ਸਾऽਹਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਕਾਰਾਰ੍ਥਂ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤ੍ਯਨਿਸ਼ਂ ਨृਪ। ਤਵੇਮੇ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਕਲੇ ਦृष੍ਟਵਤ੍ਯਸ੍ਮਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰਾ ਉਪਕਾਰ ਲੌਟਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ, ਜੋ ਧਰਮੀ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਇਹ ਟੁਕੜੇ ਵੇਖ ਲਏ।
ਸਂਸ਼੍ਲਿषਿਤੇ ਮਯਾ ਦੈਵਾਤ੍ਕੁਮਾਰਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਤਵ ਭਾਗ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਹੇਤੁਮਾਤ੍ਰਮਹਂ ਤ੍ਵਿਹ
ਮੇਰੇ ਜੋੜਨ ਨਾਲ, ਰੱਬ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਫਿਰ ਇਕਠਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਵਜ੍ਹਾ ਬਣੀ ਹਾਂ, ਭਾਗ ਤੇਰੇ ਹਨ।
ਮੇਰੁਂ ਵਾ ਖਾਦਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਕਿਂ ਪੁਨਸ੍ਤਵ ਬਾਲਕਮ੍। ਗृਹਸਮ੍ਪੂਜਨਾਤ੍ਤੁष੍ਟ੍ਯਾ ਮਯਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਰ੍ਪਿਤਸ੍ਤਵ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵੀ ਖਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ! ਪਰ ਤੇਰੇ ਘਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ। ਸ ਸਙ੍ਗृਹ੍ਯ ਕੁਮਾਰਂ ਤਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਗृਹਂ ਨृਪਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਰਾਜਾ, ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਬਾਲਸ੍ਯ ਯਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਤਚ੍ਚਕਾਰ ਨृਪਸ੍ਤਦਾ। ਆਜ੍ਞਾਪਯਚ੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾ ਮਗਧੇषੁ ਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਗਧ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਮੇਲਾ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਵੀ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਨਾਮਾਕਰੋਚ੍ਚੈਵ ਪਿਤਾਮਹਸਮਃ ਪਿਤਾ। ਜਰਯਾ ਸਨ੍ਧਿਤੋ ਯਸ੍ਮਾਜ੍ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਭਵਤ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਪੂਰਖਾਂ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ—'ਇਹ ਬੁੱਢੀ ਉਮਰ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਜਰਾਸੰਧ ਹੋਵੇ।'
ਸੋऽਵਰ੍ਧਤ ਮਹਾਤੇਜਾ ਮਾਗਧਾਧਿਪਤੇਃ ਸੁਤਃ। ਪ੍ਰਮਾਣਬਲਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਹੁਤਾਹੁਤਿਰਿਵਾਨਲਃ
ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਤੇ ਬਲ ਵਧਦੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸ ਵਵृਧੇ ਰਾਜਨ੍ਕੁਮਾਰਃ ਪੁष੍ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਲੇਨ ਮਹਤਾ ਚਾਪਿ ਯੌਵਨਸ੍ਥੋ ਬਭੂਵ ਹ'।। ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਨਨ੍ਦਕਰਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਥਾ ਸ਼ਸ਼ੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵਧਦਾ ਗਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਨਣੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਚੰਨ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਪੁਨਰੇਵ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਮਗਧੇषੁਪਜਕ੍ਰਾਮ ਭਗਵਾਂਸ਼੍ਚਣ੍ਡਕੌਸ਼ਿਕਃ
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਚੰਡਕੌਸ਼ਿਕ ਫਿਰ ਮਗਧ ਵਿੱਚ ਆਏ।
ਤਸ੍ਯਾऽऽਗਮਨਸਂਹृष੍ਟਃ ਸਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸਪੁਰਃ ਸਰਃ। ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਬृਹਦ੍ਰਥਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਾਚਮਨੀਯੈਸ੍ਤਮਰ੍ਚਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ। ਸ ਨृਪੋ ਰਾਜ੍ਯਸਹਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਆਰਤੀ ਤੇ ਚੁਲੂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਰਾਜ, ਦੋਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਚ ਤਾਂ ਪੂਜਾਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਦ੍ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਉਵਾਚ ਮਾਗਧਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਦਿਲੋਂ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਰਾਜਨ੍ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ। ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਦृਸ਼ੋऽਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਅੱਗੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਸ੍ਯ ਰੂਪਂ ਚ ਸਤ੍ਵਂ ਚ ਬਲਮੂਰ੍ਜਿਤਮੇਵ ਚ। ਏष ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਸਮੁਦਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸਦਾ ਰੂਪ, ਸੁਭਾਉ, ਬਲ ਤੇ ਜੋਸ਼—ਤੇਰਾ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਾਪਯਿष੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਅਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਤੋ ਵੀਰ੍ਯਂ ਨਾਨੁਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਇਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਰਿਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਗਾ; ਇਸ ਬਹਾਦਰ ਦਾ ਬਲ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪਤਤੋ ਵੈਨਤੇਯਸ੍ਯ ਗਤਿਮਨ੍ਯੇ ਯਥਾ ਖਗਾਃ। ਵਿਨਾਸ਼ਮੁਪਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਚਾਸ੍ਯ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਪੰਛੀ ਗਰੁੜ ਦੀ ਉਡਾਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ, ਤਿਵੇਂ ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਦੇਵੈਰਪਿ ਵਿਸृष੍ਟਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇ। ਨ ਰੁਜਂ ਜਨਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਿਰੇਰਿਵ ਨਦੀਰਯਾਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਸਰ੍ਵਮੂਰ੍ਧਾਭਿषਿਕ੍ਤਾਨਾਮੇਵ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਜ੍ਵਲਿष੍ਯਤਿ। ਪ੍ਰਭਾਹਰੋऽਯਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਮਿਵ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਾਜਪੋਸ਼ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਚਮਕੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਸਾਰੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਏਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਰਾਜਾਨਃ ਸਮृਦ੍ਧਬਲਵਾਹਨਾਃ। ਵਿਨਾਸ਼ਮੁਪਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ਲਭਾ ਇਵ ਪਾਵਕਮ੍
ਜੋ ਰਾਜੇ ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹੋਣ, ਜਦ ਇਹਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣਗੇ, ਉਹ ਮੱਖੀਆਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਜਾਣਗੇ।
ਏष ਸ਼੍ਰਿਯਃ ਸਮੁਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਰਾਜ੍ਞਾਂ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਤਿ। ਵਰ੍षਾਸ੍ਵਿਵੋਦੀਰ੍ਣਜਲਾ ਨਦੀਰ੍ਨਦਨਦੀਪਤਿਃ
ਇਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮੀਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਧਾਰਯਿਤ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਂ ਮਹਾਬਲਃ। ਸ਼ੁਭਾਂ ਸ਼ੁਭਵਤੀਂ ਸ੍ਫੀਤਾਂ ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯਧਰਾਂ ਧਰਾਮ੍
ਇਹ ਮਹਾਂਬਲਵਾਨ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੀ ਵਧੀਆ ਰੀਤ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਇਸਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਰਹੇਗੀ।
ਅਸ੍ਯਾਜ੍ਞਾਵਸ਼ਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾਧਿਪਾਃ। ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਤ੍ਮਭੂਤਸ੍ਯ ਵਾਯੋਰਿਵ ਸ਼ਰੀਰਿਣਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਇਸਦੇ ਹੁਕਮ ਹੇਠ ਰਹਿਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਤਮਾ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਹਵਾ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏष ਰੁਦ੍ਰਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਨ੍ਤਕਰਂ ਹਰਮ੍। ਸਰ੍ਵਲੋਕੇष੍ਵਤਿਬਲਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਮਾਗਧਃ
ਇਹ ਮਾਗਧ ਰੁਦਰ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖੇਗਾ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨੇਵ ਮੁਨਿਃ ਸ੍ਵਕਾਰ੍ਯਮਿਵ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍। ਵਿਸਰ੍ਜਯਾਮਾਸ ਨृਪਂ ਬृਹਦ੍ਰਥਮਥਾਰਿਹਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨਗਰੀਂ ਚਾਪਿ ਜ੍ਞਾਤਿਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ। ਅਭਿषਿਚ੍ਯ ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਮਗਧਾਧਿਪਤਿਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਾਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਜਰਾਸੰਧ ਦਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕੀਤਾ।
ਬृਹਦ੍ਰਥੋ ਨਰਪਤਿਃ ਪਰਾਂ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਮਾਯਯੌ। ਅਭਿषਿਕ੍ਤੇ ਜਰਾਸਨ੍ਧੇ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਬृਹਦ੍ਰਥਃ। ਪਤ੍ਨੀਦ੍ਵਯੇਨਾਨੁਗਤਸ੍ਤਪੋਵਨਚਰੋऽਭਵਤ੍
ਜਦ ਜਰਾਸੰਧ ਦਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਦੋਵੇਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤੋ ਵਨਸ੍ਥੇ ਪਿਤਰਿ ਮਾਤृਭ੍ਯਾਂ ਸਹ ਭਾਰਤ। ਜਰਾਸਨ੍ਧਃ ਸ੍ਵਵੀਰ੍ਯੇਣ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਕਰੋਦ੍ਵਸ਼ੇ
ਜਦ ਪਿਤਾ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਤਾਂ ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਅਥ ਦੀਰ੍ਘਸ੍ਯ ਕਾਲਸ੍ਯ ਤਪੋਵਨਚਰੋ ਨृਪਃ। ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਗਮਤ੍ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਬृਹਦ੍ਰਥਃ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦਿਆਂ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਰਾਸਨ੍ਧੋऽਪਿ ਨृਪਤਿਰ੍ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਕੌਸ਼ਿਕੇਨ ਤਤ੍। ਵਰਪ੍ਰਦਾਨਮਖਿਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਮਪਾਲਯਤ੍
ਤੇ ਜਰਾਸੰਧ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਕੌਸ਼ਿਕ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਸਾਰੇ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ।
ਹਤੇ ਚੈਵ ਮਯਾ ਕਂਸੇ ਸਹਂਸਡਿਭਿਕੇ ਤਦਾ। ਜਰਾਸਨ੍ਧਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਰੋਦਤੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ ਪਿਤੁਃ। ਜਾਤੋ ਵੈ ਵੈਰਨਿਰ੍ਬਨ੍ਧੋ ਮਯਾਸੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਭਾਰਤ
ਜਦ ਮੈਂ ਕੰਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਧੀ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਕੋਲ ਰੋਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਡਾ ਵੈਰ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ।