ਹਿਂਸ੍ਯਾਸਿ ਯੁਧਿ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਿਂਹਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਮृਗਾਵਿਵ
ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ ਮਾਰ ਦੇਵੇਂਗਾ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਵਿਤ੍ਰੇਮੁषੇ ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ਸਮਾਗਤਾਃ
ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਡਰ ਕਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਮਮ ਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ਕਰ੍ਤृਭ੍ਯਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਭ੍ਯਾਂ ਨृਪਾਧਮ। ਮਾਤ੍ਯਂ ਸਸੁਤਂ ਚਾਦ੍ਯ ਘਾਤਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਰਣੇ। ਨ ਕਥਞ੍ਚਨ ਜੀਵਨ੍ਵੈ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਪੁਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਦੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਜਿੰਦਾ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਨਾਜਿਤਾਨ੍ਵੈ ਨਰਪਤੀਨਹਮਾਦਦ੍ਮਿ ਕਾਸ਼੍ਚਨ। ਅਜਿਤਃ ਪਰ੍ਯਵਸ੍ਥਾਤਾ ਕੋऽਤ੍ਰ ਯੋ ਨ ਮਯਾ ਜਿਤਃ
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਜਿੱਤ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਫੜਿਆ। ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਨਾ ਹਾਰਿਆ ਹੋਵੇ?
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯੈਤਦੇਵਾਹੁਰ੍ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਕृष੍ਣੋਪਜੀਵਨਮ੍। ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਵਸ਼ਮਾਨੀਯ ਕਾਮਤੋ ਯਤ੍ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਖ਼ਸਤੀਰੀ ਦਾ ਅਸਲ ਧਰਮ ਇਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਕਿ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰੇ।
ਦੇਵਾਤਾਰ੍ਥਮੁਪਾਹृਤ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਕृष੍ਣ ਕਥਂ ਭਯਾਤ੍। ਅਹਮਦ੍ਯ ਵਿਮੁਚ੍ਯੇਯਂ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਵ੍ਰਤਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਡਰ ਕੇ ਅੱਜ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਆਂ, ਜਦ ਕਿ ਆਪਣਾ ਖ਼ਸਤੀਰੀ ਵਚਨ ਯਾਦ ਹੈ?
ਸੈਨ੍ਯਂ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਵ੍ਯੂਢੇਨ ਏਕ ਏਕੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ। ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਾ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇऽਹਂ ਯੁਗਤ੍ਪृਥਗੇਵ ਵਾ
ਮੈਂ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਇੱਕ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਮਿਲ ਕੇ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੀ ਲੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਰਾਸਨ੍ਧਃ ਸਹਦੇਵਾਭਿषੇਚਨਮ੍। ਅਜ੍ਞਾਪਯਤ੍ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਯਯੁਤ੍ਸੁਰ੍ਭੀਮਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਸਾਹਦੇਵ ਦੀ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਰਾਜਾ ਸਸ੍ਮਾਰ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਕੌਸ਼ਿਕਂ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਂ ਚ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਦ੍ਧ ਉਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਲੱਗਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ—ਕੌਸ਼ਿਕ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ—ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਯਯੋਸ੍ਤੇ ਨਾਮਨੀ ਰਾਜਨ੍ਹਂਸੇਤਿ ਡਿਬਿਕੇਤਿ ਚ। ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਙ੍ਕਥਿਤੇ ਪੁਮ੍ਭਿਰ੍ਨृਲੋਕੇ ਲੋਕਸਤ੍ਕृਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ, ਰਾਜਨ, ਹੰਸ ਅਤੇ ਡਿਬਿਕਾ ਸਨ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।
ਤਂ ਤੁ ਰਾਜਨ੍ਵਿਭੁਃ ਸ਼ੌਰੀ ਰਾਜਾਨਂ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਮ੍। ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸਮਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗੂ ਸੀ, ਸ਼ੌਰੀ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਹੌਸਲਾ ਵੀ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੋ ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਭੁਵਿ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਭਾਗਮਨ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਮਵਧ੍ਯਂ ਮਧੁਰ੍ਭਿਰ੍ਮृਧੇਃ
ਜਰਾਸੰਧ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭੀਮ ਵਰਗਾ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ ਸੀ।
ਨਾਤ੍ਮਨਾऽऽਤ੍ਮਵਤਾਂ ਮੁਖ੍ਯ ਇਯੇष ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀਮਾਜ੍ਞਾਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਹਨ੍ਤੁਂ ਹਲਧਰਾਨੁਜਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ, ਜੋ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਆਪ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਹਲਧਰ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਵੈਰਿਣਾਵਾਸ੍ਤਾਮੁਭੌ ਤੌ ਕृष੍ਣਮਾਗਧੌ। ਕਥਂ ਚ ਨਿਰ੍ਜਿਤਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਜਰਾਸਨ੍ਧੇਨ ਮਾਧਵਃ
ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਦੋ ਵੈਰੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ? ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਹਰਾਇਆ?
ਕਸ਼੍ਚ ਕਂਸੋ ਮਾਗਧਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਹੇਤੋਃ ਸ ਵੈਰਵਾਨ੍। ਏਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਸਰ੍ਵਂ ਵੈਸ਼ਮ੍ਪਾਯਨ ਤਤ੍ਵਤਃ
ਮਗਧ ਦਾ ਕੰਸ ਕੌਣ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਸੀ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੱਚ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ, ਵੈਸ਼ੰਪਾਇਨ।
ਯਾਦਵਾਨਾਮਨ੍ਵਵਾਯੇ ਵਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਮਤਿਃ। ਉਦਪਦ੍ਯਤ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੋ ਹ੍ਯੁਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਭृਤ੍
ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਵਸੁਦੇਵ ਨਾਮਕ ਬਹੁਤ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਸੀ।
ਉਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਕਂਸਸ੍ਤੁ ਬਭੂਵ ਬਲਵਾਨ੍ਸੁਤਃ। ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਬਹੂਨਾਂ ਕੌਰਵ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੰਸ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਜਰਾਸਨ੍ਧਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾऽਤਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਰਾਜ੍ਯਸ਼ੁਕ੍ਲੇਨ ਦਤ੍ਤਾ ਸਾ ਜਰਾਸਨ੍ਧੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਹਤਾ ਬਣੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਰਾਜਾ ਵਾਲੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਦਰ੍ਥਮੁਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਮਧੁਰਾਯਾਂ ਸੁਤਸ੍ਤਦਾ। ਅਭਿषਿਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾऽਮਾਤ੍ਯੈਃ ਸ ਵੈ ਤੀਵ੍ਰਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਇਸੇ ਕਾਰਨ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਅਮਾਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਬੜੀ ਤੀਬਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਬਲਮਤ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸ ਤਦਾ ਬਲਮੋਹਿਤਃ। ਨਿਗृਹ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਹ
ਦੌਲਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਉਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਨ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸ ਮਨ੍ਦਧੀਃ। ਤ ਤੇਨ ਸਹ ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਤਃ ਪਰ੍ਯਪਾਲਯਤ੍
ਉਹ ਮੰਦੇ ਅਕਲ ਵਾਲਾ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ ਸੀ; ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ਸ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਦੇਵਕੀਮ੍। ਵਾਹ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ ਤਦਾ ਦੁਹਿਤਾ ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਯਾ
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ, ਵਸੁਦੇਵ ਲਈ ਦੇਵਕ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕੇ ਲਿਆਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਮੁਦ੍ਵਾਹ੍ਯਮਾਨਾਯਾਂ ਰਥੇਨ ਜਨਮੇਜਯ। ਉਪਾਰੁਰੋਹ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਂ ਕਂਸੋ ਭੂਮਿਪਤਿਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ (ਦੇਵਕੀ) ਰਥ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੇ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜਾ ਕੰਸ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵਾਗਾਸੀਦ੍ਦੇਵਦੂਤਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍। ਵਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਤਾਂ ਵਾਚਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼੍ਚ ਸਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਦੇਵਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਸੁਦੇਵ ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ।
ਯਾਮੇਤਾਂ ਵਹਮਾਨੋऽਦ੍ਯ ਕਂਸੋਦ੍ਵਹਸਿ ਦੇਵਕੀਮ੍। ਅਸ੍ਯਾ ਯਸ਼੍ਚਾष੍ਟਮੋ ਗਰ੍ਭਃ ਸ ਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਕੰਸਾ, ਅੱਜ ਜਦ ਤੂੰ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ।
ਸੋऽਵਤੀਰ੍ਯ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਖਡ੍ਗਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਲਮ੍। ਇਯੇष ਤਸ੍ਯਾ ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਛੇਤ੍ਤੁਂ ਪਰਮਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰੀਆ, ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰ ਕੱਢੀ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਵੱਢਣ ਲਈ ਆ ਗਿਆ।
ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ਸ ਤਦਾ ਕਂਸਂ ਹਸਨ੍ਕੋਧਵਸ਼ਾਨੁਗਮ੍। ਰਾਜਨ੍ਨਨੁਨਯਾਮਾਸ ਵਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਕੰਸ ਨੂੰ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਹੱਸ ਕੇ ਮਨਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਅਹਿਂਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਮਦਾਮਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮੇषੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਅਕਸ੍ਮਾਦਬਲਾਂ ਨਾਰੀਂ ਹਨ੍ਤਾਸੀਮਾਮਨਾਗਸੀਮ੍
ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਕੀ ਤੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ, ਇਸ ਬੇਕਸ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਯਚ੍ਚ ਤੇऽਤ੍ਰ ਭਯਂ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਬਾਧਿਤੁਂ ਤ੍ਵਯਾ। ਇਯਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਪਾਲਯਿਤੁਂ ਸਮਯਂ ਚੈਵ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਡਰ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਤੂੰ ਆਪ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਾਅਦਾ ਵੀ ਨਿਭਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਮष੍ਟਮਂ ਗਰ੍ਭਂ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਂ ਮਹੀਪਤੇ। ਵਿਧ੍ਵਂਸਯ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੇਵਂ ਪਰਿਹृਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਇਸ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰਾ ਡਰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।