ਯੋਜਨਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ਤਦ੍ਵਾਰਂ ਵੀਰਵਿਕ੍ਰਮਤੋਰਣਮ੍। ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਾਵਰੈਰ੍ਨਦ੍ਧਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦੈਃ
ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਮਹਲ ਸੌ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਗੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸੀ; ਅਠਾਰਾਂ ਕਿਲਿਆਂ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤਿੱਖੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਭ੍ਰਾਤृਣਾਂ ਸਨ੍ਤਿ ਨਃ ਕਲੇ। ਆਹੁਕਸ੍ਯ ਸ਼ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਾ ਏਕੈਕਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਵਰਃ
ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਭਰਾ ਹਨ; ਆਹੁਕ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਤਿੰਨ ਕਿਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚਾਰੁਦੇष੍ਣਃ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਚਕ੍ਰਦੇਵੋऽਥ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ। ਅਹਂ ਚ ਰੋਹਿਣੇਯਸ਼੍ਚ ਸਾਮ੍ਬਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਏਵ ਚ
ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ, ਚਕ੍ਰਦੇਵ, ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਮੈਂ, ਰੋਹਿਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਂਬ ਤੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਵੀ।
ਏਵਮੇਤੇ ਰਥਾਃ ਸਪ੍ਤ ਰਾਜਨ੍ਨਨ੍ਯਾਨ੍ਨਿਬੋਧ ਮੇ। ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਹ੍ਯਨਾਧृष੍ਟਿਃ ਸਮੀਕਃ ਸਮਿਰ੍ਤਿਜਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸੱਤ ਰਥੀ ਹਨ, ਰਾਜਾ; ਹੁਣ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ: ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸਮੀਕ ਤੇ ਸਮੀਰਤਿਜਯ।
ਕਙ੍ਕਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਸ਼੍ਚ ਕੁਨ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਵੈ ਮਹਾਰਥਾਃ। `ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਭਾਨੁਰਕ੍ਰੂਰਸਾਰਣੌ
ਕੰਕ, ਸ਼ੰਕੁ ਤੇ ਕੁੰਤੀ — ਇਹ ਸੱਤ ਮਹਾਰਥੀ ਹਨ; ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਅਨਿਰੁੱਧ, ਭਾਨੁ, ਅਕਰੂਰ ਤੇ ਸਾਰਣ।
ਨਿਸ਼ਠਸ਼੍ਚ ਗਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸਪ੍ਤ ਚੈਤੇ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਵਿਕਮੋ ਝਿਲ੍ਲਿਬਭ੍ਰੂ ਚ ਉਦ੍ਧਵੋऽਥ ਵਿਦੂਰਥਃ
ਨਿਸ਼ਠ ਤੇ ਗਦਾ, ਇਹ ਦੋ, ਤੇ ਹੋਰ ਸੱਤ ਮਹਾਰਥੀ: ਵਿਕਮ, ਝਿੱਲਿਕ, ਬਭਰੂ, ਉਧਵ ਤੇ ਵਿਦੂਰਥ।
ਵਸੁਦੇਵੋਗ੍ਰਸੇਨੌ ਚ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ। ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਚ੍ਚ ਯਮਲੋ ਰਾਜਰਾਜਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਵਸੁਦੇਵ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸੱਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮੰਤਰੀ, ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ ਤੇ ਯਮਲ, ਇਹ ਸਭ ਰਾਜਸੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਕੋ ਮਣਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰੁਕ੍ਮਂ ਨਿਸ੍ਰੁਵਤੇ ਬਹੁ। ਪੁਤ੍ਰੌ ਚਾਨ੍ਧਕਭੋਜਸ੍ਯ ਵृਦ੍ਧੋ ਰਾਜਾ ਚ ਤੇ ਦਸ਼
ਸਯਮੰਤਕ ਰਤਨ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਹੈ; ਅੰਧਕ ਤੇ ਭੋਜ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਦਸ ਹਨ।
ਵਜ੍ਰਸਂਹਨਨਾ ਵੀਰੀ ਵੀਰ੍ਯਵਨ੍ਤੋ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਸ੍ਮਰਨ੍ਤੋ ਮਧ੍ਯਮਂ ਦੇਸ਼ਂ ਵृष੍ਣਿਵੀਰਾ ਗਤਜ੍ਵਰਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਸਖ਼ਤ ਸਰੀਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਮੱਧ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਯੋਧੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ।
ਪਾਣ੍ਡਵੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਤਤਂ ਨਾਥਵਨ੍ਤੋ ਵਯਂ ਨृਪ। ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਦ੍ਗੁਣੈਃ ਸਿਦ੍ਧੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੇ
ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਸੰਪੱਤੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਹਾਲਾਤ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਸਮ੍ਰਾਜਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਭਾਰਤ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਦ੍ਰੌਣਾਯਨਿਂ ਕृਪਮ੍
