ਸਮਨ੍ਤਾਦੇਵ ਕੀਰ੍ਯਨ੍ਤੋऽਦਹਨ੍ਤ ਮਗਧਾਧਿਪਮ੍। ਉਦਕਂ ਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰੇऽਥ ਸਹਦੇਵਃ ਸਹਾਨੁਜਃ
ਚੌਂਫੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਕੇ ਭੇਟਾਂ ਵੰਡੀਆਂ। ਫਿਰ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕੀਤੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਤਿਂ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਯਤ੍ਰ ਕੇਸ਼ਵਃ। ਪਾਣ੍ਡਵੌ ਚ ਮਹਾਭਾਗੌ ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨਾਵੁਭੌ
ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸੁਵਰਗ ਵੱਲ ਭੇਜ ਕੇ, ਸਹਦੇਵ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਅਰਜੁਨ — ਦੋ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ — ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ ਪ੍ਰਹ੍ਵਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਜ੍ਞਾਪਯਤ ਮਾਧਵਮ੍
ਉਹ ਮਾਧਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਰੱਖੀ।
ਹਸ੍ਤਿਨੋऽਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਦੀਯਤਾਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਯਥਾ ਵਾ ਮਨ੍ਯਤੇ ਭਵਾਨ੍
ਗੋਵਿੰਦ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਪੜੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਸਮਝੋ।
ਭਯਾਰ੍ਤਾਯ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣੋऽਭਯਂ ਤਦਾ। ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਤ ਰਾਜਾਨਂ ਸਹਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਡਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਮਾਗਧਾਨਾਂ ਮਹੀਪਾਲਂ ਜਰਾਸਨ੍ਧਾਤ੍ਮਜਂ ਤਦਾ। ਆਦਦੇ ਚ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਨੇ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜੇ — ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰ — ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਲਏ।
ਗਤ੍ਵੈਕਤ੍ਵਂ ਸ ਕृष੍ਣੇਨ ਪਾਰ੍ਥਾਭ੍ਯਾਂ ਚਾਪਿ ਸਤ੍ਕृਤਃ। ਵਿਵੇਸ਼ ਮਤਿਮਾਨ੍ਤ੍ਰਾਜਾ ਪੁਨਰ੍ਬਾਰ੍ਹਦ੍ਰਥਂ ਪੁਰਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ ਇਕੱਲਾ ਵਾਪਸ ਬਾਰਹਦਰਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਪਾਰ੍ਥਾਭਾਯਂ ਸਹਿਤਃ ਕृष੍ਣਃ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਵਸੁਧਾਧਿਪੈਃ। ਯਥਾਵਯਃ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਵਿਸਸਰ੍ਜ ਨਰਾਧਿਪਾਨ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਸੀ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨृਪਤੀਨ੍ਰਾਜਸੂਯੇ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਆਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਰਾਜਪ੍ਰਿਯੇਪ੍ਸੁਭਿਃ
ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਆਓ, ਜੇਕਰ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੋ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਮਾਧਵੇਨ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਵਸੁਧਾਧਿਪਾਃ। ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਚਾਪ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮੇਤਾਃ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ
ਮਾਧਵ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ 'ਹਾਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਹृषੀਕੇਸ਼ੈਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਯਯੁਸ੍ਤਦਾ। ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਭੂਰੀਣੀ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤੋ ਰਿਪੁਸੂਦਨਾਃ
ਭੀਮ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਸਹ ਪਾਰ੍ਥਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਃ। ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਭੂਰਿਣੀ ਪ੍ਰਯਯੌ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਾਚ੍ਯੁਤਃ। ਸਮੇਤ੍ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਨਂ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਆਚੁਤ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਭੀਮੇਨ ਬਲਵਾਞ੍ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਨਿਪਾਤਿਤਃ। ਰਾਜਾਨੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ਼੍ਚੇਮੇ ਬਨ੍ਧਨਾਨ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਭਾਗ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਭੀਮ ਨੇ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਰਾਜੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕੈਦ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਕੁਸ਼ਲਿਨੌ ਚੇਮੌ ਭੀਮਸੇਨਧਨਞ੍ਜਯੌ। ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਨਗਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਵਕ੍ਸ਼ਤਾਵਿਤਿ ਭਾਰਤ
ਭਾਗ ਨਾਲ, ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਧਨੰਜਯਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਅਖੰਡਤ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਭਾਰਤ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਕृष੍ਣਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਰ੍ਹਤਃ। ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨੌ ਚੈਵ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ
ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਯਥਾਯੋਗ ਪੂਜਾ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਜਰਾਸਨ੍ਧੇ ਭ੍ਰਾਤृਭ੍ਯਾਂ ਵਿਹਿਤਂ ਜਯਮ੍। ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਰਾਸਾਦ੍ਯ ਮੁਮੁਦੇ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ
ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਹੋਈ; ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਹृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਰਾਡ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮਭਾषਤ। ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਪਾਤਿਤਃ
ਧਰਮਰਾਜ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਤੁਸੀਂ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।'
ਮਾਗਧੋऽਸੌ ਬਲੋਨ੍ਮਤ੍ਤੋ ਜਰਾਸਨ੍ਧਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਰਾਜਸੂਯਂ ਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ
ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਰਾਸੰਧ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵੱਡੇ ਜਲਾਲ ਕਰਕੇ ਮਸਤ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਖਣ ਲੱਗਾ, 'ਹੁਣ ਮੈਂ ਰਾਜਸੂਯ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੱਗ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਤ੍ਵਦ੍ਬੁਦ੍ਧਿਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਯਾਗਾਰ੍ਹੋऽਸ੍ਮਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨ। ਪੀਤਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨ ਯਸ਼ਸ੍ਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਤੇਰੀ ਅਕਲ ਤੇ ਬਲ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਯੱਗ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਤਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਮ੍ਭਾष੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯਃ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਰਥਵਰਂ ਪ੍ਰਭੋਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਕੌਂਤਿਆ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਰਥ ਭੇਟ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤੁ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਜਰਾਸਨ੍ਧਸ੍ਯ ਤਂ ਰਥਮ੍
ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਜਰਾਸੰਧ ਦਾ ਉਹ ਰਥ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੁਮੁਦੇ ਫਲ੍ਗੁਨੇਨ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭਵਦ੍ਰਾਜਨ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ
ਜਨਾਰਦਨ ਫਾਲਗੁਨ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ; ਧਰਮਰਾਜ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ ਤੇ ਉਸਦੇ ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਥਾਵਯਃ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਸਸਰ੍ਜ ਨਰਾਧਿਪਾਨ੍
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਇੱਜਤ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਰੁਖਸਤ ਕੀਤਾ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾਸ੍ਤੇ ਨृਪਾ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ। ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਵਦੇਸ਼ਾਂਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਯਾਨੈਰੁਚ੍ਚਾਵਚੈਸ੍ਤਤਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਹਨਾਂ 'ਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਏਵਂ ਪੁਰੁषਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਘਾਤਯਾਮਾਸ ਜਰਾਸਨ੍ਧਮਰਿਂ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਘਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਮਰਿਨ੍ਦਮਃ। ਧਰ੍ਮਰਾਜਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਪृਥਾਂ ਕृष੍ਣਾਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਅੱਗੇ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ,
ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਭੀਮਸੇਨਂ ਚ ਫਾਲ੍ਗੁਨਂ ਯਮਜੌ ਤਥਾ। ਧੌਮ੍ਯਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸ੍ਵਾਂ ਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਸੁਭਦਰਾ, ਭੀਮਸੇਨ, ਫਾਲਗੁਨ, ਯਮ ਦੇ ਜੁੜਵਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਧੌਮਯਾ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਪਾਣ੍ਡਵੈਰਨੁਧਾਵਦ੍ਭਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਪੁਰੋਗਮੈਃ। ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਾਨੁਤ੍ਤਮਂ ਯਸ਼ਃ। ਜਗਾਮ ਹृष੍ਟਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇ ਉੱਚੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਦੁਆਰਕਾ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਤੇਨੈਵ ਰਥਮੁਖ੍ਯੇਨ ਮਨਸਸ੍ਤੁਲ੍ਯਗਾਮਿਨਾ। ਧਰ੍ਮਰਾਜਵਿਸृष੍ਟੇਨ ਦਿਵ੍ਯੇਨਾਨਾਦਯਨ੍ਦਿਸ਼ਃ
ਉਸ ਵਧੀਆ ਰਥ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਧਰਮਰਾਜ ਵਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਧੁਨੀ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ,