ਅਭਿਭੂਯ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਤੇषਾਂ ਕੁਲਾਨਾਮਭਿषੇਚਿਤਃ। ਸ੍ਥਿਤੋ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਮੋਜਸਾऽऽਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਘਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਬਣ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਸੋऽਵਨੀਂ ਮਧ੍ਯਮਾਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਿਥੋ ਭੇਦਮਮਨ੍ਯਤ। ਪ੍ਰਭੁਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪਰੋ ਰਾਜਾ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਕਵਸ਼ੇ ਜਗਤ੍
ਉਹ ਕੇਂਦਰੀ ਭੂਮੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਸ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਉਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਹੇਠ ਜਗਤ ਇਕਠਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਯੋਗਤਃ। ਤਂ ਸ ਰਾਜਾ ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕਿਲ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਓ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਜਸੱਤਾ ਜਰਾਸੰਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ ਪਾਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਰਾਸੰਧ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਸੀ।
ਰਾਜਨ੍ਸੇਨਾਪਤਿਰ੍ਜਾਤਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਤਮੇਵ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਿष੍ਯਵਤ੍ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣਿਆ। ਉਹ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਾਂਗ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗਿਆ।
ਵਕ੍ਰਃ ਕਰੂषਾਧਿਪਤਿਰ੍ਮਾਯਾਯੋਧੀ ਮਹਾਬਲਃ।। ਅਪਰੌ ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤੌ
ਵਕ੍ਰਾ, ਕਰੂਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਵਾਲੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਹੋਰ ਦੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਵੀਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਆਏ।
ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਤੌ ਹਿਂਸਡਿਮ੍ਬਿਕਾਵੁਭੌ। ਵਕ੍ਰਦਨ੍ਤਃ ਕਰੂषਸ੍ਯ ਕਰਭੋ ਮੇਘਵਾਹਨਃ। ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਣਿਂ ਬਿਭ੍ਰਦ੍ਯਮਦ੍ਭੁਤਮਣਿਂ ਵਿਦੁਃ
ਹੰਸ ਤੇ ਡਿੰਭਿਕਾ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ। ਵਕ੍ਰਦੰਤ ਕਰੂਸ਼ ਦਾ, ਕਰਭਾ ਤੇ ਮੇਘਵਾਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਮਣੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਮਰੁਂ ਚ ਨਰਕਂ ਚੈਵ ਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਯੋ ਯਵਨਾਧਿਪਃ। ਅਪਰ੍ਯਨ੍ਤਬਲੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂ ਵਰੁਣੋ ਯਥਾ
ਯਵਨ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੱਛਮ ਦੇ ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ ਅਸੀਮ ਹੈ, ਮਰੁ ਤੇ ਨਰਕ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਗਦਤ੍ਤੋ ਮਹਾਰਾਜ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਤਵ ਪਿਤੁਃ ਸਖਾ। ਸ ਵਾਚਾ ਪ੍ਰਣਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਾ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਭਗਦੱਤਾ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲੀਆਂ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਨੇਹਬਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਮਨਸਾ ਪਿਤृਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਯਿ। ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚਾਨ੍ਤਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿ ਯੋ ਨृਪਃ
ਉਹ ਮਨ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਪੱਛਮੀ ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤੁਲੋ ਭਵਤਃ ਸ਼ੂਰਃ ਪੁਰੁਜਿਤ੍ਕੁਨ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਃ। ਸ ਤੇ ਸਨ੍ਨਿਤਿਮਾਨੇਕਃ ਸ੍ਨੇਹਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨਃ
ਤੇਰਾ ਮਾਤਾ ਪਾਸੋਂ ਮਾਮਾ, ਪੁਰੁਜਿਤ ਕੁੰਤੀਵਰਧਨ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ। ਉਹ, ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਈ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੜਾ ਹੈ।
ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਗਤਸ੍ਤ੍ਵੇਵ ਪੁਰਾ ਯੋ ਨ ਮਯਾ ਹਤਃ। ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਵਿਜ੍ਞਾਤੋ ਯੋਸੌ ਚੇਦਿषੁ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਉਹ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਪਾਸ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਵਿਕਾਰ ਵਾਲਾ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਤਿ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਆਦਤ੍ਤੇ ਸਤਤਂ ਮੋਹਾਦ੍ਯਃ ਸ ਚਿਹ੍ਨਂ ਚ ਮਾਮਕਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਸਦਾ ਮੇਰਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਆਪਣੇ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਙ੍ਗਪੁਣ੍ਡ੍ਰਕਿਰਾਤੇषੁ ਰਾਜਾ ਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਪੌਣ੍ਡ੍ਰਕੋ ਵਾਸੁਦੇਵੇਤਿ ਯੋਸੌ ਲੋਕੇऽਭਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਵੰਗ, ਪੁੰਡ੍ਰ ਤੇ ਕਿਰਾਤਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਪੌਂਡ੍ਰਕਾ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ 'ਵਾਸੁਦੇਵ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥਭਾਙ੍ਮਹਾਰਾਜ ਭੋਜ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸਖੋ ਬਲੀ। ਵਿਦ੍ਯਾਬਲਾਦ੍ਯੋ ਵ੍ਯਜਯਤ੍ਸ ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਕ੍ਰਥਕੈਸ਼ਿਕਾਨ੍
ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਭੋਜ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਬਲਵਾਨ, ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਾਂਡਿਆ, ਕਰਥਾ ਤੇ ਕੈਸ਼ਿਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਭ੍ਰਾਤਾ ਤਸ੍ਯਾਕृਤਿਃ ਸ਼ੂਰੋ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸਮੋऽਭਵਤ੍। ਸ ਭਕ੍ਤੋ ਮਾਗਧਂ ਰਾਜਾ ਭੀष੍ਮਕਃ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਮਾਗਧ ਦੇ ਭਗਤ ਰਾਜਾ ਭੀਸ਼ਮਕਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯਾਣ੍ਯਾਚਰਤਃ ਪ੍ਰਹ੍ਵਾਨ੍ਸਦਾ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਨਸ੍ਤਤਃ। ਭਜਤੋ ਨ ਭਜਤ੍ਯਸ੍ਮਾਨਪ੍ਰਿਯੇषੁ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰੇ ਕੰਮ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਕੁਲਂ ਸਬਲਂ ਰਾਜਨ੍ਨਭ੍ਯਜਾਨਾਤ੍ਤਥਾऽऽਤ੍ਮਨਃ। ਪਸ਼੍ਯਮਾਨੋ ਯਸ਼ੋ ਦੀਪ੍ਤਂ ਜਰਾਸਨ੍ਧਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਾਜਾ, ਜਦ ਉਹ ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਮਹਿਮਾ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਕੁਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਉਦੀਚ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਭੋਜਾਃ ਕੁਲਾਨ੍ਯष੍ਟਾਦਸ਼ ਪ੍ਰਭੋ। ਜਰਾਸਨ੍ਧਭਯਾਦੇਵ ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਉੱਤਰ ਦੇ ਭੋਜਾਂ ਦੇ ਅਠਾਰਾਂ ਕੁਲ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਆ ਕੇ ਰਹਿ ਗਏ।
ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ ਭਦ੍ਰਕਾਰਾ ਬੋਧਾਃ ਸ਼ਾਲ੍ਵਾਃ ਪਟਚ੍ਚਰਾਃ। ਸੁਸ੍ਥਲਾਸ਼੍ਚ ਸੁਕੁਟ੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਕੁਲਿਨ੍ਦਾਃ ਕੁਨ੍ਤਿਭਿਃ ਸਹ
ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ, ਭਦਰਕਾਰਾ, ਬੋਧਾ, ਸ਼ਾਲਵਾ, ਪਟਚਰਾ, ਸੁਸਥਲਾ, ਸੁਕੁੱਟਾ, ਕੁਲਿੰਦਾ, ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ,
ਸ਼ਾਲ੍ਵਾਯਨਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾਨਃ ਸੋਦਰ੍ਯਾਨੁਚਰੈਃ ਸਹ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਯੇ ਚ ਪਞ੍ਚਾਲਾਃ ਪੂਰ੍ਵਾਃ ਕੁਨ੍ਤਿषੁ ਕੋਸਲਾਃ
ਸ਼ਾਲਵਾਯਨਾ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਦੱਖਣੀ ਪੰਚਾਲਾ, ਤੇ ਪੂਰਬੀ ਕੋਸਲਾ ਜੋ ਕੁੰਤੀ ਵਿਚ ਹਨ,
ਤਥੋਤ੍ਤਰਾਂ ਦਿਸ਼ਂ ਚਾਪਿ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ। ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਃ ਸਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਪਾਦਾਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਤਸਿਆਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਹਟਾ ਕੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ।
ਤਥੈਵ ਸਰ੍ਵਪਞ੍ਚਾਲਾ ਜਰਾਸਨ੍ਧਭਾਯਰ੍ਦਿਤਾਃ। ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਂ ਸਮ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵਿਦ੍ਰੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਪਾਂਚਾਲਾ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਅਗ੍ਰਤੋ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਸ੍ਤਤ੍ਰਾਨੀਕੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਅਨਿਰ੍ਗਤੇ ਸਾਰਬਲੇ ਮਾਗਧੇਭ੍ਯੋ ਗਿਰਿਵ੍ਰਜਾਤ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਾਲਾ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਮਾਗਧ ਫੌਜ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਗਿਰਿਵਰਜਾ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲੀ ਸੀ।
ਉਗ੍ਰਸੇਨਸੁਤਃ ਕਂਸਃ ਪੁਰਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍'। ਬਾਰ੍ਹਦ੍ਰਥਸੁਤੇ ਦੇਵ੍ਯਾਵੁਪਾਗਚ੍ਛਦ੍ਵृਥਾਮਤਿਃ
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੰਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਸਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਗਲਤ ਮਨਸਾ ਨਾਲ ਬਾਰਹਦਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਅਸ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਾਸ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੇ ਸਹਦੇਵਾਨੁਜੇऽਬਲੇ। ਬਲੇਨ ਤੇਨ ਸ੍ਵਜ੍ਞਾਤੀਨਭਿਭੂਯ ਵृਥਾਮਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਅਸਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਾਸਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਹਦੇਵ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਵਰ ਛੋਟੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਸਨ; ਉਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਕੰਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰੈष੍ਠ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ ਤਸ੍ਯਾਸੀਦਤੀਵਾਪਨਯੋ ਮਹਾਨ੍। ਭੋਜਰਾਜਨ੍ਯਵृਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਪੀਡ੍ਯਮਾਨੈਰ੍ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਪਤਨ ਆਇਆ, ਜਦੋਂ ਭੋਜ ਤੇ ਰਾਜਨਿਆਂ ਦੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਟ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਜ੍ਞਾਤਿਤ੍ਰਾਣਮਭੀਪ੍ਸਦ੍ਭਿਰਸ੍ਮਤ੍ਸਮ੍ਭਾਵਨਾ ਕृਤਾ। ਦਤ੍ਵਾऽऽਕ੍ਰੂਰਾਯ ਸੁਤਨੁਂ ਤਾਮਾਹੁਕਸੁਤਾਂ ਤਦਾ
ਆਪਣੇ ਸਾਕਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਸਰਾ ਲਿਆ, ਤੇ ਆਹੁਕ ਦੀ ਸੁਪਤਲੀ ਧੀ ਨੂੰ ਅਕਰੂਰ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ।
ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਦ੍ਵਿਤੀਯੇਨ ਜ੍ਞਾਤਿਕਾਰ੍ਯਂ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍। ਹਤੌ ਕਂਸਸੁਨਾਮਾਨੌ ਮਯਾ ਰਾਮੇਣ ਚਾਪ੍ਯੁਤ
ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸਾਕਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਕੰਸ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤ੍ਵਾ ਕਂਸਂ ਤਥੈਵਾਦੌ ਜਰਾਸਨ੍ਧਸ੍ਯ ਬਿਭ੍ਯਤਃ। ਮਯਾ ਰਾਮੇਣ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਜ੍ਞਾਤਯਃ ਪਰਿਪਾਲਿਤਃ
ਕੰਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਰ ਕੇ, ਜਦ ਜਰਾਸੰਧ ਡਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਾਕਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਭਯੇ ਤੁ ਸਮਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਜਰਾਸਨ੍ਧੇ ਸਮੁਦ੍ਯਤੇ। ਮਨ੍ਤ੍ਰੋऽਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਕੁਲੈਰष੍ਟਾਦਸ਼ਾਵਰੈਃ
ਜਦ ਡਰ ਲੰਘ ਗਿਆ ਤੇ ਜਰਾਸੰਧ ਮੁੜ ਉੱਠਿਆ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਅਠਾਰਾਂ ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਤੇ ਇਹ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ ਗਈ।