ਵਿਪੁਲੈਰ੍ਬਾਹੁਭਿਰ੍ਵੀਰਸ੍ਤੇऽਭਿਹਤ੍ਯਾਭ੍ਯਪਾਤਯਨ੍। ਤਤਸ੍ਤੇ ਮਾਗਧਂ ਹृष੍ਟਾਃ ਪੁਰਂ ਪ੍ਰਵਿਵਿਸ਼ੁਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਵੀਰ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਗਧਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਦੁਰ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਜਰਾਸਨ੍ਧਮਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ, ਮਾੜੇ ਸ਼ਕੁਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਦਿਖਾਏ।
ਪਰ੍ਯੁਗ੍ਨ੍ਯਕੁਰ੍ਵਂਸ਼੍ਚ ਨृਪਂ ਦ੍ਵਿਰਦਸ੍ਥਂ ਪੁਰੋਹਿਤਾਃ। ਤਤਸ੍ਤਚ੍ਛਾਨ੍ਤਯੇ ਰਾਜਾ ਜਰਾਸਨ੍ਧਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਨਿਯਮਸ੍ਥੋऽਸਾਵੁਪਵਾਸਪਰੋऽਭਵਤ੍
ਪੁਜਾਰੀ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ, ਉਹ ਮਾੜੇ ਸ਼ਕੁਨ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਵ੍ਰਤ ਲੈ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਨਾਤਕਵ੍ਰਤਿਨਸ੍ਤੇ ਤੁ ਬਾਹੁਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾ ਨਿਰਾਯੁਧਾਃ। ਯੁਯੁਤ੍ਸਵਃ ਪ੍ਰਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਜਰਾਸਨ੍ਧੇਨ ਭਾਰਤ
ਪਰ, ਜੋ ਸਨਾਤਕ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰੇ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਹਥਿਆਰ ਰਹਿਤ ਤੇ ਕੁਸ਼ਤੀ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਉਹ ਜਰਾਸੰਧ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ, ਭਾਰਤ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਪਣਾਨਾਂ ਚ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸ਼੍ਰਿਯਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍। ਸ੍ਫੀਤਾਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਿਨਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰ ਚਾਹੀਦੀ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਲਬਾਲਬ ਸੀ।
ਤਾਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮृਦ੍ਧਿਂ ਤੇ ਵੀਥ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਰਾਜਮਾਰ੍ਗੇਣ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਃ ਕृष੍ਣਭੀਮਧਨਞ੍ਜਯਾਃ। ਬਲਾਦ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਮਾਲਾਕਾਰਾਨ੍ਮਹਾਬਲਾਃ
ਉਹ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਭੀਮ ਅਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੇ, ਉਸ ਰਸਤੇ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖੀ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਲੈ ਲੀਆਂ।
ਕਰ੍ਪੂਰਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਕੋष੍ਠਂ ਚ ਸਫਲਂ ਚਾਨ੍ਤਰਾਪਣੇ। ਵੈਸ਼੍ਯਾਦ੍ਬਲਾਦ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੇ ਵਿਹृਤ੍ਯ ਚ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਂ ਯੋਧੇ ਨੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦੁਕਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਪਾਰੀ ਤੋਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਪੂਰ, ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਸਿੰਗ ਅਤੇ ਫਲ ਲੈ ਲਏ ਅਤੇ ਮੌਜ-ਮਸਤ ਕਰਦੇ ਫਿਰੇ।
ਵਿਰਾਗਵਸਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਣੋ ਮृष੍ਟਕੁਣ੍ਡਲਾਃ। ਨਿਵੇਸ਼ਨਮਥਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਜਰਾਸਨ੍ਧਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਸਭ ਨੇ ਫਿੱਕੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਫਿਰ ਉਹ ਸਮਝਦਾਰ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਗੋਵਾਸਮਿਵ ਵੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਃ ਸਿਂਹਾ ਹੈਮਵਤਾ ਯਥਾ। ਸ਼ਾਲਸ੍ਤਮ੍ਭਨਿਭਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਰੂषਿਤਾਃ
ਉਹ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗੋ-ਚਮੜੀ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਦਿਸਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਤਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਅਤੇ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧੀ ਨਾਲ ਰੂੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਅਸ਼ੋਭਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਬਾਹਵੋ ਯੁਦ੍ਧਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍। ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਰਦਪ੍ਰਖ੍ਯਾਞ੍ਸ਼ਾਲਸ੍ਕਨ੍ਦਾਨਿਵੋਦ੍ਗਤਾਨ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮਾਹਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਸਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਤਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੀਆਂ ਸਨ।
ਵ੍ਯੂਢੋਰਸ੍ਕਾਨ੍ਮਾਗਧਾਨਾਂ ਵਿਸ੍ਮਯਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। `ਅਦ੍ਵਾਰੇਣਾਭ੍ਯਵਸ੍ਕਨ੍ਦ੍ਯ ਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਮਾਗਧਾਲਯਮ੍
ਮਗਧ ਦੇ ਚੌੜੇ ਛਾਤੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਸੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇ ਤ੍ਵਤੀਤ੍ਯ ਜਨਾਕੀਰ੍ਣਾਃ ਕਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਨਰਰ੍षਭਾਃ। ਅਹਙ੍ਕਾਰੇਣ ਰਾਜਾਨਮੁਪਤਸ੍ਥੁਰ੍ਗਤਵ੍ਯਥਾਃ
ਉਹ ਨਰ-ਸ਼ੇਰ ਤਿੰਨ ਭਰੀਆਂ ਅੰਗਣੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘੇ ਅਤੇ ਗਰਵ ਨਾਲ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ।
ਭੋ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨੈਵ ਰਾਜਾਨਮੁਚੁਸ੍ਤੇ ਤੁ ਮਹਾਰਥਾਃ'। ਤਾਨ੍ਪਾਦ੍ਯਮਧੁਪਰ੍ਕਾਰ੍ਹਾਨ੍ਗਵਾਰ੍ਹਾਨ੍ਸਤ੍ਕृਤਿਂ ਗਤਾਨ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਥਾਯ ਜਰਾਸਨ੍ਧ ਉਪਤਸ੍ਥੇ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਹ ਮਹਾਂ ਯੋਧੇ 'ਭੋ' ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ, ਮਧੁਪਾਰਕ ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਦੇ ਯੋਗ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਉਵਾਚ ਚੈਤਾਨ੍ਰਾਜਾऽਸੌ ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਵੋਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਮੌਨਮਾਸੀਤ੍ਤਦਾ ਪਾਰ੍ਥਭੀਮਯੋਰ੍ਜਨਮੇਜਯ
ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ।' ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਾਰਥ ਅਤੇ ਭੀਮ ਚੁੱਪ ਰਹੇ, ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ।
ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਃ ਕृष੍ਣੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਵਕ੍ਤੁਂ ਨਾਯਾਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਏਤਯੋਰ੍ਨਿਯਮਸ੍ਥਯੋਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਬੋਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਅਰ੍ਵਾਙ੍ਨਿਸ਼ੀਥਾਤ੍ਪਰਤਸ੍ਤ੍ਵਾਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਦਿष੍ਯਤਃ। ਯਜ੍ਞਾਗਾਰੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਰਾਜਗृਹਂ ਵਦਿष੍ਯਤਃ
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਯਜਨ ਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਨਗੇ; ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ।
ਤਤੋऽਰ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਯਾਤੋ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਤਸ੍ਯ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਰਾਜਨ੍ਬਭੂਵ ਭੁਵਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਹੋ ਗਈ, ਉਹ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਵਚਨ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਸ੍ਨਾਤਕਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਞ੍ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਸਮਿਤਿਞ੍ਜਯਃ। ਅਪ੍ਯਰ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇ ਨृਪਤਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਗਚ੍ਛਤਿ ਭਾਰਤ
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸਨਾਤਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਾਂਸ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵੇਣ ਵੇषੇਣ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ। ਉਪਤਸ੍ਥੇ ਜਰਾਨ੍ਧੋ ਵਿਸ੍ਮਿਤਸ਼੍ਚਾਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਜੀਬ ਲਿਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਜਰਾਸੰਧ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੇ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਰਾਜਾਨਂ ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਨਰਰ੍षਭਾਃ। ਇਦਮੂਚੁਰਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਰਾਜਾ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਸ਼ਲਂ ਰਾਜਨ੍ਨਿਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਤਂ ਨृਪਂ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਸਭ ਕੁਸ਼ਲ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ,' ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹਨ।
ਤਾਨਬ੍ਰਵੀਞ੍ਜਰਾਸਨ੍ਧਸ੍ਤਥਾ ਪਾਣ੍ਡਵਯਾਦਵਾਨ੍। ਆਸ੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਚ੍ਛਦ੍ਮਸਂਵृਤਾਨ੍
ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸਨ, ਕਿਹਾ, 'ਬੈਠ ਜਾਓ,' ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਅਥੋਪਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੇ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਃ। ਸਮ੍ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਮਹਾਧ੍ਵਰ ਇਵਾਗ੍ਨਯਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਤਿੰਨੇ ਵਧੀਆ ਮਰਦ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ-ਚਾਨਣ ਐਸਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਅੱਗਾਂ ਜਲ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ।
ਤਾਨੁਵਾਚ ਜਰਾਸਨ੍ਧਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੋ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਵਿਗਰ੍ਹਮਾਣਃ ਕੌਰਵ੍ਯ ਵੇषਗ੍ਰਹਣਵੈਕृਤਾਨ੍।। ਨ ਸ੍ਨਾਤਕਵ੍ਰਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਹਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਾਃ
ਜਰਾਸੰਧ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕੌਰਵ ਨੂੰ ਉਲਾਹਣਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਅਜੀਬ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਆਏ ਹਨ: 'ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਜੋ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਵ੍ਰਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ-ਚੰਦਨ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।'
ਭਵਨ੍ਤੀਤਿ ਨृਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਦਿਤਂ ਮਮ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਕੇ ਯੂਯਂ ਪੁष੍ਪਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਭੁਜੈਰ੍ਜ੍ਯਾਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
'ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਰੇਖਾ ਹੈ?'
ਬਿਭ੍ਰਤਃ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਮੋਜਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਥ। ਏਵਂ ਵਿਰਾਗਵਸਨਾ ਬਹਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਾਃ
'ਤੁਸੀਂ ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਲਿਨ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਬਾਹਰੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਲਗਾ ਕੇ—'
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਏਵ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਦਿਤਾ ਮਮ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ'।। ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਤ ਕੇ ਯੂਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਰਾਜਸੁ ਸ਼ੋਭਤੇ
'ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਕੀਨ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੋ। ਸੱਚ ਦੱਸੋ—ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ? ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਹੀ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।'
ਚੈਤ੍ਯਕਸ੍ਯ ਗਿਰੇਃ ਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਿਮਿਹ ਸਦ੍ਮਨਿ। ਅਦ੍ਵਾਰੇਣ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਃ ਸ੍ਥ ਨਿਰ੍ਭਯਾ ਰਾਜਕਿਲ੍ਵਿषਾਤ੍
'ਚੈਤਕ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਘਰ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਆਏ? ਤੁਸੀਂ ਗੁਪਤ ਰਸਤੇ ਆਏ ਹੋ, ਰਾਜ-ਅਨਿਆਇਕ ਕੰਮ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋ।'
ਵਦਧ੍ਵਂ ਵਾਚਿ ਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਕਰ੍ਮ ਚੈਤਦ੍ਵਿਲਿਙ੍ਗਸ੍ਥਂ ਕਿਂ ਵੋऽਦ੍ਯ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
'ਆਪਣੀ ਮਕਸਦ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੱਸੋ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਕੰਮ ਤੁਹਾਡੀ ਹਕੀਕਤ ਵਾਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹੋ?'
ਏਵਂ ਚ ਮਾਮੁਪਾਸ੍ਥਾਯ ਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਵਿਧਿਰ੍ਨਾਹਣਾਮ੍। ਪ੍ਰਣੀਤਾਂ ਨਾਨੁਗृਹ੍ਣੀਤ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਿਂ ਵਾऽਸ੍ਮਦਾਗਮੇ
'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ? ਮੇਰੀ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ? ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਤੁਹਾਡਾ ਮਕਸਦ ਕੀ ਹੈ?'