ਧਨਞ੍ਜਯਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਗਮ੍ਭੀਰਨਾਦਿਨ੍ਯਾਂ ਤਂ ਗਿਰਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਧਨੰਜਯ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵਾਚ੍ਯਾਰ੍ਹਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਯਾਹਿ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਦੁਰ੍ਹृਦਾਮਪ੍ਰਹਰ੍षਾਯ ਸੁਹृਦਾਂ ਨਨ੍ਦਨਾਯ ਚ
ਯੋਗਯ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰਨ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ।
ਵਿਜਯਸ੍ਤੇ ਧ੍ਰੁਵਂ ਪਾਰ੍ਥ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਮਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ
ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਪਾਰਥ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਜ਼ਰੂਰ ਪੂਰੀ ਕਰੇਂਗਾ। ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਅਗ੍ਨਿਦਤ੍ਤੇਨ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਰਥੇਨਾਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਾ। ਤਥੈਵ ਭੀਮਸੇਨੋऽਪਿ ਯਮੌ ਚ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੌ
ਅੱਗ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਦਿਵਿਆ ਰਥ 'ਤੇ, ਜੋ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ।
ਸਸੈਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਪੂਜਿਤਾਃ। ਦਿਸ਼ਂ ਧਨਪਤੇਰਿष੍ਟਾਮਜਯਤ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਃ
ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੀ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ; ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੇ ਧਨ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮਨਚਾਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਸਹਦੇਵਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍। ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਨਕੁਲੋ ਰਾਜਨ੍ਦਿਸ਼ਂ ਵ੍ਯਜਯਤਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਪੂਰਬ, ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਦੱਖਣ, ਨਕੁਲ ਨੇ ਪੱਛਮ, ਤੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥਮਧ੍ਯਸ੍ਥੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਆਸੀਤ੍ਪਰਮਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸੁਹृਦ੍ਗਣਵृਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉੱਚੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਰਦੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਦਿਸ਼ਾਮਭਿਜਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਨੁਕੀਰ੍ਤਯ। ਨ ਹਿ ਤृਪ੍ਯਾਮਿ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਾਨਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ; ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣ ਕੇ ਕਦੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਧਨਞ੍ਜਯਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਜਯਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਤੇ। ਯੌਗਪਦ੍ਯੇਨ ਪਾਰ੍ਥੈਰ੍ਹਿ ਨਿਰ੍ਜਿਤੇਯਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਨੰਜਯ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਸੀ।
ਅਵਾਪ੍ਯ ਰਾਜਾ ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਧਂ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਮਹਤ੍ਤ੍ਵੇ ਰਾਜਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਯ ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ।
ਤਦਾ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾऽਸ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਵਿਜਯਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਅਮਰ੍षਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਤਂ ਸਮੇਯਾਯ ਵਾਰਯਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਸੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਸੰਬੰਧ 'ਚ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਰੋਸ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਹੋਏ।
ਤਤ੍ਸਮੇਤ੍ਯ ਭੁਵਃ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਪਤ੍ਤਿਮਤ੍। ਅਭ੍ਯਯਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਜਿष੍ਣੁਂ ਮੋਘਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਜਨਾਧਿਪ
ਸਭ ਰਾਜਸੀ ਫੌਜਾਂ, ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵਲ ਵਧੀਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ।
ਤਤ੍ਪਾਰ੍ਥਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਂ ਪਰਮਾਹਵੇ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤਰਸਾ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਃ
ਫਿਰ ਪਾਰਥ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਾਜਸੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ 'ਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਆਇਆ।
ਤਦ੍ਭਗ੍ਰਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਪਾਰ੍ਥੇਨਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ। ਵਾਯੁਨੇਵ ਘਨਾਨੀਕਂ ਤੂਲੀਭੂਤਂ ਯਯੌ ਦਿਸ਼ਃ
ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਫੌਜ, ਪਾਰਥ ਦੇ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਕੇ, ਹਵਾ ਵਲੋਂ ਉਡੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈ।
ਤਜ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਸਮਰੇ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਯਯੌ ਤਦਾ ਵਸ਼ੇ ਕਰ੍ਤੁਮੁਦੀਚੀਂ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਕੁਲਿਙ੍ਗਵਿषਯੇ ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹੀਪਤਿਮ੍। ਧਨਞ੍ਜਯੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਨਾਤਿਤੀਵ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਲਿੰਗਾ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਵੱਡੀ ਕਠੋਰਤਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤੇਨੈਵ ਸਹਿਤਃ ਪ੍ਰਾਯਾਜ੍ਜਿष੍ਣੁਃ ਸਾਲ੍ਵਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸ ਸਾਲ੍ਵਪੁਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਾਲ੍ਵਰਾਜਂ ਧਨਞ੍ਜਯਟਃ
ਉਹ ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਲਵਪੁਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ; ਸਾਲਵਪੁਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਸਾਲਵ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਵਿਕ੍ਰਮੇਣੋਗ੍ਰਧਨ੍ਵਾਨਂ ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਤਂ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸਹਸਾ ਜਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਸੇਨਂ ਮਹੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਪਾਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦਯੁਮਤਸੇਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹਰਾ ਲਿਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਸੈਨਿਕਂ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਕਟਦੇਸ਼ਮਰਿਨ੍ਦਮਃ। ਤਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥੋ ਰਣੇ ਜਿष੍ਣੁਃ ਸੁਨਾਭਂ ਵਸੁਧਾਧਿਪਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕਰ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਕੱਟਾ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਚਲਿਆ; ਉਥੇ ਪਾਰਥ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੁਨਾਭਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਵਸ਼ੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤਵਾਨਨੁਸੈਨਿਕਮ੍। ਏਤੇਨ ਸਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਪਰਨ੍ਤਪਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਸੁਨਾਭਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਵਯਸਾਚੀ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦਾ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਵਿਜਿਗ੍ਯੇ ਸ਼ਾਕਲਦ੍ਵੀਪੇ ਪ੍ਰਤਿਵਿਨ੍ਧ੍ਯਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍। ਕਲਦ੍ਵੀਪਵਾਸਾਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਯੇ ਨृਪਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਕਲ ਦੀਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਵਿੰਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਕਲਦੀਪ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਸੱਤਾਂ ਦੀਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਚ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਥੈਰ੍ਵਿਗ੍ਰਹਸ੍ਤੁਮੁਲੋऽਭਵਤ੍। ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਜਯਤ੍ਪਾਰ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜਪ੍ਰਿਯੇਪ੍ਸਯਾ
ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਜੰਗ ਹੋਈ; ਪਾਰਥ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤੈਰੇਵ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਗ੍ਯੋਤਿਸ਼ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਮਹਾਨਾਸੀਦ੍ਭਗਦਤ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ। ਤੇਨਾਸੀਤ੍ਸੁਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਥੇ ਭਗਦੱਤ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਸੀ; ਉਸ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਸ ਕਿਰਾਤੈਸ਼੍ਚ ਚੀਨੈਸ਼੍ਚ ਵृਤਃ ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषੋऽਭਵਤ੍। ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਯੋਧੈਃ ਸਾਗਰਾਨੁਪਵਾਸਿਭਿਃ
ਭਗਦੱਤ ਪ੍ਰਗ੍ਯੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਿਰਾਤਾਂ, ਚੀਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸ ਦਿਵਸਾਨष੍ਟੌ ਯੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍। ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਾ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਵਿਗਤਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਨਾਲ ਅੱਠ ਦਿਨ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ, ਜੰਗ ਦੀ ਗਤੀ ਥਮਣ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਉਪਪਨ੍ਨਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤ੍ਵਯਿ ਕੌਰਵਨਨ੍ਦਨ। ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਦਾਯਾਦੇ ਵੀਰ੍ਯਮਾਹਵਸ਼ੋਭਿਨਿ
ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਹੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਵਾਰਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਅਹਂ ਸਖਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਨਵਰੋ ਰਣੇ। ਨ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚ ਤੇ ਤਾਤ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਪ੍ਰਮੁਖਤੋ ਯੁਧਿ
ਮੈਂ ਮਹਿੰਦਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹਾਂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ; ਪਰ, ਹੇ ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਤ੍ਵਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ। ਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਹੇ ਪਾਂਡੂਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਦੱਸ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਜੋ ਤੂੰ ਆਖੇਂਗਾ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਉਹ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਪੁੱਤ।
ਕੁਰੂਣਾਮृषਭੋ ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਾਜਾ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਦਾਨੀ ਹੈ।