ਤਥੋਤ੍ਤਰਾਂ ਦਿਸ਼ਂ ਚਾਪਿ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ। ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਃ ਸਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਪਾਦਾਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਤਸਿਆਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਹਟਾ ਕੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ।
ਤਥੈਵ ਸਰ੍ਵਪਞ੍ਚਾਲਾ ਜਰਾਸਨ੍ਧਭਾਯਰ੍ਦਿਤਾਃ। ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਂ ਸਮ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵਿਦ੍ਰੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਪਾਂਚਾਲਾ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਅਗ੍ਰਤੋ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਸ੍ਤਤ੍ਰਾਨੀਕੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਅਨਿਰ੍ਗਤੇ ਸਾਰਬਲੇ ਮਾਗਧੇਭ੍ਯੋ ਗਿਰਿਵ੍ਰਜਾਤ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਾਲਾ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਮਾਗਧ ਫੌਜ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਗਿਰਿਵਰਜਾ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲੀ ਸੀ।
ਉਗ੍ਰਸੇਨਸੁਤਃ ਕਂਸਃ ਪੁਰਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍'। ਬਾਰ੍ਹਦ੍ਰਥਸੁਤੇ ਦੇਵ੍ਯਾਵੁਪਾਗਚ੍ਛਦ੍ਵृਥਾਮਤਿਃ
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੰਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਸਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਗਲਤ ਮਨਸਾ ਨਾਲ ਬਾਰਹਦਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਅਸ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਾਸ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੇ ਸਹਦੇਵਾਨੁਜੇऽਬਲੇ। ਬਲੇਨ ਤੇਨ ਸ੍ਵਜ੍ਞਾਤੀਨਭਿਭੂਯ ਵृਥਾਮਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਅਸਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਾਸਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਹਦੇਵ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਵਰ ਛੋਟੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਸਨ; ਉਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਕੰਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰੈष੍ਠ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ ਤਸ੍ਯਾਸੀਦਤੀਵਾਪਨਯੋ ਮਹਾਨ੍। ਭੋਜਰਾਜਨ੍ਯਵृਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਪੀਡ੍ਯਮਾਨੈਰ੍ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਪਤਨ ਆਇਆ, ਜਦੋਂ ਭੋਜ ਤੇ ਰਾਜਨਿਆਂ ਦੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਟ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਜ੍ਞਾਤਿਤ੍ਰਾਣਮਭੀਪ੍ਸਦ੍ਭਿਰਸ੍ਮਤ੍ਸਮ੍ਭਾਵਨਾ ਕृਤਾ। ਦਤ੍ਵਾऽऽਕ੍ਰੂਰਾਯ ਸੁਤਨੁਂ ਤਾਮਾਹੁਕਸੁਤਾਂ ਤਦਾ
ਆਪਣੇ ਸਾਕਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਸਰਾ ਲਿਆ, ਤੇ ਆਹੁਕ ਦੀ ਸੁਪਤਲੀ ਧੀ ਨੂੰ ਅਕਰੂਰ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ।
ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਦ੍ਵਿਤੀਯੇਨ ਜ੍ਞਾਤਿਕਾਰ੍ਯਂ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍। ਹਤੌ ਕਂਸਸੁਨਾਮਾਨੌ ਮਯਾ ਰਾਮੇਣ ਚਾਪ੍ਯੁਤ
ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸਾਕਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਕੰਸ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤ੍ਵਾ ਕਂਸਂ ਤਥੈਵਾਦੌ ਜਰਾਸਨ੍ਧਸ੍ਯ ਬਿਭ੍ਯਤਃ। ਮਯਾ ਰਾਮੇਣ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਜ੍ਞਾਤਯਃ ਪਰਿਪਾਲਿਤਃ
ਕੰਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਰ ਕੇ, ਜਦ ਜਰਾਸੰਧ ਡਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਾਕਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਭਯੇ ਤੁ ਸਮਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਜਰਾਸਨ੍ਧੇ ਸਮੁਦ੍ਯਤੇ। ਮਨ੍ਤ੍ਰੋऽਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਕੁਲੈਰष੍ਟਾਦਸ਼ਾਵਰੈਃ
