ਵਿਜਿਗ੍ਯੇ ਸ਼ਾਕਲਦ੍ਵੀਪੇ ਪ੍ਰਤਿਵਿਨ੍ਧ੍ਯਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍। ਕਲਦ੍ਵੀਪਵਾਸਾਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਯੇ ਨृਪਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਕਲ ਦੀਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਵਿੰਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਕਲਦੀਪ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਸੱਤਾਂ ਦੀਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਚ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਥੈਰ੍ਵਿਗ੍ਰਹਸ੍ਤੁਮੁਲੋऽਭਵਤ੍। ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਜਯਤ੍ਪਾਰ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜਪ੍ਰਿਯੇਪ੍ਸਯਾ
ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਜੰਗ ਹੋਈ; ਪਾਰਥ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤੈਰੇਵ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਗ੍ਯੋਤਿਸ਼ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਮਹਾਨਾਸੀਦ੍ਭਗਦਤ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ। ਤੇਨਾਸੀਤ੍ਸੁਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਥੇ ਭਗਦੱਤ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਸੀ; ਉਸ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਸ ਕਿਰਾਤੈਸ਼੍ਚ ਚੀਨੈਸ਼੍ਚ ਵृਤਃ ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषੋऽਭਵਤ੍। ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਯੋਧੈਃ ਸਾਗਰਾਨੁਪਵਾਸਿਭਿਃ
ਭਗਦੱਤ ਪ੍ਰਗ੍ਯੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਿਰਾਤਾਂ, ਚੀਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸ ਦਿਵਸਾਨष੍ਟੌ ਯੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍। ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਾ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਵਿਗਤਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਨਾਲ ਅੱਠ ਦਿਨ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ, ਜੰਗ ਦੀ ਗਤੀ ਥਮਣ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਉਪਪਨ੍ਨਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤ੍ਵਯਿ ਕੌਰਵਨਨ੍ਦਨ। ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਦਾਯਾਦੇ ਵੀਰ੍ਯਮਾਹਵਸ਼ੋਭਿਨਿ
ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਹੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਵਾਰਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਅਹਂ ਸਖਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਨਵਰੋ ਰਣੇ। ਨ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚ ਤੇ ਤਾਤ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਪ੍ਰਮੁਖਤੋ ਯੁਧਿ
ਮੈਂ ਮਹਿੰਦਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹਾਂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ; ਪਰ, ਹੇ ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਤ੍ਵਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ। ਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਹੇ ਪਾਂਡੂਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਦੱਸ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਜੋ ਤੂੰ ਆਖੇਂਗਾ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਉਹ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਪੁੱਤ।
ਕੁਰੂਣਾਮृषਭੋ ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਾਜਾ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਦਾਨੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਤਾਮੀਪ੍ਸੇ ਕਰਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍। ਭਵਾਨ੍ਪਿਤृਸਖਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੋ ਮਯਾਪਿ ਚ। ਤਤੋ ਨਾਜ੍ਞਾਪਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਨੂੰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਹੋ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਪਿਆਰੇ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਕੁਨ੍ਤੀਮਾਤਰ੍ਯਥਾ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਤਥਾ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਿਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕੁੰਤੀ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰੇ ਹੋ, ਐਸੇ ਹੀ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੋਰ ਕੀ ਕਰਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਭਗਦਤ੍ਤਂ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਅਨੇਨੈਵ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਨੁਜਾਨਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਦੱਤ ਨੂੰ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਤੇਰੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਤਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਪ੍ਰਯਯਾਵੁਤ੍ਤਰਾਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਿਸ਼ਂ ਧਨਦਪਾਲਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ, ਜੋ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਸੀ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਗਿਰਿਂ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਬਹਿਰ੍ਗਿਰਿਮ੍। ਤਥੈਵੋਪਗਿਰਂ ਚੈਵ ਵਿਜਿਗ੍ਯੇ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਅੰਦਰਲੇ ਪਹਾੜ, ਬਾਹਰਲੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਉਪਗਿਰੀ ਪਹਾੜ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਏ।
ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯੇ ਚ ਤਤ੍ਰ ਨਰਾਧਿਪਾਃ। ਤਾਨ੍ਵਸ਼ੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸ ਧਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਉਥਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲਈ।
ਤੈਰੇਵ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰਨੁਰਜ੍ਯ ਚ ਤਾਨ੍ਨੁਪਾਨ੍। ਉਲੂਕਵਾਸਿਨਂ ਰਾਜਨ੍ਬृਹਨ੍ਤਮੁਪਜਗ੍ਮਿਵਾਨ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਿਤਰ ਬਣਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਉਲੂਕਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਬ੍ਰਿਹੰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਮृਦਙ੍ਗਵਰਨਾਦੇਨ ਰਥਨੇਮਿਸ੍ਵਨੇਨ ਚ। ਹਸ੍ਤਿਨਾਂ ਚ ਨਿਨਾਦੇਨ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਵਸੁਧਾਮਿਮਾਮ੍
ਚੰਗੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗਾਂ ਦੀ ਧੁਨ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਹਿਲ ਗਈ।
ਤਤੋ ਬृਹਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਬਲੇਨ ਚਤੁਰਙ੍ਗਿਣਾ। ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਗਰਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਫਾਲ੍ਗੁਨਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਿਹੰਤ, ਚਾਰ ਭਾਗੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਤੇ ਫਾਲਗੁਨ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਸੁਮਹਾਨ੍ਸਨ੍ਨਿਪਾਤੋऽਭੂਦ੍ਧਨਞ੍ਜਯਬृਹਨ੍ਤਯੋਃ। ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਬृਹਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸੋਢੁਂ ਪਾਣ੍ਡਵਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਧਨੰਜਯ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹੰਤ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਪਰ ਬ੍ਰਿਹੰਤ ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਸੋऽਵਿषਹ੍ਯਤਮਂ ਮਤ੍ਵਾ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਪਰ੍ਵਤੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਉਪਾਵਰ੍ਤਤ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਅਜੇਹਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ, ਜੋ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ।
ਸ ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਮਵਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਉਲੂਕਸਹਿਤੋ ਯਯੌ। ਸੇਨਾਬਿਨ੍ਦੁਮਥੋ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜ੍ਯਾਦਾਸ਼ੁ ਸਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍
ਉਹ ਰਾਜ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਕੇ, ਉਲੂਕਾਂ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇ ਰਾਜਾ, ਫੌਜੀ ਬਿੰਦੂ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿਚ ਲਿਆ।
ਮੋਦਾਪੁਰਂ ਵਾਮਵੇਦਂ ਸੁਦਾਮਾਨਂ ਸੁਸਙ੍ਕੁਲਮ੍। ਉਲੂਕਾਨੁਤ੍ਤਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮਾਨਯਤ੍
ਮੋਦਾਪੁਰ, ਵਾਮਵੇਦ, ਸੁਦਾਮਾਨ, ਸੁਸੰਕੁਲ, ਉੱਤਰਲੇ ਉਲੂਕ ਤੇ ਉਹ ਰਾਜੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਃ ਪੁਰੁषੈਰੇਵ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਕਿਰੀਟੀ ਜਿਤਵਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਪਞ੍ਚਗਣਾਂਸ੍ਤਤਃ
ਉਥੇ, ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਕਿਰੀਟੀ ਨੇ ਉਹ ਪੰਜ ਜਥਿਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਸ ਦੇਵਪ੍ਰਸ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸੇਨਾਬਿਨ੍ਦੋਃ ਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਬਲੇਨ ਚਤੁਰਙ੍ਗੇਣ ਨਿਵੇਸ਼ਮਕਰੋਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਦੇਵਪ੍ਰਸਥ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸੇਨਾਬਿੰਦੂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਤੇ ਚਾਰ ਭਾਗੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਉਥੇ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ।
ਸ ਤੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਵਿष੍ਵਗਸ਼੍ਵਂ ਨਰਾਧਿਪਮ੍।। ਅਭ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪੌਰਵਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੌਰਵਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਚਾਹਵੇ ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਪਾਰ੍ਵਤੀਯਾਨ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍। ਜਿਗਾਯ ਸੇਨਯਾ ਰਾਜਨ੍ਪੁਰਂ ਪੌਰਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਜੰਗ ਵਿਚ ਪਹਾੜੀ ਦੇ ਸ਼ੂਰਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਪੌਰਵਾ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਪੌਰਵਂ ਯੁਧਿ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਦਸ੍ਯੂਨ੍ਪਰ੍ਵਤਵਾਸਿਨਃ। ਗਣਾਨੁਤ੍ਸਵਸਙ੍ਕੇਤਾਨਜਯਤ੍ਸਪ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਪੌਰਵਾ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਡਾਕੂਆਂ ਤੇ ਉਤਸਵਾਂ ਵਾਲੇ ਸੱਤ ਜਥਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਕਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਃ। ਵ੍ਯਜਯਲ੍ਲੋਹਿਤਂ ਚੈਵ ਮਣ੍ਡਲੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਃ ਸਹ
ਫਿਰ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੇ ਲੋਹਿਤ ਦੇ ਦਸ ਮੰਡਲਾਂ ਸਮੇਤ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਃ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਦਾਰ੍ਵਾਃ ਕੋਕਨਦਾਸ੍ਤਥਾ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਬਹਵੋ ਰਾਜਨ੍ਨੁਪਾਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤ੍ਰਿਗਰਤ, ਦਾਰਵ, ਕੋਕਨਦ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਰਾਜਾ, ਸਭ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।