ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਨ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸ ਮਨ੍ਦਧੀਃ। ਤ ਤੇਨ ਸਹ ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਤਃ ਪਰ੍ਯਪਾਲਯਤ੍
ਉਹ ਮੰਦੇ ਅਕਲ ਵਾਲਾ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ ਸੀ; ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ਸ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਦੇਵਕੀਮ੍। ਵਾਹ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ ਤਦਾ ਦੁਹਿਤਾ ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਯਾ
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ, ਵਸੁਦੇਵ ਲਈ ਦੇਵਕ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕੇ ਲਿਆਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਮੁਦ੍ਵਾਹ੍ਯਮਾਨਾਯਾਂ ਰਥੇਨ ਜਨਮੇਜਯ। ਉਪਾਰੁਰੋਹ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਂ ਕਂਸੋ ਭੂਮਿਪਤਿਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ (ਦੇਵਕੀ) ਰਥ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੇ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜਾ ਕੰਸ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵਾਗਾਸੀਦ੍ਦੇਵਦੂਤਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍। ਵਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਤਾਂ ਵਾਚਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼੍ਚ ਸਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਦੇਵਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਸੁਦੇਵ ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ।
ਯਾਮੇਤਾਂ ਵਹਮਾਨੋऽਦ੍ਯ ਕਂਸੋਦ੍ਵਹਸਿ ਦੇਵਕੀਮ੍। ਅਸ੍ਯਾ ਯਸ਼੍ਚਾष੍ਟਮੋ ਗਰ੍ਭਃ ਸ ਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਕੰਸਾ, ਅੱਜ ਜਦ ਤੂੰ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ।
ਸੋऽਵਤੀਰ੍ਯ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਖਡ੍ਗਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਲਮ੍। ਇਯੇष ਤਸ੍ਯਾ ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਛੇਤ੍ਤੁਂ ਪਰਮਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰੀਆ, ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰ ਕੱਢੀ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਵੱਢਣ ਲਈ ਆ ਗਿਆ।
ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ਸ ਤਦਾ ਕਂਸਂ ਹਸਨ੍ਕੋਧਵਸ਼ਾਨੁਗਮ੍। ਰਾਜਨ੍ਨਨੁਨਯਾਮਾਸ ਵਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਕੰਸ ਨੂੰ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਹੱਸ ਕੇ ਮਨਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਅਹਿਂਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਮਦਾਮਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮੇषੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਅਕਸ੍ਮਾਦਬਲਾਂ ਨਾਰੀਂ ਹਨ੍ਤਾਸੀਮਾਮਨਾਗਸੀਮ੍
ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਕੀ ਤੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ, ਇਸ ਬੇਕਸ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਯਚ੍ਚ ਤੇऽਤ੍ਰ ਭਯਂ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਬਾਧਿਤੁਂ ਤ੍ਵਯਾ। ਇਯਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਪਾਲਯਿਤੁਂ ਸਮਯਂ ਚੈਵ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਡਰ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਤੂੰ ਆਪ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਾਅਦਾ ਵੀ ਨਿਭਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਮष੍ਟਮਂ ਗਰ੍ਭਂ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਂ ਮਹੀਪਤੇ। ਵਿਧ੍ਵਂਸਯ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੇਵਂ ਪਰਿਹृਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਇਸ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰਾ ਡਰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਸ ਰਾਜਾ ਕਥਿਤੋ ਵਸੁਦੇਵੇਨ ਭਾਰਤ। ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਚਕੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨਪਤਿਸ੍ਤਦਾ
ਭਾਰਤ, ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾਇਆ, ਤਾਂ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਮ੍ਬਭੂਵੁਃ ਕੁਮਾਰਾਃ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਃ। ਜਾਤਾਞ੍ਚਾਤਾਂਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਜਘਾਨ ਮਧੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ, ਤੇ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਮਭਵਦ੍ਬਲਦੇਵਸ੍ਤੁ ਸਤ੍ਤਮਃ। ਯਾਮ੍ਯਤਾ ਮਾਯਯਾ ਤਂ ਤੁ ਯਮੋ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ
ਫਿਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਲਦੇਵ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ; ਯਮ ਦੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਥਾਂ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਗਰ੍ਭਮਤੁਲਂ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾ ਜਠਰੇऽਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍। ਆਕृष੍ਯ ਕਰ੍षਣਾਤ੍ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਂ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਅਦੁੱਤੀ ਗਰਭ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਰੋਹਣੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਂਕਰਸ਼ਣ ਪਿਆ।
ਬਲਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਯਾ ਤਸ੍ਯ ਬਲਦੇਵ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ। ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਮਭਵਦष੍ਟਮੋ ਮਧੁਮੂਦਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਲਦੇਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਅੱਠਵਾਂ, ਮਧੂ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਤੁ ਸ ਚਕ੍ਰੇऽਭ੍ਯਧਿਕਂ ਨृਪਃ। ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਤਤ੍ਵਤਃ।। aਉਗ੍ਰਃ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਃ ਕਂਸੇਨ ਸਚਿਵਃ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਕृਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਗਰਭ ਦੀ ਖਾਸ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ, ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਕੰਸ ਨੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਕਠੋਰ ਮੰਤਰੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਂ ਵਾਸੁਦੇਵਮਥਾਕृष੍ਯ ਪਿਤਾ ਤਤਃ। ਉਪਜਹ੍ਰੇ ਪਰਿਕ੍ਰੀਤਾਂ ਸੁਤਾਂ ਗੋਪਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਜਦ ਵਸੁਦੇਵ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇੱਕ ਗੋਆਲੇ ਦੀ ਨਵਜਾਤ ਧੀ ਨਾਲ ਬਦਲ ਲਿਆ।
ਅਮृष੍ਯਮਾਣਸ੍ਤਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਦੇਵਦੂਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਮਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਗੋਕੁਲੇ
ਰਾਜਾ, ਦੇਵਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਸੁਦੇਵੋਪਿ ਗੋਪੇषੁ ਵਵृਧੇऽਬ੍ਜਮਿਵਾਮ੍ਭਸਿ। ਅਜ੍ਞਾਯਮਾਨਃ ਕਂਸੇਨ ਗੂਢੋऽਗ੍ਨਿਰਿਵ ਦਾਰੁषੁ
ਵਸੁਦੇਵ ਗੋਆਲਿਆਂ ਵਿਚ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕਮਲ, ਕੰਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਸੀ, ਉਹ ਲੱਕ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਅੱਗ।
ਵਿਪ੍ਰਚਕੇ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਬਲ੍ਲਵਾਨ੍ਮਧੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਵਰ੍ਧਮਾਨੋ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤੇਜੋਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਗੋਆਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਸੂਸ ਭੇਜੇ, ਪਰ ਮਹਾਬਲੀ, ਜੋ ਚਮਕ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਵਧਦਾ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਮਚ੍ਯੁਤਮ੍। ਭਯੇਨ ਕਾਮਾਦਪਰੇ ਗਣਸ਼ਃ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਦੁੱਖੀ ਹੋਏ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਟੱਲ ਨੂੰ ਚਾਹਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਡਰ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਟੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸ ਤੁ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਬਲਂ ਰਾਜਨ੍ਨੁਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਸਂਮਤਃ। ਵਸੁਦੇਵਾਤ੍ਮਜਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤਂ ਪੁਨਃ
ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਵਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਫਿਰ—
ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਯੁਧਿ ਭੋਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹਤ੍ਵਾ ਕਂਸਂ ਮਹਾਬਲਃ। ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਤ੍ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਯ ਉਗ੍ਰਸੇਨਂ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ
ਜਦੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭੋਜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਕਂਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਮਾਧਵੇਨ ਹਤਂ ਯੁਧਿ। ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਧਿਪਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕਂਸਪੁਤ੍ਰਂ ਤਦਾ ਨृਪ
ਫਿਰ, ਜਦ ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਮਾਧਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕਂਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਸਸੈਨ੍ਯਂ ਮਹਦੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਤਦਾ ਨृਪ। ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਤ੍ਸੁਤਂ ਤਤ੍ਰ ਸੁਤਾਯਾ ਜਨਮੇਜਯ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇਕ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਜਯ ਨੂੰ ਵੀ।
ਉਗ੍ਰਸੇਨਂ ਚ ਵृष੍ਣੀਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਸ ਤਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਕੁਰੁਤੇ ਜਰਾਸਨ੍ਧਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਰਾਸੰਧ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਏਤਦ੍ਵੈਰਂ ਕੌਰਵੇਯ ਜਰਾਸਨ੍ਧਸ੍ਯ ਮਾਧਵੇ। ਆਸ਼ਾਸਿਤਾਰ੍ਥੇ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂਰੁਰੋਧ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤਾਨ੍
ਹੇ ਕੌਰਵ ਪੁੱਤਰ, ਇਹੀ ਵੈਰ ਸੀ ਜਰਾਸੰਧ ਅਤੇ ਮਾਧਵ ਵਿਚਕਾਰ; ਰਾਜ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਸ੍ਤੈਰ੍ਨृਪਤਿਭਿਰ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਃ ਸਮृਦ੍ਧਿਮਾਨ੍। ਦੇਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸਂ ਤ੍ਰਿਯਮ੍ਬਕਮ੍
ਉਹ ਰਾਜੇ ਤੇ ਨਰਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਨਵਾਨ ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸ ਨੂੰ ਪੂਜਿਆ।
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਕਥਿਤਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਯਥਾ ਤੁ ਸ ਹਤੋ ਰਾਜਾ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਤਚ੍ਛृਣੁ
ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਸੁਣ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜਾ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਉਵਾਚ ਵਾਗ੍ਮੀ ਰਾਜਾਨਂ ਜਰਾਸਨ੍ਧਮਧੋਕ੍ਸ਼ਜਃ
ਫਿਰ, ਜਦ ਜਰਾਸੰਧ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਚਨ ਦੇ ਵਿਰਲੇ, ਅਧੋਖਜ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।