ਜਦ ਡਰ ਲੰਘ ਗਿਆ ਤੇ ਜਰਾਸੰਧ ਮੁੜ ਉੱਠਿਆ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਅਠਾਰਾਂ ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਤੇ ਇਹ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਅਨਾਰਮਨ੍ਤੋ ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤੋ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਾਤਿਭਿਃ। ਨ ਹਨ੍ਯਾਮੋ ਵਯਂ ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰ੍ਬਲਮ੍
ਜੇ ਅਸੀਂ ਬਿਨਾ ਰੁਕ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਰਹੀਏ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਰਹੀਏ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਤਸ੍ਯ ਹ੍ਯਮਰਸਙ੍ਕਾਸ਼ੌ ਬਲੇਨ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰੌ। ਨਾਮਭ੍ਯਾਂ ਹਂਸਡਿਬਿਕਾਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਨਿਧਨਾਵੁਭੌ
ਉਸ ਕੋਲ ਦੋ ਯੋਧੇ ਸਨ, ਹੰਸਾ ਤੇ ਡਿਬਿਕਾ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਦੇਵਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਦੋਵੇਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਰਨ ਵਾਲੇ।
ਤਾਵੁਭੌ ਸਹਿਤੌ ਵੀਰੌ ਜਰਾਸਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਸਨ।
ਨ ਹਿ ਕੇਵਲਮਸ੍ਮਾਕਂ ਯਾਵਨ੍ਤੋऽਨ੍ਯੇ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਤਥੈਵ ਤੇषਾਮਾਸੀਚ੍ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਵਰ
ਸਿਰਫ ਅਸੀਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਵੀ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਇਹੀ ਸੋਚ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ ਮਯਾ ਤਸ੍ਯ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਾ ਰੋਮਹਰ੍षਣਾਃ। ਦਤ੍ਤਾ ਨ ਚ ਹਤੋ ਰਾਜਞ੍ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਅਠਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਰੋਮਾਂਚਕ ਯੁੱਧ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪਰ ਮਹਾਬਲੀ ਜਰਾਸੰਧ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਅਥ ਹਂਸ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦਾਸੀਨ੍ਮਹਾਨ੍ਨृਪਃ। ਰਾਮੇਣ ਸ ਹਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇऽष੍ਟਾਦਸ਼ਾਵਰੇ
ਫਿਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹੰਸਾ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਮ ਨੇ ਅਠਾਰਵੀਂ ਵਾਰੀ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤੋ ਹਂਸ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਯ ਕੇਨਾਪਿ ਭਾਰਤ। ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਡਿਬਿਕੋ ਰਾਜਨ੍ਯਮੁਨਾਮ੍ਭਸ੍ਯਮਜ੍ਜਤ
ਜਦ ਹੰਸਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਡਿਬਿਕਾ, ਜੋ ਰਾਜਨਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸੀ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਵਿਨਾ ਹਸੇਨ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਹਂ ਜੀਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ। ਇਤ੍ਯੇਤਾਂ ਮਤਿਮਾਸ੍ਥਾਯ ਡਿਬਿਕੋ ਨਿਧਨਂ ਗਤਃ
ਡਿਬਿਕਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਹੰਸਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ,' ਤੇ ਇਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਥਾ ਤੁ ਡਿਬਿਕਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਂਸਃ ਪਰੁਪੁਰਞ੍ਜਯਃ। ਪ੍ਰਪੇਦੇ ਯਮੁਨਾਮੇਵ ਸੋਪਿ ਤਸ੍ਯਾਂ ਨ੍ਯਮਜ੍ਜਤ
ਜਦੋਂ ḍibika ਪੰਛੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਹੰਸ — ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ — ਵੀ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਤੌ ਸ ਰਾਜਾ ਜਰਾਜਨ੍ਧਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਨਿਧਨਂ ਗਤੌ। ਪੁਰਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯੇਨ ਮਨਸਾ ਪ੍ਰਯਯੌ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਮਰ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਸੁੰਨ ਮਨ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਤੋ ਵਯਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਤਿਗਤੇ ਨृਪੇ। ਪੁਨਰਾਨ੍ਦਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਧੁਰਾਯਾਂ ਵਸਾਮਹੇ
ਫਿਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆੰਧਕ ਮੁੜ ਕੇ ਮਧੁਰਾ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਯਦਾ ਤ੍ਵਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਸਾ ਵੈ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਾ। ਕਂਸਭਾਰ੍ਯਾ ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਦੁਹਿਤਾ ਮਾਗਧਂ ਨृਪਮ੍। ਚੋਦਯਤ੍ਯੇਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਤਿਵ੍ਯਸਨਦੁਃਖਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਕਦੇ ਕਮਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਜਰਾਸੰਧ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ।
ਪਤਿਘ੍ਨਂ ਮੇ ਜਹੀਤ੍ਯੇਵਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰਰਿਨ੍ਦਮ। ਤਤੋ ਵਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪੂਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹਿੰਦੀ, 'ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੇ ਕਾਤਲ ਨੂੰ ਮਾਰੋ!' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਸੋਚੀ-ਵਿਚਾਰੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ਤੋ ਵਿਮਨਸੋ ਵ੍ਯਪਯਾਤਾ ਨਰਾਧਿਪ। ਪृਥਕ੍ਤ੍ਵੇਨ ਮਹਾਰਾਜ ਸਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਮਹਤੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਗੱਲ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਨ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਅਸੀਂ, ਰਾਜਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪਲਾਯਾਮੋ ਭਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਸੁਤਜ੍ਞਾਤਿਬਾਨ੍ਧਵਾਃ। ਇਤਿ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀਂ ਪੁਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਰੈਵਤੇਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍। ਤਤੋ ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਚ ਕृਤਵਨ੍ਤੋ ਵਯਂ ਨृਪ
ਅਸੀਂ, ਰਾਜਾ, ਫਿਰ ਰੈਵਤ ਦੁਆਰਾ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸੁਹਣੀ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣਾਇਆ।
ਤਥੈਵ ਦੁਰ੍ਗਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਦੇਵੈਰਪਿ ਦੁਰਾਸਦਮ੍। ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋऽਪਿ ਯਸ੍ਯਾਂ ਯੁਧ੍ਯੇਯੁਃ ਕਿਮੁ ਵृष੍ਣਿਮਹਾਰਥਾਃ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਾ ਸਕਣ; ਉਥੇ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਲੜ ਸਕਦੀਆਂ — ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਵਯਮਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨ ਨਿਵਸਾਮੋऽਕੁਤੋਭਯਾਃ। ਆਲੋਚ੍ਯ ਗਿਰਿਮੁਖ੍ਯਂ ਤਂ ਮਾਗਧਂ ਤੀਰ੍ਣਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਮਾਗਧ ਰਾਜਾ ਪਾਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।
ਮਾਧਵਾਃ ਕੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਪਰਾਂ ਮੁਦਮਵਾਪ੍ਨੁਵਨ੍। ਏਵਂ ਵਯਂ ਜਰਾਸਨ੍ਧਾਦਭਿਤਃ ਕृਤਕਿਲ੍ਬਿषਾਃ
ਮਾਧਵ ਲੋਕ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਅੱਗੇ ਦੋਸ਼ੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਅਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ।
ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਵਨ੍ਤਃ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਾਦ੍ਗੋਮਨ੍ਤਂ ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ। ਤ੍ਰਿਯੋਜਨਾਯਤਂ ਸਦ੍ਮ ਤ੍ਰਿਸ੍ਕਨ੍ਧਂ ਯੋਜਨਾਵਧਿ
ਸਮਰਥ ਹੋਣ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਅਸੀਂ ਗੋਮੰਤ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਿਆ — ਜੋ ਤਿੰਨ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ, ਤਿੰਨ ਕਿਲਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਮਹਲ ਸੀ।