ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤਤਃ ਕृष੍ਣਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਗਮਭੀਰਯਾ ਵਾਚਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ।। xਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬੋਲਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੇ ਨਰਮ ਤੇ ਨਿਡਰ ਬੋਲ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਨਾਤਕਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਰਾਧਿਪ। ਸ੍ਨਾਤਕਵ੍ਰਤਿਨੋ ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵਿਸ਼ਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਵ੍ਰਤ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਮਝੋ। ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼—all ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਵ੍ਰਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।'
ਵਿਸ਼ੇषਨਿਯਮਾਸ਼੍ਚੈषਾਮਵਿਸ਼ੇषਾਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤ੍ਯੁਤ। ਵਿਸ਼ੇषਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ ਸ਼੍ਰਿਯਮृਚ੍ਛਤਿ
'ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਖਾਸ ਅਤੇ ਆਮ ਨਿਯਮ ਹਨ। ਪਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੀ ਵਧੀਆ ਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।'
ਪੁष੍ਪਵਤ੍ਸੁ ਧ੍ਰੁਵਾ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਵਨ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਵਯਮ੍। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਬਾਹੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨ ਤਥਾ ਵਾਕ੍ਯਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍।। ਅਮ੍ਪ੍ਰਗਲ੍ਭਂ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬਾਰ੍ਹਦ੍ਰਥੇਰਿਤਮ੍
'ਜਿੱਥੇ ਫੁੱਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਭਾਗ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਾਂ। ਕਸ਼ਤਰੀ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿਚ ਤਾਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਬੋਲ ਵਿਚ ਉਨੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਰਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ।'
ਸ੍ਵਵੀਰ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਤੁ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਧਾਤਾ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍। ਤਦ੍ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਸਿ ਚੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟਾਸ੍ਯਦ੍ਯ ਨ ਸਂਸ਼ਯਟਃ
'ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿਚ ਰਚੀ ਗਈ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੇਖ ਲਵੋਗੇ।'
ਅਦ੍ਵਾਰੇਣ ਰਿਮ੍ਪੋਰ੍ਗੇਹਂ ਦ੍ਵਾਰੇਣ ਸੁਹृਦੋ ਗृਹਾਨ੍। ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਧੀਰਾ ਦ੍ਵਾਰਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਧਰ੍ਮਤਃ
'ਸਾਹਸੀ ਲੋਕ ਘਰ ਵਿਚ ਗੁਪਤ ਰਸਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਦੋਸਤ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ। ਘਰ ਵਿਚ ਆਉਣ ਦੇ ਇਹੀ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਹਨ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ।'
ਕਾਰ੍ਯਵਨ੍ਤੋ ਗृਹਾਨੇਤ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤੋ ਨਾਰ੍ਹਣਾਂ ਵਯਮ੍। ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀਮ੍ ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਵਿ ਏਤਨ੍ਨਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
'ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਕਿਸੇ ਮਕਸਦ ਨਾਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਵੈਰੀ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਡੀ ਪੱਕੀ ਪ੍ਰਥਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।'
ਨ ਸ੍ਮਰਾਮਿ ਕਦਾ ਵੈਰਂ ਕृਤਂ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰਿਤ੍ਯੁਤ। ਚਿਨ੍ਤਯਂਸ਼੍ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਵਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਵੈਕृਤਮ੍
'ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੈਰ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸੋਚਣ ਤੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਪਾਸੋਂ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ।'
ਵੈਕृਤੇ ਵਾ ਸਤਿ ਕਥਂ ਮਨ੍ਯਧ੍ਵਂ ਮਾਮਨਾਗਸਮ੍। ਅਰਿਂ ਵੈ ਬ੍ਰੂਤ ਹੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਤਾਂ ਸਮਯ ਏष ਹਿ
'ਜੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਹੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਿਉਂ ਮੰਨਦੇ ਹੋ? ਦੱਸੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।'
ਅਰ੍ਥਧਰ੍ਮੋਪਘਾਤਾਦ੍ਧਿ ਮਨਃ ਸਮੁਪਤਪ੍ਯਤੇ। ਯੋऽਨਾਗਸਿ ਪ੍ਰਸਜਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਹਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਟਃ
'ਧਨ ਜਾਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਣ ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੀੜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਅਤੋऽਨ੍ਯਥਾ ਚਰਁਲ੍ਲੋਕੇ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਨ੍ਮਹਾਰਥਃ। ਵृਜਿਨਾਂ ਗਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼੍ਰੇਯਸੋऽਪ੍ਯੁਪਹਨ੍ਤਿ ਚ
ਜੇ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮੋ ਹਿ ਸ਼੍ਰੇਯਾਨ੍ਵੈ ਸਾਧੁਚਾਰਿਣਾਮ੍। ਨਾਨ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਯੇ ਚ ਧਰ੍ਮਵਿਦੋ ਜਨਾਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਖ਼ਸਤਰੀਆਂ ਦਾ ਫ਼ਰਜ ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਫ਼ਰਜ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਤਸ੍ਯ ਮੇऽਦ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯੇਹ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਨਃ। ਅਨਾਗਸਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਮਾਦਾਦਿਵ ਜਲ੍ਪਥ
ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਫ਼ਰਜ 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੋਸ਼ ਦੇ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਬੇਧਿਆਨ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਕੁਲਕਾਰ੍ਯਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕਸ਼੍ਚਿਦੇਕਃ ਕੁਲੋਦ੍ਵਹਃ। ਵਹਤੇ ਯਸ੍ਤਨ੍ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਵਯਮਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਿ
ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਕੰਮ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਦੋ ਵਿਅਕਤੀ ਉਠੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚੋਪਹृਤਾ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਲੋਕਵਾਸਿਨਃ। ਤਦਾਗਃ ਕ੍ਰੂਰਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਮਨ੍ਯਸੇ ਕਿਮਨਾਗਸਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਖ਼ਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਕਠੋਰ ਪਾਪ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਿਉਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈ?
ਰਾਜਾ ਰਾਜ੍ਞਃ ਕਥਂ ਸਾਧੂਨ੍ਹਿਂਸ੍ਯਾਨ੍ਨृਪਤਿਸਤ੍ਤਮ। ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਨ੍ਨਿਗृਹ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਰੁਦ੍ਰਾਯੋਪਜਿਹੀਰ੍षਸਿ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਜਾ ਕਿਵੇਂ ਸਚੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਰੁਦਰ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਂਸ੍ਤਦੇਨੋਪਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕृਤਂ ਬਾਰ੍ਹਦ੍ਰਥ ਤ੍ਵਯਾ। ਵਯਂ ਹਿਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇਸ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਹੇ ਬਾਰਹਦਰਥ, ਤਾਂ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਮਾਦਦ੍ਯੋਪਗਚ੍ਛਾਮਸ੍ਤਵ ਬਾਰ੍ਹਦ੍ਰਥਾਨ੍ਤਿਕਮ੍'। ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਸਮਾਲਮ੍ਭੋ ਨ ਚ ਦृष੍ਟਃ ਕਦਾਚਨ। ਸ ਕਥਂ ਮਾਨੁषੈਰ੍ਦੇਵਂ ਯष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਸਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਬਾਰਹਦਰਥ; ਮਨੁੱਖਾਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਤਾਂ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਸਵਰ੍ਣੋ ਹਿ ਸਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਪਸ਼ੁਸਞ੍ਜ੍ਞਾਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ। ਕੋऽਨ੍ਯਂ ਏਵਂ ਯਥਾ ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਜਰਾਸਨ੍ਧ ਵृਥਾਮਤਿਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਰਗਿਆਂ ਲਈ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਾ ਪਸ਼ੂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੌਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਜਰਾਸੰਧ, ਇੰਨਾ ਗਲਤ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯਸ੍ਯਾਂ ਯਸ੍ਯਾਮਵਸ੍ਥਾਯਾਂ ਯਦ੍ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕਰੋਤਿ ਯਃ। ਤਸ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਯਾਮਵਸ੍ਥਾਯਾਂ ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਕੰਮ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਜ੍ਞਾਤਿਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਯਮਮਾਰ੍ਤਾਨੁਸਾਰਿਣਃ। ਜ੍ਞਾਤਿਵृਦ੍ਧਿਨਿਮਿਤ੍ਤਾਰ੍ਥਂ ਵਿਨਿਹਨ੍ਤੁਮਿਹਾਗਤਾਃ
ਉਹ ਤੇਰੇ ਕੌਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ, ਇੱਥੇ ਤੇਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆਏ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਵਧਾ ਸਕਣ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਲੋਕੇ ਪੁਮਾਨਨ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋष੍ਵਿਤਿ ਚੈਵ ਤਤ੍। ਮਨ੍ਯਸੇ ਸ ਚ ਤੇ ਰਾਜਨ੍ਸੁਮਹਾਨ੍ਬੁਦ੍ਧਿਵਿਪ੍ਲਵਃ
ਤੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖ਼ਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਰਦ ਨਹੀਂ; ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਟਕਾਵਾ ਹੈ।
ਕੋ ਹਿ ਜਾਨਨ੍ਨਭਿਜਨਮਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਨृਪ। ਨਾਵਿਸ਼ੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਤੁਲਂ ਰਣਾਨਨ੍ਤਰਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕਿਹੜਾ ਖ਼ਸਤਰੀਆ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਤੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਦੁੱਤੀ, ਸਦੀਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ?
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਹ੍ਯੇਵ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਰਣਯਜ੍ਞੇषੁ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ। ਜਯਨ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਨੁਜਰ੍षਭ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਜੰਗ ਦੇ ਯਜਨ ਲਈ ਵਚਨ ਲੈ ਕੇ, ਖ਼ਸਤਰੀਆ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਯੋਨਿਰ੍ਮਹਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ੍ਵਰ੍ਗਯੋਨਿਰ੍ਮਹਦ੍ਯਸ਼ਃ। ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯੋਨਿਸ੍ਤਪੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸੋऽਵ੍ਯਭਿਚਾਰਵਾਨ੍
ਸਵਰਗ ਹੀ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਸਵਰਗ ਹੀ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ; ਸਵਰਗ ਹੀ ਤਪ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਸਦਾ ਧਰਮ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਏष ਹ੍ਯੈਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵੈਜਯਨ੍ਤੋ ਗੁਣੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਮਾਹਿਤਃ। ਯੇਨਾਸੁਰਾਨ੍ਪਰਾਜਿਤ੍ਯ ਜਗਤ੍ਪਾਤਿ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਇਹ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਦਾ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਵਾਲੇ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਰ੍ਗਾਯ ਕਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਗ੍ਰਹੋ ਵੈ ਯਥਾ ਤਵ। ਮਾਗਧੈਰ੍ਵਿਪੁਲੈਃ ਸੈਨ੍ਯੈਰ੍ਬਾਹੁਲ੍ਯਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ
ਸਵਰਗ ਦੇ ਰਸਤੇ ਲਈ ਕੌਣ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਲੜਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਗਧ, ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਗਰਵ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ?
ਮਾऽਵਮਂਸ੍ਥਾਃ ਪਰਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਵੀਰ੍ਯਂ ਨਰੇ ਨਰੇ। ਸਮਂ ਚੇਜਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਚੈਵ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਵਾ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਸਮਝ; ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਬਹਾਦਰੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਯਾਵਦੇਤਦਸਮ੍ਬੁਦ੍ਧਂ ਤਾਵਦੇਵ ਭਵੇਤ੍ਤਵ। ਵਿषਹ੍ਯਮੇਤਦਸ੍ਮਾਕਮਤੋ ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ, ਓਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਜਹਿ ਤ੍ਵਂ ਸਦृਸ਼ੇष੍ਵੇਵ ਮਾਨਂ ਦਰ੍ਪਂ ਚ ਮਾਗਧ। ਮਾ ਗਮਃ ਸਸੁਤਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸਬਲਸ਼੍ਚ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਮਾਗਧ, ਆਪਣਾ ਮਾਣ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਆਪਣੇ ਸਮਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੱਖ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਮੌਤ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾ।