ਕੁਲੇ ਜਨ੍ਮ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਵੈਦ੍ਯਾਃ ਸਾਧੁ ਸੁਨਿष੍ਠਿਤਾਃ। ਬਲੇਨ ਸਦृਸ਼ਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵੀਰ੍ਯਂ ਤੁ ਮਮ ਰੋਚਤੇ
ਵੈਦਕ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਵਧੀਆ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਹਿੰਮਤ ਹੀ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ.
ਕृਤਵੀਰ੍ਯਕੁਲੇ ਜਾਤੋ ਨਿਰ੍ਵੀਰ੍ਯਃ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਨਿਰ੍ਵੀਰ੍ਯੇ ਤੁ ਕੁਲੇ ਜਾਤੋ ਵੀਰ੍ਯਵਾਂਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਕ੍ਰਤਵੀਰਯ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਜੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਪਰ ਜੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਹਿੰਮਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ.
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋ ਰਾਜਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਦ੍ਵਿषਜ੍ਜਯੇ। ਸਰ੍ਵੈਗੁਣੈਰ੍ਵਿਹੀਨੋऽਪਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ਹਿ ਤਰੇਨ੍ਦ੍ਰਿਪੂਨ੍
ਕਸ਼ਤਰੀਏ ਲਈ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕੰਮ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਗੁਣ ਨਾ ਵੀ ਹੋਣ, ਪਰ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵਧੀਆ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਿਰ੍ਵੀਰ੍ਯਃ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਜਯਸ੍ਯ ਹੇਤੁਃ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਹਿ ਕਰ੍ਮ ਦੈਵਂ ਚ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਸਭ ਗੁਣ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਜੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਿੱਤ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਕਰਮ ਤੇ ਭਾਗ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ.
ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਹਿ ਬਲੈਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਮਾਦਾਨ੍ਨੋਪਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ.
ਤੇਨ ਦ੍ਵਾਰੇਣ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਸਬਲੋ ਰਿਪੁਃ
ਉਸੇ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵਲੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
ਦੈਨ੍ਯਂ ਯਥਾ ਬਲਵਤਿ ਤਥਾ ਮੋਹੋ ਬਲਾਨ੍ਵਿਤੇ। ਤਾਵੁਭੌ ਨਾਸ਼ਕੌ ਹੇਤੂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯੌ ਜਯਾਰ੍ਥਿਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭਟਕਾਵਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ.
ਜਰਾਸਨ੍ਧਿਵਿਨਾਸ਼ਂ ਚ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਚ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਯਦਿ ਕੁਰ੍ਯਾਮ੍ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਕਿਂ ਤਤਃ ਪਰਮਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਅਸੀਂ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀਏ, ਤੇ ਯਜਨ ਲਈ ਇਹ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਨਾਰਮ੍ਭੇ ਹਿ ਨਿਯਤੋ ਭਵੇਦਗੁਣਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਗੁਣਾਨ੍ਨਿਃ ਸਂਸ਼ਯਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨੈਰ੍ਗੁਣ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਕਥਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਪੱਕੀ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਰਾਜਾ, ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖੇ ਬਿਨਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹਨ?
ਕਾषਾਯਂ ਸੁਲਭਂ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮੁਨੀਨਾਂ ਸ਼ਮਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍। ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਤੁ ਭਵੇਚ੍ਛਕ੍ਯਂ ਵਯਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਹੇ ਪਰਾਨ੍
ਸੰਤਾਂ ਲਈ ਕਾਸ਼ਾਏ ਚੋਲਾ ਆਖਰ ਮਿਲ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁਣ; ਪਰ ਸਾਮਰਾਜ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗੇ.
ਜਾਤਸ੍ਯ ਭਾਰਤੇ ਵਂਸ਼ੇ ਤਥਾ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸੁਤਸ੍ਯ ਚ। ਯਾ ਵੈ ਯੁਕ੍ਤਾ ਮਤਿਃ ਸੇਯਮਰ੍ਜੁਨੇਨ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਜਿਹੜੀ ਸੋਚ ਦਿਖਾਈ, ਉਹੀ ਠੀਕ ਹੈ.
ਨ ਸ੍ਮ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਵਯਂ ਵਿਦ੍ਮ ਰਾਤ੍ਰੌ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਦਿਵਾ। ਨ ਚਾਪਿ ਕਞ੍ਚਿਦਮਰਮਯੁਦ੍ਧੇਨਾਨੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ
ਅਸੀਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਾ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਨਾ ਦਿਨ ਵੇਲੇ; ਤੇ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕੋਈ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਅਮਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ.
ਏਤਾਵਦੇਵ ਪੁਰੁषੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਹृਦਯਤੋषਣਮ੍। ਨਯੇਨ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਯਦੁਪਕ੍ਰਮਤੇ ਪਰਾਨ੍
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਵੱਲ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਤਸੱਲੀ ਦੇ ਹਦ ਤੱਕ ਹੀ ਕਰੇ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਨੂੰਨ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸੁਨਯਸ੍ਯਾਨਪਾਯਸ੍ਯ ਸਂਯੋਗੇ ਪਰਮਃ ਕ੍ਰਮਃ। ਸਙ੍ਗਤ੍ਯਾ ਜਾਯਤੇऽਸਾਮ੍ਯਂ ਸਾਮ੍ਯਂ ਚ ਨ ਭਵੇਦ੍ਦ੍ਵਯੋਃ
ਜਦੋਂ ਦੋ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਚ ਸੁਚੱਜੀ ਤੇ ਪੱਕੀ ਨੀਤੀ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਤੀਜਾ ਅਸਮਾਨਤਾ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨਤਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਅਨਯਸ੍ਯਾਨੁਪਾਯਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ ਪਰਮਃ ਕ੍ਸ਼ਯਟਃ। ਸਂਸ਼ਯੋ ਜਾਯਤੇ ਸਾਮ੍ਯਾਜ੍ਜਯਸ਼੍ਚ ਨ ਭਵੇਦ੍ਦ੍ਵਯੋਃ
ਜੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਗਲਤ ਤੇ ਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਨੀਤੀ ਵਰਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਬਰਾਬਰੀ ਨਾਲ ਸੰਦੇਹ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਤੇ ਵਯਂ ਨਯਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਦੇਸ਼ਸਮੀਪਗਾਃ। ਕਥਮਨ੍ਤਂ ਨ ਗਚ੍ਛੇਮ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯੇਵ ਨਦੀਰਯਾਃ।। ਪਰਰਨ੍ਧ੍ਰੇ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਸ੍ਵਰਨ੍ਧ੍ਰਾਵਰਣੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਅਸੀਂ ਨੀਤੀ ਅਪਣਾਈ ਹੈ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦਾ ਅੰਤ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਪਹੁੰਚੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ।
ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕੈਰਤਿਬਲੈਰ੍ਨ ਯੁਦ੍ਵ੍ਯੇਦਰਿਭਿਃ ਸਹ। ਇਤਿ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਨੀਤਿਸ੍ਤਨ੍ਮਮਾਪੀਹ ਰੋਚਤੇ
ਸੱਜੀ ਹੋਈ ਫੌਜਾਂ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਯੁੱਧ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ; ਇਹੀ ਨੀਤੀ ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇੱਥੇ ਇਹ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਅਨਵਦ੍ਯਾ ਹ੍ਯਸਮ੍ਬੁਦ੍ਧਾਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਦ੍ਮ ਤਤ੍। ਸ਼ਤ੍ਰੁਦੇਸ਼ਮੁਪਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਂ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਮਹੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਅਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੋਸ਼ ਦੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਜਾਣੇ ਹੋਏ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਈਏ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਮਨਚਾਹਾ ਲਕੜੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਏਕੋ ਹ੍ਯੇਵ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ। ਅਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮੇਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨੈਵ ਲਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਢੋਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ; ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਆਤਮਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਅਥਵੈਨਂ ਨਿਹਤ੍ਯਾਜੌ ਸ਼ੇषੇਣਾਪਿ ਸਮਾਹਤਾਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਮ ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਜ੍ਞਾਤਿਤ੍ਰਾਣਪਰਾਯਣਾਃ
ਜਾਂ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਹੀ ਬਚਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਵਰਗ ਪਾ ਲਾਂਗੇ।
ਕृष੍ਣ ਕੋऽਯਂ ਜਰਾਸਨ੍ਧਃ ਕਿਂਵੀਰ੍ਯਃ ਕਿਮ੍ਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾऽਗ੍ਨਿਸਦृਸ਼ਂ ਨ ਦਗ੍ਧਃ ਸ਼ਲਭੋ ਯਥਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਇਹ ਜਰਾਸੰਧ ਕੌਣ ਹੈ? ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਿੰਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੋਣ ਦੇ, ਉਹ ਮੋਮ ਬੱਤੀ ਵਾਂਗ ਸੜਿਆ ਨਹੀਂ?
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਞ੍ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਯਦ੍ਵੀਰ੍ਯੋ ਯਤ੍ਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਯਥਾ ਚੋਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤੋऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਬਹੁਸ਼ਃ ਕृਤਵਿਪ੍ਰਿਯਃ
ਸੁਣੋ, ਰਾਜਾ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ, ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਨਾਂ ਤਿਸृਣਾਂ ਪਤਿਃ ਸਮਰਦਰ੍ਪਿਤਃ। ਰਾਜਾ ਬृਹਦ੍ਰਥੋ ਨਾਮ ਮਗਧਾਧਿਪਤਿਰ੍ਬਲੀ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਅਕਸ਼ੌਹਣੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਘਮੰਡ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਮਗਧ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ।
ਰੂਪਵਾਨ੍ਵੀਰ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਤੁਲਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਙ੍ਕਿਤਤਨੁਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਰਿਵਾਪਰਃ
ਉਹ ਸੋਹਣਾ, ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਅਤੁੱਲ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਚਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੂਜਾ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਤੇਜਸਾ ਸੂਰ੍ਯਸਙ੍ਕਾਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ਮਯਾ ਪृਥਿਵੀਸਮਃ। ਯਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤਕਸਮਃ ਕ੍ਰੋਧੇ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੋਪਮਃ
ਉਹ ਚਮਕ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਧੀਰਜ ਵਿਚ ਧਰਤੀ ਵਰਗਾ; ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਮੌਤ ਵਰਗਾ, ਤੇ ਦੌਲਤ ਵਿਚ ਕੁਬੇਰ ਵਰਗਾ।
ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਮਗਧੇषੁ ਗਿਰਿਵ੍ਰਜੇ'। ਤਸ੍ਯਾਭਿਜਨਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਗਣੈਰ੍ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੇਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਸਰ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਗਭਸ੍ਤਿਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਗਧ ਦੇ ਗਿਰਿਵਰਜ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ; ਆਪਣੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ।
ਸ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਤੇ ਯਮਜੇ ਭਰਤਰ੍षਭਃ। ਉਪਯੇਮੇ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਰੂਪਦ੍ਰਵਿਣਸਂਯੁਤੇ। ਤਯੋਸ਼੍ਚਕਾਰ ਸਮਯਂ ਮਿਥਃ ਸ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਭਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਦੋਹਾਂ ਜੁੜਵੀਂ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਨਾਲ ਵਿਆਹਿਆ; ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਆਪਸੀ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ।
ਨਾਤਿਵਰ੍ਤਿष੍ਯ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਪਤ੍ਨੀਭ੍ਯਾਂ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਤਦਾ। ਸ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਰਾਜਾ ਪਤ੍ਨੀਭ੍ਯਾਂ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੇ ਦੋਵਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸਮਝੌਤੇ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ; ਤੇ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ਭਾਮਨੁਰੂਪਾਭ੍ਯਾਂ ਕਰੇਣੁਭ੍ਯਾਮਿਵ ਦ੍ਵਿਪਃ। ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯਗਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰਰਾਜ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ
ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਮਾਦਾ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਦੋਵਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨਿਵ ਸਾਗਰਃ। ਵਿषਯੇषੁ ਨਿਮਗ੍ਰਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਯੌਵਨਮਤ੍ਯਗਾਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਜਵਾਨੀ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ।