ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਤਾਮੀਪ੍ਸੇ ਕਰਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍। ਭਵਾਨ੍ਪਿਤृਸਖਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੋ ਮਯਾਪਿ ਚ। ਤਤੋ ਨਾਜ੍ਞਾਪਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਨੂੰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਹੋ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਪਿਆਰੇ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਕੁਨ੍ਤੀਮਾਤਰ੍ਯਥਾ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਤਥਾ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਿਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕੁੰਤੀ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰੇ ਹੋ, ਐਸੇ ਹੀ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੋਰ ਕੀ ਕਰਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਭਗਦਤ੍ਤਂ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਅਨੇਨੈਵ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਨੁਜਾਨਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਦੱਤ ਨੂੰ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਤੇਰੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਤਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਪ੍ਰਯਯਾਵੁਤ੍ਤਰਾਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਿਸ਼ਂ ਧਨਦਪਾਲਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ, ਜੋ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਸੀ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਗਿਰਿਂ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਬਹਿਰ੍ਗਿਰਿਮ੍। ਤਥੈਵੋਪਗਿਰਂ ਚੈਵ ਵਿਜਿਗ੍ਯੇ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਅੰਦਰਲੇ ਪਹਾੜ, ਬਾਹਰਲੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਉਪਗਿਰੀ ਪਹਾੜ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਏ।
ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯੇ ਚ ਤਤ੍ਰ ਨਰਾਧਿਪਾਃ। ਤਾਨ੍ਵਸ਼ੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸ ਧਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਉਥਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲਈ।
ਤੈਰੇਵ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰਨੁਰਜ੍ਯ ਚ ਤਾਨ੍ਨੁਪਾਨ੍। ਉਲੂਕਵਾਸਿਨਂ ਰਾਜਨ੍ਬृਹਨ੍ਤਮੁਪਜਗ੍ਮਿਵਾਨ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਿਤਰ ਬਣਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਉਲੂਕਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਬ੍ਰਿਹੰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਮृਦਙ੍ਗਵਰਨਾਦੇਨ ਰਥਨੇਮਿਸ੍ਵਨੇਨ ਚ। ਹਸ੍ਤਿਨਾਂ ਚ ਨਿਨਾਦੇਨ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਵਸੁਧਾਮਿਮਾਮ੍
ਚੰਗੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗਾਂ ਦੀ ਧੁਨ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਹਿਲ ਗਈ।
ਤਤੋ ਬृਹਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਬਲੇਨ ਚਤੁਰਙ੍ਗਿਣਾ। ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਗਰਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਫਾਲ੍ਗੁਨਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਿਹੰਤ, ਚਾਰ ਭਾਗੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਤੇ ਫਾਲਗੁਨ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਸੁਮਹਾਨ੍ਸਨ੍ਨਿਪਾਤੋऽਭੂਦ੍ਧਨਞ੍ਜਯਬृਹਨ੍ਤਯੋਃ। ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਬृਹਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸੋਢੁਂ ਪਾਣ੍ਡਵਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਧਨੰਜਯ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹੰਤ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਪਰ ਬ੍ਰਿਹੰਤ ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਸੋऽਵਿषਹ੍ਯਤਮਂ ਮਤ੍ਵਾ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਪਰ੍ਵਤੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਉਪਾਵਰ੍ਤਤ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਅਜੇਹਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ, ਜੋ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ।
ਸ ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਮਵਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਉਲੂਕਸਹਿਤੋ ਯਯੌ। ਸੇਨਾਬਿਨ੍ਦੁਮਥੋ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜ੍ਯਾਦਾਸ਼ੁ ਸਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍
ਉਹ ਰਾਜ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਕੇ, ਉਲੂਕਾਂ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇ ਰਾਜਾ, ਫੌਜੀ ਬਿੰਦੂ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿਚ ਲਿਆ।
ਮੋਦਾਪੁਰਂ ਵਾਮਵੇਦਂ ਸੁਦਾਮਾਨਂ ਸੁਸਙ੍ਕੁਲਮ੍। ਉਲੂਕਾਨੁਤ੍ਤਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮਾਨਯਤ੍
ਮੋਦਾਪੁਰ, ਵਾਮਵੇਦ, ਸੁਦਾਮਾਨ, ਸੁਸੰਕੁਲ, ਉੱਤਰਲੇ ਉਲੂਕ ਤੇ ਉਹ ਰਾਜੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਃ ਪੁਰੁषੈਰੇਵ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਕਿਰੀਟੀ ਜਿਤਵਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਪਞ੍ਚਗਣਾਂਸ੍ਤਤਃ
ਉਥੇ, ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਕਿਰੀਟੀ ਨੇ ਉਹ ਪੰਜ ਜਥਿਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਸ ਦੇਵਪ੍ਰਸ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸੇਨਾਬਿਨ੍ਦੋਃ ਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਬਲੇਨ ਚਤੁਰਙ੍ਗੇਣ ਨਿਵੇਸ਼ਮਕਰੋਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਦੇਵਪ੍ਰਸਥ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸੇਨਾਬਿੰਦੂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਤੇ ਚਾਰ ਭਾਗੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਉਥੇ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ।
ਸ ਤੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਵਿष੍ਵਗਸ਼੍ਵਂ ਨਰਾਧਿਪਮ੍।। ਅਭ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪੌਰਵਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੌਰਵਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਚਾਹਵੇ ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਪਾਰ੍ਵਤੀਯਾਨ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍। ਜਿਗਾਯ ਸੇਨਯਾ ਰਾਜਨ੍ਪੁਰਂ ਪੌਰਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਜੰਗ ਵਿਚ ਪਹਾੜੀ ਦੇ ਸ਼ੂਰਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਪੌਰਵਾ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਪੌਰਵਂ ਯੁਧਿ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਦਸ੍ਯੂਨ੍ਪਰ੍ਵਤਵਾਸਿਨਃ। ਗਣਾਨੁਤ੍ਸਵਸਙ੍ਕੇਤਾਨਜਯਤ੍ਸਪ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਪੌਰਵਾ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਡਾਕੂਆਂ ਤੇ ਉਤਸਵਾਂ ਵਾਲੇ ਸੱਤ ਜਥਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਕਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਃ। ਵ੍ਯਜਯਲ੍ਲੋਹਿਤਂ ਚੈਵ ਮਣ੍ਡਲੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਃ ਸਹ
ਫਿਰ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੇ ਲੋਹਿਤ ਦੇ ਦਸ ਮੰਡਲਾਂ ਸਮੇਤ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਦਾਰ੍ਵਾਃ ਕੋਕਨਦਾਸ੍ਤਥਾ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਬਹਵੋ ਰਾਜਨ੍ਨੁਪਾਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤ੍ਰਿਗਰਤ, ਦਾਰਵ, ਕੋਕਨਦ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਰਾਜਾ, ਸਭ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਅਭਿਸਾਰੀਂ ਤਤੋ ਰਮ੍ਯਾਂ ਵਿਜਿਗ੍ਯੇ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਉਰਗਾਵਾਸਿਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਰੋਚਮਾਨਂ ਰਣੇऽਜਯਤ੍
ਫਿਰ, ਕੁਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੇ ਸੋਹਣੀ ਅਭਿਸਾਰਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਉਹ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਉਰਗਾ-ਵਾਸ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸਿਂਹਪੁਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਰਾਯੁਧਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਪ੍ਰਾਧਮਦ੍ਬਲਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਰਾਹਵੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤਵਰ ਫੌਜ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਸਿੰਘਪੁਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸੁਹ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਚੋਲਾਂਸ਼੍ਚ ਕਿਰੀਟੀ ਪਾਣ੍ਡਵਰ੍षਭਃ। ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਮਥਤ੍ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਫਿਰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਮੁਕਟਧਾਰੀ ਬਲਦ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਸੁਹਿਆ ਅਤੇ ਚੋਲਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਕੁਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਪਰਮਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਬਾਹ੍ਲੀਕਾਨ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਃ। ਮਹਤਾ ਪਰਿਮਰ੍ਦੇਨ ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਦੁਰਾਸਦਾਨ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੇ ਬਾਹਲੀਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬਲਂ ਸਾਰਂ ਫਲ੍ਗੁਨਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਦਰਦਾਨ੍ਸਹਕਾਮ੍ਭੋਜੈਰਜਯਤ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਃ
ਫਲਗੁਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਦਰਦ ਅਤੇ ਕਾਂਭੋਜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਾਗੁਤ੍ਤਰਂ ਦਿਸ਼ਂ ਯੇ ਚ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦਸ੍ਯਵਃ। ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਵਨੇ ਯੇ ਚ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਜਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਾਰੇ ਡਾਕੂਆਂ ਨੂੰ, ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਲੋਹਾਨ੍ਪਰਮਕਾਮ੍ਭੋਜਾਨृषਿਕਾਨੁਤ੍ਤਰਾਨਪਿ। ਸਹਿਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਵ੍ਯਜਯਤ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਲੋਹਾ, ਵੱਡੇ ਕਾਂਭੋਜ, ਰਿਸ਼ਿਕਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ऋषਿਕੇष੍ਵਪਿ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਬਭੂਵਾਤਿਭਯਙ੍ਕਰਃ। ਤਾਰਕਾਮਯਸਙ੍ਕਾਸ਼ਃ ਪਰਸ੍ਤ੍ਵृषਿਕਪਾਰ੍ਥਯੋਃ
ਰਿਸ਼ਿਕਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਯੋਧੇ ਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨृषਿਕਾਨ੍ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ। ਸ਼ੁਕੋਦਰਸਮਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਹਯਾਨष੍ਟੌ ਸਮਾਨਯਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਰਿਸ਼ਿਕਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਸ਼ੁਕੋਦਰਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਅੱਠ ਘੋੜੇ ਲੈ ਆਇਆ।
ਮਯੂਰਸਦृਸ਼ਾਨਨ੍ਯਾਨੁਤ੍ਤਰਾਨਪਰਾਨਪਿ। ਜਵਨਾਨਾਸ਼ੁਗਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰਾਰ੍ਥਂ ਸਮੁਪਾਨਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ, ਮੋਰ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੇ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਚਲਾਕ ਘੋੜੇ, ਆਪਣੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਲੈ ਆਏ।