ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਗੁਣਮੇਕੋਨਂ ਯੇਨ ਭਾਰਤ। ਗਦਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਬਲਵਤਾ ਮਾਗਧੇਨ ਗਿਰਿਵ੍ਰਜਾਤ੍
ਮਾਗਧ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨੂੰ ਸੌ ਗੁਣਾ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਕੇ ਘੁੰਮਾਇਆ ਤੇ ਗਿਰਿਵਰਜਾ ਤੋਂ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਿष੍ਠਤੋ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਵੈ ਕੁਤ੍ਸ੍ਨਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਃ। ਏਕੋਨਯੋਜਨਸ਼ਤੇ ਸਾ ਪਪਾਤ ਗਦਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਜਦ ਮੈਂ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਧੀਆ ਗਦਾ ਲਗਭਗ ਸੌ ਯੋਜਨ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਘੱਟ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੌਰੈਸ੍ਤਦਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਗਦਾ ਚੈਵ ਨਿਵੇਦਿਤਾ। ਗਦਾਵਸਾਨਂ ਤਤ੍ਖ੍ਯਾਤਂ ਮਥੁਰਾਯਾਃ ਸਮੀਪਤਃ
ਜਦ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਦਾ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸਹੀ-ਸਹੀ ਦਿੱਤੀ। ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਗਦਾ ਡਿੱਗੀ, ਉਹ ਥਾਂ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾਂ ਹਂਸਡਿਭਿਕਾਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਨਿਧਨਾਵੁਭੌ। ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਮਤਿਮਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੌ ਨੀਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਵਿਸ਼ਾਰਦੌ
ਹੰਸ ਤੇ ਡਿਭਿਕਾ ਦੋਵੇਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਉਹ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਤੇ ਨੀਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਯੌ ਤੌ ਮਯਾ ਤੇ ਕਥਿਤੌ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਮਹਾਬਲੌ। ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਜੋ ਦੋ ਮਹਾਂਬਲੀ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਸਨ, ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕਾਫੀ ਸਨ।
ਏਵਮੇष ਤਦਾ ਵੀਰ ਬਲਿਭਿਃ ਕੁਕੁਰਾਨ੍ਧਕੈਃ। ਵृष੍ਣਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਨੀਤਿਹੇਤੋਰੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਵੀਰ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤਾਕਤਵਰ ਕੁਕੁਰ, ਅੰਧਕ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਲੋਂ ਨੀਤੀ ਕਾਰਨ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਪਤਿਤੌ ਹਂਸਡਿਭਿਕੌ ਕਂਸਸ਼੍ਚ ਸਗਣੋ ਹਤਃ। ਜਰਾਸਨ੍ਧਸ੍ਯ ਨਿਧਨੇ ਕਾਲੋऽਯਂ ਸਮੁਪਾਗਤਃ
ਹੁਣ ਹੰਸ ਤੇ ਡਿਭਿਕਾ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਕੰਸ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਵੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਏ। ਹੁਣ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨ ਸ਼ਕ੍ਯੋऽਸੌ ਰਣੇ ਜੇਤੁਂ ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ। ਪ੍ਰਾਣਯੁਦ੍ਧੇਨ ਜੇਤਵ੍ਯਃ ਸ ਇਤ੍ਯੁਪਲਭਾਮਹੇ
ਉਹਨੂੰ ਰਣ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਵੀ ਮਿਲ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ। ਅਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਨ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਯਿ ਨੀਤਿਰ੍ਬਲਂ ਭੀਮੇ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਚਾਵਯੋਰ੍ਜਯਃ। ਮਾਗਧਂ ਸਾਧਯਿष੍ਯਾਮ ਇष੍ਟਿਂ ਤ੍ਰਯ ਇਵਾਗ੍ਨਯਃ
ਮੇਰੀ ਚਲਾਕੀ, ਭੀਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਮਾਗਧ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਵਣ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਵਾਂਗ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗੇ।
ਤ੍ਰਿਭਿਰਾਸਾਦਿਤੋऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਵਿਜਨੇ ਸ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਨ ਸਨ੍ਦੇਹੋ ਯਥਾ ਯੁਦ੍ਧਮੇਕੇਨਾਪ੍ਯੁਪਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਅਸੀਂ ਤਿੰਨੇ ਜਦ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਇਕੱਲੇ-ਇਕੱਲੇ ਲੜਨ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਵਮਾਨਾਚ੍ਚ ਲੋਭਾਚ੍ਚ ਬਾਹੁਵੀਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਦਰ੍ਪਿਤਃ। ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਧ੍ਰੁਵਮਪ੍ਯੁਪਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਬੇਇਜ਼ਤੀ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਗ਼ਰੂਰ ਨੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਕਸਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ।
ਅਲਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਲੋਕਸ੍ਯ ਸਮੁਦੀਰ੍ਣਸ੍ਯ ਨਿਧਨਾਯਾਨ੍ਤਕੋ ਯਥਾ
ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਹੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਉਸ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਮੌਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਯਦਿ ਭੀਮਬਲਂ ਵੇਤ੍ਸਿ ਯਦਿ ਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੋ ਮਯਿ। ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨੌ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨ੍ਯਾਸਭੂਤੌ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮੇ
ਜੇ ਤੂੰ ਭੀਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਭਗਵਤਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨੌ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮੁਖੌ ਸ੍ਥਿਤੌ
ਭਗਵਾਨ ਵਲੋਂ ਇਉਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਚ੍ਯੁਤਾਚ੍ਯੁਤ ਮਾਮੈਵਂ ਵ੍ਯਾਹਰਾਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਭਵਾਨ੍ਨਾਥੋ ਭਵਨ੍ਤਂ ਚਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਵਯਮ੍
ਅਚ੍ਯੁਤ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਉਂ ਨਾ ਬੋਲ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ; ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦੁਪਪਦ੍ਯਤੇ। ਨਹਿ ਤ੍ਵਮਗ੍ਰਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਯੇषਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖੀ
ਗੋਵਿੰਦਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਵਲੋਂ ਮੁੜ ਗਏ ਹਨ।
ਯੇषਾਮਭਿਮੁਖੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤੇषਾਂ ਕृष੍ਣ ਤ੍ਵਮਗ੍ਰਤਃ'। ਨਿਹਤਸ਼੍ਚ ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਰਾਜਸੂਯਸ਼੍ਚ ਮੇ ਲਬ੍ਧੋ ਨਿਦੇਸ਼ੇ ਤ੍ਵ ਤਿष੍ਠਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਕਿਸਮਤ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹੈਂ; ਜਰਾਸੰਧ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਰਾਜੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਏ, ਤੇ ਮੈਂ ਰਾਜਸੂਯ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵ ਯਥਾ ਤ੍ਵੇਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਮੁਪਪਦ੍ਯਤੇ। ਅਪ੍ਰਮਤ੍ਤੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਸਮੁਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਜਲਦੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਕਰ।
ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਹਿ ਵਿਨਾ ਨਾਹਂ ਜੀਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ। ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਰਹਿਤੋ ਰੋਗਾਰ੍ਤ ਇਵ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਤਿੰਨੋਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਮੈਂ ਜੀਣਾ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦਾ; ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਮਰੀਜ਼ ਵਾਂਗ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ।
ਨ ਸ਼ੌਰਿਣਾ ਵਿਨਾ ਪਾਰ੍ਥੋ ਨ ਸ਼ੌਰਿਃ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਵਿਨਾ। ਨਾਜੇਯੋਸ੍ਤ੍ਯਨਯੋऽਰ੍ਲੋਕੇ ਕृष੍ਣਯੋਰਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਸ਼ੌਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪਾਰਥ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸ਼ੌਰੀ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ।
ਅਯਂ ਚ ਬਲਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਪਿ ਵृਕੋਦਰਃ। ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੋ ਵੀਰ ਕਿਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਇਹ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਤਾਕਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੁਖੀ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ—ਇਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ?
ਸੁਪ੍ਰਣੀਤੋ ਬਲੌਘੋ ਹਿ ਕੁਰੁਤੇ ਕਾਰ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਨ੍ਧਂ ਬਲਂ ਜਡਂ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਪ੍ਰਣੇਤਵ੍ਯਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਫੌਜ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਅੰਧੀ ਜਾਂ ਮੰਦ ਫੌਜ ਨੂੰ, ਅਕਲਮੰਦਾਂ ਵਲੋਂ ਹੀ ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤੋ ਹਿ ਨਿਮ੍ਨਂ ਭਵਤਿ ਨਯਨ੍ਤਿ ਹਿ ਤਤੋ ਜਲਮ੍। ਯਤਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰਂ ਤਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਯਨ੍ਤੇ ਧੀਵਰਾ ਜਲਮ੍
ਜਿਥੇ ਧਰਤੀ ਢਲਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਜਿਥੇ ਚੀਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਛੀ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਯਵਿਧਾਨਜ੍ਞਂ ਪੁਰੁषਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਵਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਯਤਾਮਃ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਇਸ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਨੀਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਜਤਨ ਕਰੀਏ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਨਯਬਲਂ ਕ੍ਰਿਯੋਪਾਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਪੁਰਸ੍ਕृਰ੍ਵੀਤ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਕृष੍ਣਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ, ਨੀਤੀ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਰਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਅੱਗੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੇਵ ਯਦੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਾਵਤ੍ਕਾਰ੍ਯਾਥਿਸਿਦ੍ਧਯੇ। ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਕृष੍ਣਮਨ੍ਵੇਤੁ ਭੀਮੋऽਨ੍ਵੇਤੁ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍। ਨਯੋ ਜਯੋ ਬਲਂ ਚੈਵ ਵਿਕ੍ਰਮੇ ਸਿਦ੍ਧਿਮੇष੍ਯਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਅਰਜੁਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ, ਭੀਮ ਧਨੰਜਯ ਦੇ ਪਿੱਛੇ; ਨੀਤੀ, ਜਿੱਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਰਤਾ ਰਾਹੀਂ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੇਗੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਵਿਪੁਲੌਜਸਃ। ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯੌ ਚ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਾਗਧਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸਭ ਭਰਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਵਾਰਸ਼ਨੇ ਤੇ ਪਾਂਡਵ, ਮਗਧ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਵਰ੍ਚਸ੍ਵਿਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸ੍ਨਾਤਕਾਨਾਂ ਪਰਿਚ੍ਛਦੈਃ। ਆਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਸੁਹृਦਾਂ ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਮਨੋਜ੍ਞੈਰਭਿਨਨ੍ਦਿਤਾਃ
ਚਮਕਦੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰੇ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਵਲੋਂ ਸੁਹਣੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ।
ਮਾਧਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯੌ ਚ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੁਰ੍ਵ੍ਰਤਧਾਰਿਣਃ'। ਅਮਰ੍षਾਦਭਿਤਪ੍ਤਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮੁਖ੍ਯਤੇਜਸਾਮ੍। ਰਵਿਸੋਮਾਗ੍ਨਿਵਪੁषਾਂ ਦੀਪ੍ਤਮਾਸੀਤ੍ਤਦਾ ਵਪੁਃ
ਮਾਧਵ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ 'ਤੇ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਕਲਾਂ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਲਈ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੌਣਕਦਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਇਤਂ ਮੇਨੇ ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਮਪੁਰੋਗਮੌ। ਏਕਕਾਰ੍ਯਸਮੁਦ੍ਯਨ੍ਤੌ ਕृष੍ਣੌ ਯੁਦ੍ਧੇऽਪਰਾਜਿਤੌ
ਭੀਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰੇ, ਇੱਕ ਹੀ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਇਉਂ ਸੋਚਿਆ।