ਭਾਰਤ, ਤੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ; ਪਰ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦ੍ਰੋਣ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ—
ਕਰ੍ਣਂ ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਂ ਚ ਰੁਕ੍ਮਿਣਂ ਚ ਧਨੁਰ੍ਧਰਮ੍। ਏਕਲਵ੍ਯਂ ਦ੍ਰੁਮਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਸ਼ੈਬ੍ਯਂ ਸ਼ਕੁਨਿਮੇਵ ਚ
ਕਰਨ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ, ਰੁਕਮੀṇ ਜੋ ਧਨੁਧਾਰੀ ਹੈ, ਏਕਲਵਿਆ, ਦ੍ਰੁਮ, ਸ਼੍ਵੇਤ, ਸ਼ੈਬਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਵੀ—
ਏਤਾਨਜਿਤ੍ਵਾ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਨੋषਿ ਤਂ ਕ੍ਰਤੁਮ੍। ਤਥੈਤੇ ਗੌਰਵੇਣੈਵ ਨ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾਧਿਪਾਃ
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਤੂੰ ਉਹ ਯਜਨ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਤੇ ਇਹ ਰਾਜੇ, ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਲੜਨਗੇ ਨਹੀਂ।
ਏਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਲੋਨ੍ਮਤ੍ਤਃ ਕਰ੍ਣੋ ਵੈਕਰ੍ਤਨੋ ਵृषਾ। ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਸ ਪਰਾਮਰ੍षੀ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਰਬਲਗਰ੍ਵਿਤਃ
ਉਥੇ, ਕਰਣ, ਵਿਕਰਤਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਚ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਕੱਲਾ ਲੜੇਗਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਵਿਆਸਤ੍ਰਾਂ 'ਤੇ ਗਰਵ ਕਰਦਾ।
ਨ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਜਰਾਸਨ੍ਧੇ ਜੀਵਮਾਨੇ ਮਹਾਬਲ ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾऽਵਾਪ੍ਤੁਮੇषਾ ਰਾਜਨ੍ਮਤਿਰ੍ਮਮ
ਪਰ ਜਦ ਤੱਕ ਜਰਾਸੰਧ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਜੀਵਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਰਾਜਸੂਯ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਰਾਜਨ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਰਾਏ ਹੈ।
ਤੇਨ ਰੁਦ੍ਧਾ ਹਿ ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਿਤ੍ਵਾ ਗਿਰਿਵ੍ਰਜੇ। ਕਨ੍ਦਰੇ ਪਰ੍ਵਤੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਿਂਹੇਨੇਵ ਮਹਾਦ੍ਵਿਪਾਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਗਿਰਿਵਰਜ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਵਲੋਂ ਰੋਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ਰਾਜਾ ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਯਿਯਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਵਸੁਧਾਧਿਪੈਃ। `ਅਭਿषਿਕ੍ਤਃ ਸ ਰਾਜਨ੍ਯੈਃ ਸਹਸ੍ਰੈਰੁਤ ਚਾष੍ਟਭਿਃ'। ਮਹਾਦੇਵਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਮੁਮਾਪਤਿਮਰਿਨ੍ਦਮ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਜਰਾਸੰਧ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਤੇ ਅੱਠ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋਇਆ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ।
ਆਰਾਧ੍ਯ ਤਪਸੋਗ੍ਰੇਣ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰਂ ਸ ਗਤਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਸ ਹਿ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਪृਤਨਾਗਤਾਨ੍। ਪੁਰਮਾਨੀਯ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਚਕਾਰ ਪੁਰੁषਵ੍ਰਜਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ ਆਏ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਕੇ, ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਜਥਾ ਬਣਾਇਆ।
ਵਯਂ ਚੈਵ ਮਹਾਰਾਜ ਜਰਾਸਨ੍ਧਭਯਾਤ੍ਤਦਾ। ਮਧੁਰਾ ਸਮ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਗਤਾ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਅਸੀਂ ਵੀ, ਮਹਾਰਾਜ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਮਥੁਰਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਦਵਾਰਵਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵੇਨਂ ਮਹਾਰਾਜ ਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਮਭੀਪ੍ਸਸਿ। ਯਤਸ੍ਵ ਤੇषਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਜਰਾਸਨ੍ਧਵਧਾਯ ਚ
ਜੇ ਤੂੰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਯਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਵਧ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰ।
ਸਮਾਰਮ੍ਭੋ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯੋऽਯਮਨ੍ਯਥਾ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਤੁਂ ਮਤਿਮਤਾਂ ਵਰ
ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਪੂਰੀ ਰਾਜਸੂਯ ਕਰਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਇਤ੍ਯੇषਾ ਮੇ ਮਤੀ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾ ਵਾ ਮਨ੍ਯਸੇऽਨਘ। ਏਵਂ ਗਤੇ ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸ੍ਵਯਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਹੇਤੁਭਿਃ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਰਾਏ ਹੈ, ਰਾਜਨ; ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ, ਕਾਰਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਸਮ੍ਰਾਡ੍ਗੁਣਮਭੀਪ੍ਸਨ੍ਵੈ ਯੁष੍ਮਾਨ੍ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਪਰਾਯਣਃ। ਕਥਂ ਪ੍ਰਹਿਣੁਯਾਂ ਕृष੍ਣ ਸੋऽਹਂ ਕੇਵਲਸਾਹਸਾਤ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸਮਰਾਟ ਦਾ ਦਰਜਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਸੁਵਾਰਥ ਲਈ; ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸਿਰਫ਼ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਾਵੁਭੌ ਨੇਤ੍ਰੇ ਮਨੋ ਮਨ੍ਯੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍। ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਵਿਹੀਨਸ੍ਯ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਜੀਵਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਮਨ ਹੈ; ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਨ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਹੀ ਨਾ ਹੋਣ, ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗੀ?
ਜਰਾਸਨ੍ਧਬਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੁष੍ਪਾਰਂ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਯਮੋਪਿ ਨ ਵਿਜੇਤਾऽऽਜੌ ਤਤ੍ਰ ਵਃ ਕਿਂ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਭੀਮ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਅਜਿਹੀ ਹੈ ਕਿ ਯਮਰਾਜ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਉਥੇ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ?
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਥਾਨ੍ਤਰੇ ਯੁਕ੍ਤਮਨਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਕਾਰ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਮਤਾ ਮਮ
ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਜੇ ਗਲਤ ਰਾਹ ਚੁਣਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿਚ ਉਸ ਰਾਹ ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ.
ਯਥਾऽਹਂ ਵਿਮृਸ਼ਾਮ੍ਯੇਕਸ੍ਤਤ੍ਤਾਵਚ੍ਛ੍ਰੂਯਤਾਂ ਮਮ। ਸਂਨ੍ਯਾਸਂ ਰੋਚਯੇ ਸਾਧੁ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨ। ਪ੍ਰਤਿਹਨ੍ਤਿ ਮਨੋ ਮੇऽਦ੍ਯ ਰਾਜਸੂਯੋ ਦੂਰਾਹਰਃ
ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਸੋਚਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਚਾਰ ਸੁਣੋ, ਜਨਾਰਦਨ; ਮੈਂ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਤਿਆਗ ਨੂੰ ਹੀ ਠੀਕ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ। ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਮਨ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ, ਜੋ ਦੂਰ ਤੇ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਹੈ.
ਪਾਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧਨੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯੌ ਚ ਮਹੇषੁਧੀ। ਰਥਂ ਧ੍ਵਜਂ ਹਯਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਭਾषਤ
ਪਾਰਥ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨੁ, ਦੋ ਅਖੁੱਟ ਤੀਰ-ਭੰਡਾਰ, ਰਥ, ਝੰਡਾ ਤੇ ਘੋੜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ.
ਧਨੁਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਰਾ ਵੀਰ੍ਯਂ ਪਕ੍ਸ਼ੋ ਭੂਮਿਰ੍ਯਸ਼ੋ ਬਲਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੇਤਨ੍ਮਯ ਰਾਜਨ੍ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਂ ਯਦਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ, ਧਨੁ, ਹਥਿਆਰ, ਤੀਰ, ਹਿੰਮਤ, ਸਾਥੀ, ਧਰਤੀ, ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਤਾਕਤ—ਜੋ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ ਸੀ.