ਤਦਾ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾऽਸ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਵਿਜਯਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਅਮਰ੍षਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਤਂ ਸਮੇਯਾਯ ਵਾਰਯਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਸੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਸੰਬੰਧ 'ਚ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਰੋਸ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਹੋਏ।
ਤਤ੍ਸਮੇਤ੍ਯ ਭੁਵਃ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਪਤ੍ਤਿਮਤ੍। ਅਭ੍ਯਯਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਜਿष੍ਣੁਂ ਮੋਘਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਜਨਾਧਿਪ
ਸਭ ਰਾਜਸੀ ਫੌਜਾਂ, ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵਲ ਵਧੀਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ।
ਤਤ੍ਪਾਰ੍ਥਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਂ ਪਰਮਾਹਵੇ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤਰਸਾ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਃ
ਫਿਰ ਪਾਰਥ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਾਜਸੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ 'ਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਆਇਆ।
ਤਦ੍ਭਗ੍ਰਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਪਾਰ੍ਥੇਨਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ। ਵਾਯੁਨੇਵ ਘਨਾਨੀਕਂ ਤੂਲੀਭੂਤਂ ਯਯੌ ਦਿਸ਼ਃ
ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਫੌਜ, ਪਾਰਥ ਦੇ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਕੇ, ਹਵਾ ਵਲੋਂ ਉਡੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈ।
ਤਜ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਸਮਰੇ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਯਯੌ ਤਦਾ ਵਸ਼ੇ ਕਰ੍ਤੁਮੁਦੀਚੀਂ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਕੁਲਿਙ੍ਗਵਿषਯੇ ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹੀਪਤਿਮ੍। ਧਨਞ੍ਜਯੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਨਾਤਿਤੀਵ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਲਿੰਗਾ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਵੱਡੀ ਕਠੋਰਤਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤੇਨੈਵ ਸਹਿਤਃ ਪ੍ਰਾਯਾਜ੍ਜਿष੍ਣੁਃ ਸਾਲ੍ਵਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸ ਸਾਲ੍ਵਪੁਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਾਲ੍ਵਰਾਜਂ ਧਨਞ੍ਜਯਟਃ
ਉਹ ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਲਵਪੁਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ; ਸਾਲਵਪੁਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਸਾਲਵ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਵਿਕ੍ਰਮੇਣੋਗ੍ਰਧਨ੍ਵਾਨਂ ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਤਂ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸਹਸਾ ਜਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਸੇਨਂ ਮਹੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਪਾਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦਯੁਮਤਸੇਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹਰਾ ਲਿਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਸੈਨਿਕਂ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਕਟਦੇਸ਼ਮਰਿਨ੍ਦਮਃ। ਤਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥੋ ਰਣੇ ਜਿष੍ਣੁਃ ਸੁਨਾਭਂ ਵਸੁਧਾਧਿਪਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕਰ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਕੱਟਾ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਚਲਿਆ; ਉਥੇ ਪਾਰਥ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੁਨਾਭਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਵਸ਼ੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤਵਾਨਨੁਸੈਨਿਕਮ੍। ਏਤੇਨ ਸਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਪਰਨ੍ਤਪਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਸੁਨਾਭਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਵਯਸਾਚੀ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦਾ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਵਿਜਿਗ੍ਯੇ ਸ਼ਾਕਲਦ੍ਵੀਪੇ ਪ੍ਰਤਿਵਿਨ੍ਧ੍ਯਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍। ਕਲਦ੍ਵੀਪਵਾਸਾਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਯੇ ਨृਪਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਕਲ ਦੀਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਵਿੰਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਕਲਦੀਪ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਸੱਤਾਂ ਦੀਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਚ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਥੈਰ੍ਵਿਗ੍ਰਹਸ੍ਤੁਮੁਲੋऽਭਵਤ੍। ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਜਯਤ੍ਪਾਰ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜਪ੍ਰਿਯੇਪ੍ਸਯਾ
ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਜੰਗ ਹੋਈ; ਪਾਰਥ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤੈਰੇਵ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਗ੍ਯੋਤਿਸ਼ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਮਹਾਨਾਸੀਦ੍ਭਗਦਤ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ। ਤੇਨਾਸੀਤ੍ਸੁਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਥੇ ਭਗਦੱਤ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਸੀ; ਉਸ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਸ ਕਿਰਾਤੈਸ਼੍ਚ ਚੀਨੈਸ਼੍ਚ ਵृਤਃ ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषੋऽਭਵਤ੍। ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਯੋਧੈਃ ਸਾਗਰਾਨੁਪਵਾਸਿਭਿਃ
ਭਗਦੱਤ ਪ੍ਰਗ੍ਯੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਿਰਾਤਾਂ, ਚੀਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸ ਦਿਵਸਾਨष੍ਟੌ ਯੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍। ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਾ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਵਿਗਤਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਨਾਲ ਅੱਠ ਦਿਨ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ, ਜੰਗ ਦੀ ਗਤੀ ਥਮਣ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਉਪਪਨ੍ਨਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤ੍ਵਯਿ ਕੌਰਵਨਨ੍ਦਨ। ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਦਾਯਾਦੇ ਵੀਰ੍ਯਮਾਹਵਸ਼ੋਭਿਨਿ
ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਹੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਵਾਰਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਅਹਂ ਸਖਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਨਵਰੋ ਰਣੇ। ਨ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚ ਤੇ ਤਾਤ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਪ੍ਰਮੁਖਤੋ ਯੁਧਿ
ਮੈਂ ਮਹਿੰਦਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹਾਂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ; ਪਰ, ਹੇ ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਤ੍ਵਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ। ਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਹੇ ਪਾਂਡੂਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਦੱਸ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਜੋ ਤੂੰ ਆਖੇਂਗਾ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਉਹ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਪੁੱਤ।
ਕੁਰੂਣਾਮृषਭੋ ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਾਜਾ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਦਾਨੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਤਾਮੀਪ੍ਸੇ ਕਰਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍। ਭਵਾਨ੍ਪਿਤृਸਖਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੋ ਮਯਾਪਿ ਚ। ਤਤੋ ਨਾਜ੍ਞਾਪਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਨੂੰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਹੋ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਪਿਆਰੇ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਕੁਨ੍ਤੀਮਾਤਰ੍ਯਥਾ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਤਥਾ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਿਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕੁੰਤੀ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰੇ ਹੋ, ਐਸੇ ਹੀ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੋਰ ਕੀ ਕਰਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਭਗਦਤ੍ਤਂ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਅਨੇਨੈਵ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਨੁਜਾਨਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਦੱਤ ਨੂੰ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਤੇਰੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਤਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਪ੍ਰਯਯਾਵੁਤ੍ਤਰਾਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਿਸ਼ਂ ਧਨਦਪਾਲਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ, ਜੋ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਸੀ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਗਿਰਿਂ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਬਹਿਰ੍ਗਿਰਿਮ੍। ਤਥੈਵੋਪਗਿਰਂ ਚੈਵ ਵਿਜਿਗ੍ਯੇ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਅੰਦਰਲੇ ਪਹਾੜ, ਬਾਹਰਲੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਉਪਗਿਰੀ ਪਹਾੜ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਏ।
ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯੇ ਚ ਤਤ੍ਰ ਨਰਾਧਿਪਾਃ। ਤਾਨ੍ਵਸ਼ੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸ ਧਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਉਥਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲਈ।
ਤੈਰੇਵ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰਨੁਰਜ੍ਯ ਚ ਤਾਨ੍ਨੁਪਾਨ੍। ਉਲੂਕਵਾਸਿਨਂ ਰਾਜਨ੍ਬृਹਨ੍ਤਮੁਪਜਗ੍ਮਿਵਾਨ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਿਤਰ ਬਣਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਉਲੂਕਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਬ੍ਰਿਹੰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਮृਦਙ੍ਗਵਰਨਾਦੇਨ ਰਥਨੇਮਿਸ੍ਵਨੇਨ ਚ। ਹਸ੍ਤਿਨਾਂ ਚ ਨਿਨਾਦੇਨ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਵਸੁਧਾਮਿਮਾਮ੍
ਚੰਗੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗਾਂ ਦੀ ਧੁਨ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਹਿਲ ਗਈ।
ਤਤੋ ਬृਹਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਬਲੇਨ ਚਤੁਰਙ੍ਗਿਣਾ। ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਗਰਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਫਾਲ੍ਗੁਨਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਿਹੰਤ, ਚਾਰ ਭਾਗੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਤੇ ਫਾਲਗੁਨ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਸੁਮਹਾਨ੍ਸਨ੍ਨਿਪਾਤੋऽਭੂਦ੍ਧਨਞ੍ਜਯਬृਹਨ੍ਤਯੋਃ। ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਬृਹਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸੋਢੁਂ ਪਾਣ੍ਡਵਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਧਨੰਜਯ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹੰਤ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਪਰ ਬ੍ਰਿਹੰਤ ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਿਆ।