ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮੁਖਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤ ਕृष੍ਣਮਕ੍ਲਿष੍ਟਕਾਰਿਣਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਗਤੇ ਭਗਵਤਿ ਕृष੍ਣੇ ਦੇਵਕਿਨਨ੍ਦਨੇ। ਜਯਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸੁਵਿਪੁਲਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾऽਭਯਂ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ,
ਸਂਵਰ੍ਧਿਤਂ ਯਸ਼ੋ ਭੂਯਃ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤੇਨ ਭਾਰਤ। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਰਾਜਨ੍ਪਰਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਵਰ੍ਧਯਨ੍
ਉਸ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਤੁ ਯਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਸਂਹਿਤਮ੍। ਤਦ੍ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਠੀਕ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹੀ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ।
ऋषੇਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਨਿਸ਼ਸ਼੍ਵਾਸ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਧਰ੍ਮ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ਪਰਨ੍ਤਪਃ
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬਚਨ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਭਰੀ; ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੇਙ੍ਗਿਤਜ੍ਞੋ ਬੀਭਤ੍ਸੁਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ। ਸਂਵਿਵਰ੍ਤਯਿषੁਃ ਕਾਮਂ ਪਾਵਕਾਤ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਜਣ ਵਾਲੀ ਬਿਜਲੀ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧਨੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯੌ ਚ ਮਹੇषੁਧੀ। ਰਥਂ ਧ੍ਵਜਂ ਸਭਾਂ ਚੈਵ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਭਾषਤ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨੁ, ਅਖੁੱਤ ਤੀਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਥ, ਝੰਡਾ ਤੇ ਸਭਾ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਧਨੁਰਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਰਾ ਵੀਰ੍ਯਂ ਪਕ੍ਸ਼ੋ ਭੂਮਿਰ੍ਯਸ਼ੋ ਬਲਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੇਤਨ੍ਮਯਾ ਰਾਜਨ੍ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਂ ਯਦਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਧਨੁ, ਹਥਿਆਰ, ਤੀਰ, ਬਹਾਦਰੀ, ਪੱਖ, ਜ਼ਮੀਨ, ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਤਾਕਤ—ਇਹ ਸਾਰੇ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੇ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਯਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਕੋਸ਼ਸ੍ਯ ਪਰਿਵਰ੍ਧਨਮ੍। ਕਰਮਾਹਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਵਧਾਉਣਾ ਮੇਰਾ ਫ਼ਰਜ਼ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਕਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।
ਵਿਜਯਾਯ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਦਿਸ਼ਂ ਧਨਦਪਾਲਿਤਾਮ੍। ਤਿਥਾਵਥ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਚ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਚਾਭਿਪੂਜਿਤੇ
ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਸ ਪਾਸੇ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਧਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੀ ਰਾਖੀ ਹੈ, ਸ਼ੁਭ ਵੇਲੇ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਮਾਨਯੋਗ ਨਕਸ਼ਤਰ 'ਚ।
ਧਨਞ੍ਜਯਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਗਮ੍ਭੀਰਨਾਦਿਨ੍ਯਾਂ ਤਂ ਗਿਰਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਧਨੰਜਯ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵਾਚ੍ਯਾਰ੍ਹਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਯਾਹਿ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਦੁਰ੍ਹृਦਾਮਪ੍ਰਹਰ੍षਾਯ ਸੁਹृਦਾਂ ਨਨ੍ਦਨਾਯ ਚ
ਯੋਗਯ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰਨ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ।
ਵਿਜਯਸ੍ਤੇ ਧ੍ਰੁਵਂ ਪਾਰ੍ਥ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਮਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ
ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਪਾਰਥ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਜ਼ਰੂਰ ਪੂਰੀ ਕਰੇਂਗਾ। ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਅਗ੍ਨਿਦਤ੍ਤੇਨ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਰਥੇਨਾਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਾ। ਤਥੈਵ ਭੀਮਸੇਨੋऽਪਿ ਯਮੌ ਚ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੌ
ਅੱਗ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਦਿਵਿਆ ਰਥ 'ਤੇ, ਜੋ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ।
ਸਸੈਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਪੂਜਿਤਾਃ। ਦਿਸ਼ਂ ਧਨਪਤੇਰਿष੍ਟਾਮਜਯਤ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਃ
ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੀ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ; ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੇ ਧਨ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮਨਚਾਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਸਹਦੇਵਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍। ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਨਕੁਲੋ ਰਾਜਨ੍ਦਿਸ਼ਂ ਵ੍ਯਜਯਤਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਪੂਰਬ, ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਦੱਖਣ, ਨਕੁਲ ਨੇ ਪੱਛਮ, ਤੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥਮਧ੍ਯਸ੍ਥੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਆਸੀਤ੍ਪਰਮਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸੁਹृਦ੍ਗਣਵृਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉੱਚੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਰਦੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਦਿਸ਼ਾਮਭਿਜਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਨੁਕੀਰ੍ਤਯ। ਨ ਹਿ ਤृਪ੍ਯਾਮਿ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਾਨਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ; ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣ ਕੇ ਕਦੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਧਨਞ੍ਜਯਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਜਯਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਤੇ। ਯੌਗਪਦ੍ਯੇਨ ਪਾਰ੍ਥੈਰ੍ਹਿ ਨਿਰ੍ਜਿਤੇਯਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਨੰਜਯ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਸੀ।
ਅਵਾਪ੍ਯ ਰਾਜਾ ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਧਂ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਮਹਤ੍ਤ੍ਵੇ ਰਾਜਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਯ ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ।
ਤਦਾ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾऽਸ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਵਿਜਯਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਅਮਰ੍षਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਤਂ ਸਮੇਯਾਯ ਵਾਰਯਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਸੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਸੰਬੰਧ 'ਚ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਰੋਸ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਹੋਏ।
ਤਤ੍ਸਮੇਤ੍ਯ ਭੁਵਃ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਪਤ੍ਤਿਮਤ੍। ਅਭ੍ਯਯਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਜਿष੍ਣੁਂ ਮੋਘਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਜਨਾਧਿਪ
ਸਭ ਰਾਜਸੀ ਫੌਜਾਂ, ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵਲ ਵਧੀਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ।
ਤਤ੍ਪਾਰ੍ਥਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਂ ਪਰਮਾਹਵੇ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤਰਸਾ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਃ
ਫਿਰ ਪਾਰਥ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਾਜਸੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ 'ਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਆਇਆ।
ਤਦ੍ਭਗ੍ਰਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਪਾਰ੍ਥੇਨਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ। ਵਾਯੁਨੇਵ ਘਨਾਨੀਕਂ ਤੂਲੀਭੂਤਂ ਯਯੌ ਦਿਸ਼ਃ
ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਫੌਜ, ਪਾਰਥ ਦੇ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਕੇ, ਹਵਾ ਵਲੋਂ ਉਡੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈ।
ਤਜ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਸਮਰੇ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਯਯੌ ਤਦਾ ਵਸ਼ੇ ਕਰ੍ਤੁਮੁਦੀਚੀਂ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਕੁਲਿਙ੍ਗਵਿषਯੇ ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹੀਪਤਿਮ੍। ਧਨਞ੍ਜਯੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਨਾਤਿਤੀਵ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਲਿੰਗਾ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਵੱਡੀ ਕਠੋਰਤਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤੇਨੈਵ ਸਹਿਤਃ ਪ੍ਰਾਯਾਜ੍ਜਿष੍ਣੁਃ ਸਾਲ੍ਵਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸ ਸਾਲ੍ਵਪੁਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਾਲ੍ਵਰਾਜਂ ਧਨਞ੍ਜਯਟਃ
ਉਹ ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਲਵਪੁਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ; ਸਾਲਵਪੁਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਸਾਲਵ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਵਿਕ੍ਰਮੇਣੋਗ੍ਰਧਨ੍ਵਾਨਂ ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਤਂ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸਹਸਾ ਜਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਸੇਨਂ ਮਹੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਪਾਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦਯੁਮਤਸੇਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹਰਾ ਲਿਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਸੈਨਿਕਂ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਕਟਦੇਸ਼ਮਰਿਨ੍ਦਮਃ। ਤਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥੋ ਰਣੇ ਜਿष੍ਣੁਃ ਸੁਨਾਭਂ ਵਸੁਧਾਧਿਪਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕਰ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਕੱਟਾ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਚਲਿਆ; ਉਥੇ ਪਾਰਥ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੁਨਾਭਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਵਸ਼ੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤਵਾਨਨੁਸੈਨਿਕਮ੍। ਏਤੇਨ ਸਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਪਰਨ੍ਤਪਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਸੁਨਾਭਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਵਯਸਾਚੀ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦਾ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।