ਤਂ ਤੁ ਰਾਜਨ੍ਵਿਭੁਃ ਸ਼ੌਰੀ ਰਾਜਾਨਂ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਮ੍। ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸਮਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗੂ ਸੀ, ਸ਼ੌਰੀ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਹੌਸਲਾ ਵੀ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੋ ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਭੁਵਿ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਭਾਗਮਨ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਮਵਧ੍ਯਂ ਮਧੁਰ੍ਭਿਰ੍ਮृਧੇਃ
ਜਰਾਸੰਧ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭੀਮ ਵਰਗਾ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ ਸੀ।
ਨਾਤ੍ਮਨਾऽऽਤ੍ਮਵਤਾਂ ਮੁਖ੍ਯ ਇਯੇष ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀਮਾਜ੍ਞਾਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਹਨ੍ਤੁਂ ਹਲਧਰਾਨੁਜਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ, ਜੋ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਆਪ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਹਲਧਰ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਵੈਰਿਣਾਵਾਸ੍ਤਾਮੁਭੌ ਤੌ ਕृष੍ਣਮਾਗਧੌ। ਕਥਂ ਚ ਨਿਰ੍ਜਿਤਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਜਰਾਸਨ੍ਧੇਨ ਮਾਧਵਃ
ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਦੋ ਵੈਰੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ? ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਹਰਾਇਆ?
ਕਸ਼੍ਚ ਕਂਸੋ ਮਾਗਧਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਹੇਤੋਃ ਸ ਵੈਰਵਾਨ੍। ਏਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਸਰ੍ਵਂ ਵੈਸ਼ਮ੍ਪਾਯਨ ਤਤ੍ਵਤਃ
ਮਗਧ ਦਾ ਕੰਸ ਕੌਣ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਸੀ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੱਚ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ, ਵੈਸ਼ੰਪਾਇਨ।
ਯਾਦਵਾਨਾਮਨ੍ਵਵਾਯੇ ਵਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਮਤਿਃ। ਉਦਪਦ੍ਯਤ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੋ ਹ੍ਯੁਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਭृਤ੍
ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਵਸੁਦੇਵ ਨਾਮਕ ਬਹੁਤ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਸੀ।
ਉਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਕਂਸਸ੍ਤੁ ਬਭੂਵ ਬਲਵਾਨ੍ਸੁਤਃ। ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਬਹੂਨਾਂ ਕੌਰਵ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੰਸ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਜਰਾਸਨ੍ਧਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾऽਤਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਰਾਜ੍ਯਸ਼ੁਕ੍ਲੇਨ ਦਤ੍ਤਾ ਸਾ ਜਰਾਸਨ੍ਧੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਹਤਾ ਬਣੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਰਾਜਾ ਵਾਲੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਦਰ੍ਥਮੁਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਮਧੁਰਾਯਾਂ ਸੁਤਸ੍ਤਦਾ। ਅਭਿषਿਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾऽਮਾਤ੍ਯੈਃ ਸ ਵੈ ਤੀਵ੍ਰਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਇਸੇ ਕਾਰਨ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਅਮਾਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਬੜੀ ਤੀਬਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਬਲਮਤ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸ ਤਦਾ ਬਲਮੋਹਿਤਃ। ਨਿਗृਹ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਹ
ਦੌਲਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਉਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਨ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸ ਮਨ੍ਦਧੀਃ। ਤ ਤੇਨ ਸਹ ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਤਃ ਪਰ੍ਯਪਾਲਯਤ੍
ਉਹ ਮੰਦੇ ਅਕਲ ਵਾਲਾ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ ਸੀ; ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ਸ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਦੇਵਕੀਮ੍। ਵਾਹ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ ਤਦਾ ਦੁਹਿਤਾ ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਯਾ
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ, ਵਸੁਦੇਵ ਲਈ ਦੇਵਕ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕੇ ਲਿਆਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਮੁਦ੍ਵਾਹ੍ਯਮਾਨਾਯਾਂ ਰਥੇਨ ਜਨਮੇਜਯ। ਉਪਾਰੁਰੋਹ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਂ ਕਂਸੋ ਭੂਮਿਪਤਿਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ (ਦੇਵਕੀ) ਰਥ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੇ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜਾ ਕੰਸ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵਾਗਾਸੀਦ੍ਦੇਵਦੂਤਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍। ਵਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਤਾਂ ਵਾਚਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼੍ਚ ਸਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਦੇਵਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਸੁਦੇਵ ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ।
ਯਾਮੇਤਾਂ ਵਹਮਾਨੋऽਦ੍ਯ ਕਂਸੋਦ੍ਵਹਸਿ ਦੇਵਕੀਮ੍। ਅਸ੍ਯਾ ਯਸ਼੍ਚਾष੍ਟਮੋ ਗਰ੍ਭਃ ਸ ਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਕੰਸਾ, ਅੱਜ ਜਦ ਤੂੰ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ।
ਸੋऽਵਤੀਰ੍ਯ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਖਡ੍ਗਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਲਮ੍। ਇਯੇष ਤਸ੍ਯਾ ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਛੇਤ੍ਤੁਂ ਪਰਮਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰੀਆ, ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰ ਕੱਢੀ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਵੱਢਣ ਲਈ ਆ ਗਿਆ।
ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ਸ ਤਦਾ ਕਂਸਂ ਹਸਨ੍ਕੋਧਵਸ਼ਾਨੁਗਮ੍। ਰਾਜਨ੍ਨਨੁਨਯਾਮਾਸ ਵਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਕੰਸ ਨੂੰ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਹੱਸ ਕੇ ਮਨਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਅਹਿਂਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਮਦਾਮਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮੇषੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਅਕਸ੍ਮਾਦਬਲਾਂ ਨਾਰੀਂ ਹਨ੍ਤਾਸੀਮਾਮਨਾਗਸੀਮ੍
ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਕੀ ਤੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ, ਇਸ ਬੇਕਸ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਯਚ੍ਚ ਤੇऽਤ੍ਰ ਭਯਂ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਬਾਧਿਤੁਂ ਤ੍ਵਯਾ। ਇਯਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਪਾਲਯਿਤੁਂ ਸਮਯਂ ਚੈਵ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਡਰ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਤੂੰ ਆਪ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਾਅਦਾ ਵੀ ਨਿਭਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਮष੍ਟਮਂ ਗਰ੍ਭਂ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਂ ਮਹੀਪਤੇ। ਵਿਧ੍ਵਂਸਯ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੇਵਂ ਪਰਿਹृਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਇਸ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰਾ ਡਰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਸ ਰਾਜਾ ਕਥਿਤੋ ਵਸੁਦੇਵੇਨ ਭਾਰਤ। ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਚਕੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨਪਤਿਸ੍ਤਦਾ
ਭਾਰਤ, ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾਇਆ, ਤਾਂ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਮ੍ਬਭੂਵੁਃ ਕੁਮਾਰਾਃ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਃ। ਜਾਤਾਞ੍ਚਾਤਾਂਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਜਘਾਨ ਮਧੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ, ਤੇ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਮਭਵਦ੍ਬਲਦੇਵਸ੍ਤੁ ਸਤ੍ਤਮਃ। ਯਾਮ੍ਯਤਾ ਮਾਯਯਾ ਤਂ ਤੁ ਯਮੋ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ
ਫਿਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਲਦੇਵ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ; ਯਮ ਦੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਥਾਂ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਗਰ੍ਭਮਤੁਲਂ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾ ਜਠਰੇऽਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍। ਆਕृष੍ਯ ਕਰ੍षਣਾਤ੍ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਂ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਅਦੁੱਤੀ ਗਰਭ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਰੋਹਣੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਂਕਰਸ਼ਣ ਪਿਆ।
ਬਲਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਯਾ ਤਸ੍ਯ ਬਲਦੇਵ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ। ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਮਭਵਦष੍ਟਮੋ ਮਧੁਮੂਦਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਲਦੇਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਅੱਠਵਾਂ, ਮਧੂ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਤੁ ਸ ਚਕ੍ਰੇऽਭ੍ਯਧਿਕਂ ਨृਪਃ। ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਤਤ੍ਵਤਃ।। aਉਗ੍ਰਃ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਃ ਕਂਸੇਨ ਸਚਿਵਃ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਕृਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਗਰਭ ਦੀ ਖਾਸ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ, ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਕੰਸ ਨੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਕਠੋਰ ਮੰਤਰੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਂ ਵਾਸੁਦੇਵਮਥਾਕृष੍ਯ ਪਿਤਾ ਤਤਃ। ਉਪਜਹ੍ਰੇ ਪਰਿਕ੍ਰੀਤਾਂ ਸੁਤਾਂ ਗੋਪਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਜਦ ਵਸੁਦੇਵ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇੱਕ ਗੋਆਲੇ ਦੀ ਨਵਜਾਤ ਧੀ ਨਾਲ ਬਦਲ ਲਿਆ।
ਅਮृष੍ਯਮਾਣਸ੍ਤਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਦੇਵਦੂਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਮਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਗੋਕੁਲੇ
ਰਾਜਾ, ਦੇਵਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਸੁਦੇਵੋਪਿ ਗੋਪੇषੁ ਵਵृਧੇऽਬ੍ਜਮਿਵਾਮ੍ਭਸਿ। ਅਜ੍ਞਾਯਮਾਨਃ ਕਂਸੇਨ ਗੂਢੋऽਗ੍ਨਿਰਿਵ ਦਾਰੁषੁ
ਵਸੁਦੇਵ ਗੋਆਲਿਆਂ ਵਿਚ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕਮਲ, ਕੰਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਸੀ, ਉਹ ਲੱਕ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਅੱਗ।
ਵਿਪ੍ਰਚਕੇ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਬਲ੍ਲਵਾਨ੍ਮਧੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਵਰ੍ਧਮਾਨੋ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤੇਜੋਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਗੋਆਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਸੂਸ ਭੇਜੇ, ਪਰ ਮਹਾਬਲੀ, ਜੋ ਚਮਕ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਵਧਦਾ ਗਿਆ।