਗਣਂ ਤਦਾ। ਤਤ੍ਰ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਰਾਜਨ੍ਨਥਾਰ੍ਜੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਦੇਸ਼ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਉੱਥੇ, ਰਾਜਨ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਰਤਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਵਰ੍षਂ ਹਿਰਣ੍ਵਤਂ ਨਾਮ ਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਮਹੀਪਤੇ। ਸ ਤੁ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਗਨ੍ਤੁਂ ਤਤ੍ਰੋਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਹ ਹਿਰਣਵਤ ਨਾਮਕ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਉੱਥੇ ਸੋਹਣੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਮਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਸਾਦਵृਨ੍ਦੇषੁ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਸ਼ੀ ਯਥਾ। ਮਹਾਪਥੇषੁ ਰਾਜੈਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਤੋ ਯਾਨ੍ਤਮਰ੍ਜੁਨਮ੍
ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿਚਕਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ, ਅਰਜੁਨ ਮਹਾਨ ਰਸਤੇ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਵਰਸ਼ृਙ੍ਗਸ੍ਥਾਃ ਪਰਯਾ ਵੀਰ੍ਯਸ਼ੋਭਯਾ। ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਂ ਸ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਾਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਯਸ਼ਸ੍ਕਰਮ੍
ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੋਂ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਸਭ ਸੁਤੀਆਂ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਂ ਕਲਾਪਧਰਂ ਸ਼ੂਰਂ ਸਰਥਂ ਸਧਨੁਃ ਕਰਮ੍। ਸਵਰ੍ਮਂ ਸਕਿਰੀਟਂ ਵੈ ਸਂਨਦ੍ਧਂ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਮਾਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ੂਰਾ, ਰਥ ਤੇ, ਹਥਿਆਰ, ਮਕੁਟ, ਬਚਾਵਾ ਤੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ।
ਸੁਕੁਮਾਰਂ ਮਹਾਸਤ੍ਵਂ ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ਼ਕ੍ਰੋਪਮਮਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨਂ ਪਰਵਾਰਣਵਾਰਣਮ੍
ਉਹ ਨਰਮ ਪਰ ਵੱਡੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਗਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪਾਣਿਂ ਸ੍ਮ ਮੇਨਿਰੇ। ਅਯਂ ਸ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਰਣੇऽਦ੍ਭੁਤਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉੱਥੇ ਮਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ ਸੋਚਿਆ: 'ਇਹ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਜੋਕੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ।'
ਅਸ੍ਯ ਬਾਹੁਬਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਸੁਹृਦ੍ਗਣਾਃ। ਇਤਿ ਵਾਚੋ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, 'ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ,' ਇੰਝ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਧਨੰਜਯ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦੀਆਂ।