ਸੋऽਵਿषਹ੍ਯਤਮਂ ਮਤ੍ਵਾ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਪਰ੍ਵਤੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਉਪਾਵਰ੍ਤਤ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਅਜੇਹਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ, ਜੋ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ।
ਸ ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਮਵਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਉਲੂਕਸਹਿਤੋ ਯਯੌ। ਸੇਨਾਬਿਨ੍ਦੁਮਥੋ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜ੍ਯਾਦਾਸ਼ੁ ਸਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍
ਉਹ ਰਾਜ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਕੇ, ਉਲੂਕਾਂ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇ ਰਾਜਾ, ਫੌਜੀ ਬਿੰਦੂ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿਚ ਲਿਆ।
ਮੋਦਾਪੁਰਂ ਵਾਮਵੇਦਂ ਸੁਦਾਮਾਨਂ ਸੁਸਙ੍ਕੁਲਮ੍। ਉਲੂਕਾਨੁਤ੍ਤਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮਾਨਯਤ੍
ਮੋਦਾਪੁਰ, ਵਾਮਵੇਦ, ਸੁਦਾਮਾਨ, ਸੁਸੰਕੁਲ, ਉੱਤਰਲੇ ਉਲੂਕ ਤੇ ਉਹ ਰਾਜੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਃ ਪੁਰੁषੈਰੇਵ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਕਿਰੀਟੀ ਜਿਤਵਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਪਞ੍ਚਗਣਾਂਸ੍ਤਤਃ
ਉਥੇ, ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਕਿਰੀਟੀ ਨੇ ਉਹ ਪੰਜ ਜਥਿਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਸ ਦੇਵਪ੍ਰਸ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸੇਨਾਬਿਨ੍ਦੋਃ ਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਬਲੇਨ ਚਤੁਰਙ੍ਗੇਣ ਨਿਵੇਸ਼ਮਕਰੋਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਦੇਵਪ੍ਰਸਥ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸੇਨਾਬਿੰਦੂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਤੇ ਚਾਰ ਭਾਗੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਉਥੇ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ।
ਸ ਤੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਵਿष੍ਵਗਸ਼੍ਵਂ ਨਰਾਧਿਪਮ੍।। ਅਭ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪੌਰਵਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੌਰਵਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਚਾਹਵੇ ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਪਾਰ੍ਵਤੀਯਾਨ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍। ਜਿਗਾਯ ਸੇਨਯਾ ਰਾਜਨ੍ਪੁਰਂ ਪੌਰਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਜੰਗ ਵਿਚ ਪਹਾੜੀ ਦੇ ਸ਼ੂਰਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਪੌਰਵਾ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਪੌਰਵਂ ਯੁਧਿ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਦਸ੍ਯੂਨ੍ਪਰ੍ਵਤਵਾਸਿਨਃ। ਗਣਾਨੁਤ੍ਸਵਸਙ੍ਕੇਤਾਨਜਯਤ੍ਸਪ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਪੌਰਵਾ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਡਾਕੂਆਂ ਤੇ ਉਤਸਵਾਂ ਵਾਲੇ ਸੱਤ ਜਥਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਕਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਃ। ਵ੍ਯਜਯਲ੍ਲੋਹਿਤਂ ਚੈਵ ਮਣ੍ਡਲੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਃ ਸਹ
ਫਿਰ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੇ ਲੋਹਿਤ ਦੇ ਦਸ ਮੰਡਲਾਂ ਸਮੇਤ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਦਾਰ੍ਵਾਃ ਕੋਕਨਦਾਸ੍ਤਥਾ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਬਹਵੋ ਰਾਜਨ੍ਨੁਪਾਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤ੍ਰਿਗਰਤ, ਦਾਰਵ, ਕੋਕਨਦ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਰਾਜਾ, ਸਭ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਅਭਿਸਾਰੀਂ ਤਤੋ ਰਮ੍ਯਾਂ ਵਿਜਿਗ੍ਯੇ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਉਰਗਾਵਾਸਿਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਰੋਚਮਾਨਂ ਰਣੇऽਜਯਤ੍
ਫਿਰ, ਕੁਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੇ ਸੋਹਣੀ ਅਭਿਸਾਰਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਉਹ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਉਰਗਾ-ਵਾਸ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸਿਂਹਪੁਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਰਾਯੁਧਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਪ੍ਰਾਧਮਦ੍ਬਲਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਰਾਹਵੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤਵਰ ਫੌਜ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਸਿੰਘਪੁਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸੁਹ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਚੋਲਾਂਸ਼੍ਚ ਕਿਰੀਟੀ ਪਾਣ੍ਡਵਰ੍षਭਃ। ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਮਥਤ੍ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਫਿਰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਮੁਕਟਧਾਰੀ ਬਲਦ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਸੁਹਿਆ ਅਤੇ ਚੋਲਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਕੁਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਪਰਮਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਬਾਹ੍ਲੀਕਾਨ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਃ। ਮਹਤਾ ਪਰਿਮਰ੍ਦੇਨ ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਦੁਰਾਸਦਾਨ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੇ ਬਾਹਲੀਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬਲਂ ਸਾਰਂ ਫਲ੍ਗੁਨਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਦਰਦਾਨ੍ਸਹਕਾਮ੍ਭੋਜੈਰਜਯਤ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਃ
ਫਲਗੁਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਦਰਦ ਅਤੇ ਕਾਂਭੋਜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਾਗੁਤ੍ਤਰਂ ਦਿਸ਼ਂ ਯੇ ਚ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦਸ੍ਯਵਃ। ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਵਨੇ ਯੇ ਚ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਜਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਾਰੇ ਡਾਕੂਆਂ ਨੂੰ, ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਲੋਹਾਨ੍ਪਰਮਕਾਮ੍ਭੋਜਾਨृषਿਕਾਨੁਤ੍ਤਰਾਨਪਿ। ਸਹਿਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਵ੍ਯਜਯਤ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਲੋਹਾ, ਵੱਡੇ ਕਾਂਭੋਜ, ਰਿਸ਼ਿਕਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ऋषਿਕੇष੍ਵਪਿ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਬਭੂਵਾਤਿਭਯਙ੍ਕਰਃ। ਤਾਰਕਾਮਯਸਙ੍ਕਾਸ਼ਃ ਪਰਸ੍ਤ੍ਵृषਿਕਪਾਰ੍ਥਯੋਃ
ਰਿਸ਼ਿਕਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਯੋਧੇ ਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨृषਿਕਾਨ੍ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ। ਸ਼ੁਕੋਦਰਸਮਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਹਯਾਨष੍ਟੌ ਸਮਾਨਯਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਰਿਸ਼ਿਕਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਸ਼ੁਕੋਦਰਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਅੱਠ ਘੋੜੇ ਲੈ ਆਇਆ।
ਮਯੂਰਸਦृਸ਼ਾਨਨ੍ਯਾਨੁਤ੍ਤਰਾਨਪਰਾਨਪਿ। ਜਵਨਾਨਾਸ਼ੁਗਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰਾਰ੍ਥਂ ਸਮੁਪਾਨਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ, ਮੋਰ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੇ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਚਲਾਕ ਘੋੜੇ, ਆਪਣੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਲੈ ਆਏ।
ਸ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਹਿਮਵਨ੍ਤਂ ਸਨਿष੍ਕृਟਮ੍। ਸ਼੍ਵੇਤਪਰ੍ਵਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨ੍ਯਵਿਸ਼ਤ੍ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਜੰਗ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਸ਼ਵेत ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉੱਥੇ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ।
ਸ ਸ਼੍ਵੇਤਪਰ੍ਵਤਂ ਵੀਰਃ ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਦੇਸ਼ਂ ਕਿਮ੍ਪੁਰੁषਾਵਾਸਂ ਦ੍ਰੁਮਪੁਤ੍ਰੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਹ ਵੀਰ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਸ਼ਵेत ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਦਰਖ਼ਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਮਹਤਾ ਸਨ੍ਨਿਪਾਤੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਤਕਰੇਣ ਹ। ਅਜਯਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕਰੇ ਚੈਨਂ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਵੱਡੀ ਤੇ ਮੌਤ ਵਾਲੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਹਾਟਕਂ ਨਾਮ ਦੇਸ਼ਂ ਗੁਹ੍ਯਕਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਰਵ੍ਯਗ੍ਰਃ ਸਹਸੈਨ੍ਯਃ ਸਮਾਸਦਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਚਿੰਤਾ ਦੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਹਾਟਕਾ ਨਾਮ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵੇਨ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਮਾਨਸਂ ਸਰ ਉਤ੍ਤਮਮ੍। ऋषਿਕੁਲ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਮਾਨਸ ਸਰੋਵਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਦੀ-ਨਾਲੇ ਵੇਖੇ, ਹੇ ਕੁਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ।
ਸਰੋ ਮਾਨਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਹਾਟਕਾਨਭਿਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਦੇਸ਼ਮਜਯਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਤਤਃ
ਹਾਟਕਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮਾਨਸ ਸਰੋਵਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਤਿਤ੍ਤਿਰਿਕਲ੍ਮਾषਾਨ੍ਮਣ੍ਡੂਕਾਖ੍ਯਾਨ੍ਹਯੋਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਲੇਭੇ ਸ ਕਰਸਮਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਨਗਰਾਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਗੰਧਰਵ-ਨਗਰ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਤਿਤਤਿਰੀ, ਕਲਮਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਮੰਡੂਕ ਨਾਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ, ਕਰ ਲਈ ਲੈ ਲਏ।
ਹੇਮਕੂਟਮਥਾਸਾਦ੍ਯ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ਫਲ੍ਗੁਨਸ੍ਤਦਾ। ਤਂ ਹੇਮਕੂਟਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਫਲਗੁਨ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੇਮਕੂਟ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉੱਥੇ ਟਿਕ ਗਿਆ; ਹੇ ਰਾਜੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਹੇਮਕੂਟ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਹਰਿਵਰ੍षਂ ਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ। ਤਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਬਹੂਨਿਹ ਮਨੋਰਮਾਨ੍
ਉਹ ਹਰੀਵਰਸ਼ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਉਥੇ ਪਾਰਥ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂ ਵੇਖੇ।
ਨਗਰਾਨ੍ਸਵਨਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਨਦੀਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲੋਦਕਾਃ। ਪੁਰੁषਾਨ੍ਦੇਵਕਲ੍ਪਾਂਸ਼੍ਚ ਨਾਰੀਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਸਨੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਸੁੱਚੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇਖੀਆਂ। ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ।