ਯਦਿ ਤ੍ਵੇਨਂ ਮਹਾਰਾਜ ਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਮਭੀਪ੍ਸਸਿ। ਯਤਸ੍ਵ ਤੇषਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਜਰਾਸਨ੍ਧਵਧਾਯ ਚ
ਜੇ ਤੂੰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਯਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਵਧ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰ।
ਸਮਾਰਮ੍ਭੋ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯੋऽਯਮਨ੍ਯਥਾ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਤੁਂ ਮਤਿਮਤਾਂ ਵਰ
ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਪੂਰੀ ਰਾਜਸੂਯ ਕਰਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਇਤ੍ਯੇषਾ ਮੇ ਮਤੀ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾ ਵਾ ਮਨ੍ਯਸੇऽਨਘ। ਏਵਂ ਗਤੇ ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸ੍ਵਯਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਹੇਤੁਭਿਃ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਰਾਏ ਹੈ, ਰਾਜਨ; ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ, ਕਾਰਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਸਮ੍ਰਾਡ੍ਗੁਣਮਭੀਪ੍ਸਨ੍ਵੈ ਯੁष੍ਮਾਨ੍ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਪਰਾਯਣਃ। ਕਥਂ ਪ੍ਰਹਿਣੁਯਾਂ ਕृष੍ਣ ਸੋऽਹਂ ਕੇਵਲਸਾਹਸਾਤ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸਮਰਾਟ ਦਾ ਦਰਜਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਸੁਵਾਰਥ ਲਈ; ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸਿਰਫ਼ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਾਵੁਭੌ ਨੇਤ੍ਰੇ ਮਨੋ ਮਨ੍ਯੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍। ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਵਿਹੀਨਸ੍ਯ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਜੀਵਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਮਨ ਹੈ; ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਨ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਹੀ ਨਾ ਹੋਣ, ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗੀ?
ਜਰਾਸਨ੍ਧਬਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੁष੍ਪਾਰਂ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਯਮੋਪਿ ਨ ਵਿਜੇਤਾऽऽਜੌ ਤਤ੍ਰ ਵਃ ਕਿਂ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਭੀਮ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਅਜਿਹੀ ਹੈ ਕਿ ਯਮਰਾਜ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਉਥੇ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ?
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਥਾਨ੍ਤਰੇ ਯੁਕ੍ਤਮਨਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਕਾਰ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਮਤਾ ਮਮ
ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਜੇ ਗਲਤ ਰਾਹ ਚੁਣਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿਚ ਉਸ ਰਾਹ ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ.
ਯਥਾऽਹਂ ਵਿਮृਸ਼ਾਮ੍ਯੇਕਸ੍ਤਤ੍ਤਾਵਚ੍ਛ੍ਰੂਯਤਾਂ ਮਮ। ਸਂਨ੍ਯਾਸਂ ਰੋਚਯੇ ਸਾਧੁ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨ। ਪ੍ਰਤਿਹਨ੍ਤਿ ਮਨੋ ਮੇऽਦ੍ਯ ਰਾਜਸੂਯੋ ਦੂਰਾਹਰਃ
ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਸੋਚਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਚਾਰ ਸੁਣੋ, ਜਨਾਰਦਨ; ਮੈਂ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਤਿਆਗ ਨੂੰ ਹੀ ਠੀਕ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ। ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਮਨ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ, ਜੋ ਦੂਰ ਤੇ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਹੈ.
ਪਾਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧਨੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯੌ ਚ ਮਹੇषੁਧੀ। ਰਥਂ ਧ੍ਵਜਂ ਹਯਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਭਾषਤ
ਪਾਰਥ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨੁ, ਦੋ ਅਖੁੱਟ ਤੀਰ-ਭੰਡਾਰ, ਰਥ, ਝੰਡਾ ਤੇ ਘੋੜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ.
ਧਨੁਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਰਾ ਵੀਰ੍ਯਂ ਪਕ੍ਸ਼ੋ ਭੂਮਿਰ੍ਯਸ਼ੋ ਬਲਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੇਤਨ੍ਮਯ ਰਾਜਨ੍ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਂ ਯਦਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ, ਧਨੁ, ਹਥਿਆਰ, ਤੀਰ, ਹਿੰਮਤ, ਸਾਥੀ, ਧਰਤੀ, ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਤਾਕਤ—ਜੋ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ ਸੀ.
ਕੁਲੇ ਜਨ੍ਮ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਵੈਦ੍ਯਾਃ ਸਾਧੁ ਸੁਨਿष੍ਠਿਤਾਃ। ਬਲੇਨ ਸਦृਸ਼ਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵੀਰ੍ਯਂ ਤੁ ਮਮ ਰੋਚਤੇ
ਵੈਦਕ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਵਧੀਆ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਹਿੰਮਤ ਹੀ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ.
ਕृਤਵੀਰ੍ਯਕੁਲੇ ਜਾਤੋ ਨਿਰ੍ਵੀਰ੍ਯਃ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਨਿਰ੍ਵੀਰ੍ਯੇ ਤੁ ਕੁਲੇ ਜਾਤੋ ਵੀਰ੍ਯਵਾਂਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਕ੍ਰਤਵੀਰਯ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਜੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਪਰ ਜੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਹਿੰਮਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ.
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋ ਰਾਜਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਦ੍ਵਿषਜ੍ਜਯੇ। ਸਰ੍ਵੈਗੁਣੈਰ੍ਵਿਹੀਨੋऽਪਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ਹਿ ਤਰੇਨ੍ਦ੍ਰਿਪੂਨ੍
ਕਸ਼ਤਰੀਏ ਲਈ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕੰਮ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਗੁਣ ਨਾ ਵੀ ਹੋਣ, ਪਰ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵਧੀਆ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਿਰ੍ਵੀਰ੍ਯਃ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਜਯਸ੍ਯ ਹੇਤੁਃ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਹਿ ਕਰ੍ਮ ਦੈਵਂ ਚ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਸਭ ਗੁਣ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਜੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਿੱਤ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਕਰਮ ਤੇ ਭਾਗ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ.
ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਹਿ ਬਲੈਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਮਾਦਾਨ੍ਨੋਪਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ.
ਤੇਨ ਦ੍ਵਾਰੇਣ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਸਬਲੋ ਰਿਪੁਃ
ਉਸੇ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵਲੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
ਦੈਨ੍ਯਂ ਯਥਾ ਬਲਵਤਿ ਤਥਾ ਮੋਹੋ ਬਲਾਨ੍ਵਿਤੇ। ਤਾਵੁਭੌ ਨਾਸ਼ਕੌ ਹੇਤੂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯੌ ਜਯਾਰ੍ਥਿਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭਟਕਾਵਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ.
ਜਰਾਸਨ੍ਧਿਵਿਨਾਸ਼ਂ ਚ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਚ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਯਦਿ ਕੁਰ੍ਯਾਮ੍ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਕਿਂ ਤਤਃ ਪਰਮਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਅਸੀਂ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀਏ, ਤੇ ਯਜਨ ਲਈ ਇਹ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਨਾਰਮ੍ਭੇ ਹਿ ਨਿਯਤੋ ਭਵੇਦਗੁਣਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਗੁਣਾਨ੍ਨਿਃ ਸਂਸ਼ਯਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨੈਰ੍ਗੁਣ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਕਥਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਪੱਕੀ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਰਾਜਾ, ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖੇ ਬਿਨਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹਨ?
ਕਾषਾਯਂ ਸੁਲਭਂ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮੁਨੀਨਾਂ ਸ਼ਮਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍। ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਤੁ ਭਵੇਚ੍ਛਕ੍ਯਂ ਵਯਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਹੇ ਪਰਾਨ੍
ਸੰਤਾਂ ਲਈ ਕਾਸ਼ਾਏ ਚੋਲਾ ਆਖਰ ਮਿਲ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁਣ; ਪਰ ਸਾਮਰਾਜ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗੇ.
ਜਾਤਸ੍ਯ ਭਾਰਤੇ ਵਂਸ਼ੇ ਤਥਾ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸੁਤਸ੍ਯ ਚ। ਯਾ ਵੈ ਯੁਕ੍ਤਾ ਮਤਿਃ ਸੇਯਮਰ੍ਜੁਨੇਨ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਜਿਹੜੀ ਸੋਚ ਦਿਖਾਈ, ਉਹੀ ਠੀਕ ਹੈ.
ਨ ਸ੍ਮ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਵਯਂ ਵਿਦ੍ਮ ਰਾਤ੍ਰੌ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਦਿਵਾ। ਨ ਚਾਪਿ ਕਞ੍ਚਿਦਮਰਮਯੁਦ੍ਧੇਨਾਨੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ
ਅਸੀਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਾ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਨਾ ਦਿਨ ਵੇਲੇ; ਤੇ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕੋਈ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਅਮਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ.
ਏਤਾਵਦੇਵ ਪੁਰੁषੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਹृਦਯਤੋषਣਮ੍। ਨਯੇਨ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਯਦੁਪਕ੍ਰਮਤੇ ਪਰਾਨ੍
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਵੱਲ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਤਸੱਲੀ ਦੇ ਹਦ ਤੱਕ ਹੀ ਕਰੇ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਨੂੰਨ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸੁਨਯਸ੍ਯਾਨਪਾਯਸ੍ਯ ਸਂਯੋਗੇ ਪਰਮਃ ਕ੍ਰਮਃ। ਸਙ੍ਗਤ੍ਯਾ ਜਾਯਤੇऽਸਾਮ੍ਯਂ ਸਾਮ੍ਯਂ ਚ ਨ ਭਵੇਦ੍ਦ੍ਵਯੋਃ
ਜਦੋਂ ਦੋ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਚ ਸੁਚੱਜੀ ਤੇ ਪੱਕੀ ਨੀਤੀ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਤੀਜਾ ਅਸਮਾਨਤਾ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨਤਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਅਨਯਸ੍ਯਾਨੁਪਾਯਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ ਪਰਮਃ ਕ੍ਸ਼ਯਟਃ। ਸਂਸ਼ਯੋ ਜਾਯਤੇ ਸਾਮ੍ਯਾਜ੍ਜਯਸ਼੍ਚ ਨ ਭਵੇਦ੍ਦ੍ਵਯੋਃ
ਜੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਗਲਤ ਤੇ ਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਨੀਤੀ ਵਰਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਬਰਾਬਰੀ ਨਾਲ ਸੰਦੇਹ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਤੇ ਵਯਂ ਨਯਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਦੇਸ਼ਸਮੀਪਗਾਃ। ਕਥਮਨ੍ਤਂ ਨ ਗਚ੍ਛੇਮ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯੇਵ ਨਦੀਰਯਾਃ।। ਪਰਰਨ੍ਧ੍ਰੇ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਸ੍ਵਰਨ੍ਧ੍ਰਾਵਰਣੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਅਸੀਂ ਨੀਤੀ ਅਪਣਾਈ ਹੈ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦਾ ਅੰਤ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਪਹੁੰਚੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ।
ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕੈਰਤਿਬਲੈਰ੍ਨ ਯੁਦ੍ਵ੍ਯੇਦਰਿਭਿਃ ਸਹ। ਇਤਿ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਨੀਤਿਸ੍ਤਨ੍ਮਮਾਪੀਹ ਰੋਚਤੇ
ਸੱਜੀ ਹੋਈ ਫੌਜਾਂ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਯੁੱਧ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ; ਇਹੀ ਨੀਤੀ ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇੱਥੇ ਇਹ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਅਨਵਦ੍ਯਾ ਹ੍ਯਸਮ੍ਬੁਦ੍ਧਾਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਦ੍ਮ ਤਤ੍। ਸ਼ਤ੍ਰੁਦੇਸ਼ਮੁਪਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਂ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਮਹੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਅਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੋਸ਼ ਦੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਜਾਣੇ ਹੋਏ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਈਏ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਮਨਚਾਹਾ ਲਕੜੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਏਕੋ ਹ੍ਯੇਵ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ। ਅਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮੇਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨੈਵ ਲਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਢੋਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ; ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਆਤਮਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਅਥਵੈਨਂ ਨਿਹਤ੍ਯਾਜੌ ਸ਼ੇषੇਣਾਪਿ ਸਮਾਹਤਾਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਮ ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਜ੍ਞਾਤਿਤ੍ਰਾਣਪਰਾਯਣਾਃ
ਜਾਂ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਹੀ ਬਚਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਵਰਗ ਪਾ ਲਾਂਗੇ।