ਅਵਮਾਨਾਚ੍ਚ ਲੋਭਾਚ੍ਚ ਬਾਹੁਵੀਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਦਰ੍ਪਿਤਃ। ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਧ੍ਰੁਵਮਪ੍ਯੁਪਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਬੇਇਜ਼ਤੀ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਗ਼ਰੂਰ ਨੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਕਸਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ।
ਅਲਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਲੋਕਸ੍ਯ ਸਮੁਦੀਰ੍ਣਸ੍ਯ ਨਿਧਨਾਯਾਨ੍ਤਕੋ ਯਥਾ
ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਹੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਉਸ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਮੌਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਯਦਿ ਭੀਮਬਲਂ ਵੇਤ੍ਸਿ ਯਦਿ ਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੋ ਮਯਿ। ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨੌ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨ੍ਯਾਸਭੂਤੌ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮੇ
ਜੇ ਤੂੰ ਭੀਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਭਗਵਤਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨੌ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮੁਖੌ ਸ੍ਥਿਤੌ
ਭਗਵਾਨ ਵਲੋਂ ਇਉਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਚ੍ਯੁਤਾਚ੍ਯੁਤ ਮਾਮੈਵਂ ਵ੍ਯਾਹਰਾਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਭਵਾਨ੍ਨਾਥੋ ਭਵਨ੍ਤਂ ਚਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਵਯਮ੍
ਅਚ੍ਯੁਤ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਉਂ ਨਾ ਬੋਲ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ; ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦੁਪਪਦ੍ਯਤੇ। ਨਹਿ ਤ੍ਵਮਗ੍ਰਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਯੇषਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖੀ
ਗੋਵਿੰਦਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਵਲੋਂ ਮੁੜ ਗਏ ਹਨ।
ਯੇषਾਮਭਿਮੁਖੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤੇषਾਂ ਕृष੍ਣ ਤ੍ਵਮਗ੍ਰਤਃ'। ਨਿਹਤਸ਼੍ਚ ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਰਾਜਸੂਯਸ਼੍ਚ ਮੇ ਲਬ੍ਧੋ ਨਿਦੇਸ਼ੇ ਤ੍ਵ ਤਿष੍ਠਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਕਿਸਮਤ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹੈਂ; ਜਰਾਸੰਧ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਰਾਜੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਏ, ਤੇ ਮੈਂ ਰਾਜਸੂਯ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵ ਯਥਾ ਤ੍ਵੇਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਮੁਪਪਦ੍ਯਤੇ। ਅਪ੍ਰਮਤ੍ਤੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਸਮੁਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਜਲਦੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਕਰ।
ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਹਿ ਵਿਨਾ ਨਾਹਂ ਜੀਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ। ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਰਹਿਤੋ ਰੋਗਾਰ੍ਤ ਇਵ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਤਿੰਨੋਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਮੈਂ ਜੀਣਾ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ; ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਮਰੀਜ਼ ਵਾਂਗ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ।
ਨ ਸ਼ੌਰਿਣਾ ਵਿਨਾ ਪਾਰ੍ਥੋ ਨ ਸ਼ੌਰਿਃ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਵਿਨਾ। ਨਾਜੇਯੋਸ੍ਤ੍ਯਨਯੋऽਰ੍ਲੋਕੇ ਕृष੍ਣਯੋਰਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਸ਼ੌਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪਾਰਥ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸ਼ੌਰੀ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ।
ਅਯਂ ਚ ਬਲਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਪਿ ਵृਕੋਦਰਃ। ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੋ ਵੀਰ ਕਿਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਇਹ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਤਾਕਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੁਖੀ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ—ਇਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ?
ਸੁਪ੍ਰਣੀਤੋ ਬਲੌਘੋ ਹਿ ਕੁਰੁਤੇ ਕਾਰ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਨ੍ਧਂ ਬਲਂ ਜਡਂ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਪ੍ਰਣੇਤਵ੍ਯਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਫੌਜ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਅੰਧੀ ਜਾਂ ਮੰਦ ਫੌਜ ਨੂੰ, ਅਕਲਮੰਦਾਂ ਵਲੋਂ ਹੀ ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤੋ ਹਿ ਨਿਮ੍ਨਂ ਭਵਤਿ ਨਯਨ੍ਤਿ ਹਿ ਤਤੋ ਜਲਮ੍। ਯਤਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰਂ ਤਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਯਨ੍ਤੇ ਧੀਵਰਾ ਜਲਮ੍
ਜਿਥੇ ਧਰਤੀ ਢਲਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਜਿਥੇ ਚੀਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਛੀ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਯਵਿਧਾਨਜ੍ਞਂ ਪੁਰੁषਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਵਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਯਤਾਮਃ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਇਸ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਨੀਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਜਤਨ ਕਰੀਏ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਨਯਬਲਂ ਕ੍ਰਿਯੋਪਾਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਪੁਰਸ੍ਕृਰ੍ਵੀਤ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਕृष੍ਣਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ, ਨੀਤੀ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਰਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਅੱਗੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੇਵ ਯਦੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਾਵਤ੍ਕਾਰ੍ਯਾਥਿਸਿਦ੍ਧਯੇ। ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਕृष੍ਣਮਨ੍ਵੇਤੁ ਭੀਮੋऽਨ੍ਵੇਤੁ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍। ਨਯੋ ਜਯੋ ਬਲਂ ਚੈਵ ਵਿਕ੍ਰਮੇ ਸਿਦ੍ਧਿਮੇष੍ਯਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਅਰਜੁਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ, ਭੀਮ ਧਨੰਜਯ ਦੇ ਪਿੱਛੇ; ਨੀਤੀ, ਜਿੱਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਰਤਾ ਰਾਹੀਂ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੇਗੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਵਿਪੁਲੌਜਸਃ। ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯੌ ਚ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਾਗਧਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸਭ ਭਰਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਵਾਰਸ਼ਨੇ ਤੇ ਪਾਂਡਵ, ਮਗਧ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਵਰ੍ਚਸ੍ਵਿਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸ੍ਨਾਤਕਾਨਾਂ ਪਰਿਚ੍ਛਦੈਃ। ਆਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਸੁਹृਦਾਂ ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਮਨੋਜ੍ਞੈਰਭਿਨਨ੍ਦਿਤਾਃ
ਚਮਕਦੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰੇ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਵਲੋਂ ਸੁਹਣੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ।
ਮਾਧਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯੌ ਚ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੁਰ੍ਵ੍ਰਤਧਾਰਿਣਃ'। ਅਮਰ੍षਾਦਭਿਤਪ੍ਤਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮੁਖ੍ਯਤੇਜਸਾਮ੍। ਰਵਿਸੋਮਾਗ੍ਨਿਵਪੁषਾਂ ਦੀਪ੍ਤਮਾਸੀਤ੍ਤਦਾ ਵਪੁਃ
ਮਾਧਵ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ 'ਤੇ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਕਲਾਂ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਲਈ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੌਣਕਦਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਇਤਂ ਮੇਨੇ ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਮਪੁਰੋਗਮੌ। ਏਕਕਾਰ੍ਯਸਮੁਦ੍ਯਨ੍ਤੌ ਕृष੍ਣੌ ਯੁਦ੍ਧੇऽਪਰਾਜਿਤੌ
ਭੀਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰੇ, ਇੱਕ ਹੀ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਇਉਂ ਸੋਚਿਆ।
ਈਸ਼ੌ ਹਿਤੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨੌ। ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਲੋਕਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕੌ
ਇਹ ਦੋ ਵੱਡੇ ਮਨਾਂ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਧਰਮ, ਇੱਛਾ, ਤੇ ਦੌਲਤ ਵਾਲੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਮਧ੍ਯੇਨ ਕੁਰੁਜਾਙ੍ਗਲਮ੍। ਰਮ੍ਯਂ ਪਦ੍ਮਸਰੋ ਗਤ੍ਵਾ ਕਾਲਕੂਡਮਤੀਤ੍ਯ ਚ
ਕੁਰੁ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਚਲ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਰੁਜਾਂਗਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘੇ। ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀ ਪਦਮਾ ਝੀਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਕਾਲਕੂਟ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ।
ਗਣ੍ਡਕੀਂ ਚ ਮਹਾਸ਼ੋਣਂ ਸਦਾਨੀਰਾਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਏਕਪਰ੍ਵਤਕੇ ਨਦ੍ਯਃ ਕ੍ਰਮੇਣੈਤ੍ਯਾਵ੍ਰਜਨ੍ਤ ਤੇ
ਉਹ ਗੰਡਕੀ, ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਣਾ ਅਤੇ ਸਦਾਨੀਰਾ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਪਰਵਤ 'ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਗੇ ਵਧੇ।
ਉਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਸਰਯੂਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਕੋਸਲਾਨ੍। ਅਤੀਤ੍ਯ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਿਥਿਲਾਂ ਮਾਲਾਂ ਚਰ੍ਮਣ੍ਵਤੀਂ ਨਦੀਮ੍
ਸੁੰਦਰ ਸਰਯੂ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਬ ਦੇ ਕੋਸਲਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਮਿਥਿਲਾ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਚਰਮਣਵਤੀ ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਤੀਤ੍ਯ ਗਙ੍ਗਾਂ ਸ਼ੋਣਂ ਚ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਾਸ੍ਤਦਾ। ਕੁਸ਼ਚੀਰਚ੍ਛਦਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਾਗਧਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਚ੍ਯੁਤਾਃ
ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਸ਼ੋਣਾ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਛਾਲਾਂ ਦੀ ਪਹਿਨਾਵਾ ਪਾ ਕੇ, ਮਾਗਧ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤੇ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਗੋਧਨਾਕੀਰ੍ਣਮਮ੍ਬੁਮਨ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭਦ੍ਰੁਮਮ੍। ਗੋਰਥਂ ਗਿਰਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਮਾਗਧਂ ਪੁਰਮ੍
ਉਹ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਗਾਂਵਾਂ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਾਗਧਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਏष ਪਾਰ੍ਥ ਮਹਾਨ੍ਭਾਤਿ ਪਸ਼ੁਮਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮਮ੍ਬੁਮਾਨ੍। ਨਿਰਾਮਯਃ ਸੁਵੇਸ਼੍ਮਾਢ੍ਯੋ ਨਿਵੇਸ਼ੋ ਮਾਗਧਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਪਾਰਥਾ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮਾਗਧਾਂ ਦਾ ਵਸੇਬਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਂਵਾਂ, ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਪਾਣੀ, ਸੁੰਦਰ ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ।
ਵੈਹਾਰੋ ਵਿਪੁਲਃ ਸ਼ੈਲੋ ਵਾਰਾਹੋ ਵृषਭਸ੍ਤਥਾ। ਤਥਾ ऋषਿਗਿਰਿਸ੍ਤਾਤ ਸ਼ੁਭਾਸ਼੍ਚੈਤ੍ਯਕਪਞ੍ਚਮਾਃ
ਵੈਹਾਰਾ, ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਵਾਰਾਹਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਿਗਿਰੀ, ਪਿਤਾ, ਤੇ ਚੈਤਕ ਦੇ ਪੰਜ ਚੰਗੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਹਨ।
ਏਤੇ ਪਞ੍ਚਮਹਾਸ਼ृਙ੍ਗਾਃ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਸ਼ੀਤਲਦ੍ਰੁਮਾਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੀਵਾਭਿਸਂਹਤ੍ਯ ਸਂਹਤਾਙ੍ਗਾ ਗਿਰਿਵ੍ਰਜਮ੍
ਇਹ ਪੰਜ ਵੱਡੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ, ਠੰਡੀ ਛਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਗਿਰਿਵਰਜਾ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਪਵੇष੍ਟਿਤਸ਼ਾਖਾਗ੍ਰੈਰ੍ਗਨ੍ਧਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮਨੋਹਰੈਃ। ਨਿਗੂਢਾ ਇਵ ਲੋਧ੍ਰਾਣਾਂ ਵਨੈਃ ਕਾਮਿਜਨਪ੍ਰਿਯੈਃ
ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਲੋਧਰ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਛੁਪੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਇਹ ਪਹਾੜ ਜਿਵੇਂ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।